Sołtyska Sołectwa Palikówka

Sołtyska Sołectwa Palikówka Lubię ludzi, staram się ich zrozumieć, to mój sposób na życie. Palikówka - moja wieś - to w niej chcę usłyszeć, co w naszych duszach gra.

13/09/2026

Dzień Pieroga - nasz mały plon.
Tegoroczne Dożynki Podkarpackie odbywają się w Tryńczy, niedaleko nas. To wyjątkowe miejsce i wyjątkowy czas - czas, który niesie ze sobą gościnność, jedność i wdzięczność za plony oraz za pracę ludzkich rąk.
I właśnie w tym dożynkowym duchu chcę spojrzeć na nasze wczorajsze wiejskie święto - Dzień Pieroga w Palikówce.

Bo choć pieróg wydaje się czymś prostym i codziennym, kryje się w nim bardzo wiele. Jest w nim praca człowieka. Są ręce, które sieją, zbierają, przygotowują, lepią i podają. Jest tradycja przekazywana z pokolenia na pokolenie.
Dlatego nasze święto pieroga jest także swoistym świętem plonów.
Plonem jest sąsiedzka pomoc.Plonem jest życzliwość i gościnność.
Bo przecież każdy pieróg, który powstał w naszej wiejskiej manufakturze, jest trochę jak mały dożynkowy wieniec - jest symbolem tego, co potrafią stworzyć ludzkie ręce.

Pierogi kiedyś były remedium na biedę i sposobem, by nakarmić rodzinę syto, smacznie i z tego, co było pod ręką. Obecnie awansowały do rangi ekskluzywnej potrawy.
Dlatego dziś, patrząc na całą paletę naszych pierogów - tych tradycyjnych i tych bardziej niezwykłych - możemy powiedzieć, że są one czymś więcej niż tylko potrawą.
To nasz mały plon.To jest nasza wieś.To są wspólne pierogi.

Niech więc Dzień Pieroga w Palikówce będzie naszym małym świętem dożynkowym - pracy rąk, tradycji i ludzi, którzy tę wieś tworzą.
A pierogi niech po prostu trafiają na nasze wiejskie - i nie tylko wiejskie - stoły i cieszą tych, którzy ich próbują.

31/08/2026

Dzień Sąsiada - dobrze, że jesteśmy razem

W sobotę w naszej wsi obchodziliśmy Dzień Sąsiada - piękny czas spotkań, uśmiechów i wspólnej zabawy.
Jak miło było usiąść przy stole, przy którym znalazło się miejsce dla każdego mieszkańca i zaproszonego gościa.
Każdy z nas dołożył coś od siebie - swój czas, pomysł, dobre słowo czy po prostu swoją obecność.

Dziękuję wszystkim, którzy włączyli się w organizację Dnia Sąsiada, i wszystkim, którzy byli z nami.
Kłaniam się pięknie każdemu z Was- pojedynczo i zbiorowo - za profesjonalną pomoc, zaangażowanie i uczestnictwo.

Maluchy, wszystkie dzieci i młodzież - byliście wspaniali! Tak prawdziwi, spontaniczni i pełni energii w tym, co przygotowaliście i prezentowaliście.

Za ten dzień - za obecność, dobre serca, uśmiechy, rozmowy, pomoc i wspólnie spędzony czas- warto dziś powiedzieć po prostu: z takich gestów wyrastają rzeczy wielkie.
Bo najpiękniejsze są te spotkania, po których zostaje w sercu ciepło i poczucie, że jesteśmy razem - nie tylko obok siebie.

Ja swoich sąsiadów znalazłam wiele lat temu.
I właśnie takich sąsiadów, takiej bliskości i takiej wspólnoty życzę wszystkim mieszkańcom mojej wsi.

„Paweł i Gaweł” Aleksandra Fredry… a jutro?Spójrzmy na sąsiedztwo z innej strony.Bo dobry sąsiad to ktoś, kto jest obok ...
28/08/2026

„Paweł i Gaweł” Aleksandra Fredry… a jutro?
Spójrzmy na sąsiedztwo z innej strony.
Bo dobry sąsiad to ktoś, kto jest obok - nie tylko z adresu, ale i z serca.

