Dinesh Nyaupane

19/05/2024

सवैको लागि भरोसा ठूलो शक्ति हो।
हौसला र प्रेरणाले हाम्रो कार्य गति तिव्र बनाउँछ।

पछाडीबाट हात्तीलाई धकेल्ने मान्छेले न त धकेलेर ट्रकमा चढाउन सक्छ,न त उसले हात्ती लड्न लाग्यो भने थाम्न नै सक्छ।‌ तर पनि उसले पछाडी हात लगाई दिदा हात्तीलाई मेरो पछाडी पनि कोही छ भन्ने हौसला मिल्छ र हात्तीको आत्मविश्वास बढ्छ अनि हात्ती ट्रकमा उक्लिन्छ ।

मान्छेलाई पनि यसरी नै हात दिने र हौसला दिने हो भने उसले पनि नसोचेको नतिजा प्राप्त गर्न सक्छ।आपसमा खुट्टा तानातान गर्नु भन्दा एक अर्काको आत्मविश्वास बढाउन यसरी नै हौसला दिने काम गरौ ,एक अर्काको सहयोगी बनौं। 🙏🙏
अहंकार र घमण्ड अनि अनावश्यक आशक्तिले अन्ततः आफैलाइ धोका दिन्छ।।।

17/05/2024

जुन दिन हाम्रो मृत्यु हुन्छ , हाम्रो पैसा बैंकमा नै रहन्छ ।

• जब हामी जिउँदो हुन्छौं , हामिलाई लाग्छ कि हामिसँग खर्च गर्नका लागि प्रयाप्त पैसा छैन ।

• जब हामी संसार छाडेर जान्छौं , तब हामिले जिन्दगीभर कमाएको धन दौलत बिना खर्च नै बसिरहन्छ ।

• एक चाइनिज सम्राट्को मृत्यु भयो , उनले आफ्नो बिधुवा श्रीमतीको लागि १.९ मिलियन डलर छाडेर गए , । बिधवा श्रीमतिले जवान नोकर सँग बिबाह गरिन , उस नोकरले भन्यो: म हमेसा सोची'रहन्थे कि म मालिकको लागि काम गरिरहेको छु , अहिले बुझे कि उस मालिकले सधैं मेरो लागि काम गर्ने गर्थे ।...

