Na tej stronie chcemy zamieszczać nie tylko informacje dotyczące historii miejsca ,ale również opisywać zmiany,które planujemy w najbliższych latach. Droga założenia dworskiego w Lisich Kątach trwa już od XIII w. , więc następne kilka lat będzie tylko okruchem czasu. Historia założenia i miejscowości : Początki historii miejscowości sięgają XIII w., w dokumentach z tego okresu wioska występuje po
d nazwą „Ube silva fuit”. Początkowo osada była zapewne własnością biskupów wrocławskich, w nieznanych okolicznościach przeszła w ręce śląskiego rycerstwa. Lisie Kąty należały do posiadłości Joachima Czernina, członka rady biskupiej, syna Hipolita Czernina, starosty Głuchołaz, Zlatych Hor i Nysy. W 1586 r. z powodu zadłużenia Joachim sprzedał wszystkie swoje majątki Janowi Zyrowskiemu. Następnie Lisie Kąty należały do potomków Dietricha von Mansteina, który w 1563 r. otrzymał czeskie szlachectwo. Obecnie istniejący dwór został wzniesiony około 1600 r., prawdopodobnie przez rodzinę von Manstein, brak informacji na temat tego rodu uniemożliwia udokumentowanie tej hipotezy. Następne pewne wiadomości o właścicielu majątku pochodzą dopiero z II połowy XVII w. Lisie Kąty należały wtedy do burmistrza Bystrzycy Kłodzkiej, Adalberta Fryderyka Hantke, który w 1668 r. otrzymał szlachectwo czeskie. W 1694 r. posiadłość była w rękach jego syna Franciszka Ludwika, w 1721 r. wpisanego w stan rycerski z predykatem „von Lilienfeld”. Po nim dobra odziedziczył syn Karol Józef (1694-1781), radca biskupi w Nysie. Ostatnim przedstawicielem rodu był Aleksander Karol Teodor Wilhelm (ur. 1815). Renesansowy zespół dworski z około 1600 r. w XIX w. został przebudowany w stylu neogotyckim. Po drugiej wojnie światowej zrujnowany i opuszczony. Składa się z właściwego dworu, zbudowanego na planie prostokąta i przylegającej do jego narożnika kwadratowej baszty. Budynki murowane z kamienia i cegły, potynkowane. Dwór pierwotnie parterowy, przekształcono, rozbudowując o dodatkowe piętro i ryzalit w elewacji tylnej. W zniszczonych elewacjach zachowane profilowane kamienne obramowania otworów okiennych. Wnętrza jedno i dwutraktowe, z sienią, pierwotnie na przestrzał, nakrywały sklepienia kolebkowo – krzyżowe i sufity. Czworoboczna baszta czterokondygnacjowa, nakryta wysokim dachem czterospadowym, z nowszymi lukarnami, wykonanym z eternitu. Przyziemie mieszkalne, dwutraktowe, z centralnie umieszczoną sienią sklepioną kolebkowo. Po bokach sieni cztery pomieszczenia nakryte sklepieniami kolebkowo – krzyżowymi i kolebkowymi z lunetami. Wyższe kondygnacje baszty przekształcone na spichlerz. Elewacje neogotyckie z podwójnymi oknami ostrołukowymi i sterczynami w narożnikach.