23/08/2026

Dzień Sąsiada - zmalujmy coś razem!

Już niedługo, 29 sierpnia, zapraszam Was na Dzień Sąsiada - nasze wspólne, sąsiedzkie święto.
Podobno najlepsze rzeczy dzieją się wtedy, gdy zamiast „dzień dobry” zza płotu zamienimy kilka słów przy wspólnym stole.

Zrobimy coś bardzo prostego.
Spotkamy się. Porozmawiamy. Uśmiechniemy się. Usiądziemy przy jednym stole. Posłuchamy muzyki. Popatrzymy na bawiące się dzieci. Podamy rękę sąsiadowi.
Dlatego zapraszam, małych i dużych, młodszych i starszych, tych z sąsiedztwa od zawsze i tych, którzy dopiero się z nami oswajają na to nasze wyjątkowe spotkanie.
Będzie coś dobrego dla podniebienia, muzyka, śmiech, rozmowy - czas dla siebie nawzajem.
Ogłoszenia już wywieszone, przyznam, że z niecierpliwością czekam na tę zabawę.
Jest też we mnie odrobina obawy - czy uda się sprostać temu pięknemu wydarzeniu, które tak wspaniale przeżywaliśmy w ubiegłym roku?

Serdecznie Was zapraszam.
Do zobaczenia przy wspólnym stole!
Przyjdźcie tacy, jacy jesteście. Prawdziwi.

16/08/2026

Piknik w Krasnem - jak dobrze, że tego dnia nie byliśmy przed telewizorem, nie w pośpiechu i nie mijaliśmy się gdzieś pomiędzy codziennymi obowiązkami.
Po prostu byliśmy razem.
Było też miejsce na to, co nasze i bliskie - lokalną kulturę i tradycję. W muzyce, pieśniach, dożynkowych strojach i całej oprawie tego spotkania można było poczuć, że te zwyczaje naprawdę żyją i nadal są dla nas ważne.
Organizatorom należą się ogromne gratulacje. Widać było, ile pracy i serca zostało włożonych w przygotowanie tego wydarzenia.
Piknik w Krasnem był więc czymś więcej niż tylko wydarzeniem dożynkowym. Był po prostu dobrym, wspólnym czasem - na rozmowę, śmiech, spotkanie z sąsiadem i chwilę odpoczynku od codzienności.
I może właśnie o to chodzi najbardziej - żeby czasem zatrzymać się na chwilę i zobaczyć, że obok nas są ludzie, z którymi naprawdę dobrze jest być razem.
Sama spędziłam tam naprawdę miły czas - przy dobrej zabawie, rozmowach i wspaniałej atmosferze. I chyba właśnie takie chwile zostają z nami najdłużej.
Bo przecież tradycja żyje wtedy, kiedy mamy ją z kim przeżywać.

14/08/2026

Są w roku takie dni, na które czeka się trochę inaczej.

15 sierpnia to dzień, który w polskiej tradycji łączy w sobie wymiar religijny, ludowy i wspólnotowy.
Uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny od pokoleń jest na polskiej wsi czasem szczególnej wdzięczności za dar ziemi, za urodzaj i za trud ludzkiej pracy.
To święto głęboko zakorzenione w naszej wierze i naszej polskiej tradycji - święto Matki Bożej Zielnej, kwiatów, ziół i owoców ziemi.
To dzień, w którym od pokoleń przynosimy do kościoła to, co wyrosło dzięki ziemi, słońcu i deszczowi, ale także dzięki ludzkim dłoniom, cierpliwości i codziennej pracy.

Lubię ten sielski obraz wsi - tak piękny i tak bardzo potrzebny.
Palikówka to przecież nie tylko pola i domy. To przede wszystkim opowieści, które przechodzą z pokolenia na pokolenie.

