15/08/2023
ผมมีโอกาสรู้จักลุงท่านนึง
ขายลูกชิ้นปิ้ง สนิทกันมาก จนวันนึงมีเรื่องนึงที่ลุงเล่าให้ฟังแล้วรู้สึกดี
ลุงเล่าให้ฟังว่า..
ตอนลุงขายลูกชิ้นปิ้งหน้า7-11
มีลูกค้าคนนึง แกขับรถตุ๊กๆ
เป็นลูกค้าประจำลุงเลย
ทุกๆวัน แกจะมาซื้อ
ลูกชิ้นเนื้อของลุง 4ไม้40บาท..
แกไม่กินอย่างอื่น นอกจากลูกชิ้นเนื้อเท่านั้น
ลุงเห็นว่าเป็นลูกค้าประจำ
และชอบที่แกเป็นคนทำมาหากินเหมือนกัน
ลุงจะแถมให้แกทุกครั้ง ครั้งละไม้..
แกซื้อ4ไม้40บาท ได้5ไม้ทุกรอบ
มีอยู่วันนึง
ลุงขายดี ลูกชิ้นปิ้ง
เหลือแค่4ไม้พอดี ลุงไม่ได้แถม
และก็ลืมบอกแก
แก่เห็นในถุงมีลูกชิ้นแค่4ไม้
แกก็เดินกลับมาทวงว่า...อีกไม้หล่ะ..!!!
ลุงบอกแกว่าโทษทีนะ
วันนี้ขายดี มีแค่4ไม้จริงๆ..
พรุ่งนี้ลุงแถมให้นะ
แกทำหน้า...เซ็ง
แล้วตั้งแต่วันนั้นเขาก็ไม่มาซื้อร้านลุงอีกเลย แต่ไปซื้อร้านตรงข้ามลุงแทน!!
มันทำให้นึกถึงคนๆนึง
เพื่อนที่มากินกับลุงบ่อยๆ เวลาไปไหน
ลุงก็เลี้ยงตลอดนะ เพราะเห็นว่าไม่ค่อยมีเงิน
มีวันนึงลุงเงินไม่พอ
เช็คบิลมา7ร้อยกว่า ลุงมีแค่4ร้อยกว่า
ลุงก็เลยให้เขาช่วยออกบ้าง
แต่เขาก็เหมือนไม่เต็มใจหรอกนะ
แต่ก็ออกตามที่ว่ามา
หลังจากนั้น
เขาก็ไม่มากินมาเที่ยวกับลุงอีกเลย
นี่แหละ...คน
เคยได้แล้ว พอไม่ได้ก็ไม่พอใจ
ตีค่าน้ำใจคนอื่น ในแบบผิดๆน่าเสียดาย..
อย่างที่เค้าพูดกัน
คนเราจะไม่จำ9ครั้งที่เราให้หรอก..
แต่เขาจะจำครั้งเดียวที่เราไม่ให้
จำไว้นะพ่อหนุ่ม ให้ใครไม่ต้องจำ รับจากใครต้องไม่ลืม อย่า ลืม คุณ คน
.คุณลุงริมทาง