23/05/2025
Z rąk do rąk. Taki był los Ziemi Dobrzyńskiej. A 22 maja ważna data dla Ziemi Dobrzyńskiej. Otóż 1404 roku w dniach 18-23 maja 1404 roku na zamku w Raciążku przebywali sam król Władysław II Jagiełło i książę Witold Kiejstutowicz. Oni to poprzez swoich posłów prowadzili pertraktacje z posłami krzyżackimi na wiślanej wyspie pod zamkiem. Negocjacje zakończono 21 maja, a dokumenty podpisano właśnie 22 maja na kępie wiślanej pod zamkiem w Raciążku.
Czego dotyczyła ugoda? Otóż zakończenia pokojem kolejnego konfliktu zbrojnego pomiędzy Krzyżakami a Polską i Litwą, który rozpoczął się w związku z powstaniem na Żmudzi, wspieranym z resztą przez Wielkie Księstwo Litewskie. Ostatecznie po działaniach wojennych w wyniku ustaleń pokojowych z Raciążka król Władysław Jagiełło otrzymał prawo wykupu Ziemi Dobrzyńskiej od Zakonu Krzyżackiego za kwotę 50 000 florenów węgierskich w ciągu 1 roku i 6 tygodni. Ziemia Dobrzyńska została wykupiona przez Polskę w ustalonym terminie w 1405 roku. Król Polski otrzymał także prawo wykupu Zamku w Złotorii na samym krańcu Ziemi Dobrzyńskiej, w widłach rzek Wisły i Drwęcy wraz z dystryktem za kwotę 2400 kop groszy czeskich w ciągu 1 roku i 6 tygodni. Zamek ten bezprawnie oddał w zastaw Krzyżakom w 1391 roku Władysław Opolczyk. Ponadto podtrzymano ustalenia wcześniejszych traktatów pokojowych: salińskiego z 1398 roku i wcześniejszego kaliskiego z 1343, dotyczących między innymi praw Krzyżaków do Żmudzi, czy pretensji krzyżackich do Litwy i spraw Ziemi Dobrzyńskiej i Pomorza Gdańskiego. Niestety ten pokój z Raciążka nie rozwiązał problemów ani Polski, ani Litwy. Jak wiemy wykupiona Ziemia Dobrzyńska i zamek w Złotorii ostatecznie i tak padły łupem Krzyżaków w sierpniu 1409 roku. Szczęściem wygrana bitwa pod Grunwaldem, złamana potęga krzyżacka i pokój toruński z 1411 roku przywracają Ziemię Dobrzyńską koronie polskiej.
Na zdjęciu widok na ruiny zamku w ZŁotorii. Ujęcie pochodzi z lat 80-tych XX wieku, jednakże obecnie stan zachowanych ruin się systematycznie i nieodwracalnie pogarsza. Rodzi się natychmiastowa konieczność zadbania o ten niezwykły relikt przeszłości. Rzecz nieco lepiej się ma co do ruin zamku w Bobrownikach. Mamy nadzieję, że tamtejsi regionaliści zdołają wspólnie z samorządem znaleźć środki na ratowanie i wyeksponowanie bobrownickiego zamku.