To także miejsca i ludzie, których poznaję i od których uczę się przez ostatnie 20 lat mojego życia tutaj - w miejscu, które świadomie wybrałam na swój dom. Chcę, aby moja rodzina stała się częścią tej historii i abyśmy mogli dopisywać do niej kolejne rozdziały.
Niech więc 15 sierpnia będzie świętem naszej wspólnej radości. Świętem, podczas którego możemy być dumni z tego, co odziedziczyliśmy po poprzednich pokoleniach, ale także z tego, co sami tworzymy dla tych, którzy przyjdą po nas.
I dlatego życzę nam wszystkim, aby nasza wieś zawsze była miejscem, w którym jest miejsce dla każdego.
Dla starszych i młodych.
Dla tych, którzy mieszkają tutaj od pokoleń, i dla tych, którzy dopiero znaleźli tutaj swój dom.
Dla tych, którzy codziennie pracują na tej ziemi, i dla tych, którzy swoją pracą służą naszej społeczności w inny sposób.

Bądźmy dalszą częścią tej historii wszak największym bogactwem jesteśmy my - ludzie, którzy tutaj żyją.
A najpiękniejszym plonem jest zawsze ten, którym możemy dzielić się z drugim człowiekiem.
Pięknego, radosnego i wspólnego świętowania!

31/07/2026

Kolejny 1 sierpnia. Kolejna rocznica wybuchu Powstania Warszawskiego.

W mediach trwają obchody, pojawiają się wspomnienia, życzenia i słowa wdzięczności. Z roku na rok przyglądam się byłym powstańcom, których staramy się uhonorować. I coraz częściej zadaję sobie pytanie: co będzie dalej?
Przyjdzie przecież taki dzień, kiedy na uroczystościach krzesła przeznaczone dla jeszcze żyjących Powstańców pozostaną puste. Taka jest kolej rzeczy. Nieuchronność przemijania.

Zastanawiam się, jak wtedy będą wyglądały obchody tej ważnej rocznicy. Czy będą miały ten sam wydźwięk i to samo znaczenie? Czy historia i pamięć okażą się wystarczająco silne, by ocalić nie tylko fakty, ale także emocje, odwagę i ofiarę tamtego pokolenia?

Jak nie zapomnieć o tym, co się wydarzyło? Jak przekazać przyszłym pokoleniom w sposób wyrazisty i poruszający słowa: dziękuję - za życie, za godność, i człowieczeństwo?
Nie chciałabym, aby te słowa kiedykolwiek się zdewaluowały. Przeciwnie - chciałabym, aby z każdą kolejną rocznicą wybrzmiewały równie mocno, godnie i prawdziwie, przypominając, że pamięć jest naszym obowiązkiem, a wdzięczność nie ma daty ważności.
Bo kiedy odejdzie ostatni Powstaniec, wtedy to my będziemy musieli mówić za Nich.

Historia nie jest zamkniętą księgą.
Przez wiele lat wydawało mi się, że wojna należy już tylko do wspomnień naszych dziadków, a ja mogę oglądać ją jedynie w czarno-białych kadrach filmowych.

Dziś wiem, że historia potrafi wrócić. Niestety. I dlatego pamięć nie jest tylko hołdem dla przeszłości. Jest także przestrogą dla przyszłości, dzięki której rozumiem, jak cenny jest pokój.

27/07/2026

27 lipca – Dzień Samotnych - Czy świętujemy samotność? Nie.

Warto mówić głośno, że samotność to nie wstyd. Że proszenie o obecność to nie oznaka słabości, lecz siły. Że wszyscy, bez wyjątku, potrzebujemy innych ludzi.

Niedawno spotkałam dziewczynę, która nie tylko mieszkała sama, ale i była przeraźliwie samotna. To spotkanie skłoniło mnie do refleksji nad tym, jak wiele osób może na co dzień doświadczać podobnego uczucia.

W świecie cyfrowych kontaktów, mediów społecznościowych, wideokonferencji i setek znajomych na Facebooku, człowiek może czuć się bardziej samotny niż kiedykolwiek. I choć bywa wynikiem wyboru, znacznie częściej jest wynikiem okoliczności - utraty, choroby, wykluczenia, migracji, niezrozumienia.
Można być wśród ludzi, a mimo to czuć się bardzo samotnym.

Dlatego dziś warto rozejrzeć się wokół siebie. Może ktoś czeka na telefon, na krótką rozmowę, na zaproszenie na kawę czy wspólny spacer. Czasem jedno pytanie: „Jak się masz?” znaczy więcej, niż możemy sobie wyobrazić.
Nie potrzeba wielkich gestów. Wystarczy odrobina czasu, uśmiech, pamięć i obecność. Dla osoby samotnej taki gest może stać się promykiem nadziei i przypomnieniem, że nie jest sama.

