30/06/2025
စတုတ္ထအတိုင်းအတာ၏ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် တုန်ခါမှု
ညဉ့်နက်သန်းခေါင်၊ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်က တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေပေမယ့် နက္ခတ္တဗေဒ မျှော်စင်ဟောင်းကြီးရဲ့ အပေါ်ဆုံးထပ်မှာတော့ ဧဒင် တစ်ယောက် အာရုံစိုက်မှု အပြည့်နဲ့ သူ့ရဲ့ စက်ကိရိယာတွေကြားမှာ ပျော်မွေ့နေတယ်။ သူဟာ သာမန်နက္ခတ်ပညာရှင်တစ်ဦး မဟုတ်ဘူး။ စကြာဝဠာရဲ့ အခြေခံ အတိုင်းအတာတွေထဲကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ဖို့ ကြိုးပမ်းနေတဲ့ သိပ္ပံပညာရှင်တစ်ဦးပါ။ သူ့စိတ်ထဲမှာ အမြဲတမ်း စွဲလမ်းနေတာက စတုတ္ထမြောက် အတိုင်းအတာ ဆိုတဲ့ အယူအဆပဲ။
"ကျွန်တော်တို့ မြင်နေရတဲ့ သုံးဖက်မြင် ကမ္ဘာကြီးအပြင် နောက်ထပ် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ အတိုင်းအတာတွေ ရှိကိုရှိရမယ်ဗျာ" လို့ ဧဒင်က သူ့ရဲ့ လက်ထောက်၊ အမြဲတမ်း လက်တွေ့ကျတဲ့ မာယာ ကို ပြောပြလေ့ရှိတယ်။ မာယာကတော့ ခေါင်းခါရင်း "ဧဒင်ရယ်၊ သင်္ချာဖော်မြူလာတွေထဲမှာပဲ ရှိနေတဲ့ အရာတစ်ခုကို ဘာလို့ အဲ့လောက် အချိန်ဖြုန်းနေရတာလဲ" လို့ မေးခွန်းထုတ်တတ်ပေမဲ့ ဧဒင်ရဲ့ မျက်လုံးတွေထဲက စူးစမ်းလိုစိတ် တောက်ပမှုက သူ့ကိုလည်း တစ်နည်းနည်းနဲ့ ဆွဲဆောင်နေမိတယ်။
ဧဒင်ဟာ စတုတ္ထအတိုင်းအတာကို သွားဖို့အတွက် အာကာသ-အချိန် ပုံပျက်ခြင်း (Space-time Distortion) ကို အသုံးပြုဖို့ သုတေသနပြုနေခဲ့တယ်။ သူ့ရဲ့ သီအိုရီအရ စကြာဝဠာထဲက အချို့သော နေရာတွေမှာ အချိန်နဲ့ အာကာသ (space) ရဲ့ တည်ဆောက်ပုံဟာ ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ အနည်းငယ် လှုပ်ယိမ်းနေတယ်၊ ပုံပျက်နေတယ်ဆိုတာပဲ။ ဒီပုံပျက်မှုတွေကို တန်ပြန်ထိန်းချုပ်ပြီး ချဲ့ထွင်နိုင်ရင် စတုတ္ထအတိုင်းအတာရဲ့ တံခါးပေါက်တစ်ခုကို ဖွင့်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ သူ ယုံကြည်တယ်။
ရှေးဟောင်းပစ္စည်း၏ လှိုင်းနှုန်း
တစ်နေ့မှာ ဧဒင်ဟာ မြို့အစွန်က ရှေးဟောင်းပစ္စည်း ရောင်းဝယ်ရေးဆိုင်လေးတစ်ဆိုင်ကို ရောက်သွားတယ်။ အဲဒီမှာ သူဟာ မှတ်တမ်းမှတ်ရာ မရှိတဲ့၊ ပုံသဏ္ဍာန်လည်း မူမမှန်တဲ့ ကျောက်တုံးနက်ကြီးတစ်တုံး ကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ ဒီကျောက်တုံးက ထူးဆန်းတယ်။ အလင်းရောင် ထိလိုက်တဲ့အခါ မမြင်ရတဲ့ လှိုင်းနှုန်းတစ်ခု ထုတ်လွှတ်နေသလိုပဲ။ ဧဒင်ဟာ ဒီလှိုင်းနှုန်းဟာ သူ့ရဲ့ အာကာသ-အချိန် ပုံပျက်ခြင်း သီအိုရီနဲ့ ဆက်စပ်နေတယ်လို့ ချက်ချင်း ခံစားမိတယ်။
