06/03/2019
चटके रामेको राजनीति लिला
रामे स्कूलमा ठिकै खाले विद्यार्थी थ्याे। गफ बढी, काम कम। SLC मा दोश्रो श्रेणीमा झुन्डिएर पास भो। नेपालको सरकारी क्याम्पसमा पत्रकारिता पढ्यो। बाहिर बाहिर नेताको बिरोध र भित्र भित्र चाप्लुसी गर्ने काइदा सिक्यो। तर पत्रकारिता भनेको बिचार हैन तथ्य राख्ने पेशा हो भन्ने सिकेन।
नेपाल त हो नि। राम्रा पढ्ने र जेहन्दार जति डाक्टर र इन्जिनियर बन्न बिदेश लागे। पत्रकारिता फिल्डमा खास कम्पिटिसन थ्येन। रामे अगाडि बढ्दै गयो, चाप्लुसी र गफको भरमा। उस्को चिप्लो स्वभाव झन् झन् बिक्न थाल्यो। पत्रकारिता माध्यमबाट उस्ले देश-भक्तिको बिगो फुक्न थाल्यो। नेताहरुलाई गालि गर्न थाल्यो। चर्का चर्का प्रश्न सोध्न सिक्याे। महापन्च बाबुकाे दाैराकाे फेर समातेर विदेशतिर पुग्यो। बिदेशमा सानो तिनो पत्रकारिता गर्यो। तर नेपालमा चैं आफु पत्रकारिताको आइन्स्टाइन नै भएको हल्ला फैलाउन सफल भयो, छट्टु रामे।
जुन नेतालाई जति गालि गरे पनि रामे सधैं सेफ। सबैलाई लाग्न थाल्यो रामे त निकै सुरो पो रे छ भनेर। तर खास कुरो अर्कै थियो। रामेको देखाउने र खाने मुख अलग अलग थिए। दिउसो भर नेतालाई गालि गर्थ्यो बिहान-बेलुका चाकरीमा भिड्थ्यो। देशका सबै युवानेतासित निकटकाे हिमचिम छ भन्ने देखाउन घरमा तिनलाई बाेलाएर गरिएको चियापानकाे तस्वीरलाई मिडिया बाजी गर्थ्याे। तर कतिको घरमा स्वयम् जदौ टक्र्याउन पुग्थ्यो।
नेपाली सोझा त हुन् नि। उस्को कुराले जनतालाई लाग्न थाल्यो "रामेले चैं गर्छ है" भनेर। यत्तिकैमा रामेको अफिसमा समस्या देखिन थाल्यो। महिला सहकर्मीहरु माथि दुराचार, अफिसको बजेट दुरुपयोग, नक्कली हस्ताक्षरबाट लाखौं ठगि, आदि क्रियाकलापले गर्दा उस्लाई अफिसले अाइन्दा करार थप नगर्ने सुचना दियाे। यसरी अफिसबाट घोक्र्रे-ठ्याक लाग्ने पक्का भो। तर रामे बाठो थियो। अफिससंग गोप्य रुपमा छोड्ने सम्झौता गर्यो। अफिसले "जा आफै छोड्छस् भने हामी कार्बाही गर्दैनौ" भन्यो। रामेले मौकामा चौका हानि हाल्यो। छोड्यो नोकरी। तर त्यसलाई लाटो देशमा गांडो तन्नेरो भने झैं ठुलो समाचार बनायो।
अनि रामे राजनीतिमा लाग्यो। अरु केहि गर्ने त खुबी पनि हुनु पर्यो नि। उस्लाई लाग्यो राजनीतिमा मात्र चिप्ला गफ बिक्छ भनेर। तर रामे फेल। अन्त फेल भाको मान्छे राजनीतिमा चैं किन सफल हुन्थ्यो नि ? रामेको गफले केहि दिन त सबै मक्ख परे। तर बिस्तारै रामेको केहि गुदी नभाको कुरा सबैले पत्तो पाए। सहि नेताले अरुलाई अघि बढ़ाउंछ। तर रामे आफैं अघि बढुं र सबैले आफ्नै गीत गाउन् भन्ने चाहन्थ्यो। रामे देश बिकाश हुनुपर्छ भन्थ्यो तर कसरी भनेर सोध्यो भने त्यै पुराना चिल्ला गफ छोड्थ्यो। ठोस केहि थिएन। रामेलाई हतार थ्यो। हतारमा लतार भो।
रामे हिजाे अाज ढाक्रे भा छ, चाउरिएकाे छ, विचरा रामे, केही उद्यम गराैं अाँट छैन, अाफैंमा विश्वास पनि छैन। राजनीति गाेपिक्याँच भैगाे। यहि हाे अल्पज्ञान भयङ्करी भनेकाे। राम राम रामे।
