Death Talk ความตายและชีวิต

04/03/2026

เคยไหม

ตั้งเป้าหมายไว้ต้นปี
แต่พอรู้ตัวอีกที…ก็ผ่านไปสองเดือนแล้ว 🍃

ไม่ใช่เพราะคุณไม่เก่ง
แต่อาจเพราะเรายังไม่เคย หยุดทบทวนชีวิตอย่างจริงจัง

ก่อนตาย....ขอเข้าใจชีวิตก่อน ✨
กิจกรรมเชิง Workshop & วงสนทนา
ที่ชวนคุณกลับมามอง “ชีวิตวันนี้” ผ่านมุมของ ความตาย
เพื่อช่วยให้เราเห็นว่า
อะไรสำคัญจริง และอะไรควรปล่อยวาง

🌀 ใน 2 ชั่วโมงนี้ คุณจะได้
• ทำกิจกรรมสะท้อนตัวเอง (guided reflection)
• แลกเปลี่ยนมุมมองในกลุ่มเล็ก ไม่ใช่นั่งฟังอย่างเดียว
• ใช้คำถามและกระบวนการเรียนรู้
เพื่อช่วยจัดลำดับชีวิต เป้าหมาย และพลังใจใหม่อีกครั้ง

กิจกรรมดำเนินโดย
คุณชลัช ลิมป์พงศ์สวัสดิ์
Coach และ Founder ของ NATIVE
ผู้ทำงานด้านการพัฒนาตัวเองผ่านกระบวนการโค้ชและการเรียนรู้เชิงลึก
กับทั้งคนทำงานและองค์กรมาอย่างต่อเนื่อง

💡 กิจกรรมนี้เหมาะกับคุณ ถ้า…
• อยากพัฒนาตัวเอง แต่รู้สึกหลงทางช่วงต้นปี
• ชอบ workshop ที่ได้คิด ได้คุย ได้ลงมือ
• อยากกลับไปใช้ชีวิตอย่างมีความหมายมากขึ้น

📅 วันอาทิตย์ที่ 22 มีนาคม 2569
⏰ 14.00–16.00 น.
📍 Clazy Cafe : https://maps.app.goo.gl/fAVtJHVXyv6AkVEJ6
🔥 รับเพียง 15 คน เพื่อคุณภาพของวงสนทนา

💰 ค่าเข้าร่วมกิจกรรม 250 บาท (ฟรีเครื่องดื่ม 1 แก้ว)
📌 ลงทะเบียนที่: https://forms.gle/jnPpQbNCD6wb1rng9

บางครั้ง…
การตระหนักถึงความตาย
คือของขวัญที่ทำให้เรา “มีชีวิต” มากที่สุด

04/02/2026

“ภรรยาของผมโดนมอเตอร์ไซค์ชนขณะข้ามทางม้าลาย ตอนมีคนโทรมาแจ้งข่าว ผมคิดว่าไม่น่าเป็นอะไรมาก เต็มที่คงแขนขาหัก แต่พอไปถึงโรงพยาบาล ผมถึงรู้ว่าเธอโดนชนจนตัวกระเด็นแล้วหัวไปกระแทกกับอะไรสักอย่าง ตอนไปถึงโรงพยาบาลก็ผ่าตัดสมองเสร็จไปแล้ว หมอหน้าตาซีเรียสแล้วพูดว่า ‘คนไข้กระทบกระเทือนที่สมองมาก’ คำที่ใช้คือ ‘สมองตาย’ ตอนได้ยินผมยังไม่เข้าใจว่าคืออะไร คิดว่าอีกสักสองสามวันคงค่อยๆ ฟื้นตัวกลับมาได้แหละ

