10/02/2016
Zakład wychowawczy "Nasz Dom" powstał 15 listopada 1919 roku w Pruszkowie koło Warszawy. Zakład powstał z potrzeby utworzenia placówki, w której znalazłyby opiekę sieroty po robotnikach i działaczach robotniczych poległych w czasie pierwszej wojny światowej. Organizatorami zakładu byli Maryna Falska, Janusz Korczak i Maria Podwysocka. Powstaniu "Naszego Domu" patronowała Centralna Komisja Związków Zawodowych a w roku 1923 powstało Towarzystwo "Nasz Dom", którego celem było organizowanie pomocy materialnej dla zakładu. W prace towarzystwa zaangażowała się między innymi żona Józefa Piłsudskiego Aleksandra. Towarzystwo zgromadziło fundusze na zakup działki na Bielanach i budowę na niej nowej siedziby przy al. Zjednoczenia 34. Budynek wzniesiono w latach 1927-29 na podstawie projektu Zygmunta Tarasina, którego współprojektantem był Janusz Korczak. W roku 1928 zakład przeniesiono do tego nowo-wybudowanego budynku.
W latach 1930—1935 istniała w "Naszym Domu" bursa dla młodzieży pragnącej zdobywać kwalifikacje pedagogiczne. W latach 1932/1933 i 1933/1934 funkcjonowały w "Naszym Domu" dwie klasy najmłodsze szkoły powszechnej. W szkole tej nie było uczniów drugorocznych. W latach 1934—1935 przystosowano część gmachu "Naszego Domu" do nowych zadań na rzecz najbiedniejszych dzieci z osiedla Zdobycz Robotnicza. Zorganizowano tam świetlicę, bibliotekę, akcję dożywiania i półkolonie. Z przedszkola korzystało każdego dnia 160 dzieci.
W czasie okupacji wiele młodzieży uczestniczyło w konspiracji i brało udział w Powstaniu Warszawskim. Gdy 7 września 1944 r. Niemcy nakazali ewakuację wychowanków i personelu do obozu w Pruszkowie, Maryna Falska zmarła na atak serca. "Pochowaliśmy ją na terenie Naszego Domu, w ogrodzie, koło ławeczki, na której tak lubiła odpoczywać. Własnoręcznie zbiliśmy dla niej trumnę z desek i ławek, które jeszcze ocalały" - wspominał Antoni Chojdyński[2]. Po śmierci Maryny Falskiej, kierownictwo Domu objęła jej długoletnia współpracownica Aleksandra Staszewska. Dnia 2 października 1944 roku mieszkańcy "Naszego Domu" zostali ewakuowani do wsi Sokolniki koło Jędrzejowa. Po wyzwoleniu młodsze dzieci umieszczono w Smoszewie koło Warszawy.
Po wojnie nowym kierownikiem "Naszego Domu" został Zdzisław Sieradzki, wychowawca z okresu okupacji. W styczniu 1946 r. majątek Towarzystwa "Nasz Dom" został przekazany przez ówczesne władze Robotniczemu Towarzystwu Przyjaciół Dzieci. Towarzystwo "Nasz Dom" przestało istnieć aż do roku 1991, kiedy zostało reaktywowane pod przewodnictwem Tomasza Polkowskiego. Następnie wieloletnią dyrektorką Domu Dziecka nr 1 "Nasz Dom" im. Maryny Falskiej była Teresa Skudniewska; obecnie jest nią Jolanta Jabłońska, a dom liczy ok. 50 podopiecznych. W sumie w latach 1919-2009 "Nasz Dom" wychował 4 tysiące dzieci.
