04/06/2026
Net als alle andere dagen loop ik vanuit het station naar het politiebureau om aan mijn dag te beginnen. Eenmaal bij het bureau zie ik een man bij de voordeur zitten. De man begint zijn verhaal tegen mij, maar echt begrijpen doe ik het niet. We spreken niet dezelfde taal, maar ik voel wel de emotie van de man. Ik besluit hem mee naar binnen te nemen en een tolk te bellen.
Het gesprek blijft moeizaam. Gedurende 10 minuten gaat het over van alles en nog wat, maar ik snap niet waarom de man hier is. Met behulp van de tolk stel ik hem de vraag: ‘Wat kan de politie nu voor jou doen?’ Het antwoord dat terugkomt had ik niet zien aankomen: ‘Ik wil mezelf aangeven, want ik heb iemand vermoord.’ Ik herhaal de vraag, omdat er mogelijk een vertaalfout is. De tolk geeft hetzelfde antwoord. Ik krijg het gevoel dat de man wanhopig is en krijg meteen de indruk dat dit wel eens waar zou kunnen zijn. Ik ben zelf nog niet eens in uniform en roep collega’s erbij. Collega’s fouilleren hem en we zien dat er bloed op zijn schoenen zit. Op dat moment dringt het nog meer door: dit kan wel eens écht de waarheid zijn…
Een vraag kwam heel snel bij iedereen naar boven: waar is dit gebeurd? Ik wilde zo snel mogelijk collega’s naar die locatie sturen. Maar het gesprek blijft gebrekkig en de man zegt alleen dat hij ons ernaartoe kan brengen. Na alle pogingen besluiten we de man ons naar de locatie te laten begeleiden. We nemen zijn kleding in beslag, doen zakken om zijn handen om sporen te beschermen en zetten hem achter in de auto. Op dat moment zie ik dat de man geëmotioneerd raakt, maar wel aan alles meewerkt.
We rijden met de man door de stad en uiteindelijk komen we aan op de locatie waar tot onze verbazing al collega’s bij een zwaar gewonde man zijn. Tegelijk bleek er op een andere gespreksgroep een melding van een gewonde man binnen te zijn gekomen. Andere collega’s zijn daar naartoe gestuurd en zij zijn ook verbaasd over onze komst. Zijn verwondingen waren zwaar en de collega’s hebben adequaat gehandeld. Het belangrijkste: de man was nog in leven en heeft het ook overleefd.
Eén ding is zeker. Ik had niet verwacht dat de dienst zo zou beginnen, al voordat hij begonnen was.
