09/12/2019
ประชาธิปไตยของสหราชอาณาจักร ตอนที่1 ศตวรรษที่18
ปี1721 Sir Robert Walpole,
1st Earl of Orford ได้รับการแต่งตั้งเป็นนายกรัฐมนตรีแห่งราชอาณาจักร บริเตนใหญ่คนแรก ในวันที่3 เมษายน 1721 สิ้นสุด ยุคสมัยที่กษัตริย์เป็นหัวหน้าฝ่ายบริหาร เหตุที่กษัตริย์ยอมสละอำนาจเหนือฝ่ายบริหาร เพราะคิงจอร์จ ที่1 แห่งบริเตนใหญ่ ตรัสภาษาอังกฤษไม่ได้ เพราะเป็นคนเยอรมัน วงศ์อังกฤษ เป็นเยอรมัน แทบไม่มีเลือดอังกฤษเลย แต่มีสายเลือดราชวงศ์สจ๊วตแบบห่างๆ จึงได้บัลลังก์แบบส้มหล่น อยู่อันดับ ที่55 แต่54อันดับก่อนหน้า ขาดคุณสมบัติเพราะนิกายศาสนา หรือไม่ก็แต่งงานกับผู้นับถือนิกายคาทอลิก หรือไม่ก็สิ้นไปก่อน ในสมัยนั้นมีแต่เจ้าที่ดินที่มีสิทธิเลือกตั้ง สามัญชน ชนชั้นกลาง ถ้าทรัพย์สินไม่ถึง รายได้ไม่ถึง จ่ายภาษีไม่ถึงเกณฑ์ขั้นต่ำ ก็ไม่มีสิทธิ ตั้งไว้สูงมาก แบบว่ามีแต่ชนชั้นขุนนาง เท่านั้นที่มีสิทธิ พ่อค้า นายทุน ไม่ว่าจะรวยขนาดไหน ก็ไม่มีสิทธิเลือกตั้งนอกจากจะใช้เงินซื้อบรรดาศักดิ์ หรือ หาสามีให้ลูกสาวเป็นขุนนาง ขุนนางบางคนตกต่ำลง แต่มียศศักดิ์สูง ก็แต่งกับลูกสาวพ่อค้า ที่มีเงินแต่ไม่มียศ เพราะพ่อค้าอยากเลื่อนสถานะทางสังคม กฎหมายยุโรปในสมัยนั้นให้ หญิงจ่ายสินสมรสให้ชาย อังกฤษสมัยนั้นปกครองแบบอภิชนาธิปไตยนายกรัฐมนตรี Sir Robert Walpole,
1st Earl of Orford
อยู่ในตำแหน่ง20ปี รวม2รัชสมัย
Robert Walpole เป็นลูกผู้ดีชนบท ฐานการเมืองจึงเป็นพวกผู้ดีชนบท
2.Spencer Compton, Earl of Wilmington เป็นนายกอยู่1ปีเศษ (1742-1743) ถึงอสัญกรรม นายกรัฐมนตรีคนนี้เป็นขุนนาง นั่งในสภาขุนนาง
คนที่3 Henry Pelham เป็นนายก10ปีเศษ (1743-1754)
คนที่4 Thomas Pelham-Holles, Duke of Newcastle upon Tyne and Duke of Newcastle-under-Lyne เป็นนายกสมัยแรก 2ปี(1754-1756) มาจากสภาขุนนาง
คนที่5 William Cavendish, 4th Duke of Devonshire เป็นนายกรัฐมนตรีอยู่ไม่ถึงปี (1756-1757)
คนที่4/2 Thomas Pelham-Holles, Duke of Newcastle upon Tyne and Duke of Newcastle-under-Lyne สมัยที่2
เป็นนายกรัฐมนตรี 4ปี (1757-1762)
คนที่6John Stuart, 3rd Earl of Bute เป็นขุนนางจากสกอตแลนด์
ิอยู่ในตำแหน่ง11เดือน (1762-1763)
คนที่7 George Grenville อยู่ได้2ปี
(1763-1765)
คนที่8 Charles Watson-Wentworth, 2nd Marquess of Rockingham (1765-1766)จากสภาขุนนาง เขาดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีสมัยแรกตอนเขาอายุ35ปี
คนที่9 William Pitt, 1st Earl of Chatham หรือ William Pitt the Elder วิลเลี่ยม พิตต์ ผู้แก่กว่า เพื่อไม่ให้จำสับสนกับ William Pitt ผู้ลูก (1765-1768) เป็นผู้นำอังกฤษสู่ยุคจักรวรรดิอังกฤษ
คนที่10 Augustus FitzRoy, 3rd Duke of Grafton ผู้สืบสายเลือดจาก Henry FitzRoy, 1st Duke of Grafton ลูกนอกสมรสของCharles II of England (1768-1770) ตอนเขารับตำแหน่งนายกรัฐมนตรี เขามีอายุแค่33ปี ครองสถิตนายกรัฐมนตรีที่อายุน้อยที่สุดถึง15ปี จนกระทั่ง ถูกWilliam Pitt ผู้ลูก ทำลายสถิต (William Pitt เป็นนายกด้วยวัย24ปี)
คนที่11 Frederick North, 2nd Earl of Guilford หรือ Lord North เป็นนายกรัฐมนตรี 12ปี (1770-1782) ช่วงนี้เกิดสงครามปฏิวัติอเมริกา
คนที่8/2Charles Watson-Wentworth, 2nd Marquess of Rockingham
(1782) เป็นนายก96วัน
คนที่12William Petty,
2nd Earl of Shelburne ไม่ถึงปี (1782-1783)
คนที่13William Henry Cavendish Cavendish-Bentinck, 3rd Duke of Portland (1783) ไม่ถึงปี
คนที่14 William Pitt, the Younger
ครองอำนาจตั้งแต่ปี 1783-1801 และ 1804-1806 เป็นนายกรัฐมนตรีคนสุดท้ายของราชอาณาจักรบริเตนใหญ่ และ เป็นนายกรัฐมนตรีคนแรก ของสหราชอาณาจักร
เป็นนายกรัฐมนตรีตอนอายุ24ปี และ ถึงแก่อสัญกรรมในตำแหน่งนายกรัฐมนตรี ในปี1806 ในขณะมีอายุแค่46ปีเท่านั้น
นายกรัฐมนตรีในศตวรรษที่18 อยู่ในตำแหน่ง ไม่นาน ที่อยู่ถึง20ปี มี2คน อยู่ถึง10ปี มี1คน