13/05/2026
Geweld tegen verkeersregelaars.
Opnieuw circuleert er een filmpje. Wij hebben vorig jaar zoveel agressie mee gemaakt, dat handhaving niet eens serieus genomen werd door de weg gebruikers, zodanig dat de hele weg hermetisch afgesloten werd. Nu met ons concullega bedrijf, waarbij alle vkrs zijn teruggetrokken, omdat zij niet meer de veiligheid kunnen garanderen op de weg daar.
De meningen daarover zijn verdeeld: sommigen halen hun schouders op en zeggen dat geweld โnu eenmaal bij het vak hoortโ, maar gelukkig vindt de meerderheid dit volstrekt onacceptabel.
Toch zien we het steeds vaker gebeuren. Het ongeduld, de onverdraagzaamheid en de agressie lijken zich steeds verder te verharden in onze samenleving.
De regering spreekt zich uit: geweld tegen hulpverleners moet zwaarder worden bestraft. Mooie woorden, maar in de praktijk blijft echte actie uit. En bovendien: verkeersregelaars vallen niet eens officieel onder die hulpverleners. Er is simpelweg te weinig mankracht, te weinig aandacht en te weinig bereidheid om ons bij te staan wanneer situaties uit de hand lopen. Tegen de tijd dat een verkeersregelaar om hulp vraagt, zijn er vaak al meerdere incidenten geweest โ en ook dan blijft hulp uit.
Opdrachtgevers proberen mee te denken door verkeersregelaars niet alleen te laten werken, maar zelfs dat biedt geen garantie op veiligheid. En als er dan toch iets gebeurt โ een aanrijding of agressie richting de verkeersregelaar โ is er vaak geen tijd, geen capaciteit of geen bereidheid om adequaat op te treden. Aangifte doen wordt regelmatig afgeraden. Zwaardere straffen lijken alleen te gelden als het politie, brandweer of medische hulpverlening betreft.
Dat is schandalig!!!
Wij doen alles wat binnen onze macht ligt om verkeersregelaars te beschermen. Maar niemand is opgewassen tegen de agressie die vandaag de dag op straat plaatsvindt. Natuurlijk instrueren wij hen om niet in discussie te gaan, goed zichtbaar te zijn en geen onnodige risicoโs te nemen. Maar laten we eerlijk zijn: het zijn mensen met een groot verantwoordelijkheidsgevoel. Zij staan daar niet alleen voor zichzelf, maar voor de veiligheid van weggebruikers รฉn wegwerkers.
Elke auto die doorrijdt, vormt een potentieel gevaar. Vanuit dat besef โ en die verantwoordelijkheid โ handelen zij. In het heetst van de strijd kan dat betekenen dat iemand in een onwenselijke of risicovolle situatie terechtkomt. Niet uit roekeloosheid, maar uit plichtsbesef.
Elke aanval op een verkeersregelaar is er รฉรฉn te veel. Wij maken net zo goed deel uit van de hulpverlenende keten. Het wordt tijd dat dit ook zo wordt erkend en beschermd. Hopelijk zet de overheid nu eindelijk door. Maar boven alles hoop ik dat dit het begin is van รฉchte verandering. Langzaam, maar blijvend. En voor degene die het serieus vreselijk vinden vraag ik om dit ook waar te maken en als je dan een keer moet wachten of moet omrijden, heb dan geduld en besef dat wij alleen ons werk doen!