*शिक्षा*

* सत्य यो हो कि , अधिक धन आर्जन गर्नुको सट्टा अधिक
जिबन बाच्नु उत्तम हुन्छ ।*

•राम्रो र स्वास्थ शरीरको लागि प्रयास गर्नुहोस् ।

•महंगो फ़ोनको ७०% फङ्सन उपयोग हुँदैन ।

•महंगो कारको ७०% गतिको प्रयोग हुन पाइरहेको हुँदैन ।

•आलिसान महलको ७०% ठाउँ खाली रहन्छ ।

•पुरै आलमारिको ७०% कपडाको प्रयोग भैरहेको हुँदैन ।

•पुरै जिन्दगीभरको कमाई ७०% अर्काको प्रयोगको लागि छोडिन्छ ।

•७०% गुणहरुलो प्रयोग भैरहेको हुँदैन ।

🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸

* ३०% को पुर्ण उपयोग कसरी गर्ने ।*

• स्वास्थ्य हुँदापनी निरन्तर चेक-अप गराउनुहोस् ।

•तिर्खा नलागेपनी अधिक मात्रमा पानी पिउनुहोस् ।

•सम्भव भएसम्म अहंकार त्याग्नुहोस ।

•यदि तपाईं बलियो हुनुहुन्छ भने पनि सरल हुनुहोस् ।

•धनी नहुदा पनि परिपुर्ण रहनुहोस ।

💮💮💮💮

*राम्रो जीवन जिनुहोस*

•प्राथनाको समयमा आफ्नो मनलाई नियन्त्रण गर्नुहोस् ।

•खाना खाने समय पेटलाई नियन्त्रण गर्नुहोस् ।

•यदि तपाईं कसैको घरमा जानुहुन्छ भने , तपाईंको आँखालाई नियन्त्रणमा राख्नुहोस ।

•पार्टिमा जानुहुन्छ भने , जिब्रोलाई नियन्त्रणमा राख्नुहोस ।

•अरुको पैसा देख्योभने लोभलाई नियन्त्रणमा राख्नुहोस ।

🏵️🏵️🏵️🏵️

- यो निश्चित छ राम्रा कपडा फोहोरको गाडिमा फ्यानेहरु अर्को जन्ममा नाङ्गै सडकमा कठ्याङृनुको विकल्प छदैछैन।।
- लोभी आत्महरु ढुक्क हुनुहोस तपाईंले नदेख्नु होला अहिलेका भिकारीहरु नै हुन् अघिल्लो जन्मको हिसाबकिताब चुक्ता गर्दैछन् !
-अहंकारि र घमन्डिहरु ढुक्क हुनुहोस अहिलेका पागलहरु नै हुन् जसलाइ बौलाहा भनिन्छ।
- मिटरब्याजी र सामन्तिहरुको मृत्यु निश्चित छकी एक्लै छटपटिएर नै हुने हो।।
- ससाना चिजको लोभको वशमा परि विवाहित चेलिको घर भत्क्याउनेहरु छोराछोरिकै पिडाले परलोक हुनुको विकल्प छैन।
-आत्म र शरीर बिचको सम्बन्धलाइ छुट्ट्याउन नसक्नेहरुलाई आफ्नै स्वास्थ्यले जुनसुकै समय धोका शिवाय अरु दिदैन!!
-अरुलाइ दोष थोपरेर आफू ठिक हु भन्नेहरु रावण संस्कारले जकडिएकाहरु हुन् जसले जतिनै भरी भएपनी रित्तिएर बैरागिनुको विकल्पै छैन।
-निर्दोष मान्छेहरु प्रती सडयन्त्र गर्नेहरु अन्तत सड्यन्त्रकै पासोबाट सकिनुको बिकल्पै हुँदैन ।
-अरुलाइ सहयोगको बहानामा ब्याजको स्याज ठटाएर महलको सपना देख्नेहरु अर्को जन्ममा दर्किएको मुसलधारे पानीमा उनकै झुपडिमा शिर ओताउन जानुको विकल्पै छैन।।
-- कसैका बालबच्चाको पिडामा रमाउनेहरु सन्तान वियोगको घाउ समाएर छटपटिनुको विकल्पै छैन!!
--
- बाघ र गाइपनी एउटै तलाउमा पानी पिउन सक्छन् जहाँ पबित्र आत्महरुको प्रवेश हुन्छ।।