ကျောက်တုံးနက်ကြီးကို သူ့ဓာတ်ခွဲခန်းကို ယူလာပြီး စမ်းသပ်ကြည့်တော့ ပုံမှန်တိုင်းတာမှုတွေနဲ့ ဘာမှန်းမသိဘူးဖြစ်နေတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဧဒင်က စိတ်မလျှော့ဘဲ ဆက်လက်လေ့လာတယ်။ သူဟာ သူ့ရဲ့ သင်္ချာနဲ့ ရူပဗေဒ ဗဟုသုတတွေကို အသုံးပြုပြီး အဲဒီကျောက်တုံးကနေ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ လှိုင်းနှုန်းတွေကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာဖို့ Frequency Manipulator လို့ခေါ်တဲ့ ကိရိယာတစ်ခုကို တီထွင်လိုက်တယ်။ ဒီကိရိယာက ပုံမှန်မျက်စိနဲ့ မမြင်နိုင်တဲ့၊ ပုံမှန်စက်တွေနဲ့ မဖမ်းယူနိုင်တဲ့ လှိုင်းနှုန်းတွေကို ဖမ်းယူပြီး ပုံဖော်ပေးနိုင်တယ်။
ညဘက် စမ်းသပ်မှု ပြုလုပ်နေစဉ်မှာပဲ Frequency Manipulator ရဲ့ မျက်နှာပြင်ပေါ်မှာ ထူးဆန်းတဲ့ ဂရပ်ဖစ်ပုံစံတွေ ပေါ်လာလိုက်၊ ပျောက်သွားလိုက် ဖြစ်နေတယ်။ အဲဒီပုံစံတွေက အချိန်နဲ့အမျှ ပြောင်းလဲနေပြီး တစ်ခါတစ်ရံ မမြင်နိုင်တဲ့ လမ်းကြောင်းတွေ၊ အရာဝတ္ထုတွေ ပေါ်လာလိုက်၊ ပျောက်သွားလိုက် ဖြစ်နေတယ်။
"ဒီလှိုင်းနှုန်းတွေက စကြာဝဠာရဲ့ အခြေခံဖွဲ့စည်းပုံကို ပုံပျက်စေတဲ့ လှိုင်းနှုန်း တွေပဲ ဖြစ်ရမယ်!" ဧဒင် ရေရွတ်လိုက်တယ်။ သူဟာ ဒီလှိုင်းနှုန်းတွေကို အသုံးပြုပြီး အာကာသ-အချိန်ရဲ့ နံရံ ကို ထိုးဖောက်ဖို့ ကြိုးစားတော့တယ်။
မာယာကတော့ စိုးရိမ်တကြီးနဲ့ "ဧဒင်၊ ဒါ အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်။ ငါတို့ မသိသေးတဲ့ အရာတွေနဲ့ ကစားတာ ဘယ်တော့မှ မကောင်းဘူး။ စကြာဝဠာရဲ့ နိယာမတွေကို ချိုးဖောက်တာဟာ ဘယ်လိုအကျိုးဆက်တွေ ဖြစ်လာနိုင်လဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မပြောနိုင်ဘူး" လို့ သတိပေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဧဒင်က သူ့ရဲ့ စူးစမ်းလိုစိတ်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘူး။ သူဟာ ကျောက်တုံးနက်ကနေ ထွက်တဲ့ လှိုင်းနှုန်းတွေကို Frequency Manipulator ကနေတစ်ဆင့် စုစည်းပြီး အာရုံစူးစိုက်မှု အပြည့်နဲ့ စမ်းသပ်မှုတစ်ခုကို ပြုလုပ်လိုက်တယ်။
အာကာသ-အချိန်၏ အလွှာများ
ရုတ်တရက် ဓာတ်ခွဲခန်းတစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး လေထုထဲမှာ မမြင်ရတဲ့ လှိုင်းဂယက်တွေ ဖြစ်ပေါ်လာတယ်။ မီးသီးတွေ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်လာပြီး ကွန်ပျူတာ စနစ်တွေလည်း အလုပ်မလုပ်တော့ဘူး။ မျက်စိရှေ့မှာတင် အရာဝတ္ထုတွေဟာ ပုံသဏ္ဍာန်ပြောင်းလဲသွားသလို ခံစားရတယ်။ ဧဒင်ဟာ သူ့လက်ထဲက ခဲတံတစ်ချောင်းကို ကြည့်လိုက်တယ်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ခဲတံက သုံးဖက်မြင် အနေအထားနဲ့ မြင်ရပေမဲ့ အခုတော့ အစွန်းတစ်ဖက်ကနေ စပြီး ပျောက်ကွယ်သွားလိုက်၊ ပြန်ပေါ်လာလိုက်နဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ ပုံသဏ္ဍာန်တစ်ခုကို ခဏတာ မြင်လိုက်ရတယ်။ ပြီးရင် ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားတယ်။