“แรงกระแทกไปกระเทือนตรงก้านสมอง เป็นจุดที่ควบคุมการหายใจ ทำให้เธอหายใจเองไม่ได้ ต้องอยู่ด้วยเครื่องปอดเทียม ถ้าดับเครื่องก็ไปทันที ส่วนหัวใจยังเต้นเองได้ นอนนิ่ง ไม่ตอบสนองอะไร พอผมหาข้อมูลถึงเข้าใจว่า สมองตายในทางการแพทย์คือเสียชีวิตแล้วแหละ สมองเป็นอวัยวะที่เสียแล้วเสียเลย ตอนนี้อยู่ได้ด้วยเครื่อง ต่อไปจะค่อยๆ เฟดไป นานหรือไม่แล้วแต่คน อาจหนึ่งเดือน สองเดือน สามเดือน แต่ไม่มีทางที่จะฟื้นกลับมาอีกแล้ว

“ถ้าไม่มีอะไรดีกว่านี้แล้ว งั้นบริจาคอวัยวะดีไหม ผมเลยเริ่มหาข้อมูล คนที่แสดงความจำนงไว้ว่าจะบริจาคอวัยวะ มีเพียงส่วนน้อยที่ได้บริจาคนะ เพราะมีเงื่อนไขว่าคนนั้นต้องอยู่ในภาวะสมองตาย พอคนในครอบครัวมาคุยกัน ทุกคนเห็นตรงกันว่าจะบริจาค ผมตัดสินใจตั้งแต่วันแรกๆ แล้ว ประสานงานเตรียมไว้ แต่ยังไม่ได้ทำ เพราะในใจคิดว่าเผื่อจะมีปาฏิหาริย์เกิดขึ้น อีกอย่างคือเผื่อเวลาให้คนสนิทได้ทำใจและมาบอกลาด้วย

“ตอนนั้นผมบอกกับภรรยาว่า ‘ถ้าอยากให้เค้าทำยังไงในเรื่องบริจาคอวัยวะ ตัวเองมาบอกเค้าด้วยนะ บอกด้วยวิธีไหนก็ได้' แต่ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น ผมยังติดอยู่ในใจว่า เรากำลังตัดสินใจแทนไหม โดยไม่มีโอกาสได้ถามเจ้าตัว ชิงตัดชีวิตเธอหรือเปล่า อยู่ๆ มาเอาอวัยวะไป เหมือนโดนแยกร่างเลย ผมเลยไปถามหมอว่า มีวิธีไหนที่จะพิสูจน์ขั้นสุดท้ายว่าคนไข้ไม่อยู่แล้วไหม หมอเลยใช้วิธีฉีดน้ำเย็นเข้าไปในหูชั้นกลาง ซึ่งเป็นจุดที่ไวมาก ถ้ายังอยู่ต้องมีอาการตอบสนอง พอทำแล้วไม่มีการตอบสนอง โอเค งั้นก็ตามนั้น วันรุ่งขึ้นสภากาชาดก็ส่งคนมาผ่าตัดเพื่อเอาอวัยวะไป ตอนนั้นคือหนึ่งอาทิตย์หลังจากเกิดอุบัติเหตุ ส่วนงานศพก็ยังมีตามปกติ

“ผมช็อคและเศร้าตั้งแต่วันแรกที่ชนแล้ว หลังจากนั้นมีเรื่องให้ต้องจัดการและตัดสินใจตลอด คนชนทำงานเป็นมอเตอร์ไซค์รับจ้าง จริงๆ มีหลายอย่างที่น่าโกรธนะ ประกันก็ขาด พรบ.ไม่มี แต่ตอนนั้นไม่มีเวลาให้ความโกรธเลย เรื่องคดีความก็ว่ากันไป เขาไม่ได้หลบหนี เป็นความผิดครั้งแรก ก็ชดใช้ค่าเสียหาย ผมจำได้ว่าเขามาที่โรงพยาบาลหนึ่งครั้ง มาที่งานศพด้วย แต่จำไม่ได้แล้วว่าคุยอะไรกัน เหตุการณ์ผ่านมาสิบปี เรื่องนี้แทบไม่อยู่ในความทรงจำเลย

