26/04/2025
Racizmi që nuk na lë të marrim frymë: Rasti i Belgin Jasharit dhe lufta jonë për dinjitet
Nga dita në ditë, fëmijët tanë, të rinjtë tanë, përballen me pengesa që s’kanë të bëjnë as me talentin, as me vullnetin, por me paragjykimin brutal që i ndjek si hije. Një nga ata është Belgin Jashari, një djalë i ri nga komuniteti ashkali, i cili u sulmua në fushën e futbollit — jo pse kishte bërë ndonjë gabim, por thjesht pse i përket një komuniteti që paragjykohet dhe përbuzet.
Në një shoqëri që pretendon të jetë demokratike dhe gjithëpërfshirëse, dhuna mbi një sportist të ri për shkak të përkatësisë etnike është një alarm i dhimbshëm: Racizmi është i gjallë, i shfrenuar dhe mbijeton në çdo shtresë të jetës sonë.
Belgin Jashari, me shumë guxim, po i mposht këto barriera. Ai nuk është dorëzuar. Me talentin e tij, me forcën morale dhe me dashurinë për lojën, ai po i jep përgjigje më të bukur atyre që duan ta ndalin: vazhdon të ëndërrojë dhe të luftojë për veten, për familjen, për komunitetin e tij.
Por realiteti është më i ashpër se një episod dhune në fushë. Racizmi është sistematik. Na ndalon në shkollë, në tregun e punës, në sport, në art, në jetë. Është një mur që përpiqet të na mbajë larg mundësive, larg barazisë, larg ëndrrave.
Për ne, shpesh, jeta duket si një "ferr i heshtur", ku çdo hap përpara është një betejë për t’u pranuar si njerëz të barabartë.
Kjo është një thirrje, jo vetëm për drejtësi për Belgin Jasharin, por për një shoqëri që i hap sytë përballë dhimbjes që ka krijuar. Është një thirrje për mësuesit që të mos mbyllin sytë ndaj diskriminimit në shkolla. Është një thirrje për trajnerët që të mbrojnë lojtarët e tyre, pa dallim race. Është një thirrje për institucionet që të mos tolerojnë më kurrë urrejtjen.
Krenaria jonë nuk do të shuhet.
Guximi ynë nuk do të thyhet.
Jemi këtu, do të vazhdojmë të luftojmë — për Belginin, për veten tonë, për çdo fëmijë që ëndërron një jetë më të drejtë./GazetaZEB/