10/05/2026
WAT HOOR IK DAAR!?
Het is een nacht🌒 als vele,
de maan schijnt zacht door wolkensluierdelen.
De wind ruist rustig door het bladerdak,
de buurt ligt stil, geen enkel ongemak.
Een vredige stilte, diep en klaar…
maar wacht eens even wat hoor ik daar!?
Een harde klap verbreekt de nacht,
een deur die met geweld wordt dichtgebracht.
Een alerte buurtbewoner schrikt meteen,
“Dit voelt niet goed,” denkt hij alleen.
Hij belt direct, vol lichte vrees:
“Politie👮🏼♂️, kom snel… er klopt hier iets niet, vrees ik zeer.”
Ten spoedigste komen wij ter plaatse,
de adrenaline voelbaar in onze aders razen.
Dan horen wij een mannenstem, heel zacht,
alsof iemand zich verborgen houdt in de nacht.
Zou het dan toch? Is het echt zover?
Een inbreker hier? Dat gaat ons te ver.
Wij sluiten het 🏢pand zorgvuldig af,
wachtend op hulp die zekerheid gaf.
En daar verschijnt zij, sterk en paraat:
diensthond Luna, altijd paraat.
Vol trots betreedt zij het donkere pand,
met achter haar de sterke arm van het land.
Snuffelend zoekt zij kamer na kamer,
terwijl de spanning stijgt almaar harder.
En jawel daar, verstopt en klein,
blijkt een flinke boef aanwezig te zijn.
Maar voor Luna is niets te groot of gemeen,
voor je het weet heeft zij hem alleen.
“Aangehouden!” klinkt het luid,
maar misschien lopen er nog meer gespuis rond buiten?
Door de galerij gaat Luna🐕 voort,
haar neus die ieder spoor direct hoort.
Blaffend geeft zij opnieuw alarm,
wij stormen binnen, paraat en klaar.
En ja hoor echt waar, geen grap,
daar staan nog twee mannen op heterdaad betrapt.
Ook zij gaan mee, het feest is klaar,
koper stelen loont niet echt niet waar.
Eind goed, al goed, de rust keert weer,
de buurt slaapt veilig, nachtelijk verkeer.
En ergens waakt Luna, trouw en paraat…
voor alles wat sluipt in de donkere straat.
“ drie personen aangehouden voor koper diefstal na betreden slooppand.”
