Utrecht (vroeger en nu)

Utrecht (vroeger en nu) Utrecht is constant in beweging. Er wordt gebouwd, gesloopt. Utrecht (vroeger en nu) laat u dat zien.
(1)

Hierdoor ziet de stad er op sommige plekken heel anders uit dan vroeger, terwijl andere straten en pleinen juist al decennia hetzelfde blijven. Foto's en berichten van het oude Utrecht worden vergeleken met het nieuwe.

Één van de oudste volksbuurten uit Utrecht vind je aan de overkant van het Catharijnesingel, t.w. de ''Zeven Steegjes''....
04/09/2026

Één van de oudste volksbuurten uit Utrecht vind je aan de overkant van het Catharijnesingel, t.w. de ''Zeven Steegjes''.
Zeven steegjes, wat een romantische naam eigenlijk. Nou, zo romantisch was het dus niet, maar je kunt wel stellen dat die naam wat oproept en dat er weinig Utrechters zullen zijn die nog nooit van de steegjes hebben gehoord. Er zouden vragen bij je kunnen opkomen wanneer je langs die befaamde steegjes loopt.
- Van wanneer zijn die huisjes eigenlijk...?
- Wie zou ze gebouwd hebben...?
- Waar komen die wonderlijke straatnamen vandaan...?
- Wie hebben er gewoond...?
- En wat hebben ze er met elkaar van gemaakt?
De afgelopen periode heeft "Utrecht (vroeger en nu)" geprobeerd daar een antwoord op te geven. De sigarenfabriek, de brouwerij, de nauwe steegjes, de overvolle huisjes, de eeuwige armoede, de doodgevaarlijke cholera, de ruzies, de feesten, enz.. Het passeerde allemaal de r***e. Zelfs het volledig vertaalde boek van mijn ome Jan de Kleijn kwam voorbij...
Door de foto's, de verhalen en de volkse humor spraken de stenen en vertelden de steegjes hun verhaal.

Nu mijn vraag: Hebben jullie nog steeds interesse in oude foto's en verhalen en af en toe een leuke anekdote? Hoor het graag...

Bij deze nog een foto uit 1990, gemaakt door Nol van Dongen over de gebroeders Kees en Gijs De Bruin, wie kent ze nog...?

Kees en Gijs woonden samen in het ouderlijke huis in het Lange Rozendaal. Gijs zag slecht, sprak gebrekkig en kon niet lezen. Kees las hem vaak voor uit het boek over de Zeven Steegjes. Gijs was altijd op het buurtfeest en bij de muziek te vinden en er was niemand die hem in de maling nam...

Met Museum van Zuilen – Ik ben op diens wekelijkse betrokkenheidslijst gekomen door een van de topbijdragers te zijn! 🎉
03/09/2026

Met Museum van Zuilen – Ik ben op diens wekelijkse betrokkenheidslijst gekomen door een van de topbijdragers te zijn! 🎉

Wie kent deze buurtjes nog?
30/08/2026

Wie kent deze buurtjes nog?

Nog maar weer een aantal foto's van personen tijdens een buurtfeest...
28/08/2026

Nog maar weer een aantal foto's van personen tijdens een buurtfeest...

Hierbij een aantal foto's van personen tijdens een buurtfeest door de jaren heen...
27/08/2026

Hierbij een aantal foto's van personen tijdens een buurtfeest door de jaren heen...

We zijn aangekomen in de week van de buurtfeesten in De Zeven Steegjes.Wisten jullie dat er vanaf begin 1900 al buurtfee...
24/08/2026

We zijn aangekomen in de week van de buurtfeesten in De Zeven Steegjes.

