22/01/2013
हदीस २९ (नेपालीमा अनुवादीत हदीस)
मुआज बिन जबल रज़ियल्लाहु अन्हुले बयान गर्दै भन्नु हुन्छ,- मैले विन्ती गरे, ए अल्लाहको रसूल सल्ल. ! मलाई कुनै यस्तो काम बताउनुहोस् जुन मलाई जन्नत (स्वर्ग) प्रवेश गराओस् र जहन्नमको आगोबाट बचाओस् । वहाँले भन्नुभयो, तिमीले धेरै ठूलो चीजको बारेमा सोध्यौ, यो उसको लागि सजिलो छ जसको लागि अल्लाहले सजिलो बनाउनु भएको छ । तिमी अल्लाहको प्रार्थना गर, अल्लाहको साथ कसैलाई समान न बनाउ । नमाजलाई नियमित पुरा गर, जकात दिनु, रमजानको रोजा राख, र अल्लाहको घर (खान ए काबा) को हज (तिर्थ यात्रा) गर । फेरि वहाँले भन्नुभयो । के म तिमीलाई भलाईको बाटो नदेखाऊ ? रोजा ढाल (सुरक्षा गर्ने चीज) हो, सदका (दान) ले पापलाई मेटाउँछ जसरी पानीले आगोलाई निभाउँछ । कुनै व्यक्तिले आधी रातमा उठेर नमाज पढ्छ र अल्लाहको नाम जप्छ भने त्यसबखत उसको शरीर ओछ्यानबाट अलग हुन्छ । उसले आफ्नो पालनकर्ताको डर र आशाको साथ बिन्ती गर्दछ । जे जति अल्लाहले दिएको छ त्यसबाट खर्च गर्छ, फेरि जुन चीज उसको आँखाको ठण्डक उनको कामको बदलामा लुकाएर राखेको छ त्यो कुनै मानिसलाई थाह छैन (सूरः सज्दा १६, १७) फेरि भन्नुभयो, के म तिमीलाई धर्मको भाग र त्यसको स्थान र त्यसको सबै भन्दा उच्च स्थान न बताऊँ ? मैले बिन्ती गरे, ए अल्लाहको रसूल ! कृपा होस्, वहाँले भन्नुभयो धर्मको सिरा इस्लाम हो, उसको स्तम्भ नमाज़ र त्यसको सबैभन्दा उच्च भाग जिहाद हो । फेरि भन्नुभयो, के म तिमीलाई यि सबैलाई काबुमा राख्नेवाला चीजको बारेमा खबर नदिउँ ? मैले विन्ती गरे किन नभन्नु ए अल्लाहको रसूल ! वहाँले आफ्नो जिब्रो समाएर भन्नुभयो, यसलाई रोकेर राख । मैले भने, ए अल्लाहको नबी ! के जे जति हामी भन्दछौं त्यसमा हामीलाई सजाय हुन्छ ? तिम्री आमाले तिमीलाई गुमाइन ! ए मुआज़ ! के अरु पनि कुनै चीज यस्तो छ जसले मानिसलाई उधोमुन्टो पारेर जहन्नम (नर्क) मा झार्दछ य भन्नुभयो, निहुर्याएर उधोमुन्टो पारेर फेरि सिवाए उनको मुख उघार्दा जति भाग देखिन्छ ? यसलाई तिर्मिज़ीले बयान गरेका हुन र भनेका छन् यो हदीस हसन सही हो
हदीस –३0
अबू सालबा खुशनी जुरसूम बिन नाशिर रज़ियल्लाहु अन्हुबाट बर्णन गरिएको हो अल्लाहको रसूल सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लमले भन्नुभयो, अवश्य नै अल्लाह तआलाले अनिवार्यलाई जरूरी ठहर्याउनु भएको छ, त त्यसलाई बर्बाद नगर । त्यसमा हद तोकिएको छ, त तिमी त्यो भन्दा आगाडि न बढ । त्यसमा केही चीज अवैध गरिएको छ, तिमी त्यो मामलामा आफुलाई चलाख नठान र कुनै चीजको बारेमा वहाँले शान्त रहनु भयो, तिम्रो हकमा दयालुताको कारण, भूलेर होइन, बस यसको बारेमा बिबादमा नपर । यो हदीस हसन हो । यसलाई दार कुत्नीहरुले बर्णन गरेको हो ।