08/07/2026
Gdy Seniora dopada apatia i nie bardzo chce mu się brać udział w codziennych aktywnościach - warto zadać sobie kilka pytań i o tym jest ten artykuł.
„Nic już nie chce robić.”
To jedno z najczęstszych zdań, jakie czytam od opiekunów osób żyjących z zaburzeniami neuropoznawczymi.
Zanim jednak uznamy, że senior po prostu „nie chce”, warto zatrzymać się na chwilę i zadać sobie kilka pytań.
✅ Czy ta aktywność ma sens dla seniora?
Warto obserwować, które zajęcia naprawdę go angażują. Dla jednych źródłem radości będą działania twórcze, bo wzmacniają wiarę we własne możliwości. Inni większą satysfakcję odnajdą w czynnościach praktycznych, takich jak zmywanie naczyń, pielęgnowanie roślin czy pomoc w przygotowaniu posiłku, ponieważ dzięki nim czują się potrzebni i mają poczucie sprawczości.
✅ Czy dobrze znam seniora?
Czy wiem, co lubił robić, jaki wykonywał zawód, jakie miał pasje? Warto proponować aktywności nawiązujące do jego wcześniejszych doświadczeń. Jeśli senior nie jest już w stanie nam o nich opowiedzieć, warto porozmawiać z jego bliskimi. Czynności wykonywane przez wiele lat często pozostają zachowane dzięki pamięci proceduralnej, nawet mimo postępujących zaburzeń neuropoznawczych.
✅ Czy proponowana aktywność jest dopasowana do jego możliwości i wieku?
Jeśli zadanie jest zbyt trudne, może wywoływać frustrację. Jeśli jest zbyt łatwe – znudzenie. W obu przypadkach senior może nie chcieć się w nie angażować. Bądźmy również czujni na to, czy proponowane aktywności są adekwatne do wieku seniora. Dziecinne zadania mogą odbierać seniorowi poczucie godności i zniechęcać do udziału.
✅ Czy inne potrzeby seniora są zaspokojone?
Trudno oczekiwać chęci do działania, jeśli senior odczuwa ból, nie czuje się bezpiecznie albo ma problem ze wzrokiem lub słuchem, które mogą utrudniać mu odbiór otoczenia i proponowanych aktywności. Upewnijmy się, że nie doświadcza bólu lub lęku, o których nie potrafi nam powiedzieć. Sprawdźmy również, czy ma dobrze dobrane okulary i korzysta z aparatu słuchowego, jeśli go potrzebuje.
✅ Czy próbujemy także nowych aktywności?
Nie zakładajmy, że skoro senior nigdy czegoś nie robił, to na pewno mu się to nie spodoba. Zdarza się, że właśnie po pojawieniu się zaburzeń neuropoznawczych odkrywa nowe zainteresowania. W swojej pracy wielokrotnie widziałam osoby, które nigdy wcześniej nie malowały, a z czasem właśnie malowanie stało się ich ulubioną formą spędzania czasu. Warto metodą prób i błędów proponować nowe aktywności i uważnie obserwować reakcję seniora.
A Wy spotykacie się z taką sytuacją? Co pomogło Waszym bliskim lub podopiecznym wrócić do aktywności? 🍀