Wisten jullie dat er vanaf begin 1900 al buurtfeesten werden georganiseerd door "Buurtvereniging Geertekerkhof en Omstreken". Ik vond hiervan een foto (zie Foto 1) van een groepsportret met kinderen op het Geertekerkhof tijdens festiviteiten op een Koninginnedag, vermoedelijk een kermesse d'été (zomerkermis). Ook de Zeven Steegjes zelf had vroeger een vereniging van de hele buurt met de naam "Oranje Boven" (in het boek van Jan de Kleijn lazen jullie hier al meer over).

De Fockstraat had net als bijv. het (grote) Geertekerkhof, de Eligen- (Ketiele-)steeg hun eigen buurtfeest waar alleen de eigen bewoners welkom waren. Deze Oranjevereniging (zie Foto 2), gesticht in 1935 had de naam "Buurtvereen Fockstraat en vierde in 1940 hun eerste lustrum (5-jarig bestaan). Om voor de hand liggende redenen moesten al deze verenigingen in 1940 worden opgeheven.

Meteen na de bevrijding in 1945 stichtten de bewoners van de Kockstraat direct weer een buurtvereniging, nu onder de naam ''Margriet'' (zie Foto 3). Dit traditionele driedaagse buurtfeest in de ''Steegjes'' vond (en vind vandaag de dag nog steeds) plaats in en rondom de Kockstraat en wordt nog steeds geregeld door "Buurtvereniging Margriet". Deze buurtvereniging bestaat inmiddels dus al meer dan 80 jaar en viert ieder jaar in de laatste week van augustus zijn buurtfeest. De Kockstraat wordt dan versiert met lampjes, wimpels, vlaggen, en zelfs een heuse toegangspoort aan de singelkant wordt geïnstalleerd (zie verdere foto's).

Achtergrond van het buurtfeest: Het feest eert de sterke saamhorigheid van de historische buurt en hangt samen met de verjaardag van koningin Wilhelmina.

Enkele activiteiten: Drie dagen lang muziek, drank, traditionele feestpoorten, een kinderoptocht en volksspelen. Het begint altijd op vrijdagavond met een kinderoptocht. 's Zaterdags is de optocht voor volwassenen, en 's avonds vanaf zeven uur levende muziek in de Kockstraat.

De twee optochten hebben geen bepaald thema. Het is de bedoeling dat je verkleed gaat, maar je moet zelf weten hoe. De optochten gaan vanaf de Kockstraat richting Pelmolenweg en Tolsteegbrug. De volwassenen maken een iets groter rondje dan de kinderen.

Zondagmorgen om tien uur koffie met een flesje, en zondagavond stoppen om een uur of tien.

Foto 1: Festiviteiten op Koninginnedag in 1908, georganiseerd door Buurtvereniging Geertekerkhof en Omstreken.
Foto 2: Buurtvereen Fockstraat vier zijn 5-jarig jubileum in 1940.
Foto 3: Gedenksteen van buurtvereniging Margriet. Deze werd op 24 augustus 1995 geplaatst in de muur van Kockstraat 16 ter herinnering aan het 50-jarig bestaan. Eind juli is deze opnieuw ingekleurd door Jos Peeters.
Foto 4: De vlaggen worden ophangen door de buurtvereniging in de Kockstraat.
Foto 5: De Kockstraat wordt versierd voor het buurtfeest.
Foto 6: De Oranjepoort aan de ingang van de Kockstraat tijdens een buurtfeest (op de achtergrond het Utrechtse feestorkest De Roodneuzen).
Foto 7: Optocht op de Pelmolenweg in 1962.
Foto 8: Parade van het Utrechts feestorkest De Roodneuzen in de Brouwerstraat tijdens het buurtfeest.

"Verhalen uit de Steegjes"...Vele van jullie hebben dit meegemaakt. Het protest tegen de sloop- en de renovatieplannen i...
16/08/2026

"Verhalen uit de Steegjes"...

