28/01/2020
ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ရွင္းလင္းခ်က္မ်ားအား ပ၊ ဒု၊ တ၊ နိဂုံး တစ္စုတစ္စည္းတည္း ေဖာ္ျပျခင္း
➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖
ပဋိစၥသမုပၸါဒ္၏ အဓိပၸါယ္ ရွင္းလင္းခ်က္
❆★ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ★❆
အေၾကာင္းကိုစြဲ၍ အက်ိဳးျဖစ္ျခင္းကို ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ဟု ေခၚပါသည္။ ဦးစြာပထမ သိထားရမည္မွာ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္စက္ဝိုင္းအတြင္းမွ အဂၤါ(၁၂)ပါး စကားလုံးမ်ား၏ အနက္အဓိပၸါယ္ကို နားလည္သေဘာေပါက္ထားရပါမည္။
၁။ အဝိဇၨာ..... = သစၥာေလးပါးကို မသိျခင္းျဖစ္သည္။
၂။ သခၤါရ...... = ျပဳျပင္ေစ့ေဆာ္ျခင္း ျဖစ္သည္။ သခၤါရ ၃-မ်ိဳးရွိသည္။ ၄င္းတို့မွာ-
(၁) ပုညာဘိ သခၤါရ၊ (၂) အပုညာဘိ သခၤါရ၊ (၃) အာနဥၨာဘိ သခၤါရတို့ ျဖစ္သည္။
(၁) ပုညာဘိ သခၤါရ ..... = ပုည(ကုသိုလ္)၊ အဘိ(လြန္ကဲစြာ)၊ သခၤါရ(ျပဳလုပ္ျခင္း)၊
(ကုသိုလ္ေကာင္းမွုကို လြန္ကဲစြာ ျပဳလုပ္ျခင္း)
(၂) အပုညာဘိ သခၤါရ.. = အပုည(အကုသိုလ္)၊ အဘိ(လြန္ကဲစြာ)၊ သခၤါရ(ျပဳလုပ္ျခင္း)၊
(အကုသိုလ္ကို လြန္ကဲစြာ ျပဳလုပ္ျခင္း)
(၃) အာနဥၨာဘိ သခၤါရ.. = အာနဥၨ(ဈာန္သမာဓိအလုပ္)၊ အဘိ(လြန္ကဲစြာ)၊ သခၤါရ(ျပဳလုပ္ျခင္း)၊
(သမထဘဝနာ ပြားမ်ားျခင္း)
၃။ ဝိဉာဏ္...... = ပဋိသေႏၶစိတ္။(ပဋိ- တစ္ဖန္၊ သႏၶိ- စပ္၍ျဖစ္ျခင္း) ပဋိသေႏၶ- တစ္ဖန္စပ္၍ ျဖစ္ျခင္း။
၄။ နာမ္႐ုပ္..... = နာမ္ဟူသည္ အာ႐ုံကို ကိုင္းညြတ္ျခင္း။ ႐ုပ္ဟူသည္ ေျပာင္းလဲေဖာက္ျပန္ျခင္း။
၅။ သဠာယတန = မ်က္စိ၊ နား၊ ႏွာေခါင္း၊ လၽွာ၊ ကိုယ္၊ စိတ္။
၆။ ဖႆ........... = ေတြ႕ထိျခင္း။
၇။ ေဝဒနာ........ = ေကာင္း/မေကာင္း ခံစားျခင္း။
၈။ တဏွာ........ = လိုခ်င္တပ္မက္ျခင္း။
၉။ ဥပါဒါန္........ = စြဲလန္းၿငိတြယ္ျခင္း။
၁၀။ ကမၼဘဝ... = ကိုယ္ျဖင့္ျပဳလုပ္ျခင္း ကာယကံ၊ ႏွုတ္ျဖင့္ေျပာဆိုျခင္း ဝစီကံ၊ စိတ္ျဖင့္ႀကံစည္ျခင္း မေနာကံ။ ကာယ, ဝစီ, စိတၱ = သခၤါရ ။
၁၁။ ဇာတိ......... = ပဋိသေႏၶ ေနျခင္း။