🌼🌼🌼🌼

17/05/2024

कर्म सिद्दान्तको एक सत्य घटना!!!!
नेपालको राजधानी काठमाडौ शहरमा मोहन र रमेश नामका दुई साथिहरु बस्छन् ।अति विपन्न अवस्थाबाट गुजृएका उनिहरु पवित्र आत्मका साथ कडा मेहनत गर्छन् ।अविवाहित दुबैजना कडा परिश्रमको फलस्वरुप राम्रो अटोमोबाइल कारखानाका मालिक सम्म बन्छन् ।क्रमशः पैसो प्रतिको अति आशक्तिले मोहनलाइ नकारात्मकतातिर डोहोर्याउछ।उसले सोच्छ यदि कुनै कारणवश रमेश यो व्यापारबाट बाहिरिने होभनेत यो सारा सम्प्त्तिको मालिक म आफुनै हुने थिए।अन्तत पापात्म र कुविचारको हावी हुँदै जादा उसले गलत निर्णय लिन पुग्छ र मध्यरातमा निदाइरहेको अवस्थामा रमेशको नाक मुख गम्छाले छोपी जबरजस्त उसको हत्या गर्छ र रातारात आफ्नै गाडिमा राखी मृत शरिरलाइ घना जङ्गलमा लगेर गाडी फर्कन्छ।।
सारा बजारियाहरु उसलाइ सोध्न थाल्छन् खै तिम्रो पार्टनर रमेश?उसले उत्तर दिन्छ कि उ विरगन्जतिर गएको छ।उ नेपाल बाहिर मार्केटिङ गर्दैछ यस्तै यस्तै।अन्तत त्यति धेरै सम्पत्तिको मालिक एक्लै बन्छ ।विवाह गर्छ उसको कोखमा बच्चाको जन्म हुन्छ।जन्मेको दिन देखिनै उसका दुखका दिनहरु सुरु हुन्छन् कि त्यो बच्चा अति अशक्त र रोगी पैदा हुन्छ।देश दुनियाँ र बिदेशमा समेत लगेर उपचारको कुनै कशुर बाकी राख्दैन अन्ततः उसको सारा धनमाल पनि सकिन्छ र चार बर्षमै बच्चाको पनि मृत्युु हुन्छ।
एकदिन मोहन सुतिरहेको अवस्थामा रमेश आइपुग्छ र भन्छ मोहन पैसोको अति आशक्तिले तिमिले जे गर्यौ त्यो सर्वथा कुकर्म थियो ।तिमिले जबरजस्त मेरो शरिरको अन्त्य गर्यौ तर "म आत्मा"पुन तिम्रो परिवारको मानवयौनिमा प्रवेश गरि तिम्रो सन्तानको रुपमा जन्म लिएको थिए ।जेजती तिमिले यो बिचमा भोग्यौ त्यो मेरो कारणले थियो आखिर तिमिले एकलौटी गराएको सम्पत्ती सबै सकाएर पुरानै अवस्थामा छौ होइनर??त्यसैले अझै थुप्रै जन्ममा यसको हिसाबकिताब चुक्ता गर्न सक्नेछैनौ।अरुको सम्पत्तिको मोहमा परेर जुन कर्म गर्यौ सर्वथा गलत थियो।किनकी पापको खाता र पुन्यको खाता सङ्गसङ्गै सन्चालित छन् त्यो तिमिले देख्ने छैनौं ।अरु कसैको सम्पत्तिको आसक्तिले कसैको जिवनमा पीडा थप्नु पापकै खाता संचालित गर्नु हो।अझै थुप्रै जन्ममा तिमिले थुप्रै पीडा भोग्नु छ मोहन किनकी अविनाशी आत्म शरीर छोडेपनी 84 जन्ममै मानव यौनिमै बस्नेछ।।।

17/05/2024

संसार हाे । सबै मनपर्ने वा केही नै मन नपर्ने हुँदैन । मागेर सम्मान र किनेर पुरस्कार लिन्छन् भन्ने पनि थाहा छ । मेराे आफ्नै कुराचाहिँ यस्तो छ : मलाई प्रशंसा मनपर्छ, तर खाेज्दिनँ ।
आलोचना मन पर्दैन, तर स्वीकार गर्छु ।
#सभ्यता #संस्कृति #जीवन_व्यवहार

19/04/2024

12/04/2024

गज्जब :
६ वर्षदेखि लुकाइएको चिकित्सा शिक्षा जाँचबुझ प्रतिवेदन सार्वजनिक, दोषीलाई कारबाही गर्ने माननीय शिक्षामन्त्री सुमना श्रेष्ठको निर्णय !

12/04/2024

यसपटक सबै ७७ जिल्लामा स्कूलको पाठ्यपुस्तक पुगिसकेको छ, संभवतः ईतिहासमा पहिलो पटक!

12/04/2024

#सामुदायिक_विद्यालय_सुधारको_बाटो_खन्ने_कसले ?
सार्वजनिक पद धारण गरेका र सार्वजनिक पद धारण गर्नका लागि लालायित व्यक्तिहरूका छोराछोरी जबसम्म सरकारी विद्यालयमा पढ्नका लागि पठाइदैन र सोही अनुसार वाध्यकारी कानुन निर्माण गरी कार्यान्वयनमा नजाँदासम्म सामुदायिक विद्यालयको गुणस्तर सुधार नारामा मात्रै सीमित हुन्छ ।

नेपालका झण्डै ९०% सार्वजनिक पद धारण गर्नेहरूका छोराछोरी सामुदायिक विद्यालयमा नपढ्ने तथ्यांकहरूले देखाएका छन् । आफ्ना बालबालिकालाई सामुदायिक विद्यालयमा पढ्न पठाएर गुणस्तर उठाउन जोड नगर्ने अनि सामुदायिक विद्यालयको नतिजामाथि प्रश्न चिन्ह खडा गर्ने नैतिक अधिकार तिनीहरूसँग कसरी रहन्छ ?