Wierzę, że mieszkańcy mojej wsi - Palikówki mają wielkie serca i potrafią dzielić się tym, co najcenniejsze: swoim czasem, dobrym słowem i zwykłą ludzką bliskością.
Wszak każdego z nas stać na taki niematerialny prezent - na swoją obecność.

24/07/2026

Wakacje. Lato. Czas urlopów, odpoczynku i wolnych dni.
Pięknie, że mamy taki czas. Że możemy zwolnić, odpocząć, wyjechać, cieszyć się słońcem i bliskością tych, których kochamy.
Ale jest też druga strona tego czasu. Ta, o której nie zawsze chcemy mówić.
Bo właśnie wtedy, gdy jedni wyjeżdżają na wakacje, inni zaczynają szukać sposobu, by „rozwiązać problem” starszego, chorego człowieka.
Oddajemy do szpitala chorych rodziców, dziadków, bliskich - czasem pod byle pretekstem. Bo nie ma kto się nimi zająć. Bo opieka jest trudna, kosztowna, wymagająca. Bo łatwiej powiedzieć: „Niech zajmie się nimi szpital”.
A przecież szpital jest od leczenia, a nie od zastępowania rodziny.
Podobnie dzieje się ze zwierzętami.
Pies czy kot nagle staje się przeszkodą w planach urlopowych. Zaczyna się poszukiwanie sposobu, jak się go pozbyć.
Nie będę opisywać metod tej „selekcji”, bo są zbyt bolesne i bezlitosne.
I tak zwyczajnie dzieje się wokół nas. „A ja…”
Nie zgadzam się na świat, w którym stary, chory i bezbronny człowiek staje się problemem, którego najłatwiej się pozbyć.
Nie zgadzam się na świat, w którym pies czy kot, przez lata będący członkiem rodziny, nagle staje się niepotrzebnym balastem.
Nie zgadzam się na bezduszność, wierząc, że ten problem nie dotyczy mojej wsi.
Wiem bowiem, że kiedyś sama mogę potrzebować czyjejś troski, opieki i dobrego serca.

27/06/2026

Drodzy Mieszkańcy,
Przed nami bardzo trudny czas. Aura za oknami nie oszczędza nikogo, a zapowiadane na niedzielę temperatury, sięgające nawet około 40°C, budzą uzasadniony niepokój.
Dla wielu z nas oznaczają one przede wszystkim dyskomfort, jednak dla seniorów oraz osób z chorobami współistniejącymi taki upał może stanowić poważne zagrożenie dla zdrowia, a nawet życia.
Dlatego proszę, abyśmy w tych dniach szczególnie zadbali o siebie i o swoich bliskich. Pijmy dużo wody, unikajmy wychodzenia z domu w najgorętszych godzinach, zasłaniajmy okna i - jeśli tylko możemy - przebywajmy w chłodnych pomieszczeniach.
Warto również zainteresować się samotnymi sąsiadami i zapytać, czy nie potrzebują pomocy.
Jednocześnie chciałabym zaprosić do siebie tych mieszkańców, dla których te upały stają się trudne do zniesienia. Klimatyzacja w moim domu działa bez zarzutu. Przygotuję chłodną lemoniadę, a najgorętsze godziny dnia będziemy mogli spędzić razem w komfortowej temperaturze, odpocząć i po prostu bezpiecznie przeczekać największy skwar.
Jeżeli mogę choć trochę ulżyć Państwu w tym trudnym czasie, to służę pomocą.
Serdecznie zapraszam. Moje drzwi są otwarte dla każdego, kto potrzebuje chwili wytchnienia od upału. Dbajmy o siebie nawzajem.

Adres

Palikówka

Strona Internetowa

Ostrzeżenia

Bądź na bieżąco i daj nam wysłać e-mail, gdy Sołtyska Sołectwa Palikówka umieści wiadomości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu i możesz zrezygnować z subskrypcji w dowolnym momencie.

Skróty

Udostępnij

Kategoria