17/06/2025
Birileri için kendimi unuttuğumu fark ettim , ve bir yerlerden başlamam gerektiği kararını verdim ,
Kendim için yaşamak ,
Birazda kendim için çabalamak gibi...
Çünkü mutlu olsunlar diye uğraştıklarımın
Karşılık olarak, beni mutsuz etmek için ellerinden gelenleri yaptıklarında ,
Anladım ki benim mutlu olmam , üzülmem değil kimsenin umurunda..
Oysa ben içim kırgınken gülümserdim ,sırf kırılmasınlar diye,
Şimdi onuda bıraktım nasıl hissettiriyorsa karşımdaki öyleyim ,
Kıran kırdığını , sevindiren sevindirdiğini anlasın ...
Artık kırgınsam soğuyor ve uzaklaşıyorum , değilsem sıcak ve samimi yaklaşıyorum...
Anlaşılmadığımda çabalamayı bırakıp anlaşılmak adına kılımı bile kıpırdatmıyorum ..
Herkes zaten yüreği ve kapasitesi kadar anlıyor karşındakini ,
Anlamamaya şartlı insanlar bin kelam etsem
Yine anlamayacaklar günün sonunda..
Anlamaya gönüllü olanlar bir şekilde anlıyorlar yormadan...
Artık anlamlarda yüklemiyorum kimseye , iyi yada kötü diye,
Zaman koyuyor bir şekilde önüme iyiyi de kötüyü de ..
Kısaca ben bıraktım artık yorucu yaşamayı , yormak için yarışanları bile bile kıranları ,
Mutsuz edenleri mutlu etmek için çabalayamayı ...
Anladım ki , hakikaten seven sayanlar sevgiye yakışır ,
Diğerleri sadece asap bozmak için çalışır...
O zaman mutluluğu için uğraşmam gereken kişi önce kendim ,
Ben bu kararı çok evvel vermeliydim ...