"ဒီမှာ မာယာ၊ ကြည့်စမ်း!" ဧဒင်က အံ့သြတကြီး အော်ပြောလိုက်တယ်။ သူ့အသံက တုန်ယင်နေတယ်။
မာယာဟာ ကြောက်ရွံ့စိတ်နဲ့အတူ မျက်လုံးအပြူးသားနဲ့ ကြည့်နေမိတယ်။ ဓာတ်ခွဲခန်းနံရံတွေမှာ အက်ကြောင်းတွေ ထင်လာပြီး အချိန် ဟာ ရပ်တန့်သွားသလို ခံစားရတယ်။ ပြီးတော့ ထူးဆန်းတာတစ်ခု ဖြစ်လာတယ်။ စက္ကန့်ပိုင်းလေးအတွင်းမှာပဲ ဧဒင်ဟာ သူ့ကိုယ်သူ အခန်းထဲမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း နေရာများစွာမှာ ရှိနေသလို ခံစားလိုက်ရတယ်။ သူ့ရဲ့ ပုံရိပ်တွေဟာ တစ်ထပ်တည်း မကျဘဲ အနည်းငယ်စီ လွဲနေပြီး တစ်နေရာတည်းမှာ သူဟာ ရှေ့ကို တိုးလိုက်၊ နောက်ကို ဆုတ်လိုက်၊ အပေါ်ကို တက်လိုက်၊ အောက်ကို ဆင်းလိုက် ပြုလုပ်နေတယ်လို့ ခံစားရတယ်။ ဒါဟာ စတုတ္ထအတိုင်းအတာထဲမှာ အရာဝတ္ထုတစ်ခုကို အချိန်ကာလတစ်ခုအတွင်း ဖြတ်သန်းသွားလာပုံ ကို တစ်ပြိုင်နက် မြင်နေရတာပဲလို့ သူ နားလည်လိုက်တယ်။
"မာယာ၊ နားထောင်!" ဧဒင်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောတယ်။ "ငါတို့ သုံးဖက်မြင် ကမ္ဘာမှာ စာအုပ်တစ်အုပ်ကို အလျား၊ အနံ၊ အမြင့်ဆိုပြီး ရှုထောင့်သုံးခုကနေ မြင်ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ စတုတ္ထအတိုင်းအတာထဲမှာဆိုရင် အဲဒီစာအုပ်ရဲ့ မွေးဖွားရာကနေ စပြီး ပျက်စီးသွားတဲ့ အချိန်အထိ သူ့ရဲ့ သက်တမ်းတစ်လျှောက်လုံးရဲ့ ပုံရိပ်အားလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း မြင်နိုင်တယ်။ ငါခုမြင်လိုက်ရတဲ့ ခဲတံ ပျောက်သွားလိုက်၊ ပေါ်လာလိုက် ဖြစ်တာဟာလည်း အဲဒီခဲတံရဲ့ သက်တမ်းတစ်ခုအတွင်းက အချိန်ပိုင်းတစ်ခုကို ငါတို့ရဲ့ သုံးဖက်မြင် ကမ္ဘာကနေ လှမ်းမြင်လိုက်ရတာပဲ!"
အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန်၊ အနာဂတ်တို့၏ ရစ်ပတ်မှု
ရုတ်တရက် အရာအားလုံး ပုံမှန်ပြန်ဖြစ်သွားပြီး တုန်ခါမှုတွေ ရပ်တန့်သွားတယ်။ ဧဒင်ဟာ ချွေးသီးတွေနဲ့ ရွှဲနစ်နေပြီး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေတယ်။ သူ့ရဲ့ မျက်လုံးတွေကတော့ အံ့သြခြင်းနဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားမှုတို့ကြောင့် တောက်ပနေဆဲပဲ။ "ငါ...ငါ မြင်လိုက်ရပြီ မာယာ။ အဲဒါ စတုတ္ထအတိုင်းအတာပဲ။ အဲဒီမှာ အချိန်ဆိုတာကလည်း နေရာတစ်ခုလိုပါပဲ။ ငါတို့က အချိန်ထဲမှာ ရွေ့လျားနေတယ်လို့ ထင်ရပေမဲ့ အဲဒီအတိုင်းအတာထဲမှာ အရာအားလုံးက ရှိပြီးသားပဲ။ အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန်၊ အနာဂတ်ဆိုတာတွေက တကယ်တော့ အဲဒီနေရာမှာ တစ်ထပ်တည်း တည်ရှိနေကြတာပဲ" လို့ ဧဒင်က အသက်ရှူမှားစွာ ပြောလိုက်တယ်။
