25/10/2025
๐ฟ โLingkod Bayan, sa ilalim ng araw.โ ๐ฟ
Walong barangay.
Isang araw.
Tricycle lang ang kasama, pawis at alikabok ang karamay.
Sabado sana โ araw ng pamilya, araw ng pahinga โ
pero tinawag muli kami ng tungkulin.
At sa bawat pagliko ng gulong,
bawat patak ng pawis,
bawat โmagandang umaga poโ sa barangay hall,
may kasamang tanong sa puso:
โHanggang saan mo kayang ibigay ang sarili mo,
kapalit ng kalinisan at kaayusan ng iba?โ ๐ฑ
Sa Parang Mangga nagsimula ang umaga,
sa Canuto Ramos natapos ang araw.
Walong barangay, walong pagkakataon
na maipaalala kung gaano kahalaga ang ating kalikasan.
Solid waste. Liquid waste. Manila Bay. Septage. Enforcement.
Mga salitang ilang ulit naming binigkas,
umaasang sa bawat barangay, may isang pusong makikinig. ๐
Pagod? Oo.
Mainit? Sobra.
Pero mas masakit isipin kung wala kaming gagawin.
Dahil ang katahimikan ng walang malasakit,
mas mabigat pa kaysa init ng araw. โ๏ธ
Hindi kami perpekto.
Hindi rin kami laging napapansin.
Pero sa bawat araw na gaya nito,
natutunan naming hindi lahat ng bayani ay may medalya โ
yung iba, may paso sa balat at ngiti sa gitna ng pagod. ๐พ
Kaya sa mga patuloy na naglilingkod nang tahimik,
ito ay para sa atin.
Sa mga kumikilos kahit walang palakpak,
at patuloy na naniniwala
na sa bawat maliit na hakbang,
may malaking pagbabago. โจ