၁၂။ ဇရာ၊ မရဏ = အိုျခင္း၊ ေသျခင္း။
******************************************
"မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ လကၤာ"
မူလႏွစ္ျဖာ ..................... (၂)
သစၥာႏွစ္ခု ...................... (၂)
ေလးခုအလႊာ ................. (၄)
အဂၤါတစ္ဆယ့္ႏွစ္ပါး တရားကိုယ္မ်ားႏွင့္ (၁၂)
သုံးပါးအစပ္ ႏွစ္ရပ္မူလ... (၃)
ဝဋ္သုံးဝႏွင့္ .................... (၃)
ကာလသုံးျဖာ ................ (၃)
ျခင္းရာႏွစ္ဆယ္၊ ဤရွစ္သြယ္ကို၊ အလြတ္က်က္မွတ္၊ သိေစအပ္သည္၊ သံသရာမွ လြတ္ေၾကာင္းတည္း (၂၀)။
ရွင္းလင္းခ်က္။.......။
••••••••••••••••••••\•\
ပဋိစၥသမုပၸါဒ္စက္ဝိုင္းကို ၾကည့္ပါမိတ္ေဆြ။
၁။ မူလႏွစ္ျဖာ ဆိုသည္မွာ = အဝိဇၨာႏွင့္ တဏွာ။
၂။ သစၥာႏွစ္ခု ဆိုသည္မွာ = သမုဒယသစၥာႏွင့္ ဒုကၡသစၥာ။
၃။ ေလးခုအလႊာ ဆိုသည္မွာ = (၁) အကြက္ - အတိတ္အေၾကာင္းတစ္လႊာ
(၂) အကြက္ - ပစၥဳန္ပၸန္အက်ိဳးတစ္လႊာ
(၃) အကြက္ - ပစၥဳန္ပၸန္အေၾကာင္းတစ္လႊာ
(၄) အကြက္ - အနာဂတ္အက်ိဳးတစ္လႊာ
၄။ အဂၤါတစ္ဆယ့္ႏွစ္ပါး ဆိုသည္မွာ = အဝိဇၨာ၊ သခၤါရ၊ ဝိဉာဏ္၊ နာမ္႐ုပ္၊ သဠာယတန၊ ဖႆ၊ ေဝဒနာ၊ တဏွာ၊ ဥပါဒါန္၊ ကမၼဘဝ၊ ဇာတိ၊ ဇရာ၊ မရဏတို့ျဖစ္သည္။
တရားကိုယ္မ်ားႏွင့္ ဆိုသည္မွာ = အထက္ပါ တရားမ်ားျဖစ္ေသာ အဝိဇၨာ အစ၊ ဇရာ,မရဏ အဆုံးျဖစ္ပါသည္။
၅။ သုံးပါးအစပ္ ဆိုသည္မွာ
(၁)အကြက္ႏွင့္ (၂)အကြက္ၾကား သခၤါရႏွင့္ ဝိဉာဏ္အစပ္၊
(၂)အကြက္ႏွင့္ (၃)အကြက္ၾကား ေဝဒနာႏွင့္ တဏွာအစပ္၊
(၃)အကြက္ႏွင့္ (၄)အကြက္ၾကား ကမၼဘဝႏွင့္ ဇာတိအစပ္တို့ ျဖစ္ပါသည္။
ႏွစ္ရပ္မူလ ဆိုသည္မွာ = အဝိဇၨာႏွင့္ တဏွာ။
၆။ ဝဋ္သုံးဝႏွင့္ ဆိုသည္မွာ
ကိေလသဝဋ္ (၃)ပါး၊ ကမၼဝဋ္ (၂)ပါး၊
ဝိပါကဝဋ္ (၈)ပါး။
(၁) ကိေလသဝဋ္သုံးပါး ဆိုသည္မွာ =
အဝိဇၨာ၊ တဏွာ၊ ဥပါဒါန္။
(၂) ကမၼဝဋ္ႏွစ္ပါး ဆိုသည္မွာ = သခၤါရႏွင့္ ကမၼဘဝ။
(၃) ဝိပါကဝဋ္ရွစ္ပါး ဆိုသည္မွာ = ဝိဉာဏ္၊ နာမ္႐ုပ္၊ သဠာယတန၊ ဖႆ ၊ ေဝဒနာ၊ ဇာတိ၊ ဇရာ၊ မရဏ၊ ဥပပတၱိဘဝတို့ ျဖစ္ပါသည္။
၇။ ကာလသုံးျဖာ ဆိုသည္မွာ =
လြန္ေလၿပီးေသာ အတိတ္ကာလ။
ယခုျဖစ္ဆဲ ပစၥဳန္ပၸန္ကာလ။
