Youth for Nationalism and Democracy (YND) - Philippines

15/08/2026

𝗩𝗢𝗜𝗖𝗘𝗦 𝗕𝗘𝗬𝗢𝗡𝗗 𝗧𝗛𝗘 𝗕𝗥𝗨𝗧𝗔𝗟𝗜𝗧𝗬 𝗢𝗙 𝗧𝗛𝗘 𝗝𝗨𝗡𝗧𝗔

While dominant global headlines remain fixated on wars in the West, a quiet yet violent crisis is unfolding right in Asia’s backyard. Far from the watchful eyes of Myanmar’s tyrannical regime, an exhibition has opened a space for stories long forced into silence to finally be heard.

“HER” ARCHIVE, presented by A NEW BURMA, is far more than a simple collection of art, photographs, and stories—it is a raw, unflinching look at the violent reality women face under the junta coup. Here, every image and narrative stands as a living witness to the systematic oppression and silencing of women.

Yet beyond the grief, the exhibition is a testament to unrivaled courage. Despite constant threats to their very lives, the women of Myanmar stand tall, fearlessly asserting their identity, and relentlessly fighting for their dignity. The state may try to erase their beauty and rights, but their spirit remains fiercely ablaze.

For Filipinos, this art serves as a powerful wake-up call: the fight for human rights knows no borders. It is a challenge to look beyond our own shores and stand in solidarity with neighboring nations who continue their search for justice.

📸: A glimpse into HER Archive by A New Burma.

12/08/2026

𝗦𝗔 𝗣𝗔𝗡𝗗𝗔𝗜𝗚𝗗𝗜𝗚𝗔𝗡𝗚 𝗔𝗥𝗔𝗪 𝗡𝗚 𝗠𝗚𝗔 𝗞𝗔𝗕𝗔𝗧𝗔𝗔𝗡: 𝗜𝗣𝗔𝗚𝗟𝗔𝗕𝗔𝗡 𝗔𝗡𝗚 𝗞𝗔𝗥𝗔𝗣𝗔𝗧𝗔𝗡, 𝗞𝗜𝗡𝗔𝗕𝗨𝗞𝗔𝗦𝗔𝗡, 𝗔𝗧 𝗞𝗔𝗣𝗔𝗞𝗔𝗡𝗔𝗡 𝗡𝗚 𝗞𝗔𝗕𝗔𝗧𝗔𝗔𝗡!

Sa Pandaigdigang Araw ng mga Kabataan, hindi sapat na batiin at parangalan lamang ang kabataan. Panahon nang singilin ang pamahalaan sa tungkuling tiyaking may edukasyon, pagkain, tahanan, trabaho, kalayaan, at disenteng kinabukasan ang bawat kabataan. Itinatakda ng ating Saligang Batas ang tungkulin ng gobyerno na pangalagaan ang kabataan at tiyakin ang karapatan ng bawat Pilipino sa edukasyon at batayang serbisyo. Sa araw-araw, kabataan at ordinaryong pamilya ang sumasalo sa bigat ng mga krisis na dapat sana'y tinutugunan ng pamahalaan.

Una, krisis sa edukasyon: 165,000 ang kakulangan sa silid-aralan, habang 51,000 pa ang maaaring hindi na magamit sa 2028 dahil sa pagkasira at pagkaluma ng mga ito. Kailangan din ng 160,000 karagdagang g**o. Maraming batang pumapasok sa paaralan ang hindi sapat ang natututuhan. Ayon sa World Bank, nananatiling napakataas ng learning poverty sa Pilipinas kumpara sa East Asia and Pacific at iba pang lower-middle-income countries. Hindi kasalanan ng bata o g**o ang krisis na ito. Kapag kulang ang suporta ng pamahalaan, buong henerasyon ang nagbabayad.

Ikalawa, krisis sa pabahay: Umaabot na sa 6.5 milyon ang housing backlog at maaaring lumobo sa 8 milyon pagsapit ng 2028. Hindi lamang ito usapin ng kawalan ng bahay, kundi ng kawalan ng ligtas, maayos, at disenteng lugar para mabuhay at matuto. Kapag ang isang pamilya ay nakatira sa masikip, marupok, o hindi tiyak na tirahan, higit na naaapektuhan ang mga bata at kabataan: mas mahirap pumasok sa paaralan, mag-aral nang maayos, makapagpahinga, at makapagpatuloy sa kanilang edukasyon. Sa gayon, ang krisis sa pabahay ay nagiging krisis din sa edukasyon at
kinabukasan ng kabataan.

Ikatlo, gutom at malnutrisyon: Noong 2023, tinatayang 2.6 milyong batang wala pang limang taong gulang ang nakaranas ng stunting o pagkabansot, dahil sa epekto ng malnutrisyon. Malawak din ang food insecurity, kaya maraming pamilya ang napipilitang mangutang upang may maihain sa hapag-kainan. Paano makapag-aaral nang maayos ang batang pumasok sa paaralan nang gutom? Hindi dapat kailangang mamili ang pamilya kung pagkain, pamasahe, matrikula, o gamot ang uunahin.

Ikaapat, krisis sa trabaho at sahod: Kapag mababa ang sahod, direktang naaapektuhan ang pagkain, edukasyon, at tirahan ng pamilya. Ayon sa IBON Foundation, malaki ang agwat ng kinakailangang kita ng pamilya upang mabuhay nang disente at ng kasalukuyang minimum wage. Maraming kabataan ang napipilitang
pagsabayin ang pag-aaral at trabaho, huminto sa pag-aaral, o tumanggap ng mababang sahod at trabahong walang seguridad. Hindi dapat kailangang mamili ng kabataan sa pagitan ng pag-aaral at pagtulong sa pamilya.

Ikalima, usapin ng kapayapaan at karapatan: Habang kinukulang ang pondo para sa edukasyon, pabahay, pagkain, at iba pang serbisyong panlipunan, patuloy namang lumalaki ang pondong inilalaan sa militar at paggastos para sa digmaan. Patuloy rin
ang mga polisiyang naglalapit sa bansa sa estratehiyang militar ng Estados Unidos at mga kaalyado nito, kabilang ang Mutual Defense Treaty, Visiting Forces Agreement, at Enhanced Defense Cooperation Agreement. Habang kulang ang silid-aralan, g**o,
pagkain, pabahay, at disenteng trabaho, lumalaki ang pondong inilalagak sa kagamitang pandigma. Saan dapat napupunta ang pera ng bayan: sa armas at digmaan, o sa pangangailangan at kinabukasan ng mamamayan?