“ผมกับภรรยาไม่เคยคุยกันเรื่องความตาย (เงียบคิด) อาจมีคุยกันเล่นๆ เธอเคยพูดว่า ‘ถ้าเลือกได้เค้าขอเป็นฝ่ายไปก่อนตัวเองนะ เค้าไม่รู้จะอยู่ยังไงถ้าตัวเองไปก่อน’ คุยกันแค่นั้นเลย ถ้าเหตุการณ์เดียวกันเกิดขึ้นกับผม เชื่อว่าเธอคงตัดสินใจแบบเดียวกัน แต่มันคงดีมากๆ ถ้าตอนนั้นเราคุยเรื่องความตายเตรียมไว้ พอเกิดเหตุการณ์ไม่คาดคิด เรามีแผนเผชิญเหตุ รู้ว่าต้องทำยังไงบ้าง แล้วทำตามเจตจำนงไปเลย ผมเคยฟังพระไพศาลแล้วมาคิดต่อว่า ถ้าเราไม่จัดการเรื่องนี้เตรียมไว้ คนที่ยังอยู่ก็จะตัดสินใจลำบาก ส่วนตัวเองพอกำลังจะตาย ในใจอาจเกิดความกังวลแล้วตายไม่ดีก็ได้นะ

“ก่อนหน้านั้นผมเป็นคนทำงาน ส่วนภรรยาลาออกมาดูแลลูกทั้งสองคน พอแม่ไม่อยู่แล้ว ผมบอกลูกๆ ว่า ‘ต่อไปต้องพึ่งพาตัวเองเยอะขึ้นนะ เพราะพ่อไม่ได้มีเวลาดูแลมากเหมือนแม่’ ผมคุยกับพวกเขาบ่อยว่าชีวิตไม่แน่นอน ทุกครั้งที่เดินทางไปไหนไกลๆ ผมจะพูดว่า ‘ไม่แน่นะ อาจเป็นครั้งสุดท้ายที่เราได้เจอกันก็ได้’ และบอกย้ำว่าพินัยกรรมอยู่ตรงไหน ปัจจุบันพวกเขาไปได้ไกลมาก เรื่องที่ผมเสียดายคือ แม่ไม่ได้อยู่เห็นความสำเร็จของลูก ถ้าได้เห็นคงดีใจมาก ไม่รู้ว่าตอนนี้ดูอยู่ข้างบนหรือเปล่านะ (ยิ้ม)”

13/06/2025

เดี่ยว

09/05/2025

🤍

พ่อของผมเพิ่งเสียชีวิตครับ ตอนแรกผมลังเลว่าจะเล่าลงเพจดีไหม เพราะที่ผ่านมาไม่ได้เล่าเรื่องส่วนตัวเลย แต่เพจนี้คือความภูมิใจของผม เมื่อทำไปสักระยะแล้วมีคนมาสนับสนุน ผมเอามาเล่าให้พ่อได้รับรู้ เขาดูสบายใจมากขึ้นว่า ลูกชายคนนี้เป็นโล้เป็นพายแล้ว ถึงไม่ได้ร่ำรวย รายได้ไม่แน่นอน แต่คงเอาตัวรอดไปได้ ไม่ได้น่าเป็นห่วงขนาดนั้น ผมเลยอยากบันทึกความรู้สึกของตัวเองเก็บไว้ในพื้นที่แห่งนี้

ความสัมพันธ์ของผมกับพ่อไม่ได้สวยงามไปทั้งหมด เคยดี เคยแย่ และสุดท้ายก็กลับมาดี ซึ่งเป็นเรื่องที่ดีที่สุดในชีวิตของผมเลย

