13/05/2026
Lees hier de reactie van Jesse Klaver op de gebeurtenissen in Loosdrecht 👇
‘Ja maar…’
‘Ja maar, legitieme zorgen’.
‘Ja maar, emoties.’
‘Ja maar, soms loopt het uit de hand.’
Ja maar….
Ik hoor het te vaak. Maar bij wat we gisteren in Loosdrecht aan geweld en intimidatie hebben gezien past geen enkel ‘ja maar'. Niet bij het in brand steken van de vluchtelingenopvang. Niet bij het hinderen van de brandweer die komt blussen. Niet bij geweld tegen politie, bestuurders, hulpverleners. Niet bij haat tegen mensen die op de vlucht zijn. Geen vals redelijke mitsen en maren.
En het was niet alleen gisteren raak. Gisteren was een voorlopig dieptepunt. Maar de afgelopen weken waren verschillende plekken in Nederland het decor van georganiseerde rellen tegen vluchtelingenopvang. Het is het gevolg van ophitsing door extreemrechtse groeperingen en heeft niks met democratisch protest te maken.
Dreigende taal en intimidatie richting lokale bestuurders is niet normaal. Het bekogelen van politie en ME met vuurwerk en eieren is niet normaal. Extreemrechtse organisaties die geweld komen plegen, het is allemaal niet normaal. Het zorgt voor onveiligheid. En het overschrijdt een norm die we in Nederland ondubbelzinnig moeten handhaven. En geen moment, nooit, mogen deze relschoppers het idee hebben dat dit soort crimineel gedrag beloond wordt.
Demonstreren is een grondrecht. Maar wie bewust geweld, intimidatie en onveiligheid organiseert, tast de democratie aan. Dat landelijke politici naar dit soort zogenaamde ‘demonstraties’ afreizen om de boel verder op te jutten is even absurd als onverantwoordelijk. Wat gaat er dan in je om? Waar is je verantwoordelijkheidsgevoel? Wat zijn je intenties? Via de ondemocratische weg je zin erdoorheen duwen? Kamerleden dragen een bijzondere verantwoordelijkheid. Van hen mag verwacht worden dat zij pal staan voor onze democratie, dat ze niet meedoen aan stemmingmakerij en duidelijk afstand nemen van intimidatie en geweld.
Leiderschap betekent ook je uitspreken als het moet. Dit is zo’n moment. Dit is geen moment voor ‘ja maar’. Dit is geen moment om de emoties op te stoken. Dit is geen moment om het extreemrechtse beestje niet bij de naam te noemen.
Oud-inlichtingenofficier Jelle Postma stelt terecht: we mogen dit niet onderschatten. Doen we dat wel, dan begeven we ons op een glibberige helling. We moeten normeren. We moeten ons uitspreken.
En we moeten als samenleving naast elkaar gaan staan. Want de meerderheid wil geen ‘ja maar’. De meerderheid vindt dat er voor bedreigingen, geweld en intimidatie geen plek is in ons land. Geen plek voor extreemrechts. De meerderheid voelt dondersgoed aan wat er op het spel staat. Want zo doen we het niet in Nederland. Zo doen we het niet in onze democratie.