Kasabay nito, kinakaharap ng mga estudyante at kabataan ang mandatory ROTC at mga ulat ng red-tagging at surveillance. Ang paaralan ay dapat lugar ng pagkatuto, hindi pananakot. Ang kabataan ay dapat malayang makapagtanong, makapagsalita, makapag-organisa, at makilahok.

KABATAAN ANG NAGBABAYAD.

Magkakaugnay ang mga krisis na ito. Ang kulang na silid-aralan ay estudyanteng nagsisiksikan. Ang kulang na g**o ay g**ong umaako ng napakaraming mag-aaral. Ang housing backlog ay pamilyang walang ligtas na tahanan. Ang gutom ay batang pumapasok nang walang laman ang tiyan. Ang mababang sahod ay magulang na
namimili kung pagkain o pamasahe ang uunahin. Ang learning poverty ay kabataang nakapagtatapos ngunit hindi nabibigyan ng sapat na pagkakataong matuto. Hindi kakulangan ng sipag o pangarap ang problema ng kabataan. Ang problema ay isang sistemang patuloy na nagkakait sa kanila ng sapat na suporta at pagkakataon.

Kaya sa Pandaigdigang Araw ng mga Kabataan, hindi lamang tayo bumabati.

Naniningil tayo. Naniningil tayo ng libre at de-kalidad na edukasyon, sapat na silid-aralan at g**o, ligtas at sapat na pampublikong pabahay, sapat at masustansiyang pagkain, disenteng trabaho at sahod, at kalayaang mag-organisa, magsalita, at makilahok nang walang takot sa panunupil. Naniningil tayo ng pamahalaang inuuna ang pangangailangan ng mamamayan kaysa interes ng iilan at ng mga dayuhan. Hindi lamang pag-asa ng bayan ang kabataan. Kabahagi sila ng bayan ngayon. Kaya ang kanilang edukasyon, kabuhayan, karapatan, kalayaan, at kinabukasan ay hindi dapat ipinagpapaliban.

Kabataan, kumilos! Kabataan, makilahok! Kabataan, ipaglaban ang kinabukasang para sa lahat!

!
!
!
!

!

31/07/2026

𝗣𝗮𝗻𝗮𝗴𝘂𝘁𝗶𝗻 𝗮𝗻𝗴 𝗚𝗼𝗯𝘆𝗲𝗿𝗻𝗼 𝘀𝗮 𝗞𝗿𝗶𝘀𝗶𝘀 𝗻𝗴 𝗞𝗮𝗯𝗮𝘁𝗮𝗮𝗻 𝗮𝘁 𝗘𝗱𝘂𝗸𝗮𝘀𝘆𝗼𝗻!

Sa ikalimang State of the Nation Address (SONA) ni BBM, muling nabigo ang administrasyon na tugunan ang matagal nang krisis sa kabataan at edukasyon. Patuloy na kinakaharap ng mga kabataan ang pagtaas ng out-of-school children and youth, learning poverty, malnutrisyon, kakulangan sa learning materials, mababang sahod at mabigat na pasanin ng mga g**o, kakulangan sa proteksiyon para sa children-in-conflict with the law, at napakalaking kakulangan sa mga silid-aralan at g**o. Hitik sa mabubulaklak na salita ang SONA tungkol sa mga plano ng administrasyon, ngunit daig pa nito ang mga lantang gulay: walang sustansiya, walang laman, at walang sapat na solusyon sa tunay na kalagayan ng kabataan.

Bilang mga kabataan at estudyante, mariin nating isinisigaw: hindi hungkag na pangako ang kailangan natin kundi tunay, komprehensibo, at transpormatibong pagbabago!

Sa halip na unahin ang mga mapanganib at mapanirang proyektong pangkaunlaran tulad ng Pax Silica, muling pagbuhay sa BNPP, pagtatayo ng mga small modular nuclear reactors, at mga ambisyosong proyektong pangkalawakan, dapat kagyat na tugunan ng pamahalaan ang krisis sa edukasyon at kabataan.

Kaya, sama-sama tayong kumilos at magkaisa! Panagutin ang gobyerno sa krisis at pagtataksil sa bayan!

Una, itaas ang pampublikong pondo para sa edukasyon sa 6% ng GDP. Tapusin ang matagal na pambabarat sa edukasyon at tiyaking sapat ang pondo para sa pangangailangan ng bawat paaralan at mag-aaral.

Ikalawa, magpatayo ng sapat na silid-aralan at mag-hire ng kinakailangang mga g**o upang wakasan ang napakalaking classroom at teacher shortage.

Ikatlo, ipatupad nang ganap, tapat, at buo ang RA 4670 o Magna Carta for Public School Teachers. Ibigay sa mga g**o ang makatarungang sahod, benepisyo, workload, at proteksiyong nararapat sa kanila.

Ikaapat, isagawa ang isang maayos, komprehensibo, at makabuluhang curriculum overhaul na nakabatay sa pangangailangan ng mga mag-aaral, g**o, at sambayanang Pilipino.

Ikalima, tutulan ang mga kasunduan at proyektong naglalagay sa panganib sa buhay, kaligtasan, kalikasan, soberanya, at kinabukasan ng kabataan, kabilang ang Pax Silica, muling pagbuhay sa BNPP, at pagtatayo ng mga katulad na nuclear facility.

Hindi rocketship ang kailangan ng kabataan. Silid-aralan.
Hindi nuclear reactor. G**o.
Hindi hungkag na pangako. Tunay na aksyon.

𝙄𝙥𝙖𝙣𝙖𝙡𝙤 𝙖𝙣𝙜 𝙠𝙖𝙧𝙖𝙥𝙖𝙩𝙖𝙣 𝙨𝙖 𝙚𝙙𝙪𝙠𝙖𝙨𝙮𝙤𝙣!
𝙋𝙖𝙣𝙖𝙜𝙪𝙩𝙞𝙣 𝙖𝙣𝙜 𝙥𝙖𝙢𝙖𝙝𝙖𝙡𝙖𝙖𝙣!