अहिलेको परिवेशमा समाजका हुनेखाने, टाठाबाठा भनिएका र सार्वजनिक पद धारण गरेका व्यक्तिहरूका बालबच्चा सामुदायिक विद्यालयमा छैनन् । राज्यले कानुन बनाइ सबैका छोराछोरी सामुदायिक विद्यालयमा पढाउनुपर्ने अवस्थाको सिर्जना गर्दाको एक वर्षभित्र ५० % सुधार हुने छ अनि ५ वर्षभित्र विद्यालयको गुणस्तर सुधारमा पूरै परिवर्तन हुने छ ।

गुणस्तर सुधारको गहिराइ नपुगी आरोपप्रत्यारोपबाट सुधार आउन सक्दैन । राज्यका निकायहरू , समाजका अगुवाहरू, शिक्षकहरू, अभिभावकहरू, विद्यार्थीहरू सबै नसुध्रिदासम्म सुधारका कुरा हल्लामा सीमित हुन सक्छन् । त्यसैले सबैको जोडबल सामुदायिक विद्यालय सुधारको संरचनागत मेकानिजम तयार गरी कार्यान्वयनमा लाग्न आवश्यक छ ।

राज्य सञ्चालक, शिक्षक, कर्मचारी, मन्त्री, सांसद, स्थानीय तहका जनप्रतिनिधि, सेना, प्रहरी लगायतका बालबच्चा जबसम्म सामुदायिक विद्यालयमा आउँदैनन् तबसम्म राज्यको तहबाट सामुदायिक विद्यालय सुधार गर्ने प्रभावकारी योजना निर्माण हुँदैन र भएको पनि छैन । जसको लगानी जहाँ हुन्छ मान्छे सुधार गर्न त्यतातिर लाग्छ । लगानी नभएकोमा झन् कसरी बिगार्ने भन्नेमा आन्तरिक योजना बनाइ बाहिर सुधारका हल्ला गरिन्छ ।

यस कार्यकालागि सबैभन्दा पहिले शिक्षकले आफ्ना बच्चा सामुदायिक विद्यालयमा पढाउनुपर्छ होइन भने विद्यालयलाई जागिर खाने थलोको रूपमा विकास गरिनु हुँदैन । नेपालका अधिकांश सरकारी शिक्षकका छोराछोरीले सामुदायिक विद्यालयमा पढ्दैनन् । सामुदायिक विद्यालयप्रति सबैभन्दा पहिले शिक्षकको विश्वास हुनुपर्छ र सुधारमा पनि तल्लीन हुनुपर्छ ।

11/04/2024

सांसदहरूको बहस सुन्दा लाग्यो २०४६ अगाडीसम्म कुनैपनी प्रकारको भ्रष्टाचार भएकै रहेनछ !

18/03/2024

"म बारम्बार भन्दै आइरहेको छु कि जुनसुकै धर्मको कथित धर्मगुरुहरु बाहिर-बाहिर हरेक विषयमा नैतिकता, सदाचार, जिम्मेवारी र आदर्शका प्रबचन दिँदै हिंड्छन् तर भित्रबाट चाहिँ हरेक विषयमा नैतिक रुपमा पतित, ब्यविचारी, कर्तब्यहीन, ढोङ्गी, पाखण्डी र यस संसारमै अस्तित्वमा नभएका भगवान, जिजस, अल्लाह, पेद्य्मे, अहेव, वाहिगुरु जस्ता अनेकौं काल्पनिक पात्रहरुलाई पनि छन भनेर दुनियाँलाई विश्वास दिलाई दुनियाँलाई खुलेआम लुट्ने लुटेराहरु हुन्छन् भनेर।"