ผมในวัยเด็กมีพ่อเป็นฮีโร่ เด็กชายคนนั้นเคยเขียนเรียงความว่า อยากเรียนนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีปทุม ตอนนั้นไม่รู้จักเลยว่าวิชากฎหมายคืออะไร ไม่รู้ด้วยว่ามหาวิทยาลัยนี้อยู่ตรงไหน รู้แค่ว่าพ่อเรียนจบจากที่นั่น ผมรักพ่อ ภูมิใจในตัวพ่อ อยากเป็นแบบพ่อ (แต่สุดท้ายผมไม่ได้เรียนกฎหมายนะครับ)

สิ่งที่มีความหมายกับผมมากๆ คือ ผมเป็นเด็กขี้สงสัย เวลาไปไหนด้วยกัน ผมถามพ่อสารพัดเรื่อง เขาไม่เคยเหนื่อยที่จะตอบคำถามเหล่านั้น พ่อเปรียบดั่งครูสอนสัมภาษณ์คนแรก มีส่วนอย่างมากในการขึ้นรูปทักษะการตั้งคำถาม และมีส่วนอย่างที่สุดในการยืนยันว่าความขี้สงสัยไม่ใช่เรื่องที่ผิด

แต่ก็ตามประสามนุษย์แหละครับ พ่อมีแง่มุมที่ไม่น่ารักอยู่ไม่น้อย ทั้งการเป็นคนขี้โมโห ชอบออกคำสั่ง บังคับ กะเกณฑ์ และหลายครั้งก็ไม่ได้รับฟังลูกมากนัก ตอนเด็กผมกลัวพ่อ ตอนโตผมเริ่มไม่ยอมเขา เราสองคนเคยทะเลาะกันเป็นประจำ ตั้งแต่เรื่องใหญ่ไปจนถึงเรื่องไม่เป็นเรื่อง บางครั้งหนักหน่วงจนน่าตกใจ ตั้งแต่นั้นมา ผมปฏิเสธความเป็นพ่อในตัวเอง ช่วงนั้นผมจินตนการไม่ออกเลยว่า ความสัมพันธ์ของผมกับพ่อจะกลับมาดีขึ้นได้ยังไง

จิตแพทย์คนหนึ่งเคยพูดกับผมว่า "พ่อคงทำเต็มที่ที่สุดแล้ว" ประโยคง่ายๆ ปลดล็อคในใจผมได้มากทีเดียว

อาจด้วยอายุที่มากขึ้น หรือการยอมรับความเป็นพ่อ (ทั้งในตัวพ่อและในตัวเอง) ได้มากขึ้น หลายปีหลังผมแทบไม่ทะเลาะกับเขา เราได้ใช้เวลาร่วมกันในหลายกิจกรรม คุยเล่นกันในบ้าน ออกไปกินอาหารนอกบ้าน ไปเที่ยวในที่ที่เขาอยากไป และพาเขาไปโรงพยาบาล บางครั้งเราสองคนสลับบทบาทกัน เป็นผมที่ดุเขาเรื่องการดูแลสุขภาพ ขณะที่เขาเปลี่ยนเป็นชายชราที่ไม่ค่อยขี้โมโหเท่าเดิมแล้ว

พ่อตรวจเจอว่าเป็นโรคถุงลมโป่งพองมาสักระยะแล้ว ทั้งจากอาชีพตำรวจจราจรที่ต้องเจอควันเสียจากรถยนต์ และการสูบบุหรี่ เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม 2568 พ่อมีอาการหายใจติดขัดที่บ้าน มีรถพยาบาลมารับไปส่งโรงพยาบาล หมอที่แผนกฉุกเฉินมาสอบถามเรื่องการยื้อชีวิต ผมกับแม่แจ้งความต้องการของพ่อไปว่าไม่เจาะไม่สอด ไม่กี่นาทีหลังจากนั้น หมอแจ้งว่าพ่อจากไปแล้ว ทุกอย่างเกิดขึ้นในช่วงเวลาสั้นๆ เพียงชั่วโมงกว่าเท่านั้น