27/07/2026

SONA 2026 | 𝗧𝗮𝗮𝘀-𝗸𝗮𝗺𝗮𝗼𝗻𝗴 𝗻𝗮𝗸𝗶𝗶𝘀𝗮 𝗮𝗻𝗴 𝗬𝗼𝘂𝘁𝗵 𝗳𝗼𝗿 𝗡𝗮𝘁𝗶𝗼𝗻𝗮𝗹𝗶𝘀𝗺 𝗮𝗻𝗱 𝗗𝗲𝗺𝗼𝗰𝗿𝗮𝗰𝘆 (𝗬𝗡𝗗) 𝘀𝗮 𝗽𝗮𝗴𝗸𝗶𝗹𝗼𝘀 𝘀𝗮 𝗠𝗲𝗻𝗱𝗶𝗼𝗹𝗮 𝗕𝗿𝗶𝗱𝗴𝗲 𝗻𝗴𝗮𝘆𝗼𝗻𝗴 𝗶𝗸𝗮-𝟱 𝗦𝗢𝗡𝗔 𝗻𝗶 𝗣𝗮𝗻𝗴𝘂𝗹𝗼𝗻𝗴 𝗙𝗲𝗿𝗱𝗶𝗻𝗮𝗻𝗱 𝗠𝗮𝗿𝗰𝗼𝘀 𝗝𝗿.!

Hindi sapat ang paulit-ulit na pangako at panlilinlang. Panagutin ang pamahalaan sa lumalalang krisis at sa mga patakarang patuloy na nagsasakripisyo sa kapakanan at soberanya ng bayan!

Malaking insulto sa mamamayan ang pagdedeklara ng World Bank at ng administrasyong Marcos Jr. na kabilang na ang Pilipinas sa mga “Upper Middle-Income” na bansa. Hindi maaaring gawing batayan ang mga estadistikang pang-ekonomiya nang hiwalay sa tunay na kalagayan ng mamamayan. Ang paglago ng GNI at GDP ay hindi awtomatikong nangangahulugan ng pag-unlad kung hindi naman ito nararamdaman sa sahod, trabaho, pagkain, pabahay, edukasyon, at iba pang batayang pangangailangan ng nakararami.

Sa kabila ng ipinagmamalaking paglago ng ekonomiya, nananatiling malinaw ang realidad: nakikibaka pa rin ang milyun-milyong Pilipino sa kagutuman at kahirapan, habang patuloy na bumibigat ang pasanin ng ordinaryong mamamayan. Pinakamabigat ang epekto nito sa mga maralita at manggagawang higit na umaasa sa sapat na serbisyong panlipunan at disenteng kabuhayan.

Kasabay nito, nakaamba ang mga bagong kasunduang pang-ekonomiya at teknolohikal sa pagitan ng Pilipinas at Estados Unidos, kabilang ang mga inisyatibang nakaugnay sa tinatawag na Pax Silica at sa pagtatatag ng mga sentro para sa AI at semiconductor. Ipinapangako ang paglikha ng trabaho at paglago ng ekonomiya, ngunit kailangang itanong: para kanino ang pag-unlad, at sino ang tunay na makikinabang? Hindi dapat maisantabi ang epekto nito sa kalikasan, enerhiya, lupain, kabuhayan, at pambansang soberanya kapalit ng interes ng dayuhang kapital.

Mariing kinukundena ng YND ang kapalpakan ng administrasyong Marcos Jr. sa pagtugon sa krisis ng kahirapan at sa mga usapin ng korapsyon at pananagutan sa pamahalaan. Kinukundena rin natin ang mga patakarang higit na naglalapit sa bansa sa interes ng Estados Unidos at dayuhang kapital habang isinasantabi ang kapakanan ng mamamayang Pilipino at ang ating karapatan sa sariling pagpapasya.

Hindi sapat ang “pag-unlad” na nasa papel lamang. Ang tunay na pag-unlad ay yaong nararamdaman sa hapag-kainan, tahanan, paaralan, trabaho, at komunidad ng bawat Pilipino.

Kaya mariin nating panawagan:

ITAGUYOD ANG TUNAY NA LOKAL NA PAG-UNLAD!
UNAHIN ANG MAMAMAYANG PILIPINO, HINDI ANG DAYUHANG KAPITAL!
UNAHIN ANG PABAHAY, PAGKAIN, EDUKASYON, TRABAHO AT SERBISYONG PANLIPUNAN!
IPAGLABAN ANG PAMBANSANG SOBERANYA AT SARILING PAGPAPASYA!

Ang mamamayang Pilipino ang pangunahing lumilikha ng yaman ng bansa. Panahon nang ang bunga ng pag-unlad ay mapunta sa nakararami, hindi sa iilang naghahari at dayuhang interes.

PAG-UNLAD PARA SA BAYAN, HINDI PARA SA IILAN!
SOBERANYA, KABUHAYAN, AT KINABUKASAN NG MAMAMAYAN, IPAGLABAN!


?
?

25/07/2026

SONApano na?

Sa pang-5 SONA ni BBM, ano nanaman kayang mga "success stories" at "achievements" ang ibabalandra niya sa mamamayan?

Habang ang katotohanan, dumaranas ang bansa ng:

𝐊𝐫𝐢𝐬𝐢𝐬 𝐬𝐚 𝐏𝐚𝐠𝐤𝐚𝐢𝐧 𝐚𝐭 𝐄𝐧𝐞𝐫𝐡𝐢𝐲𝐚:
- Presyo ng bigas sa ₱51–₱60 o mataas pa bawat kilo, ang pinakamataas sa kasaysayan!

-Presyo ng langis na nasa ₱70–₱71 bawat litro at ₱80 pataas sa diesel, na pumapatay sa kabuhayan ng mga tsuper, magsasaka, at mangingisda.

𝐊𝐚𝐡𝐢𝐫𝐚𝐩𝐚𝐧 𝐚𝐭 𝐊𝐚𝐰𝐚𝐥𝐚𝐧𝐠 𝐓𝐫𝐚𝐛𝐚𝐡𝐨:
-17 milyong Pilipino (14.4%) ang dumaranas ng matinding gutom!

-2.41 milyon ang opisyal na walang trabaho!

-21.2 milyong Pilipino ang napipilitang mag-sariling kayod at maghanap ng extrang trabaho (underemployed) dahil sa sobrang liit ng sahod.

-Pahirapan ang anumang umento, at kahit nga meron na, tulad ng wage hike sa NCR na 85, na 2 bigayan ay hinahabol pang mapigil ng mga kapitalista!

Wag magpa-bola. Maging mapanuri sa SONA.
Palakasin ang boses ng mamamayan at ilantad ang tunay na kalagayan!

MAMAMAYAN MAGKAISA, KUMILOS! PANAGUTIN ANG GUBYERNO SA KRISIS AT KATAKSILAN SA BAYAN!

25/07/2026

SONA na naman, gaano kaya katotoo ang iuulat ng pangulong Marcos Jr.?

