Wieś powstała w ramach kolonizacji północnych obszarów państwa zakonu krzyżackiego. Została założona w 1335 roku na 80 łanach, na prawie chełmińskim jako własność zakonu, jednak już w drugiej połowie tego samego stulecia przeszła na własność szlacheckiej rodziny Malgedinów. W XVIII wieku wieś ponownie należała do państwa i stan ten utrzymał się do reform uwłaszczeniowych z początku XIX wieku. Kośc
iół w Wojciechach po raz pierwszy wzmiankowany jest w 1498 roku. Został on zniszczony w 1527 roku, następnie odbudowany, a w 1655 roku przebudowany. W XVIII wieku dalszej przebudowie poddano kruchtę (1720) i wieżę (1751), a w XIX wieku zakrystię (1869). Przed 1945 rokiem była to siedziba parafii ewangelickiej w Wojciechach, a następnie parafii rzymskokatolickiej. W połowie XIX wieku na Mazurach pojawili się baptyści. W Wojciechach również istniała kaplica baptystyczna, która nie zachowała się jednak do dzisiejszych czasów. Szkołę we wsi założono przy kościele po 1525 roku. W 1737 roku stała się ona placówką państwową. W 1935 roku uczęszczało do niej 129 uczniów, a zatrudnionych było dwóch nauczycieli. Po II wojnie światowej uruchomiono ją ponownie w 1946 roku; pierwszym kierownikiem był Stanisław Czarnecki. W latach 60. wybudowano dla niej nową siedzibę. Po II wojnie światowej Wojciechy zostały zagospodarowane przez nowych osadników już w 1945 roku. W latach 1945–1954 znajdowała się tu siedziba gminy Wojciechy, a następnie, do 1972 roku, gromady. Przy wsi funkcjonował PGR Borki. W 1983 roku we wsi było 119 budynków mieszkalnych i 128 indywidualnych gospodarstw rolnych o łącznej powierzchni 1182 ha. W Wojciechach znajdował się wówczas urząd pocztowy, dom kultury, ale i sala kinowa na 120 miejsc, ośrodek zdrowia, apteka, świetlica, klub, filia biblioteczna, boisko sportowe, punkt weterynaryjny, sklep spożywczy, sklep przemysłowy, zakład fryzjerski, dwa prywatne zakłady remontowo-budowlane oraz siedziba leśnictwa. Wojciechy ( do 1945 Albrechtsdorf) – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie bartoszyckim, w gminie Bartoszyce. Do 1954 roku siedziba gminy Wojciechy. W latach 1954-1972 wieś była siedziba Gromadzkiej Rady Narodowej. W latach 1975-1998 miejscowość należała
Historia
Wieś lokowana w 1335 na prawie chełmińskim na 80 włokach. W 1362 i ponownie w 1392 przeszła w posiadanie pruskiego rodu Malgedinów. W wieku XVIII i początku XIX funkcjonowała jako wieś królewska. W połowie XIX nastąpiło uwłaszczenie. Wieś mocno została zniszczona w 1414 w czasie wojny polsko-krzyżackiej (straty oceniona na 300 grzywien). Kościół wybudowano najprawdopodobniej w XIV wieku, ale pierwsza zachowana wzmianka pochodzi dopiero z 1498 r. Przed reformacją należał do archiprezbiteriatu lidzbarskiego. W 1527 r. uległ znacznemu zniszczeniu, odbudowany w XVI w. a przebudowany w 1655 r. Kolejne rozbudowy kościoła następowały w roku 1720 (przebudowana kruchta), 1751 (wieża), 1869 (zakrystia). W latach 1525-1945 pozostawał w posiadaniu protestantów a patronat sprawowali Kreytzwenowie z Piast Wielkich. Parafię katolicką erygowano ponownie w 1962 r. Szkoła powstała w 1525 r. (szkoła przykościelna), natomiast w 1737 poddana została nadzorowi państwowemu. W 1935 r. w szkole pracowało dwóch nauczycieli a uczęszczało 129 uczniów. Piewrwszym wójtem po 1945 r. był Czesław Czarnecki. W 1946 r. uruchomiono szkołę (pierwszy kierownik - Stanisław Czarnecki). Nowy budynek szkolny wybudowano w latach 60. XX w. W roku 1983 we wsi było 119 budynków mieszkalnych z 688 osobami, ulice były oświetlone. W tym czasie w Wojciechach znajdowała się siedziba leśnictwa, urząd pocztowy, szkoła podstawowa (dziesięcioizbowa), boisko sportowe, przedszkole z 23 dziećmi, dom kultury, świetlica, klub, filia biblioteczna, sala kinowa na 120 miejsc, ośrodek zdrowia, apteka, punkt weterynaryjny, sklep spożywczy, sklep przemysłowy, zakład fryzjerski, dwa zakłady remontowo-budowlane. Na początku lat 80. XX wieku we wsi zarejestrowanych było 128 gospodarstw rolnych, gospodarujących na 1182 ha. W 1983 r. znajdowało się w nich 783 sztuki bydła (w tym 387 krów), 651 trzody chlewnej, 114 koni i 97 owiec.
