Yazar yazarken yalnız; okur okurken.

Yazar yazarken yalnız; okur okurken. Dünyada adil olan tek şey herkesin bir gün ölecek olması. Bazen başlayamadan bitirirsin,
Ve yarım kalır bir yanın bitirdiklerinle beraber.

Düşünceler gölgen gibi ayrılmaz peşinden,
Hayallerin rüyalarınla birleşmiştir sanki,
Her gece canlanır gözlerinde yeni baştan. En çok da bitişin şeklidir seni yaralayan,
Bir veda bile edemezsin şöyle en acısından. Hoşçakal kelimesi dünyanın en yabancısı olur birden
Söyleyemezsin. Adı üstünde işte yarım kalmıştır her şey. Ne bitirebilmişsindir adam gibi ne de devam etmişsindir. Kalbinin en köhne yerinde sıkışıp kalmışsındır,
Ve sadece susarsın sonradan dile gelen cümlelerinle...

29/09/2022

'İnsan insan derler insan nedir bildin mi sen?'

29/09/2020

özneliğimi gizlediğim cümlelerde
sakla kendini satır aralarına
kimseler görmeden anlaşalım kelimelerde.

son nefesini veriyor sözlerim / şiirlerle yıka, öyle göm

ısmarlama yüreklerle yaşanmaz
sevda kuytularına sığınır bir dilenci
avuç açar şiir avlularında
yaşlanırken bugünler
dünleri doğurur durur yeniden

yaşama sustum / sen de sus bana

18/09/2020

Çay demledim.Ay demledim. Huy demledim karasal beklerken. Denizaltısın, bat kaybol gövdemde işte/ ben seni nasıl severim yani sen beni böyle üstüste severken.
İnat ediyorum, sarı bir pardösü giyip gelsen..*k.i

28/03/2020

KENDİMDEN ÖZÜR DİLİYORUM...
Yaşadığım süre boyunca hep merhametimin
arkasından yürüdüm, beklentilerimi arkada
bıraktım..
Kimseden bir şey beklemedim, doğrusu bu
sanıyordum çünkü.. Yaşadıklarımı yaşayamadıkları mı içimde sakladım, sustum bastırdım olsun dedim
insanlık bende kalsın..
Ben en iyisini yaşatayım ki istemeye yüzüm olsun
dedim..
Hep iyi yürekli oldum karşılığını alıp alamadığıma
bakmadan, aslında güçlü olmak değildi istediğim; ama olmak zorundaydım ve güçlü olmaya
bırakıldım...
Kendimi hep erteledim..
Kimsenin beni anlamadığını bildiğim halde
hayatıma giren bütün insanları iyi yöne çevirmeyi
bana verilmiş bir görev olarak gördüm.. Herkesi mutlu etmek zorundayım sandım..
Benimde mutlu olmam gerektiğini unutmuşum
meğer..
Görevim neyse en iyisini yapmalıydım ki; vicdanım
rahat etmeliydi.. Birilerinin de bana karşı görevleri
olduğunu hiçe saymışım oysa.. Ne yazık ki; bana verilen rolleri en iyi şekilde
oynarken, onların rollerini iyi oynayıp
oynamadığına hiç bakmadım..
Kendi eksiklerimi düşünmekten, karşımdakilerin
eksiklerini tamamlamaya çalışırken, onların
hatalarını görmeye vaktim kalmamış sanki.. Beni üzmelerine bakmadan, karşılığında iyilik mi
kötülük mü görüyorum diye bakmadan..
Kendimi nasılda unutmuşum..
Unutturmuşlar aslında..
Paramparça olmuş kalbime,mutsuz yüzüme hep
sus dedim.. Sen sus…
Kendime haksızlık ettim, kimseye etmediğim
kadar..
Herkesi dinledim kendimi dinlemediğim kadar..
Kimse benim yüzümden mutsuz olmasın diye, hiç
bir şeyin sebebi ben olmayayım diye mutluluk oyunlarımı oynadım..
Yetmedi yeni oyunlar buldum..
Ama bir gün bir bakmışım ki paramparça
olmuşum..
Tutunacak tek duygu bırakmamışım kendime..
Kendimi teselli edecek tek şey yokmuş hayatımda.. Allak bullak olmuşum..
Kendimi aramaya çıktığımda yorgun, yılgın, bitkin
bir köşede saklanıp ağlayan bir küçük çocuk olarak
buldum..
Ve ona elimi uzattım..
Diyebildiğim tek şey "geçti, bir daha seni kimse üzemeyecek" oldu…
Şimdi senden özür diliyorum..
Seni bu kadar hiçe saydığım için, insanların seni bu
kadar üzmelerine müsade ettiğim için, seni hiç bir
zaman dinlemediğim için, üzerine bu kadar
sorumluluk yüklediğim için, hakkın olan bütün duyguları sana yaşatmadığım için..
Şimdi tekrar söylüyorum..
İnsanlığından, kalbinden, duygularından,
çocukluğundan, hislerinden çok özür diliyorum…
Galiba ben almadan vermenin Allah'a mahsus
olduğunu unutmuşum…