Sa loob ng ilang taong nakaupo ang administrasyong Marcos, nasaan kaya ang nga mamamayan? Ano kayang comment ng mga kabataan kay PBBM?

Nakaka-SOYA na ba?

Kaya sa ika-28 ng Hulyo, sama-sama nating komentahan SONA. Sa SOYAn Na Nga: Pulso ng kabataan sa isang taong panunungkulan ni Marcos, pakinggan natin kung anong say ng nga kabataan.

13/07/2026

𝐍𝐎 𝐓𝐎 𝐈𝐒𝐑𝐀𝐄𝐋’𝐒 𝐖𝐇𝐈𝐓𝐄𝐖𝐀𝐒𝐇𝐈𝐍𝐆 𝐎𝐅 𝐖𝐀𝐑 𝐂𝐑𝐈𝐌𝐄𝐒! 𝐄𝐃𝐔𝐊𝐀𝐒𝐘𝐎𝐍 𝐏𝐀𝐑𝐀 𝐒𝐀 𝐊𝐀𝐏𝐀𝐘𝐀𝐏𝐀𝐀𝐍, 𝐇𝐈𝐍𝐃𝐈 𝐏𝐀𝐑𝐀 𝐒𝐀 𝐏𝐑𝐎𝐏𝐀𝐆𝐀𝐍𝐃𝐀!

Mariing kinokondena ng Youth for Nationalism and Democracy (YND) ang pagtatayo at pagbubukas ng Digital Learning Resource Center sa Jacinto Zamora Elementary School sa pangunguna ng Embahada ng Israel, katuwang ang Department of Education, TESDA, at Department of Foreign Affairs.

Hindi katanggap-tanggap na ang isang estadong nasasangkot sa malawakang paglabag sa karapatang-pantao ay ipinapakilala bilang katuwang sa edukasyon habang winawasak naman ang karapatan sa edukasyon ng mamamayang Palestino. Habang
nagtatayo ng mga learning center sa isang panig ng daigdig, libu-libong batang Palestino ang pinagkakaitan ng kanilang karapatang mag-aral dahil sa pambobomba, sapilitang pagpapalikas, at pagkawasak ng kanilang mga paaralan at komunidad.

Naniniwala kami na ang edukasyon ay hindi dapat maging instrumento ng propaganda o pampulitikang pagpapabango ng imahe. Ang tunay na edukasyon ay nakaugat sa katotohanan, katarungan, at pakikiisa sa mga inaapi. Bilang mga kabataan at
tagapagtaguyod ng makabansa, siyentipiko, at makamasamang edukasyon, tungkulin nating magsalita at kumilos sa harap ng kawalang-katarungan saanman ito nagaganap.

Dahil dito, nananawagan kami sa mga estudyante, g**o, kawani, at iba pang sektor ng lipunan na ipahayag ang kanilang pagtutol sa programang ito at makiisa sa panawagang panagutin ang estado ng Israel at ang mga kaalyado nito, sa pangunguna ng Estados Unidos, sa nagpapatuloy na digmaan, okupasyon, at malawakang paglabag sa karapatang pantao sa buong Kanlurang Asya (o Middle East). Hinihikayat din namin ang pagpaparating ng ating kolektibong tindig sa DepEd, DFA, TESDA at iba pang kaugnay na institusyon upang malinaw na maitala na may mga kabataan at
mamamayang tumatangging manahimik sa harap ng pagdanak ng dugo at pagkawasak ng buhay.

Sa panahong ito ng matinding krisis at karahasang dinaranas ng mamamayang Palestino, walang puwang ang pagiging nyutral. Ang pananahimik ay hindi kailanman naging panig ng katarungan. Ang tunay na transpormatibong edukasyon ay pumapanig sa katotohanan, nakikiisa sa mga inaapi, at lumalaban para sa isang mundong nakabatay sa kapayapaan, kalayaan, dignidad, at panlipunang katarungan.

𝙈𝙖𝙠𝙞𝙗𝙖𝙠𝙖 𝙥𝙖𝙧𝙖 𝙨𝙖 𝙝𝙪𝙨𝙩𝙞𝙨𝙮𝙖. 𝙈𝙖𝙠𝙞𝙗𝙖𝙠𝙖 𝙥𝙖𝙧𝙖 𝙨𝙖 𝙋𝙖𝙡𝙚𝙨𝙩𝙞𝙣𝙖. 𝙈𝙪𝙡𝙖 𝙞𝙡𝙤𝙜 𝙝𝙖𝙣𝙜𝙜𝙖𝙣𝙜 𝙙𝙖𝙜𝙖𝙩, 𝙥𝙖𝙡𝙖𝙮𝙖𝙞𝙣 𝙖𝙣𝙜 𝙋𝙖𝙡𝙚𝙨𝙩𝙞𝙣𝙖.

09/07/2026

𝗪𝗔𝗟𝗔𝗡𝗚 𝗧𝗨𝗡𝗔𝗬 𝗡𝗔 𝗣𝗔𝗚-𝗨𝗡𝗟𝗔𝗗 𝗞𝗨𝗡𝗚 𝗪𝗔𝗟𝗔𝗡𝗚 𝗛𝗨𝗦𝗧𝗜𝗦𝗬𝗔 𝗦𝗔 𝗣𝗔𝗡𝗜𝗡𝗜𝗥𝗔𝗛𝗔𝗡

𝘚𝘢 𝘪𝘴𝘢𝘯𝘨 𝘱𝘢𝘮𝘣𝘢𝘯𝘴𝘢𝘯𝘨 𝘱𝘢𝘮𝘢𝘯𝘵𝘢𝘴𝘢𝘯, 𝘢𝘯𝘨 𝘱𝘢𝘨-𝘶𝘯𝘭𝘢𝘥 𝘢𝘺 𝘥𝘢𝘱𝘢𝘵 𝘮𝘢𝘨𝘪𝘯𝘨 𝘥𝘦𝘮𝘰𝘬𝘳𝘢𝘵𝘪𝘬𝘰, 𝘮𝘢𝘬𝘢𝘵𝘢𝘰, 𝘢𝘵 𝘮𝘢𝘺 𝘱𝘢𝘯𝘢𝘯𝘢𝘨𝘶𝘵𝘢𝘯 𝘴𝘢 𝘮𝘨𝘢 𝘬𝘰𝘮𝘶𝘯𝘪𝘥𝘢𝘥 𝘯𝘢 𝘮𝘢𝘵𝘢𝘨𝘢𝘭 𝘯𝘢𝘯𝘨 𝘬𝘢𝘢𝘨𝘢𝘱𝘢𝘺 𝘯𝘨 𝘜𝘯𝘪𝘣𝘦𝘳𝘴𝘪𝘥𝘢𝘥 𝘯𝘨 𝘗𝘪𝘭𝘪𝘱𝘪𝘯𝘢𝘴.

