11/03/2026
“ALAMAN LAZIM”
Cebeci’nin taş ocaklarını geçip mahalleye girerken bizi karşılayan manzara göçmen emeğini ağır ve sağlıksız şartlarda sömüren atölyelerdi.
Düzensiz, bakımsız, yorgun bir çevre…
Çöp yığınlarını, dar sokakları, birbirine yaslanmış binaları geçtik. Dışarıdan ev olduğu anlaşılmayan bir binanın çatı katına çıktık. Tavanı alçak, bazı yerleri ancak yarım metre yüksekliğinde bir eve girdik.
Bu mütevazı evde sıcak bir sofraya oturduk.
Allah ne verdiyse…
Evin çalışanı… Henüz 30 yaşında. Güler yüzlü, vakarlı bir genç. Suriye’de bir başka kardeşinin katili olmamak için yola çıktığını anlatırken bile tebessümünü kaybetmiyor. Onun sakinliği, duyduklarımızın ağırlığını daha da büyütüyor içimizde.
Bu evde üç aile birleşmiş. İstanbul’daki kira ve hayat şartları onları tek çatı altında toplamış. Ama o dar mekânda kurulan sofra, birçok geniş evdekinden daha bereketli.
Eczacılık, bilgisayar mühendisliği okuyanı, lise öğrencisi ve emekçiler.
Hepsi çalışkan, hepsi hayata tutunmaya çalışan genç yürekler.
Ama ailenin içinde yıllardır kapanmayan bir yara var:
Nadera Almonla!
Çocukların annesi.
Meriç'ten Yunanistan’a geçerken kayboldu. Ne dirisi bulundu ne ölüsü…
Yıllardır aranıyor. Her kapı çalındı. Ama soru hâlâ aynı:
“Nadera’ya ne oldu?”
⸻
Sofrada evin geçimini sağlayan genç arkadaşımız hayatında en çok korktuğu o anı anlatıyor:
“Türkiye’ye geldiğimde… Dil bilmediğim ve kendimi ifade edemediğim zaman.”
“Peki ilk öğrendiğin kelime neydi?”
Gülümsedi.
“Alaman lazım… Eleman lazım.”
İş aramak için çıktığı ilk günlerde öğrenmiş bu iki kelimeyi. Hayata tutunmak, emeğiyle ayakta kalabilmek için.
Bir insanın yeni bir ülkede öğrendiği ilk kelimeler: "Alaman lazım"
..
Yıllardır ne bir işveren onları iftara çağırmış, ne bir komşuları kapılarını çalmış.
Göçmenin derdi, çilesi çok.
Ama en acısı temas edilmemek…
Şehirler...
Yan yana, dip dibe evler, insanlar...
Ama kimse kimseye değmiyor.
Bereket, rahmet, dayanışma ayı Ramazan bir anlamını da burada kazanıyor.
Aynı sofrada doymayı, aynı duada buluşmayı, aynı çayı paylaşmayı yeniden hatırlatan bir ay…
Dualarımız sofraların çoğalması, gönüllerin yakınlaşması ve kimsenin yalnız iftar etmemesi için.
