W trosce o przyszłość i byt naszej Ojczyzny, odzyskawszy w 1989 roku
możliwość suwerennego i demokratycznego stanowienia o Jej losie, my, Naród Polski -
wszyscy obywatele Rzeczypospolitej, zarówno wierzący w Boga będącego źródłem
prawdy, sprawiedliwości, dobra i piękna, jak i nie podzielający tej wiary, a te
uniwersalne wartości wywodzące z innych źródeł, równi w prawach i w
powinnościach wobec do
bra wspólnego - Polski, wdzięczni naszym przodkom za ich
pracę, za walkę o niepodległość okupioną ogromnymi ofiarami, za kulturę zakorzenioną
w chrześcijańskim dziedzictwie Narodu i ogólnoludzkich wartościach, nawiązując do
najlepszych tradycji Pierwszej i Drugiej Rzeczypospolitej, zobowiązani, by przekazać
przyszłym pokoleniom wszystko, co cenne z ponadtysiącletniego dorobku, złączeni
więzami wspólnoty z naszymi rodakami rozsianymi po świecie, świadomi potrzeby
współpracy ze wszystkimi krajami dla dobra Rodziny Ludzkiej, dziecka były w naszej
Ojczyźnie łamane, pragnąc na zawsze zagwarantować prawa obywatelskie, a działaniu
instytucji publicznych zapewnić rzetelność i sprawność, w poczuciu odpowiedzialności
przed Bogiem lub przed własnym sumieniem, ustanawiamy Konstytucję
Rzeczypospolitej Polskiej jako prawa podstawowe dla państwa oparte na poszanowaniu
wolności i sprawiedliwości, współdziałaniu władz, dialogu społecznym oraz na zasadzie
pomocniczości umacniającej uprawnienia obywateli i ich wspólnot. Wszystkich, którzy
dla dobra Trzeciej Rzeczypospolitej tę Konstytucję będą stosowali, wzywamy, aby
czynili to, dbając o zachowanie przyrodzonej godności człowieka, jego prawa do
wolności i obowiązków solidarności z innymi, a poszanowanie tych zasad mieli za
niewzruszoną podstawę Rzeczypospolitej Polskiej.