Rien den Burger - Pijnacker-Nootdorp

05/10/2026

Ik blijf hopen dat het minderheidskabinet iets moois kan opleveren voor onze democratie.

De afgelopen dagen ging het veel over wie bij de begrotingsonderhandelingen had gewonnen en wie had verloren. Maar volgens mij is er een belangrijkere vraag: hoe zorgen we ervoor dat partijen die elkaar morgen weer nodig hebben, elkaar vandaag ook iets kunnen gunnen?

Een compromis hoeft geen nederlaag te zijn. Verschillende partijen kunnen tegelijkertijd invloed hebben.

Misschien moeten we daarom van winnen naar gunnen.

Daarover gaat mijn nieuwe artikel. Niet over wie er gelijk heeft, maar over hoe een minderheidskabinet kan bijdragen aan samenwerking — en misschien ook aan het vertrouwen in de politiek.

Van winnen naar gunnen

https://riendenburger.substack.com/p/van-winnen-naar-gunnen?utm_source=share&utm_medium=android&r=4s419x

30/09/2026

Soms begint een nieuw artikel gewoon met een vraag die ineens bij je opkomt.

Ik was bezig met belastingen, heffingskortingen en het basisinkomen toen ik dacht:

Als iedereen een basisinkomen krijgt, waarom hebben we dan eigenlijk nog verschillende belastingschijven nodig?

We zijn gewend te denken dat een progressief belastingstelsel ook progressieve belastingtarieven nodig heeft. Maar is dat eigenlijk wel zo?

Ik ben het eens gaan uitrekenen en kwam tot een verrassend inzicht: de progressiviteit kan voor een deel al ontstaan doordat iedereen aan de onderkant hetzelfde gegarandeerde bedrag ontvangt.

Geen pleidooi om morgen de belastingschijven af te schaffen, maar een gedachte-experiment dat bij mij vooral een nieuwe vraag opriep:

Waarvoor hebben we die schijven eigenlijk nodig?

Mijn nieuwe artikel 👇

https://riendenburger.substack.com/p/basisinkomen-zonder-belastingschijven?utm_source=share&utm_medium=android&r=4s419x

25/09/2026

Mijn nieuwe artikel staat online:

Europa om nationaal te kunnen kiezen

Ik begon aan deze zoektocht met de gedachte dat Nederland voor een hervorming van belastingen en de verzorgingsstaat waarschijnlijk steeds meer afhankelijk zou zijn van Europese afspraken.

Maar terwijl ik verder zocht, veranderde dat beeld.

Nederland kan nog verrassend veel zelf beslissen. Europa wordt vooral belangrijk wanneer problemen of belastinggrondslagen zich gemakkelijk over grenzen verplaatsen — denk aan multinationale winsten, kapitaal en CO₂-uitstoot.

Daardoor kwam ik uiteindelijk bij een andere vraag uit.

Niet: meer of minder Europa?

Maar: op welk niveau kunnen we iets het beste regelen?

Mijn conclusie werd:

Europa beschermt de ruimte om te handelen; lidstaten maken de sociale keuzes.

Het hele artikel staat op mijn Substack. 👇

https://riendenburger.substack.com/p/europa-om-nationaal-te-kunnen-kiezen?utm_source=share&utm_medium=android&r=4s419x

22/09/2026

De afgelopen dagen heb ik zitten nadenken over een vraag die volgens mij veel groter is dan alleen AI.

Als technologie steeds meer werk kan overnemen, wat betekent dat dan voor werk, inkomen en vrije tijd?

Want niet iedereen profiteert op dezelfde manier. Sommige werkzaamheden kunnen veel productiever worden door AI en automatisering. Maar een verpleegkundige, leraar of begeleider kan niet zomaar twee keer zoveel menselijke aandacht in hetzelfde uur stoppen.

Misschien ontstaat daardoor wel een nieuwe ongelijkheid: niet alleen in inkomen, maar ook in tijd.

En dan komen vanzelf grotere vragen op tafel. Wie profiteert van de productiviteitswinst? Hoe betalen we onze zorg, ons onderwijs en onze sociale zekerheid? En moet bestaanszekerheid altijd zo sterk gekoppeld blijven aan betaald werk?

Daarover gaat mijn nieuwe artikel:
https://riendenburger.substack.com/p/de-polder-van-2040?utm_source=share&utm_medium=android&r=4s419x

20/09/2026

We hebben een belastingstelsel opgebouwd waarin we belasting innen, om vervolgens via heffingskortingen, toeslagen en allerlei regelingen weer geld terug te geven.

Kan dat niet eenvoudiger?

Die vraag kwam bij me op nu er opnieuw wordt gesproken over een hervorming van het belastingstelsel.

Maar misschien moeten we een nog grotere vraag stellen. Wat willen we in 2040 eigenlijk belasten?

Arbeid? Vermogen? Consumptie? Grondstoffen en vervuiling? En wat gebeurt er met ons belastingstelsel als AI en automatisering ervoor zorgen dat economische waarde steeds minder afhankelijk wordt van menselijke arbeid?

