26/08/2026
■ การประเมินประชากรเสือโคร่งในประเทศไทยจากอดีตถึงปัจจุบัน
𝗘𝗣.𝟭 ช่วงปี 𝟮𝟱𝟯𝟲-𝟮𝟱𝟰𝟰......................
เสือโคร่งเคยมีพื้นที่อาศัยตามธรรมชาติกว้างขวางทั่วทวีปเอเชีย แต่ปัจจุบันพื้นที่อาศัยลดลง ทำให้เสือโคร่งที่เหลืออาศัยอยู่เป็นกลุ่มประชากรย่อย ๆ กระจัดกระจายตามพื้นที่อนุรักษ์และป่าธรรมชาติใน 𝟭𝟬 ประเทศ ได้แก่ อินเดีย เนปาล บังคลาเทศ ภูฏาณ เมียนมาร์ ไทย มาเลเซีย อินโดนีเซีย จีน และรัสเซีย และคาดว่าประชากรเสือโคร่งในธรรมชาติเหลืออยู่ประมาณ 𝟮,𝟬𝟬𝟬-𝟯,𝟱𝟬𝟬 ตัว โดยประมาณร้อยละ 𝟳𝟬% ของประชากรเสือโคร่งที่เหลือ (𝘀𝗼𝘂𝗿𝗰𝗲 𝗽𝗼𝗽𝘂𝗹𝗮𝘁𝗶𝗼𝗻) อาศัยอยู่ในพื้นที่อนุรักษ์เป็นหลัก (𝘀𝗼𝘂𝗿𝗰𝗲 𝘀𝗶𝘁𝗲) ซึ่งคิดเป็นเพียง 𝟲% ของพื้นที่ป่าทั้งหมดที่เหลือในปัจจุบัน (𝗪𝗮𝗹𝘀𝘁𝗼𝗻 𝗲𝘁 𝗮𝗹., 𝟮𝟬𝟭𝟬)
การประเมินประชากรเสือโคร่งในประเทศไทยจากอดีตถึงปัจจุบัน มีความแปรปรวนตามวิธีการสำรวจที่ต่างกัน โดยในช่วงปี 𝟮𝟱𝟯𝟲-𝟮𝟱𝟰𝟰 แบ่งการประเมินออกเป็น 𝟯 ช่วง คือ
ปี 𝟮𝟱𝟯𝟲 เป็นการประเมินจากสำรวจร่องรอยและการใช้แบบสอบถาม ในปี 𝟮𝟱𝟯𝟲 𝗥𝗮𝗯𝗶𝗻𝗼𝘄𝗶𝘁𝘇 (𝟭𝟵𝟵𝟯) ประเมินประชากรเสือโคร่งตัวเต็มวัยจากการสำรวจพื้นที่อนุรักษ์ 𝟯𝟴 แห่ง ว่าควรจะมีประมาณ 𝟮𝟱𝟬 ตัว
ต่อมาปี 𝟮𝟱𝟰𝟮 𝗦𝗺𝗶𝘁𝗵 𝗲𝘁 𝗮𝗹. (𝟭𝟵𝟵𝟵) ประเมินประชากรจากการใช้แบบสอบถามจากเจ้าหน้าที่และประเมินศักยภาพ ความเหมาะสมของพื้นที่อนุรักษ์ต่อการปรากฏของเสือโคร่ง คาดว่าประชากรเสือโคร่งในประเทศไทยมีประมาณ 𝟱𝟬𝟭 ตัว
และในปี 𝟮𝟱𝟰𝟰 สมาคมอนุรักษ์สัตว์ป่า ได้ประเมินประชากรเสือโคร่งโดยอาศัยข้อมูลจากการสารวจภาคสนามเห็นว่า เสือโคร่งในกลุ่มป่าต่าง ๆ น่าจะเหลืออยู่น้อยกว่า 𝟮𝟬𝟬 ตัว (𝗪𝗶𝗹𝗱𝗹𝗶𝗳𝗲 𝗖𝗼𝗻𝘀𝗲𝗿𝘃𝗮𝘁𝗶𝗼𝗻 𝗦𝗼𝗰𝗶𝗲𝘁𝘆, 𝟮𝟬𝟬𝟭) และพบว่ากลุ่มป่าตะวันตกเป็นพื้นที่ที่มีกลุ่มประชากรของเสือโคร่งเหลืออยู่มากที่สุดในประเทศไทย เนื่องจากมีพื้นที่ป่าขนาดใหญ่ต่อเนื่องกันและยังมีสัตว์ป่าที่เป็นเหยื่ออาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก (𝗥𝗮𝗯𝗶𝗻𝗼𝘄𝗶𝘁𝘇, 𝟭𝟵𝟵𝟯; 𝗦𝗺𝗶𝘁𝗵 𝗲𝘁 𝗮𝗹., 𝟭𝟵𝟵𝟵; 𝗪𝗶𝗹𝗱𝗹𝗶𝗳𝗲 𝗖𝗼𝗻𝘀𝗲𝗿𝘃𝗮𝘁𝗶𝗼𝗻 𝗦𝗼𝗰𝗶𝗲𝘁𝘆,................
■ อ้างอิง:
สมโภชน์ ดวงจันทราศิริ. 𝟮𝟱𝟲𝟲. การประเมินประชากรเสือโคร่งในธรรมชาติของประเทศไทย ปี 𝟮𝟱𝟲𝟱. หน้า 𝟭𝟯𝟱-𝟭𝟰𝟮. ในผลงานวิจัยและรายงานความก้าวหน้างานวิจัย ประจำปี 𝟮𝟱𝟲𝟱. กลุ่มงานวิจัยสัตว์ป่า สำนักอนุรักษ์สัตว์ป่า กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช. กรุงเทพฯ.