คนที่ติดตามเพจมนุษย์กรุงเทพฯ มาสักระยะ คงเห็นว่าหนึ่งในเรื่องที่ผมสัมภาษณ์คนมาลงเป็นประจำ คือเรื่อง 'ความตาย' ในฐานะคนรับฟังและเรียบเรียง ผมว่าตัวเองเข้าใจและยอมรับความตายได้พอสมควร และได้นำคำตอบจากหลายคนมาใช้กับชีวิตตัวเองและคนใกล้ตัวด้วย

แต่สิ่งที่ฟังมาอ่านมาเทียบไม่ได้เลยกับประสบการณ์ตรง ความตายของพ่อแตกต่างจากทุกเรื่องเล่าที่เคยฟังมา ความสัมพันธ์ของผมกับพ่อมีความเฉพาะตัว ถึงแม้จะใช้บทเรียนของคนอื่นมาปรับใช้ได้บ้าง แต่ท้ายที่สุดแล้ว มีแต่ผมเท่านั้นที่จะทำความเข้าใจทั้งหมดนั้น...ด้วยตัวเอง

พ่ออาจไม่ใช่พ่อที่ดีที่สุด เช่นกัน ผมอาจไม่ใช่ลูกที่ดีที่สุด เราต่างเคยทำแย่ต่อกันมาไม่น้อย ถ้ามองเรื่องนี้แบบมนุษย์กับมนุษย์ เรื่องที่ดีที่สุดในชีวิตของผมคือ ในช่วงสุดท้ายของพ่อ เราสองคนไม่ได้ทะเลาะกันแล้ว

หลังจากนี้ผมคงค่อยๆ ทำความเข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้น ค่อยๆ ยอมรับ ค่อยๆ ปรับตัว เพื่อพาตัวเองไปสู่ตัวตนใหม่ที่เติบโตขึ้น ซึ่งเป็นตัวตนที่มีทั้ง 'ผม' และ 'พ่อ' อยู่ข้างในนั้นด้วย

28/03/2025

สำหรับผู้ที่ได้รับผลกระทบจากเหตุการณ์แผ่นดินไหว อยู่กลางแจ้ง ที่โล่ง เพื่อความปลอดภัยก่อนนะครับ ระหว่างนี้รอติดตามสถานการณ์อย่างใกล้ชิด อาจจะมี aftershock ทำให้แผ่นดินไหวได้อีกรอบครับ

