15/02/2024
Jij moet wel dit probleem voor mij op gaan lossen, want ik heb 2 jonge kinderenā
Het is een duidelijk boodschap van een jonge moeder met aan de arts.
Als de tumor uit haar hoofd wordt verwijderd, zet ze haar schouders eronder en ze gaat door waar ze is gebleven.
In eerste instantie gaat het best goed.
Tenminste, naar omstandigheden dan, want de angst en het verdriet zijn altijd aanwezig.
7 jaar lang leeft ze in een rollercoaster. Haar partner, hun kindjes, (schoon)familie, vriendinnen en collegaās hebben ook allemaal een stoeltje bij haar in de rollercoaster.
Voor haar partner staat 1 ding vast, namelijk dat hij zeker weet dat hij alleen achter blijft met 2 jonge kinderen.
De kanker komt terug, maar ze weigert om zich over te geven aan de ziekte.
Ze legt zich niet neer bij haar lot.
Dat gaat ze gewoon niet doen!
Ze wil onderdeel blijven van de maatschappij, dus ze blijft gewoon werken.
Dan komt de rollercoaster keihard tot stilstand.
Een paar dagen later sta ik op de stoep om de familie te begeleiden en om samen het allermooiste afscheid te maken voor haar.
Vandaag, 15 februari is haar geboortedag.
Het is vandaag ook precies een jaar geleden dat haar jonge kinderen en hun papa, (schoon)ouders, zus en nog honderden andere mensen voor me zitten in de prachtige Lambertuskerk Raamsdonk.
Ademloos wordt er geluisterd naar het verhaal dat ik ze vertel.
We kijken samen naar de fotoās en we luisteren naar muziek, maar ook naar de mooie toespraken van haar partner, ouders, zus en vriendinnen.
En ik heb er diep respect voor dat ze daar staan en dat ze überhaupt een woord uit kunnen brengen.
Eenmaal buiten wordt ze door de erehaag met ballonnen begeleid naar haar laatste rustplaats.
De ballonnen worden losgelaten als ze voorbij komt.
Er zijn kersenflappen met slagroom, want dat is haar lievelings.
Bij het graf lees ik nog een gedicht voor dat ze zelf heeft uitgezocht voor op haar begrafenis.
Haar boodschap is om elke dag met heel je hart vooruit te leven.
Zij kan het niet meer.
Ze zal voor altijd 40 jaar oud zijn.