24/03/2026
24 marca, obchodzimy Narodowy Dzień Pamięci Polaków ratujących Żydów pod okupacją niemiecką, który został ustanowiony w związku z tragicznymi wydarzeniami i losem rodziny Ulmów oraz ukrywających się z ich pomocą Żydów, którzy 24 marca 1944 roku – w wyniku donosu – zostali zamordowani przez Niemców we wsi Markowa na Rzeszowszczyźnie.
Osobą, która za ukrywanie Żydów zbiegłych z włoszczowskiego getta, poniosła cenę najwyższą - cenę życia, była Józefa Kałuzińska z domu Mulewicz, urodzona 28 października 1899 r. Mieszkała na Błotach w parafii Żeleźnica, obecnie teren gminy Przedbórz. W trakcie okupacji była już wdową, ponieważ jej mąż zmarł w roku 1932.
Na ślad ukrywających się u niej Żydów, niemieccy żandarmi z Przedborza, wpadli najprawdopodobniej na skutek denuncjacji.
Józefa Kałuzińska została przez Niemców aresztowana i zabita przez nich w lesie, jak oświadczyli świadkowie - 15 kwietnia 1943 r.
Za zgodą Niemców jej ciało zostało pochowane na cmentarzu parafialnym w Żeleźnicy.
Jej syn za karę został zesłany do KL Auschwitz, a następnie KL Buchenwad. Udało mu się niewolę przeżyć.
Foto: Akt zgonu Józefy Kałuzińskiej. Akta metrykalne parafii w Żeleźnicy.