𝗡𝗔𝗚𝗞𝗔𝗞𝗔𝗜𝗦𝗔𝗡𝗚 𝗣𝗔𝗛𝗔𝗬𝗔𝗚 𝗡𝗚 𝗨𝗣 𝗡𝗘𝗧𝗪𝗢𝗥𝗞 𝗙𝗢𝗥 𝗔𝗗𝗘𝗤𝗨𝗔𝗧𝗘 𝗣𝗨𝗕𝗟𝗜𝗖 𝗛𝗢𝗨𝗦𝗜𝗡𝗚 (𝗨𝗣 𝗡𝗔𝗣𝗛), 𝗟𝗔𝗞𝗔𝗦 𝗡𝗚 𝗡𝗔𝗚𝗞𝗔𝗞𝗔𝗜𝗦𝗔𝗡𝗚 𝗞𝗔𝗕𝗔𝗕𝗔𝗜𝗛𝗔𝗡 𝗦𝗔 𝗕𝗔𝗥𝗔𝗡𝗚𝗔𝗬 𝗨𝗣 𝗖𝗔𝗠𝗣𝗨𝗦, 𝗕𝗔𝗚𝗢𝗡𝗚 𝗔𝗡𝗬𝗢 𝗡𝗚 𝗕𝗨𝗛𝗔𝗬 (𝗕𝗔𝗡𝗬𝗨𝗛𝗔𝗬) 𝗦𝗔 𝗣𝗢𝗢𝗞 𝗖𝗣 𝗚𝗔𝗥𝗖𝗜𝗔, 𝗕𝗔𝗥𝗔𝗡𝗚𝗔𝗬 𝗨𝗣 𝗖𝗔𝗠𝗣𝗨𝗦 𝗖𝗢𝗠𝗠𝗨𝗡𝗜𝗧𝗬 𝗟𝗘𝗔𝗥𝗡𝗜𝗡𝗚 𝗛𝗨𝗕𝗦, 𝗔𝗧 𝗬𝗢𝗨𝗧𝗛 𝗙𝗢𝗥 𝗡𝗔𝗧𝗜𝗢𝗡𝗔𝗟𝗜𝗦𝗠 𝗔𝗡𝗗 𝗗𝗘𝗠𝗢𝗖𝗥𝗔𝗖𝗬 - 𝗨𝗣 𝗗𝗜𝗟𝗜𝗠𝗔𝗡

𝗪𝗔𝗟𝗔𝗡𝗚 𝗧𝗨𝗡𝗔𝗬 𝗡𝗔 𝗣𝗔𝗚-𝗨𝗡𝗟𝗔𝗗 𝗞𝗨𝗡𝗚 𝗪𝗔𝗟𝗔𝗡𝗚 𝗛𝗨𝗦𝗧𝗜𝗦𝗬𝗔 𝗦𝗔 𝗣𝗔𝗡𝗜𝗡𝗜𝗥𝗔𝗛𝗔𝗡

𝘚𝘢 𝘪𝘴𝘢𝘯𝘨 𝘱𝘢𝘮𝘣𝘢𝘯𝘴𝘢𝘯𝘨 𝘱𝘢𝘮𝘢𝘯𝘵𝘢𝘴𝘢𝘯, 𝘢𝘯𝘨 𝘱𝘢𝘨-𝘶𝘯𝘭𝘢𝘥 𝘢𝘺 𝘥𝘢𝘱𝘢𝘵 𝘮𝘢𝘨𝘪𝘯𝘨 𝘥𝘦𝘮𝘰𝘬𝘳𝘢𝘵𝘪𝘬𝘰, 𝘮𝘢𝘬𝘢𝘵𝘢𝘰, 𝘢𝘵 𝘮𝘢𝘺 𝘱𝘢𝘯𝘢𝘯𝘢𝘨𝘶𝘵𝘢𝘯 𝘴𝘢 𝘮𝘨𝘢 𝘬𝘰𝘮𝘶𝘯𝘪𝘥𝘢𝘥 𝘯𝘢 𝘮𝘢𝘵𝘢𝘨𝘢𝘭 𝘯𝘢𝘯𝘨 𝘬𝘢𝘢𝘨𝘢𝘱𝘢𝘺 𝘯𝘨 𝘜𝘯𝘪𝘣𝘦𝘳𝘴𝘪𝘥𝘢𝘥 𝘯𝘨 𝘗𝘪𝘭𝘪𝘱𝘪𝘯𝘢𝘴.

Kamakailan, sunod-sunod na isinagawa ng administrasyon ng Unibersidad ng Pilipinas ang mga hakbang kaugnay ng Marilag Rental Residences Housing Project at ng UP Sustainable Development Goal (SDG) Park. Nagbaba ng mga kagamitan sa lugar. Isinapubliko ang inisyal na disenyo. Sa kabuuan, sinimulan na ang paghahanda ng proyekyo.

Mariing ipinahayag ng mga residente ng Pook Malantik ang kanilang pagtutol bunsod ng mga usapin sa seguridad sa kanilang paninirahan, kawalan ng malinaw na plano para sa mga apektadong pamilya, at sa mga proseso ng pagpapasiya.

Nagpapakita ang mga pangyayaring ito, kabilang ang tensyong nasaksihan noong ika-8 ng Hulyo, na ang usapin ay hindi lamang tungkol sa isang proyektong pang-imprastruktura kundi tungkol sa tiwala ng mamamayan sa mga institusyong pampubliko.

Hindi ito hiwa-hiwalay na pangyayari. Sa gitna ng milyon-milyong yunit ng housing backlog kasabay ng patuloy na pagdami ng mga pamilyang walang katiyakan sa kanilang paninirahan, ang krisis sa pabahay sa Pilipinas ay tampok na usapin ng katarungang panlipunan. Bahagi ang nangyayari sa Pook Malantik ng mas malawak na hamon kung paano maisusulong ang kaunlaran nang hindi isinasantabi ang karapatan at dignidad ng mga pamayanang direktang maaapektuhan nito.

