26/07/2026
POŻAR KOŚCIOŁA
23 sierpnia 1807 roku zapisał się jako jeden z najtragiczniejszych dni w historii parafii w Lubominie (ówczesnym Arnsdorf). Mieszkańcy nie zdążyli jeszcze podnieść się po przemarszu wojsk napoleońskich oraz wyniszczającej epidemii, która zdziesiątkowała ludność Warmii, gdy spadło na nich kolejne nieszczęście.
Tego dnia piorun uderzył w kościół parafialny, wywołując potężny pożar. Ogień błyskawicznie objął wieżę i dach świątyni, pozostawiając jedynie mury obwodowe. Dla wiernych była to nie tylko utrata cennego zabytku, ale przede wszystkim miejsca modlitwy, które od pokoleń stanowiło serce lokalnej wspólnoty.
Przez blisko trzy lata parafia pozbawiona była swojej świątyni. Rolę tymczasowego kościoła przejęła plebania, gdzie odprawiano nabożeństwa i gromadzili się mieszkańcy.
Odbudowę rozpoczęto dopiero 12 maja 1810 roku. Było to ogromne wyzwanie dla niewielkiej, doświadczonej już wieloma tragediami społeczności.
Pierwszą Mszę Świętą w odbudowanym kościele odprawiono 1 listopada 1811 roku. Świątynia znajdowała się wówczas jedynie w stanie surowym – bez dekoracji i z bardzo skromnym wyposażeniem.
Dopiero w połowie 1815 roku zakończono prace malarskie i wykończeniowe, przywracając kościołowi dawny blask.
Wyjątkowym świadectwem solidarności okazała się pomoc kupców z Braniewa – Oestereicha i Stampego. Poruszeni losem parafii ofiarowali ołtarze pochodzące z dawnego kościoła jezuitów w Braniewie. Z tego samego kościoła proboszcz Peter Mesuth zakupił również ornaty oraz inne niezbędne wyposażenie liturgiczne, dzięki czemu życie religijne mogło stopniowo wrócić do normalności.
Historia pożaru z 1807 roku przypomina, jak wiele prób musieli przetrwać mieszkańcy Lubomina. Choć żywioł zniszczył ich świątynię, nie zdołał odebrać im wiary, determinacji i wspólnoty, które pozwoliły odbudować kościół i zachować jego znaczenie dla kolejnych pokoleń. Gminna Biblioteka Publiczna w Lubominie