21/03/2025

WHAT'S UP: ชวนคุยกลาง(ใจ)เมือง กับ Bangkok Dialogue Library ล้อมวงสนทนาหนังสือมนุษย์
แม้เทรนด์ we listen, we don’t judge เป็นกระแสฮิตจนกลายเป็นประโยคติดปาก แต่เราจะไม่แอบตัดสินใคร ในใจได้หรือเปล่า?
เอ.. แต่มันก็ไม่ผิดอะไรหรือเปล่านะ หากเราจะเกิดอคติบางอย่างขึ้นมาบ้าง ก็ไม่ใช่คนละทางโลกนี่นะ มันก็ต้องมีอารมณ์ทำนองนี้กันบ้าง แต่พอเราแอบตัดสินเงียบๆ คนเดียวในใจ นั่นอาจเพราะเราไม่ได้ฟังจากปากอีกฝ่ายเลยว่าสิ่งที่เราคิดนั้นมันเป็นจริงหรือเปล่า เราด่วนตัดสินเกินไปไหมนะ
หากใครอยากละลายอคติในใจ เราอยากชวนมานั่งล้อมวงพูดคุยกันใน คุยกลาง(ใจ)เมือง
กับ Bangkok Dialogue Library พื้นที่ที่ช่วยให้เราเข้าใจความหลากหลายยิ่งขึ้น ด้วยการพูดคุยแลกเปลี่ยนความคิดเห็น ประสบการณ์โดยไม่ตัดสินกัน
แล้วเราจะพูดคุยกันในเรื่องไหนบ้างล่ะ? ในงานนี้มีกิจกรรมที่เรียกว่า ‘หนังสือมนุษย์ ณ ห้องสมุดมีชีวิต’ เป็นกิจกรรมที่ได้ใบอนุญาตจากเดนมาร์กในชื่อ Human Library จากเดิมที่หนังสือเป็นเล่ม กิจกรรมนี้ปรับเปลี่ยนให้คนคนหนึ่งเป็นหนังสือที่พร้อมบอกเล่าเรื่องราว แลกเปลี่ยนความเห็นกับผู้อ่านได้
โดยมีหนังสือมนุษย์ทั้งหมด 10 เล่ม หลากหลายหมวด ทั้งเรื่องเพศ ความพิการ สถานะทางสังคม อาชีพ ความหลากหลาย และอื่นๆ อีกมากมาย ให้ผู้อ่านเลือกตามความสนใจ นั่งล้อมวงสนทนากับคนอ่านที่เลือกเล่มเดียวกัน และหนังสือมนุษย์จะเข้าร่วมวงพูดคุย วงละ 30 นาที เมื่อจบเล่มแล้วสามารถเลือกเล่มใหม่ได้ด้วย
นั่งลงฟังเรื่องราวชีวิตจริงจากผู้คนหลากหลาย เปิดมุมมองให้เราได้เข้าใจตัวเองและคนรอบข้างมากขึ้นอย่างไร้การตัดสิน เพื่อลดอคติจากความหลากหลายที่เราอาจเคยตัดสินกันในใจ
หากใครสนใจ กิจกรรมนี้จัดขึ้นในวันที่ 22 มีนาคมนี้ ณ ห้องสมุดศิลปะ ชั้น L หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร (BACC) เวลา 10.30-17.00 น. ไม่มีค่าใช้จ่าย สามารถลงทะเบียนกิจกรรมที่สนใจได้ที่ https://forms.gle/NWA85yiSiKtJrobX7

#ห้องสมุดมนุษย์ #หนังสือมนุษย์

20/03/2025

💖🥳😍

พบกันพรุ่งนี้นะ
_________________________
Death Fest 2025 : Better Living, Better Leaving. อยู่อย่างมีความหมาย เผชิญความตายอย่างเป็นสุข
วันที่ : 21 - 23 มีนาคม 2025 เวลา 10.00 - 20.00 น.
สถานที่ : IMPACT Exhibition Hall 6

อ่านรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ https://readthecloud.co/activity/death-fest-2025/
และลงทะเบียนเข้างานล่วงหน้าโดยไม่มีค่าใช้จ่ายได้ที่ : https://forms.gle/7s6rxy4jXPb67wgB7

13/03/2025

วางแผนกันไว้ได้เลยนะ 📌

08/03/2025

✨

เคยคิดกันไหมว่า ถ้าพรุ่งนี้เป็นวันสุดท้ายของชีวิต
จะมีใครดูแลทุกอย่างแทนเราได้ไหม?
เงินในบัญชี ทรัพย์สินที่หามาทั้งชีวิต
ของสะสมที่มีคุณค่าทางใจ ใครจะเป็นคนจัดการ?
หนี้สินของเราล่ะ? ใครจะต้องรับผิดชอบต่อ?
แล้วงานศพของเราจะเป็นแบบที่เราต้องการไหม?
การ Death Talk เป็นเรื่องที่ปกติ
แต่หลายคนมักจะปฏิเสธที่จะพูดถึงมันอย่างจริงจัง
ใน EP. นี้ เรามาพูดถึง 5 เรื่องที่ควรจัดการก่อนที่จะสายเกินไป
และวิธีเตรียมตัวให้ครอบครัวไม่ต้องแบกรับภาระจากการตัดสินใจแทนเรา

#พินัยกรรม