Hindi namin tinututulan ang pagpapaunlad ng Unibersidad. Gayunman, naninindigang kaming hindi ito maaaring tawaging pag-unlad ang isang proyektong isinusulong kung hindi natitiyak ang seguridad sa paninirahan, hindi sapat ang pakikilahok ng mga komunidad, at hindi ganap na malinaw ang mga implikasyon nito sa mga mamamayang apektado. Sa isang pambansang pamantasan, ang pag-unlad ay hindi nasusukat lamang sa dami ng mga estrukturang naitatayo, kundi sa kakayahan nitong pangalagaan ang karapatan ng tao, itaguyod ang kapakanan ng mamamayan, at palakasin ang demokratikong pakikilahok.

Nararapat na maging huwaran ang Unibersidad ng Pilipinas sa demokratikong pagpaplano, pagiging bukas (transparency), at makabuluhang pakikilahok ng mga komunidad sa bawat proyektong may direktang epekto sa kanilang buhay. Hindi dapat ikahon ang konsultasyon bilang isang pormalidad na isinasagawa lamang kapag napagpasyahan na ang mahahalagang usapin. Nararapat na maging tunay na proseso ito kung saan ang mamamayan ay may sapat na impormasyon, malayang nakapagpapahayag ng pananaw, at may aktuwal na ambag sa paghubog ng mga desisyon.

Naniniwala kami na ang pabahay ay batayang karapatang panlipunan at hindi kalakal na nakatali lamang sa lohika ng merkado. Dahil dito, lahat ng programa sa pabahay ay dapat nakabatay sa mga prinsipyo ng Housing Justice—seguridad sa paninirahan, pagiging abot-kaya, ligtas at angkop tirhan, at may makabuluhang pakikilahok ng mga komunidad. Ang mga prinsipyong ito ay kinikilala ng 1987 Konstitusyon at ng mga pandaigdigang pamantayan sa karapatang pantao, at nararapat maging gabay sa bawat hakbang ng pagpapaunlad ng mga pampublikong institusyon.

Dahil dito, nananawagan kami sa administrasyon ng Unibersidad ng Pilipinas na:

(1) Pansamantalang ipagpaliban ang implementasyon ng proyekto hanggang sa matiyak ang isang makabuluhan, inklusibo, at mabuting-loob na proseso ng pakikipagdiyalogo sa mga komunidad na direktang maaapektuhan.

(2) Tiyakin ang ganap na transparency at meaningful public participation sa lahat ng programang pangkaunlaran ng Unibersidad, kabilang ang agarang paglalabas ng mga kaugnay na plano, pag-aaral, at iba pang dokumentong kinakailangan para sa isang may batayang pampublikong talakayan.

(3) Magtatag ng isang institusyonalisadong mekanismo ng dayalogo sa pagitan ng administrasyon ng UP, mga residente, mga eksperto, at iba pang kaugnay na sektor upang sama-samang makabuo ng mga solusyong makatarungan at makatao.

(4) Kilalanin ang Housing Justice bilang pangunahing prinsipyong dapat gumabay sa lahat ng kasalukuyan at susunod pang mga programa sa pabahay at pagpapaunlad ng Unibersidad.

(a) Tumindig para sa sapat na paninirahan. Isulong ang modelo ng Modified Usufruct; isang sistemang nakabatay sa dignidad kung saan ang butaw ng benepisyaryo ay sa kakayahan na hindi tataas sa katumbas ng 1 araw na kita o 3% ng buwanang kita.

(b) Makiisa sa pagsusulong ng mga repormang magpapalakas sa pampublikong paninirahan, kabilang ang pagtataguyod ng isang Comprehensive Public Housing Law na kikilala sa paninirahan bilang isang batayang karapatang panlipunan.

Ang kasaysayan ng Unibersidad ng Pilipinas ay kasaysayan ng kritikal na pag-iisip, demokratikong pakikilahok, at paglilingkod sa sambayanan. Nawa’y maging salamin ng mga pagpapahalagang ito ang bawat hakbang ng pag-unlad ng pamantasan; pag-unlad ay hindi lamang nasusukat sa mga gusaling naitatayo, kundi sa mga karapatang napangangalagaan, sa mga pamayanang naisasama sa proseso ng pagbabago, at sa tiwalang nabubuo sa pagitan ng mga institusyong publiko at ng sambayanang pinaglilingkuran.

𝗪𝗮𝗹𝗮𝗻𝗴 𝘁𝘂𝗻𝗮𝘆 𝗻𝗮 𝗽𝗮𝗴-𝘂𝗻𝗹𝗮𝗱 𝗸𝘂𝗻𝗴 𝘄𝗮𝗹𝗮𝗻𝗴 𝗵𝘂𝘀𝘁𝗶𝘀𝘆𝗮 𝘀𝗮 𝗽𝗮𝗻𝗶𝗻𝗶𝗿𝗮𝗵𝗮𝗻!

𝗪𝗮𝗹𝗮𝗻𝗴 𝗵𝘂𝘀𝘁𝗶𝘀𝘆𝗮 𝘀𝗮 𝗽𝗮𝗻𝗶𝗻𝗶𝗿𝗮𝗵𝗮𝗻 𝗸𝘂𝗻𝗴 𝗮𝗻𝗴 𝗺𝗴𝗮 𝗽𝗮𝗺𝗮𝘆𝗮𝗻𝗮𝗻𝗴 𝗺𝗮𝘁𝗮𝗴𝗮𝗹 𝗻𝗮𝗻𝗴 𝗯𝗮𝗵𝗮𝗴𝗶 𝗻𝗴 𝗸𝗮𝘀𝗮𝘆𝘀𝗮𝘆𝗮𝗻 𝗻𝗴 𝗨𝗣 𝗮𝘆 𝗵𝗶𝗻𝗱𝗶 𝗸𝗶𝗻𝗶𝗸𝗶𝗹𝗮𝗹𝗮𝗻𝗴 𝗴𝗮𝗻𝗮𝗽 𝗻𝗮 𝗸𝗮𝘁𝘂𝘄𝗮𝗻𝗴 𝘀𝗮 𝗽𝗮𝗴𝗵𝘂𝗯𝗼𝗴 𝗻𝗴 𝗸𝗶𝗻𝗮𝗯𝘂𝗸𝗮𝘀𝗮𝗻 𝗻𝗴 𝗣𝗮𝗺𝗯𝗮𝗻𝘀𝗮𝗻𝗴 𝗣𝗮𝗺𝗮𝗻𝘁𝗮𝘀𝗮𝗻!

