09/11/2016
حکومت ضد بشری جمهوری اسلامی ، با رفتار غیر انسانی با برادران افغانستانی ما مدتهای طولانی ، کرامت و حقوق همسایگان درد کشیده مارا نادیده گرفته و باری دیگر قلبهای هر انسان آزاده ای را جریحه دار نمود.... با آرزوی رهایی و آزادی ایران و بازگشت کرامت بشری به انسان در این سرزمین
ﻣﻮﻻﻧﺎ ﺩﺭ ﺑﻠﺦ ﺑﻤﺎﻥ
ﻫﻮﺍی ﺷﻴﺮﺍﺯ ﻣﻜﻦ
ﺑﻪ ﺍﻧﺠﻴﺮﻫﺎی ﺯخمی
ﺳﺎﻳﻪﻫﺎی ﻻﻏﺮ ﻧﺎﺟﻮﻫﺎ
ﺣﻤﻠﻪﻫﺎی ﺍﻧﺘﺤﺎﺭی
ﺗﺎﺭیکی
ﺑﻪ ﮔﺮسنگی ﻗﻨﺎﻋﺖ ﻛﻦ
ﻫﻮﺍی ﺷﻴﺮﺍﺯ ﻣﻜﻦ
ﺯﻣﺎﻧﻪ ﻓﺮﻕ میﻛﻨﺪ
"ﺣﺎﻓﻆ" ﺍﺯ ﻫﻔﺖ ﺧﻂ ﮔﺬﺷﺘﻪﺍﺳﺖ
ﻭ "ﺳﻌﺪﻱ " ﮔﻠﺴﺘﺎنی ﺩﺍﺭﺩ
ﭘﺮﺑﺎﺭﺗﺮ ﺍﺯ "ﺑﺎﻍ ﺑﺎﻻ"
ﺑﺰﺭﮒﺗﺮ ﺍﺯ ﺑﺎﺭﮔﺎﻩ ﺳﻠﻄﺎﻥ ﻣﺤﻤﻮﺩ
ﺯﻳﺒﺎﺗﺮ ﺍﺯ "ﻣﺴﺠﺪ ﺷﺎﻩ ﺩﻭﺷﻤﺸﻴﺮﻩ"
ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﭘﺎﻛﺎﻥ میﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﻧﻤﺎﺯ ﻛﻨﻨﺪ
ﺍﻣّﺎ ﺗﻮ ﺳِﻞ ﺩﺍﺭی
ﻃﺎﻋﻮنی
ﻭ ﺁﻭﺍﺭﮔﯽ ﺍﺯ ﺍﻧﮕﺸﺘﺎﻧﺖ میﭼﻜﺪ
ﺗﻮ ﺭﺍ ﺑﻪ "ﺗﻞّﺳﻴﺎﻩ" ﻣﯽﺑﺮﻧﺪ
ﺗﺎ ﻣﻮﻫﺎﻳﺖ ﺳﻔﻴﺪ ﺷﻮﺩ
ﻭ ﺧﺮﭼﻨﮓﻫﺎ ﮔﺮﺩﻧﺖ ﺭﺍ ﺑﺒﻮﺳﻨﺪ
"ﺍﻧﺴﺎﻧﺖ ﺁﺭﺯﻭﺳﺖ؟"
ﺑﺮ ﻣﺎ ﭼﻪ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ
ﻛﻪ ﭼﻨﻴﻦ ﺷﺪﻳﻢ
ﭼﻪ ﺷﺎﺩﻣﺎﻧﻪ ﺳﻴﻨﻪی ﻫﻢ ﺭﺍ میﺩﺭﻳﻢ
ﭼﻪ ﺑﺎ ﺍﻓﺘﺨﺎﺭ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ ﺳﻨﮕﺴﺎﺭ میﻛﻨﻴﻢ
ﺁﻳﺎ ﭼﻨﮕﻴﺰی ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺯ ﺳﻤﺮﻗﻨﺪ ﺗﺎ ﻗﻨﺪﻫﺎﺭ
ﺍﺯ ﺑﻠﺦ ﺗﺎ ﺷﻴﺮﺍﺯ
ﺭﺍ ﺑﺘﺎﺯﺩ
ﻭ ﺁﻥ ﮔﺎﻩ
ﻫﻤﻪ ﺑﻪ ﻳﻚ ﺩﺭﺩ ﺑﮕﺮﻳﻴﻢ؟
ﺍﻟﯿﺎﺱ ﻋﻠﻮﯼ