မာယာဟာ သူ့မျက်လုံးတွေကို မယုံနိုင်ပေမဲ့ ဧဒင်ရဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားနေတဲ့ မျက်နှာကို ကြည့်ပြီး သူ့မှာ မှန်ကန်နေတယ်ဆိုတာ သိလိုက်ရတယ်။ ဒီရှာဖွေတွေ့ရှိမှုဟာ ဧဒင်ရဲ့ သိပ္ပံပညာနယ်ပယ်မှာ တော်လှန်ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူသိလိုက်တာက စတုတ္ထအတိုင်းအတာဟာ သူ ထင်ထားတာထက် ပိုမိုနက်နဲပြီး ရှုပ်ထွေးတယ်ဆိုတာပါပဲ။
ဧဒင်ဟာ စတုတ္ထအတိုင်းအတာထဲမှာ အချိန်ကာလတစ်ခုအတွင်းမှာ ဖြစ်ပျက်နေတဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေကို မြင်နိုင်တယ်ဆိုတာကို သိလိုက်ရတယ်။ ဥပမာ၊ သူဟာ သူ့ရဲ့ ငယ်ဘဝကို လက်ရှိချိန်မှာတင် တစ်ပြိုင်နက် ပြန်မြင်နိုင်သလို သူ့ရဲ့ အနာဂတ် ဘယ်လိုဖြစ်လာမလဲဆိုတာကိုလည်း သေချာတိကျစွာ မဟုတ်ပေမဲ့ အလင်းတန်းလို မြင်လိုက်ရတယ်။ ဒါဟာ သူရွေးချယ်တဲ့ လမ်းကြောင်းပေါ် မူတည်ပြီး ပြောင်းလဲနိုင်တဲ့ အနာဂတ်ရဲ့ အလားအလာတွေဖြစ်နိုင်တယ်လို့ သူ တွေးမိတယ်။ အာကာသ-အချိန် ပုံပျက်မှုတွေကတစ်ဆင့် သူဟာ အချိန်ရဲ့ အလွှာတွေကို လှန်လှောကြည့်နေသလို ခံစားရတယ်။
နိဂုံးနှင့် ရှေ့ဆက်မည့် ခရီး
ဒီစမ်းသပ်မှုဟာ ဧဒင်ကို အချိန်ခရီးသွားလာခြင်း (Time Travel) ရဲ့ အလားအလာတွေကို စဉ်းစားစေခဲ့တယ်။ စတုတ္ထအတိုင်းအတာကို နားလည်ပြီး ထိန်းချုပ်နိုင်မယ်ဆိုရင် အချိန်ထဲကို ဝင်ရောက်ပြီး အတိတ် ဒါမှမဟုတ် အနာဂတ်ကို သွားလာနိုင်မလား။ ဒါမှမဟုတ် အချိန်ရဲ့ သဘောသဘာဝကို ပြောင်းလဲနိုင်မလား။ ဒီအတွေးတွေက သူ့စိတ်ထဲမှာ ပြည့်နှက်နေခဲ့တယ်။
ဒါဟာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုတွေ ပြည့်နှက်နေတဲ့ စကြာဝဠာရဲ့ နောက်ထပ် လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုရဲ့ အစပဲ ရှိပါသေးတယ်။ ဧဒင်နဲ့ မာယာတို့ဟာ ဒီလျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ဆက်လက်ဖော်ထုတ်ဖို့အတွက် ခရီးသစ်တစ်ခုကို စတင်ဖို့ အသင့်ဖြစ်နေပါပြီ။ သူတို့ဟာ စတုတ္ထအတိုင်းအတာရဲ့ နက်နဲမှုကို အာကာသ-အချိန် ပုံပျက်ခြင်းတွေကတစ်ဆင့် ထိုးဖောက်ပြီး စကြာဝဠာရဲ့ အခြေခံနိယာမတွေကို ပြောင်းလဲပစ်မယ့် ခရီးကို ဆက်လက်လျှောက်လှမ်းကြတော့မှာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။
ဒီဝတ္ထုမှာ စတုတ္ထအတိုင်းအတာနဲ့ ချိတ်ဆက်ဖို့အတွက် အာကာသ-အချိန် ပုံပျက်ခြင်း (Space-time Distortion) ဆိုတဲ့ အယူအဆကို အသုံးပြုထားပါတယ်။ ဒီအယူအဆက Einstein ရဲ့ General Relativity သီအိုရီနဲ့ ဆက်စပ်နေပြီး စကြာဝဠာထဲမှာ အချိန်နဲ့ အာကာသတို့ဟာ တစ်သားတည်း ရောယှက်နေပြီး လှုပ်ယိမ်းပြောင်းလဲနိုင်တယ်ဆိုတာကို ဖော်ပြပါတယ်။