20/08/2026
PIT – karta podatkowa, korepetycje grupowe - wyrok z 6 sierpnia 2026 r., 𝗜𝗜 𝗙𝗦𝗞 𝟭𝟰𝟮𝟲/𝟮𝟯
W rozpatrywanej sprawie spór sprowadzał się do rozstrzygnięcia, czy zasadnie organy podatkowe stwierdziły wobec skarżącego wygaśnięcie decyzji w sprawie ustalenia stawki karty podatkowej za poszczególne lata 2016-2020.
Naczelnik Urzędu Skarbowego ustalił, że w w/w okresie podatnik prowadził działalność gospodarczą polegającą na przygotowywaniu maturzystów do matury z matematyki w małych grupach, oraz że miesięcznie udzielał od około 50 do 120 godzin (zależnie od poszczególnych lat) korepetycji w stawce godzinowej wynoszącej około 300,00 zł za godzinę, jak podatnik wskazał podczas czynności sprawdzających (są to korepetycje grupowe). Organ I instancji stwierdził, że wyżej ustalony stan faktyczny leży w sprzeczności z informacją zgłoszoną do wniosku o zastosowanie opodatkowania w formie karty podatkowej - PIT-16 - w polu zatytułowanym „określić dokładnie zakres działalności", gdzie wpisano „korepetycje z matematyki". Organ I instancji, kierując się przepisami ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 144, poz. 930 z późn. zm.), stwierdził brak podstaw do korzystania przez skarżącego z opodatkowania w formie karty podatkowej przy świadczeniu usług edukacyjnych prowadzonych w grupach. W myśl art. 23 ust. 1 pkt 11 powołanej ustawy, zryczałtowany podatek dochodowy w formie karty podatkowej mogą płacić podatnicy prowadzący działalność w zakresie usług edukacyjnych, polegającą na udzielaniu lekcji na godziny - w warunkach określonych w części XI tabeli. Z kolei z tabeli zawartej w części XI „Usługi edukacyjne w zakresie udzielania lekcji na godziny" Załącznika nr 3 do ww. ustawy „Tabela miesięcznych stawek podatku dochodowego w formie karty podatkowej" wynika, że stawka tego podatku uzależniona jest od liczby godzin przeznaczonych miesięcznie na udzielanie lekcji. Za udzielanie lekcji na godziny uważa się pomoc w nauce, polegającą głównie na odrabianiu (przygotowaniu) z uczniem zadanych lekcji (pkt 2 objaśnień do części XI Załącznika Nr 3 do tej ustawy). Organ I instancji ocenił, że ustawodawca, definiując pojęcie „udzielania lekcji na godziny" posługuje się pojęciem „uczeń" (liczba pojedyncza). Formuła ta wskazuje, że z tej formy opodatkowania wyłączone są wszelkie usługi korepetytorskie grupowe.
Po rozpoznaniu odwołań Dyrektor Izby Administracji Skarbowej utrzymał w mocy decyzje organu I instancji podkreślając, że brzmienie zastosowanych przepisów bezsprzecznie wskazuje, że opodatkowaniem w formie karty podatkowej objęte są wyłącznie usługi świadczone jednemu uczniowi, których celem jest pomoc mu w nauce, dostosowana do wiedzy i poziomu danego ucznia. Lekcje udzielane większej liczbie osób mają charakter kursów przygotowawczych, niewątpliwie służą poprawie poziomu wiedzy uczniów, ale ten rodzaj szkoleń nie został objęty opodatkowaniem w formie karty podatkowej. Lekcje udzielane pojedynczym uczniom, zwane potocznie korepetycjami, realizowane są w większości przypadków przez nauczycieli, dla których powyższe usługi stanowią dodatkowe źródło dochodu.
Oddalając skargi strony Sąd pierwszej instancji uznał, że zaskarżone decyzje nie są obarczone naruszeniami prawa mogącymi skutkować ich wyeliminowaniem z obiegu prawnego.
