30/05/2026
นวนิยายเรื่องหนึ่งหวนคิดถึงอีกครั้ง EP105 : ตำรวจตีนหนา
พันตำรวจเอก(พิเศษ) ปกรณ์ ปิ่นเฉลียว (พ.ศ. 2468 - 2543) เดิมมีชื่อว่าไมรา ปิ่นเฉลียว เกิดที่จังหวัดเชียงใหม่ จบการศึกษาจากคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ช่วงระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ได้สมัครเป็นสารวัตรทหาร จากนั้นสมัครเข้ารับราชการตำรวจจนกระทั่งเกษียณอายุราชการเมื่อ พ.ศ. 2508 เป็นอดีตนายตำรวจและนักเขียนที่มีงานเขียนหลากหลายแนว เช่น เรื่องสั้นของชีวิตตำรวจอย่างเรื่อง ตำรวจตีนหนา และเพชรภูธร หรือเรื่องขำขันและเรื่องสยองขวัญ โดยมักใช้นามปากกาว่า ปกรณ์ ปิ่นเฉลียว และทิฆัมพร หยาดเมฆา และได้รับยกย่องเป็นบูรพศิลปิน สาขาวรรณศิลป์ ประจำปี พ.ศ. 2560
“ตำรวจตีนหนา” เป็นเรื่องสั้นที่เกี่ยวกับอาชีพตำรวจที่ได้แรงบันดาลใจจากประสบการณ์ตรงในสมัยรับราชการในหลายจังหวัด เรื่องแรกเป็นเรื่องเล่าที่เกิดขึ้นในช่วงที่เดินทางไปจังหวัดชัยภูมิพร้อมกับเพื่อนคนหนึ่งที่ชื่อว่า บุรี และพบกับเหตุการณ์ประหลาดหลังจากการเจอเงาผู้หญิงที่อยู่ตรงเสาที่รั้วบังกะโลที่ได้เดินทางไปพัก คือเกิดอาการเจ็บบริเวณมือและมีอาการแย่ลงเรื่อย ๆ แพทย์ที่รักษาก็หาสาเหตุไม่เจอจนมีการลงความเห็นกันว่าจะต้องตัดมือ แต่วันที่จะลงมือผ่าตัดอยู่ดี ๆ มือที่เห็นแต่กระดูกก็กลับมาเป็นปกติ โดยที่มีเหตุการณ์เกิดขึ้นในช่วงนั้นคือบังกะโลและรั้วบังกะโลเกิดไฟไหม้ขึ้นมา โดยผู้เขียนยืนยันว่าเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นจริง เรื่องต่อมาเกิดขึ้นจังหวัดแพร่ เป็นเรื่องของคนที่รู้จักกันในแวดวงตำรวจที่ชื่อกัน โดยที่กันได้มีปัญหากับหลานชายคนใหญ่คนโตรายหนึ่งจนถูกสั่งพักงาน และด้วยความเข้าใจผิดตามข่าวลือทำให้กล้วยไม้แฟนสาวของกันได้เลิกราไป และรวมไปถึงการถูกสั่งพักงานอย่างเป็นทางการ กันได้ใช้ชีวิตแบบทิ้งไปวัน ๆ จนได้มาเจอผู้หญิงที่ชื่อนาง เป็นผู้หญิงที่ให้ความช่วยเหลือกันในเรื่องต่าง ๆ จนสามารถกลับมาเป็นตำรวจได้อีกครั้ง แต่เมื่อกลับมาเจอกันอีกครั้งหนึ่งในช่วงเวลาที่หญิงสาวตกที่นั่งลำบาก กันกลับทำให้นางผิดหวังเพราะความขัดแย้งที่เกิดขึ้นในใจจนสุดท้ายก็ไม่สามารถช่วยเหลือนางได้และเกิดเป็นความรู้สึกผิดที่เกิดขึ้นในใจกันไปอย่างยาวนาน ต่อมาเป็นเรื่องราวของผู้ชายคนหนึ่งที่เล่าเรื่องของภรรยาที่ชื่อนางดี โดยบอกว่าเขารักภรรยาของตนมากเป็นความรักที่เกิดขึ้นกับเพียงภรรยาคนเดียว และเล่าถึงเหตุการณ์ก่อนที่จะแต่งงานกัน แต่ในอีกมุมหนึ่งผู้ชายคนนี้คือผู้ต้องหาที่ฆ่าภรรยาของตนโดยการใช้เชือกรัดคอ และคำบอกเล่าเหล่านั้นเป็นคำให้การต่อพนักงานสอบสวนในขณะทำการสอบสวนปากคำบนสถานีตำรวจ ต่อมาศาลได้พิสูจน์แล้วว่าไม่จริง เขาจึงถูกตัดสินจำคุกตลอดชีวิต ปกรณ์คิดว่าเขาคนนี้เป็นนักเล่าเรื่องดีที่สุดคนหนึ่งเที่เคยพบเห็นมาแต่ก็เป็นนักโกหกที่แย่ที่สุดเช่นกัน ดังนั้นจึงได้ถ่ายทอดเป็นตัวอักษรเล่าสู่ผู้อ่านอีกทีหนึ่ง ทำให้ผู้อ่านรับรู้ได้ถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นมากมายและหากไม่ประสบพบเจอด้วยตนเองปกรณ์ก็คงไม่เชื่อเฉกเช่นเดียวกัน
หากผู้อ่านสนใจเรื่องเล่าเรื่องอื่น ๆ ที่เกิดขึ้นจากสิ่งที่ปกรณ์ได้พบเจอในขณะที่ปฏิบัติหน้าที่เป็นตำรวจ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเกี่ยวกับสิ่งเร้นลับ เรื่องในสายงานตำรวจ เรื่องคำให้การจากผู้ต้องหา หรือเรื่องปาฏิหาริย์และความเชื่อ สามารถอ่าน “ #ตำรวจตีนหนา” โดยแจ้งความประสงค์ได้ที่บรรณารักษ์ห้องบริการหนังสือประเทศไทย ราชกิจจานุเบกษา และหนังสือนานาชาติ อาคาร 1 ชั้น 3 สำนักหอสมุดแห่งชาติ
📝เรียบเรียงโดย นางสาววิภารัตน์ เงินศรี บรรณารักษ์ปฏิบัติการ
📌เลขหมู่ : 895.913 895.913 ป117ต
📓บรรณานุกรม : ปกรณ์ ปิ่นเฉลียว. ตำรวจตีนหนา. กรุงเทพฯ: ประพันธ์สาสน์, ม.ป.ป.
#นวนิยายเรื่องหนึ่งหวนคิดถึงอีกครั้ง #หอสมุดแห่งชาติ #นวนิยายไทย