"तरपनि मेरो सत्य कुरामा अधिकांश मानिसहरुले विश्वास गर्दै गर्दैन। किनभने धर्म नामक विष सेवनगरी आफ्नो मानसिक सन्तुलन आफैं गुमाएका मानिसहरुका लागि धर्मगुरुहरु भनेको कथित भगवान, जिजस, अल्लाह, पेद्य्मे, अहेव र वाहिगुहरुको साक्षात रुप हुन्। त्यसैले त धर्मगुरु नामक ढोङ्ग र पाखण्ड प्रदर्शनगरि स्वयं आफुलाई लुट्ने लुटेराहरुलाई पनि बडो खुशीकासाथ मान-सम्मान गर्दै गुरु जि र महाराज ज्यु भन्दै लम्पसार परेर तिनैको खुट्टामा ढोग्ने गर्छन्।"

"जबसम्म यस दुनियाँमा धर्म नामक विषादीको प्रयोगगरि आफ्नो मानसिक संतुलन आफैं गुमाउने मानिसहरु जन्मिन्छन् तबसम्म यस दुनियाँमा शितलकृष्ण महाराज जस्ता नैतिक रुपमा पतित, ब्यविचारी, कर्तब्यहीन, ढोङ्गी, पाखण्डी र यस संसारमै अस्तित्वमा नभएको भगवान जस्तो काल्पनिक पात्रलाई पनि छ भनेर दुनियाँलाई विश्वास दिलाई दुनियाँलाई खुलेआम लुटिखाने लुटेराहरु जन्मिरहन्छन्।"

works to fool people.
is mental illness.

16/03/2024

गरिब हुनुको सजाय — काठमाडौंको डेरामा बस्दै आएकी माइली राई बिहान–बेलुका साहुको घरमा भाँडा माझ्ने काम गर्थिन् । उनका श्रीमान् पाण्डव रिक्सा चलाउँथे । तर, शनिबार बिहान पाण्डवको अचानक मृत्यु भयो । घरको मूल व्यक्ति गुमाउनुको पिडा त एकातिर थियो नै सबैभन्दा ठूलो पिडा थियो त्यो मृत लासको व्यवस्थापन । जिउँदो मानिसलाई पैसाले एक समय छोड्दैन तर मरेपछि पनि यसले सताउन भने छोड्दो रहेनछ ।

उनीहरूले शववाहन बोलाए । केहीबेरमै शववाहन कोठामा आइपुग्यो । तर, आर्यघाटसम्म लैजान चार हजार रुपैयाँ माग्यो । माइलीसँग त्यत्रो पैसा थिएन । शववाहन शव नलिई फर्कियो । शव नउठेपछि वरपरका मान्छेले छिटो उठाउन दबाब दिन थाले । समस्यामा परेकी माइलीले श्रीमान्ले चलाउँदै आएको रिक्सामा शव राखिन् । छोरा र छोरीलाई ठेल्न लगाएर पशुपतिनाथ आर्यघाट पुर्‍याइन् । दाहसंस्कारका लागि उनीहरू विद्युतीय शव दहन केन्द्र पुगे । केन्द्रका कर्मचारीले चार हजार रुपैयाँ शुल्क मागे । शुल्क तिर्न सक्ने स्थितिमा माइली थिइनन् । उनीहरूले त्यो दिनभर लासलाई रिक्सामा राखेर गुहार मागीरहे । तर अह, पैसा बेगर केही काम चलेन । उनको आशु र गुहारले कुनै मूल्य पाएन ।

माइलीलाई घाटकै कसैले बागमती प्रदेशका पूर्वसांसद नरोत्तम वैद्यको फोन नम्बर दिए । उनैले घाटमा पुगेर शुल्क भुक्तानी गरिदिए । उनैले किरिया बस्ने कोठाको प्रबन्ध पनि गरिदिए । अहिले माइली सोही कोठामा किरिया बसिरहेकी छिन्, तर भवनको १०७ नम्बर कोठामा किरिया बारिरहेकी उनलाई बिहान–बेलुका खाने अन्नको अभाव छ ।

गरिब हुनु जतिको अभिशाप अर्को केही रहेनछ । :(

तस्विर : नयाँ पत्रिका