06/07/2026

𝙋𝙖𝙜𝙬𝙖𝙬𝙖𝙠𝙨𝙞 𝙨𝙖 𝙆𝙪𝙡𝙩𝙪𝙧𝙖 𝙣𝙜 𝙆𝙖𝙧𝙖𝙝𝙖𝙨𝙖𝙣 𝙖𝙩 𝙋𝙖𝙜𝙩𝙖𝙩𝙖𝙜𝙪𝙮𝙤𝙙 𝙣𝙜 𝙈𝙖𝙠𝙖𝙩𝙖𝙤𝙣𝙜 𝙃𝙪𝙨𝙩𝙞𝙨𝙮𝙖

Nakalulungkot at nakababahala ang sunod-sunod na insidenteng kinasasangkutan ng mga menor de edad (children in conflict with the law). Gayunpaman, hindi dapat maging tugon sa mga ganitong pangyayari ang pagbubukas ng mga mapanuring mekanismong nagpaparusa (punitive mechanisms), gaya ng pag-amyenda sa minimum na edad ng kriminal na pananagutan (minimum age of criminal liability).

Ang mga karumal-dumal na pangyayaring kinasasangkutan ng mga menor de edad ay hindi lamang maipapaliwanag bilang bunga ng indibidwal na pagpapasiya. Higit sa lahat, ang mga ito ay salamin at bunga ng mas malalim na suliraning panlipunan—ang matagal nang umiiral na kultura ng impunidad at karahasan na pinatindi ng mga nagdaang administrasyon, kung saan unti-unting ninormalisa ang kawalan ng pananagutan, kabilang na ang mga paglabag sa karapatang pantao gaya ng extrajudicial killings.

Sa halip na amyendahan ang edad ng kriminal na pananagutan, nararapat na pagtuunan ng pamahalaan ang pagpapalakas at pagpapaunlad ng Juvenile Justice and Welfare System Act. Malinaw ang prinsipyo nito: hindi nito inaalis ang pananagutan ng mga batang nagkasala, bagkus ay inilalagay sila sa isang sistemang nakatuon sa rehabilitasyon, pagbabagong-loob, at muling pagsasama sa lipunan. Ayon sa mga ulat ng Juvenile Justice and Welfare Council (JJWC) mula 2016 hanggang 2025, may naitalang pababang trend sa bilang ng children in conflict with the law.

Higit pa rito, kinakailangang suportahan at palakasin ang mga Bahay Pag-asa rehabilitation centers. Batay sa ulat ng JJWC, limitado pa rin ang bilang ng mga Bahay Pag-asa rehabilitation centers sa bansa, at iilan lamang dito ang may akreditasyon at kumpletong mekanismo para sa proteksyon at kapakanan ng mga batang nasa ilalim ng kanilang pangangalaga. Ipinapakita nito na ang hamon ay hindi kakulangan sa parusa, kundi kakulangan sa sapat at epektibong sistema ng pangangalaga, rehabilitasyon, at suporta.

Sa huli, hindi mawawala ang krimen—mapabata man o matanda ang sangkot—hangga’t hindi natutugunan ang mga ugat na krisis sa ating lipunan. Kabilang dito ang kakulangan sa disenteng pabahay, limitadong akses sa dekalidad na edukasyon, abot-kayang serbisyong pangkalusugan, regular na trabaho, at nakabubuhay na sahod. Ang kriminalidad ay hindi lamang usapin ng indibidwal na pagkilos; madalas itong nakaugat sa mga kondisyong panlipunang humuhubog sa buhay at oportunidad ng tao.

Kasabay nito, kinakailangang bigyang-pansin ng pamahalaan ang kalusugang pangkaisipan ng bawat batang Pilipino. Batay sa isang ulat na inilathala ng Cambridge University Press noong 2021, tinatayang 21% ng kabataang edad 15 hanggang 24 ang nakararanas ng moderate to severe depressive symptoms, na nagpapakita ng pangangailangan para sa mas malawak at abot-kayang serbisyong pangkalusugang pangkaisipan.

Muli, malinaw at mariin ang ating panawagan: sa halip na amyendahan o ibaba ang edad ng kriminal na pananagutan, tiyakin muna na natatamasa ng bawat batang Pilipino ang mga batayang karapatang kinikilala ng ating Konstitusyon at iba’t ibang pandaigdigang kumbensyon at kasunduan. Higit pa rito, kinakailangang isulong ang isang makabansa, siyentipiko, at makamasang pananaw na nagwawaksi sa kultura ng impunidad at karahasan, at sa halip ay nagtataguyod ng isang lipunang tunay na makatao, makatarungan, at mapagkalinga.

12/06/2026

𝗧𝗔𝗠𝗔 𝗡𝗔 𝗔𝗡𝗚 𝗗𝗥𝗔𝗠𝗔! 𝗟𝗘𝗧 𝗝𝗨𝗦𝗧𝗜𝗖𝗘 𝗣𝗥𝗘𝗩𝗔𝗜𝗟 𝗙𝗢𝗥𝗧𝗛𝗪𝗜𝗧𝗛!

𝗞𝗨𝗠𝗜𝗟𝗢𝗦 𝗔𝗧 𝗟𝗨𝗠𝗔𝗬𝗔 𝗠𝗨𝗟𝗔 𝗦𝗔 𝗜𝗠𝗣𝗘𝗥𝗬𝗔𝗟𝗜𝗦𝗠𝗢, 𝗞𝗥𝗜𝗦𝗜𝗦, 𝗞𝗢𝗥𝗨𝗣𝗦𝗬𝗢𝗡, 𝗔𝗧 𝗞𝗔𝗣𝗔𝗕𝗔𝗬𝗔𝗔𝗡 𝗡𝗚 𝗚𝗢𝗕𝗬𝗘𝗥𝗡𝗢!

Sa paggunita natin ng Araw ng Kalayaan, mahalagang itanong: tunay nga bang malaya ang sambayanang Pilipino?

Mahigit isang siglo matapos iwagayway ang watawat ng kalayaan sa Kawit, patuloy pa ring nakagapos ang mamamayan sa tanikala ng kahirapan, korupsiyon, imperyalistang
dominasyon, at kapabayaan ng pamahalaan. Habang lumalalim ang krisis na dinaranas ng taumbayan, lalo namang lumulubog sa drama, bangayan, at maniobra para sa kapangyarihan ang mga naghaharing paksyon sa estado.

Sa halip na harapin ang tumitinding suliranin ng mamamayan, inuuna ng ilang makapangyarihang pulitiko ang pagkanlong sa mga dapat managot sa batas at ang pagsasaisantabi sa mga demokratikong proseso ng pananagutan. Ang patuloy na
pagharang at pagpapabagal sa impeachment proceedings laban kay Sara Duterte ay hindi lamang usapin ng pulitika; usapin ito ng pananagutan sa publiko at paggalang sa mga demokratikong institusyon. Walang sinuman ang dapat maging higit sa batas.