Veel ideeën voor hervorming liggen al op tafel. Ik vind dat we daarbij ook het basisinkomen serieus moeten durven onderzoeken. Niet als wondermiddel, maar als mogelijke bouwsteen van een eenvoudiger systeem dat meer uitgaat van vertrouwen.

Daarover schreef ik een nieuw artikel:

De belastinghervorming komt eraan. Laten we nu de goede vragen stellen.

https://riendenburger.substack.com/p/de-belastinghervorming-komt-eraan?utm_source=share&utm_medium=android&r=4s419x

13/09/2026

Nieuw artikel op Substack:
https://riendenburger.substack.com/p/waarom-ieder-gemeentebestuur-een?utm_source=share&utm_medium=android&r=4s419x

11/09/2026

Een nieuwe politieke stap

Na de gemeenteraadsverkiezingen heb ik mij afgevraagd hoe ik verder wil met mijn politieke betrokkenheid. De Politieke Partij voor Basisinkomen lijkt landelijk helaas tot stilstand te zijn gekomen.

Inmiddels heb ik kennisgemaakt met de Volt-community Pijnacker-Nootdorp. Gisterenavond hadden we een eerste bijeenkomst waarin we hebben uitgesproken dat we deze community verder willen gaan opbouwen. Dat enthousiasme werkte aanstekelijk: vanmorgen ben ik lid geworden van Volt.

Voor mij betekent dit niet dat ideeën die mij dierbaar zijn, zoals het basisinkomen en bestaanszekerheid, ineens verdwijnen. Wel krijg ik de kans om ze in een breder politiek verband te plaatsen en samen met anderen na te denken over de toekomst van Pijnacker-Nootdorp.

We staan nog helemaal aan het begin. Een van de eerste stappen wordt om goed in beeld te brengen waar onze gemeente nu staat en van daaruit aan een lokale visie en beleid te werken.

Ik ben benieuwd waar dit nieuwe politieke hoofdstuk toe gaat leiden.

01/09/2026

Veel van wat nu als koopkrachtreparatie en verzachting wordt gepresenteerd, had helemaal niet gerepareerd hoeven worden. Dat er maatschappelijk en politiek verzet zou komen tegen een hoger eigen risico, een sneller stijgende AOW-leeftijd en forse bezuinigingen op uitkeringen, was volstrekt voorspelbaar. Waarom stel je zulke maatregelen dan in de eerste plaats voor?

Zeker van een minderheidskabinet mag je verwachten dat het vooraf nadenkt over maatschappelijk én parlementair draagvlak. In plaats daarvan is de afgelopen weken onder grote tijdsdruk onderhandeld om de scherpe kanten van het eigen coalitieakkoord er weer af te halen.

Het resultaat is socialer dan het oorspronkelijke akkoord en dat is winst. Maar veel politieke onrust en verloren tijd hadden voorkomen kunnen worden door vanaf het begin realistischer naar draagvlak en bestaanszekerheid te kijken.

Nu blijft onder meer de halvering van de maximale WW-duur overeind. Ook daar zou de vraag niet alleen moeten zijn hoeveel ermee wordt bespaard, maar vooral welk probleem ermee wordt opgelost. Investeer eerst serieus in arbeidsproductiviteit, automatisering, scholing en begeleiding van werk naar werk. Dat is een veel duurzamere agenda voor Nederland.

Een dag na het moeizame akkoord tussen coalitiepartners D66, VVD en CDA ligt een deel van hun afspraken op straat. De partijen willen de geplande verhoging van het eigen risico uitstellen, de koopkracht krijgt een zetje en belangrijk voor de onderhandelingen met de oppositie: de bezuinigingen op de....

01/09/2026

Een interessante ontwikkeling. Dat batterijopslag een steeds belangrijker onderdeel wordt van ons energiesysteem lijkt inmiddels wel duidelijk. Maar waarom zouden we daarbij alleen denken aan enorme batterijparken?

Ook op wijk- en buurtniveau kan energieopslag een rol spelen. Een buurtbatterij kan lokaal opgewekte zonnestroom opslaan, pieken in vraag en aanbod helpen verminderen en zo bijdragen aan een efficiënter gebruik van het lokale elektriciteitsnet.

Daarbij is ook de vraag van wie die opslag straks is. Als flexibiliteit in ons energiesysteem economische waarde krijgt, zou een deel daarvan ook lokaal georganiseerd kunnen worden, bijvoorbeeld via energiecoöperaties. Dan profiteren inwoners niet alleen van een stabieler energiesysteem, maar mogelijk ook van de opbrengsten ervan.

Naast tientallen grote batterijparken zou Nederland daarom ook serieus moeten onderzoeken welke rol buurtbatterijen en lokaal eigendom kunnen spelen in het energiesysteem van de toekomst.

Grote batterijparken zijn bezig aan een snelle opmars. De komende zes jaar verrijzen er tientallen nieuwe batterijparken. Veel ervan komen in Flevoland.