05/06/2026
Nakakalungkot isipin kung gaano tayo nahahati bilang mga Pilipino.
Pinapalala ito ng pansariling interes at labis na pagkamakasarili na kadalasang itinatago sa likod ng pulitika at diumano’y paglilingkod sa bayan.
Madalas nating marinig na marumi ang pulitika.
Hindi ako sang-ayon.
Hindi marumi ang pulitika. Ang mga taong gumagamit nito para sa pansariling kapakanan ang nagpaparumi rito.
Kung mayroon lamang tayong kakayahang makita ang tunay na nasa likod ng mga magagandang salita, pangako, at imahe na ipinapakita ng bawat kandidatong naghahangad ng posisyon at kapangyarihan.
Kung mayroon lamang sapat na pag-unawa at masusing paghimay ang bawat botante upang makilala kung sino ang tunay na naglilingkod at sino ang naglilingkod lamang sa sarili.
Kung hindi sana nanaig ang kultura ng bulag na pagsunod, maling katapatan, at panatikong pagsamba sa mga personalidad kaysa sa matalinong pagboto.
Napakaraming “kung.”
Ngunit sa gitna ng lahat ng ito, nananatili ang isang tanong:
May pag-asa pa bang mabago ang sistemang tila unti-unting lumulunod sa sambayanang Pilipino?
Marahil mayroon.
Ngunit magsisimula lamang ang pagbabago kapag natuto tayong pumili hindi ayon sa kulay, apelyido, o kasikatan, kundi ayon sa integridad, kakayahan, at tunay na malasakit sa bayan.
Sapagkat ang kinabukasan ng Pilipinas ay hindi lamang nakasalalay sa mga nahahalal—nasa kamay din ito ng mga bumoboto.