Kasabay nito, bagama't unti-unti nang sumusulong ang paghahanap ng hustisya para sa mga biktima ng madugong “gera kontra droga,” hindi dapat hayaang mapigil o mabaon sa limot ang usapin ng pananagutan. Kailangang ipagpatuloy ang lahat ng legal at demokratikong hakbang upang mapanagot ang mga responsable, kabilang si dating Pangulong Rodrigo Duterte at ang kaniyang mga kasabwat, at maibigay sa mga biktima at kanilang mga pamilya ang hustisyang matagal na nilang ipinaglalaban.

Samantala, patuloy na pasan ng ordinaryong mamamayan ang bigat ng krisis pang-ekonomiya. Tumataas ang presyo ng pagkain, langis, pamasahe, kuryente, at iba pang pangunahing pangangailangan habang nananatiling mababa ang sahod at kapos
ang suportang panlipunan. Habang lumalaki ang kita ng iilang korporasyon at kapitalista, milyon-milyong Pilipino ang napipilitang maghigpit ng sinturon upang maitawid ang araw-araw na pangangailangan.

Hindi rin nalulutas ang malalim na krisis sa edukasyon. Milyon-milyong kabataan ang patuloy na nahaharap sa kakulangan sa mga g**o, silid-aralan, aklat, at iba pang batayang pangangailangan sa pagkatuto. Ang krisis sa pagbasa at pag-unawa ay malinaw na patunay ng matagal nang kapabayaan sa sistemang pang-edukasyon.

Kasabay nito, lumalala ang epekto ng krisis sa klima. Ang matitinding tagtuyot, pagbaha, at iba pang kalamidad ay patuloy na sumasalanta sa kabuhayan ng mga magsasaka, mangingisda, at maralitang komunidad. Sa halip na seryosong tugunan ang mga ugat ng krisis, nananatiling kulang at reaksyonaryo ang mga hakbang ng pamahalaan.

Ngunit higit pa rito, nananatiling banta sa ating pambansang soberanya ang lumalawak na presensiyang militar ng Estados Unidos sa bansa. Sa ilalim ng iba't ibang kasunduang militar, lalong nagiging entablado ang Pilipinas ng tunggaliang heopolitikal ng mga makapangyarihang bansa. Habang ipinipresenta ito bilang usapin ng depensa at seguridad, ang katotohanan ay inilalagay nito ang mamamayang Pilipino sa panganib ng isang digmaang hindi naman nila pinili.

Ang tunay na kalayaan ay hindi lamang pagwawagayway ng watawat o paggunita sa nakaraan. Ang tunay na kalayaan ay nangangahulugan ng pagkakaroon ng sapat na pagkain sa hapag, disenteng trabaho at sahod, dekalidad na edukasyon, makataong
serbisyong pangkalusugan, ligtas na kapaligiran, at isang pamahalaang tunay na nananagot sa sambayanan.

Kaya sa araw na ito, malinaw ang ating panawagan:

1. Panagutin ang lahat ng lumabag sa batas at sa tiwala ng mamamayan. Ituloy ang impeachment proceedings laban kay Sara Duterte at tiyaking mananaig ang katotohanan at hustisya.

2. Tutulan ang paggamit sa Pilipinas bilang lunsaran ng mga dayuhang interes militar at itaguyod ang isang malaya at nagsasariling patakarang panlabas.

3. Ibasura ang mga patakarang nagpapahina sa lokal na agrikultura at industriya. Palakasin ang produksyon ng pagkain, suportahan ang mga magsasaka at mangingisda, at tiyakin ang seguridad sa pagkain ng bawat Pilipino.

4. Dagdagan ang pondo para sa edukasyon, kalusugan, agrikultura, at serbisyong panlipunan sa halip na gugulin ito sa militarisasyon at mga proyektong hindi naman tumutugon sa pangangailangan ng mamamayan.

5. Isulong ang kapayapaan, kooperasyon, at pangangalaga sa kalikasan sa halip na militarisadong tunggalian at kompetisyon ng mga makapangyarihang bansa.

Sa ika-128 anibersaryo ng Araw ng Kalayaan, ipaalala natin na ang kalayaan ay hindi
lamang alaala ng nakaraan. Ito ay isang patuloy na tungkulin at pakikibaka.

Kaya't muli nating igiit: 𝗧𝗔𝗠𝗔 𝗡𝗔 𝗔𝗡𝗚 𝗗𝗥𝗔𝗠𝗔! 𝗟𝗘𝗧 𝗝𝗨𝗦𝗧𝗜𝗖𝗘 𝗣𝗥𝗘𝗩𝗔𝗜𝗟 𝗙𝗢𝗥𝗧𝗛𝗪𝗜𝗧𝗛! 𝗞𝗨𝗠𝗜𝗟𝗢𝗦 𝗔𝗧 𝗟𝗨𝗠𝗔𝗬𝗔 𝗠𝗨𝗟𝗔 𝗦𝗔 𝗜𝗠𝗣𝗘𝗥𝗬𝗔𝗟𝗜𝗦𝗠𝗢, 𝗞𝗥𝗜𝗦𝗜𝗦, 𝗞𝗢𝗥𝗨𝗣𝗦𝗬𝗢𝗡, 𝗔𝗧 𝗞𝗔𝗣𝗔𝗕𝗔𝗬𝗔𝗔𝗡 𝗡𝗚 𝗚𝗢𝗕𝗬𝗘𝗥𝗡𝗢!

𝗠𝗮𝗯𝘂𝗵𝗮𝘆 𝗮𝗻𝗴 𝘀𝗮𝗺𝗯𝗮𝘆𝗮𝗻𝗮𝗻𝗴 𝗣𝗶𝗹𝗶𝗽𝗶𝗻𝗼!

𝗠𝗮𝗯𝘂𝗵𝗮𝘆 𝗮𝗻𝗴 𝗽𝗮𝗸𝗶𝗸𝗶𝗯𝗮𝗸𝗮 𝗽𝗮𝗿𝗮 𝘀𝗮 𝘁𝘂𝗻𝗮𝘆 𝗻𝗮 𝗸𝗮𝗹𝗮𝘆𝗮𝗮𝗻 𝗮𝘁 𝗱𝗲𝗺𝗼𝗸𝗿𝗮𝘀𝘆𝗮!