Gönülden Süzülenler

20/12/2016

18/04/2016

Emirgan korusundan kareler

12/04/2015

12/04/2015

Seviyorsanız eğer;
Geç kalmayın sakın aşkınızı söylemeye
Telgraf çekin, telefon edin,mektup yazın… .. Uçaklara, trenlere
tüm taşıtlara binin…
Koşun, arayın, bulun,
Haber gönderin, birine anlatın…
Duvarlara yazın, ağaçlara kazıyın…
Yani deneyin bütün olanakları,
Hiç olmazsa; iki yaprak samanlı kağıda yazın…
Ama sakın geç kalmayın!
Aşkınızı söylemeye…

Özdemir Asaf

12/04/2015

Çok zaman onceydi.

O kadar zaman önceydi ki zaman diye bir şey yoktu.

İnsanlar güneş dogup batıncaya kadar yaşıyorlardı hayatı.

Bir daha hiç olmayacakmış gibi dolu ve anlamlı.

Derken zaman diye üç parcalı bir şey icat etti insan.

Bir parcasına dün dedi, diğer parçasına bugün, öteki parçasına da yarin.

Sonra fesat karisti zamana ve insan bugunu unuttu.

Dünü düşünüp pişman oldu, yarını duüşünüp telaşlandı, ama işin ilginç tarafı tüm telaş ve pişmanlıkları güneş doğup batıncaya kadar yaşadı.

Farkında olmadan rezil etti bugününü.

Oysa yarın, bugüne dün diyor, dünde bu gün için yarın diyordu.

Bir türlü beceremedi.

Bir eliyle yarına, diğer eliyle düne yapıştı.

Bugünü eline yüzüne bulaştırdı...

Mutsuz oldu insan.

VE ne gariptir ki yarının telaşını da, dünün pişmanlığını da hep bugün yaşadı; ama bugünü hiç yaşayamadı.

Ne bugün ne de dün!

Can Dündar