Küçük İskender

15/04/2019

Bu devir, sıradan insanın en parlak zamanı; duygusuzluğun, bilgisizliğin, tembelliğin, yeteneksizliğin, hazıra konmak isteyen bir kuşağın devridir. Kimse bir şeyin üzerinde durup düşünmüyor. Kendisine bir ülkü edinen çok az. Umutlu birisi çıkıp iki ağaç dikse herkes gülüyor: "Yahu bu ağaç büyüyünceye kadar yaşayacak mısın sen?" Öte yanda iyilik isteyenler, insanlığın bin yıl sonraki geleceğini kendilerine dert ediniyorlar. İnsanları birbirine bağlayan ülkü tümden yitti, kayıplara karıştı. Herkes, yarın sabah çekip gidecekleri bir handaymış gibi yaşıyor. Herkes kendini düşünüyor. Kendisi kapabileceği kadar kapsın, geride kalanlar isterse açlıktan, soğuktan ölsün, vız geliyor.

16/09/2018

Ağlamak, ruhun kanama şeklidir..
Sargısı yok, çaresi yok..
Sebebi var sadece!

16/09/2018

Birini sevmeye başlayacak gibiyseniz eğer; işe, klasik kelebek ritmlerini sırdaşınıza anlatarak başlamayın. Aşk oradan başlamıyor çünkü.
Önce kendi gönlünüzün mutfağını bi gözden geçirin. Sabrınızı da uyandırın bu arada, nazınızı kuşanın... Kilerinizde sevdaya dair ne var, ne yok bi yoklayın. Sevdiğiniz insanı sevginizle doyuramayacak gibiyseniz eğer; eksikse mesela ikramınız, uygun değilse ekmeğiniz-suyunuz sevdiğinizin damağına, kıtır kıtır sevene lapa, şorlak sevene tuzsuz gibiyseniz; onu gönül sofranıza davet etmeyin asla. Kadın iseniz çok incinirsiniz. Erkek iseniz çok ah alırsınız...
Kadın doyamayacağı sofradan kalkar da, erkek utangacıdır “hayır” demenin; sevmese de yediğini, kadın yüreğinin olduğu sofrada tabak sıyırmışlığı çoktur erkeğin.

Mehmet Elçi

16/09/2018

Göremeyeceğimiz günler için döğüştük,
kavgamızın şiir olması bundan.

Aziz Nesin

16/09/2018

Beni ağlatmayın, benim gözyaşlarımı silecek ellerim bile yok.

Kaplumbağalar da ucar

16/09/2018

hangi ay, hangi gün bilmediğim günün akşamı, üzüm toplayıp at arabasıyla döndüydük eve biz ve üzümler.
deli ibo yine iki sigara birden yakmış ne komik! karşıdaki kahvede bıyıklı adamlar kumar oynuyor. karpuz peynir bir de ekmek var yemekte. üzümler henüz sıcak ancak yarın yenir.
gece kaf dağına yol. kendimi bildim bileli geceler işkence.
gece, gül yüzlüm kanserinin acısıyla inlemekte. yıldızlar ne kadar parlak be!
damda yalnız bir çocuk.
damda yalnız dua eden bir çocuk, inlemeleri dinlemekte..
adları bilinmeyen aylar, takvimi tutulmayan yıllar ve elbet o dam, o ev, o üzümler güzelse de, hepsi anı, hep alacalı hep dumanlı.
oysa içimde etiyle buduyla benimle büyüyen bu yara..
bana sorsalardı, istemezdim.
sakallı sen istedin dedi. ben istemedim. bunu en iyi o yıldızlar bilir!

G.A

12/12/2017

Güneş Battı diye gün bitmezmiş Güneş Doğdu diye insanın umudu yenilenmezmiş. Oysaki hep bir umuttu içimizdeki , Aşk’a , Hayat’a Dair. Tam umudun en güzel yerinde kesildi Güneşimiz Aşktanda , Hayattanda. Gençliğimizde böyle bitti Bir Umutla Güneşin Doğuşu ve batışıyla.

05/09/2017

Bırak gitsin…
Onlarsız da yapabilirsin. Bir kahve koyarsın güneşin batmasına yakın kendine, ya da güzel bir çay demlersin. Okumayı bıraktığın bir kitap tutuşturursun eline. Bir dize dolandırırsın diline. Belki bir şiir ezberlersin. Bırak giden şiir olsun gitsin; sen yalnız da güzelsin.

Address

Merkez
Eskisehir

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Yazar yazarken yalnız; okur okurken. posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Shortcuts

Share

Category