29/05/2026
Wokół tematu macierzyństwa koncentrowało się spotkanie Sandomierskiego Pisma Mówionego „Przetak”, które odbyło się 28 maja 2026 roku w sali konferencyjnej Miejskiej Biblioteki Publicznej w Sandomierzu. Prezentowane utwory ukazywały doświadczenie macierzyństwa w sposób daleki od uproszczeń i idealizacji. Autorzy sięgali zarówno po poezję, jak i prozę, odsłaniając różnorodne perspektywy związane z byciem matką, relacją z matką oraz pamięcią o niej. 📖
Opowiadanie Aleksandry Pawłowskiej-Mazur pt. „Synek” ukazywało codzienność macierzyństwa z bliskiej, realistycznej perspektywy. Autorka skupiła się na zwykłych sytuacjach i emocjach towarzyszących wychowywaniu dziecka, pokazując zarówno czułość i bliskość, jak i zmęczenie, niepokój oraz odpowiedzialność wpisaną w rolę matki.
🖋️ Poruszające wiersze zaprezentowała Renata Bednarz. Jej teksty dotykały trudnych aspektów macierzyństwa i relacji rodzinnych, ukazując doświadczenia matek bez upiększeń i stereotypowych wyobrażeń. Pojawiały się w nich motywy samotności, przemijania, lęku i emocjonalnego ciężaru codzienności, ale także potrzeby bliskości i pamięci. Literackie obrazy budowane były w sposób subtelny, a jednocześnie wyraźnie oddziaływały na odbiorców.
📚 Istotnym elementem spotkania był także kącik translatorski. Mieczysław Godyń przedstawił tłumaczenia utworów koreańskiego poety Ko Una. Publiczność wysłuchała tekstów „Matka”, „Matka Chae-Sona” oraz „Dziecko”. Przekłady zachowały emocjonalną intensywność oryginałów i wprowadziły do spotkania szczególnie refleksyjny nastrój.
💬 Na zakończenie Mieczysław Godyń odczytał własny tekst poświęcony Mamie - jej odchodzeniu, ale także trwałej obecności w pamięci i codziennym doświadczeniu. Był to jeden z najbardziej osobistych i poruszających momentów wieczoru. Oszczędna forma i skupienie na emocjonalnym detalu sprawiły, że utwór wybrzmiał wyjątkowo mocno.
✨ Czwartkowa odsłona „Przetaku” miała kameralny, skupiony charakter. Prezentowane teksty tworzyły wielogłos o macierzyństwie, ukazywanym nie jako ideał, lecz jako doświadczenie pełne sprzeczności, trudów, bliskości i odpowiedzialności. Wieczór pozostawił uczestników z poczuciem uczestnictwa w ważnej i autentycznej rozmowie o relacjach, pamięci oraz ludzkiej wrażliwości.