Vele van jullie hebben dit meegemaakt. Het protest tegen de sloop- en de renovatieplannen in de Zeven Steegjes. Een van de Steegjesbewoners die hier tegen protesteerde was Roel Baauw uit de Brouwerstraat. Roel hangt in 1991 een groot spandoek aan zijn huis:

"Ik heb hier vrienden en vriendinnen. Ik wil niet weg voor de sloop want ik heb nog hoop. Roel!".

De sloop van de dichtbebouwde arbeidersbuurt de Zeven Steegjes lijkt onvermijdelijk. Renovatie van de huisjes zou 170.000 gulden per woning kosten, en dat is veel te veel. De gemeente overweegt de Steegjes te slopen...

Maar even terug naar Roel Baauw uit de Brouwerstraat. Roel is een alleenstaande man. Hij zit hier in 1987 met zijn hond achter het elektronische orgel dat hij niet kan bespelen. Roel Baauw is triest, zijn hond is triest. Roel zou 2 jaar later keelkanker krijgen. Op een van de foto's herstelt hij in zijn slaapkamer van een ingrijpende keeloperatie. Twee jaar later, in 1991 voert hij samen met vele buurtgenoten aktie tegen de sloop en de renovatieplannen in de Zeven Steegjes, en... met SUCCES!

Het gemeentebestuur de Utrechtse Maatschappij tot Stadsherstel geeft opdracht een restauratieplan te maken, want de kosten bleken nog wel wat beperkt te kunnen worden. De kleine huisjes, de smalle steegjes en de volkscultuur bleven behouden!

"Verhalen uit de Steegjes"...Gisteren kwam in het verhaal van Jan de Kleijn „Rooie Jans" even voorbij. In een artikel ui...
15/08/2026

"Verhalen uit de Steegjes"...

Gisteren kwam in het verhaal van Jan de Kleijn „Rooie Jans" even voorbij. In een artikel uit 1955 kwam ik onderstaand verhaal over haar tegen...

"MINDER romantisch was op een woensdagmiddag het opbrengen van „Rooie Jans". Zij was een bekende persoonlijkheid in „De Zeven Steegjes" en zij gaf de politie wel eens moeilijkheden. In het begin van de middag was haar vriend opgepakt en naar het bureau „Tolsteeg" gebracht. Hierover was ze zo verbolgen, dat ze voor het open raam van haar woning op de politie stond te schelden. Honderden jongens hoorden de scheldkanonnade aan en het was een oploop van jewelste.

Ook in „De Zeven Steegjes" kon dat niet getolereerd worden, zodat „Rooie Jans" al spoedig door een potige agent „naar 't bero" gebracht werd. Het werd een complete optocht, want alle jongens liepen mee, luid zingend: „En Rooie Jans gaat nooit verloren!''.

Nu waren de cellen van het oude bureau aan de Tolsteeg (dat juist aan de andere kant van de brug stond als het huidige) aan de plantsoenzijde gelegen. Dies begaf het jongens-escorte zich naar die kant van het bureau, waar het gezang als een soort ovatie werd voortgezet. „Rooie Jans'' had haar schoenen uitgetrokken en roffelde daarmee een fanfare op de celdeur. Zó kwaad was ze, dat ze de agent, die haar de schoenen kwam afnemen in de hand probeerde te bijten.

Later kreeg ze hierover een ernstige reprimande, die zo goed insloeg, dat ze voortaan, als ze die agent tegenkwam op bedenkelijke wijze met haar vinger in de lucht zwaaide. Toch heeft deze simpele reprimande zonder proces-verbaal het gevolg gehad, dat de politie voortaan geen last meer van haar had."

Bijschrift bij de foto: Hier zien we op de achtergrond het Politiebureau Tolsteeg, waar „Rooie Jans" tijdens haar 'bezoek' een soort ovatie kreeg van het jongens-escorte. Links de Bijlhouwerbrug, Café de Poort (Tolsteegbarrière 2) en de ingang van De Twijnstraat.

Adres

Domplein
Utrecht
3500

Website

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Utrecht (vroeger en nu) nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Snelkoppelingen

Delen