23/07/2026
Els (88 jaar): “Ik ben een rasechte Hagenees en ga hier nooit meer weg. Ik vind het hier heerlijk. In de buurt Leyenburg is misschien niet ontzettend veel te doen, maar ik trek er graag op uit. Met mijn scootmobiel ga ik naar Scheveningen, Kijkduin of de Haagse Markt. Ik vind het belangrijk om bezig te blijven. Als je alleen maar op je kamer gaat zitten, ga je kniezen en nadenken. De meeste mensen kunnen nog een hoop, maar doen niks. Dat vind ik zonde.
Ik houd ervan om een beetje leven in de brouwerij te brengen. Zo treed ik regelmatig op in Saffier Swaenesteyn. Meestal is dat heel onverwachts hoor. Dan roepen ze ineens: “Hé, kan jij niet wat doen?” Ik ga dan vaak verkleed. De ene keer als Buffalo Bill, de andere keer als klein meisje of politieagent. Eigenlijk pas ik mijn kleding altijd aan op het liedje dat ik zing. Ik ga dan naar de kringloop en snuffel daar mijn outfit bij elkaar.
Mijn levensmotto is: doorgaan. Natuurlijk ben ik ook weleens verdrietig. Een dierbare vriendin van mij ligt nu bijvoorbeeld in het ziekenhuis. Maar als ik ’s morgens wakker word en ik ben er nog, dan is mijn dag goed.”