Od powyższego orzeczenia skargi kasacyjne wnieśli: skarżący oraz uczestnik postępowania Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorców wskazując, że użycie pojęcia „uczeń” jest zabiegiem legislacyjnym powszechnie stosowanym i może być odnoszone do pojęcia „uczeń” w znaczeniu zbiorowym, czyli równoznacznym z semantyką słowa „uczniowie”, tym samym możliwe jest prowadzenie zajęć w większym gronie, a więc w liczbie więcej niż jeden.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił obie skargi kasacyjnej podzielając stanowisko Sądu I instancji, że skoro ustawodawca, definiując zapis normatywny „udzielania lekcji na godziny" niewątpliwie posługuje się pojęciem „uczeń" (liczba pojedyncza), to formuła ta wskazuje, że z tej formy opodatkowania będą wyłączone wszelkie usługi edukacyjne grupowe.
Zwrócił uwagę, że norma dotycząca opodatkowania kartą usług edukacyjnych składa się z dwóch przepisów – art.23 ust. 1 pkt 11 i części XI tabeli. Aby zinterpretować tę normę uwzględnić należy oba. Sąd zgodził się ze skarżącymi kasacyjnie, że użycie w przepisie słowa „uczeń” w liczbie pojedynczej, nie oznacza, że jest to wyłącznie jeden (konkretny) uczeń, a określenie to odnosi się do wszystkich osób, które są uczniami w momencie świadczenia usługi. Jednak zestawienie dalszej części definicji określającej świadczoną usługę oraz sposób wyliczania stawki nie potwierdzają tezy, że norma ta dotyczy świadczenia usługi dla grupy osób odpowiadających definicji ucznia w ciągu jednej godziny, tej samej godziny. Ustawodawca uzależnił bowiem stawkę opodatkowania od liczby godzin udzielania lekcji. Stawka ta powinna być jednakowa dla wszystkich podatników, którzy wykonują tego rodzaju usługę udzielania lekcji, zgodnie z zasadą równości opodatkowania (art. 84 Konstytucji.). Tym samym, gdyby ustawodawca chciał zachować tę równość i uwzględnić rynkowe warunki świadczenia tego rodzaju usług, powinien (gdyby stawka dotyczyła również zajęć grupowych) uzależnić jej wysokość nie tylko od liczby godzin udzielania lekcji, ale także od liczby osób, którym w tym samym czasie udzielane są lekcje na godziny. Inaczej takie samo obciążenie fiskalne dotyczyłoby osoby, która udziela korepetycji jednej osobie indywidualnie oraz osoby, która w tym samym czasie udziela lekcji na godziny kilku osobom, pobierając od każdej z nich wynagrodzenie.
Wykładnia dokonana przez skarżących kasacyjnie byłaby zatem wykładnią niezgodną z Konstytucją. Ponadto, definiując pojęcie udzielania lekcji na godziny ustawodawca użył wyrażenia „pomoc w nauce”, a następnie doprecyzował je poprzez wskazanie, że jest to głównie odrabianie (przygotowanie) z uczniem zadanych lekcji. Użycie przysłówka „głównie” (czyli „zwłaszcza, przede wszystkim, przeważnie”) oznacza, że pomoc ta może polegać także na czymś innym niż pomoc w odrabianiu lekcji, ale odrabianie, przygotowanie zadanych lekcji (pomoc przy wykonaniu zadań zleconych uczniowi w szkole) jest niezbędnym elementem świadczenia tej usługi. Pomoc przy powtórzeniu materiału z danego przedmiotu, jego utrwaleniu, przygotowanie do sprawdzianu również mogą wchodzić w zakres usługi, jednak jako dodatkowe czynności związane z czynnością podstawową, jaką jest pomoc w odrabianiu lekcji, a więc pomoc zindywidualizowana.
Niewątpliwie cel kursów przygotowawczych do matury realizuje cele w postaci przygotowania do sprawdzianu maturalnego, utrwalenia i powtórzenia materiałów. Nie jest on jednak nakierowany na indywidualne potrzeby konkretnego ucznia, w szczególności na pomoc w odrabianiu zleconych zadań. Użycie słowa „uczeń” jako określenia zbioru osób, którym udziela się lekcji na godziny należy rozumieć zatem wyłącznie w ten sposób, że indywidualne lekcje na godziny mogą być udzielane więcej niż jednej osobie będącej uczniem, ale w różnym czasie i mają one skupiać się na przygotowaniu zleconych uczniowi zadań. Lekcje udzielane większej liczbie osób mają zatem charakter kursów przygotowawczych, a ten rodzaj szkoleń nie został objęty opodatkowaniem w formie karty podatkowej.
https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/0C61EBD1C5