ေနာင္ျဖစ္လတၱံ့ေသာ အနာဂတ္ကာလ။
၈။ ျခင္းရာႏွစ္ဆယ္ ဆိုသည္မွာ =
နံပါတ္(၁)အကြက္ .. အတိတ္အေၾကာင္း အျခင္းအရာ(၅)ပါးသည္ အဝိဇၨာ၊ သခၤါရ၊ တဏွာ၊ ဥပါဒါန္၊ ဘဝတို့ ျဖစ္သည္။
နံပါတ္(၂)အကြက္ .. ပစၥဳန္ပၸန္ အက်ိဳးအျခင္းအရာ(၅)ပါးသည္ ဝိဉာဏ္၊ နာမ္႐ုပ္၊ သဠာယတန၊ ဖႆ၊ ေဝဒနာ။
နံပါတ္(၃)အကြက္ .. ပစၥဳန္ပၸန္ အေၾကာင္းအျခင္းအရာ(၅)ပါးသည္ တဏွာ၊ ဥပါဒါန္၊ ဘဝ၊ အဝိဇၨာ၊ သခၤါရ။
နံပါတ္(၄)အကြက္ .. အနာဂတ္ အက်ိဳးအျခင္းအရာ(၅)ပါးသည္ ဝိဉာဏ္၊ နာမ္႐ုပ္၊
သဠာယတန၊ ဖႆ၊ ေဝဒနာတို့ျဖစ္၍ တစ္ကြက္လၽွင္ ငါးပါး၊ (၄)ကြက္ဆိုေတာ့ ၅ × ၄ = ၂၀ ျဖစ္ပါသည္။
➳ ဤရွစ္သြယ္ကို အလြတ္က်က္မွတ္၊ သိေစအပ္သည္၊ သံသရာမွ လြတ္ေျမာက္တည္း။
ဒီေလာက္ဆိုရင္ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္စက္ဝိုင္းရဲ့ အေျခခံသေဘာတရားေတြကို နားလည္သေဘာေပါက္ေလာက္ၿပီ ထင္ပါတယ္။ ဒုတိယပိုင္းမွာ ဒီထက္ရွင္းေအာင္ ထပ္မံေရးေပးပါ့မယ္။.............................
ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ကို ဒုတိယအႀကိမ္ ထပ္ရွင္းျခင္း
❆ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ❆
တို့တေတြဟာ ကိုယ့္အေၾကာင္းကို ကိုယ္မသိခဲ့ၾကလို့ ေပါ့ေပါ့ေန ေပါ့ေပါ့စားခဲ့ၾကတဲ့ အခ်ိန္ေတြကိုလည္း ႏွေျမာရေကာင္းမွန္း မသိခဲ့ၾကဘူး။
ေၾကာက္ရေကာင္းမွန္းလည္း မသိခဲ့ၾကပါဘူး။
ေဟာ..... အခုဆိုရင္ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ခႏၶာရေၾကာင္းတရားကို သိခြင့္ရလိုက္ပါၿပီ။ ဒုတိယပိုင္းကို ဆက္ၿပီးေလ့လာၾကည့္ရေအာင္။
ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ကို ေလ့လာေနျခင္းဟာ မိမိအေၾကာင္းကို ေလ့လာေနျခင္းပဲဆိုတာ သေဘာေပါက္ရပါမယ္။
ပဋိစၥသမုပၸါဒ္မွာ (၄)ကြက္ရွိပါတယ္။
ေလးကြက္ထဲက ပထမအကြက္ျဖစ္တဲ့ အတိတ္အကြက္ကိုၾကည့္လိုက္ပါ။
စာမွာေတာ့ အဝိဇၨာႏွင့္ သခၤါရရယ္လို့ စာလုံးႏွစ္လုံးေတြ႕ရမွာျဖစ္တယ္။
ဒီစာလုံးႏွစ္လုံးကို ခႏၶာႏွင့့္ဆက္စပ္ၿပီး နားလည္လို့ရတာက အရင္ဘဝတုန္းက တို့တေတြဟာ မသိျခင္းဆိုတဲ့အဝိဇၨာ လႊမ္းမိုးမွုကိုခံလိုက္ရတဲ့အတြက္ သခၤါရဆိုတဲ့ ထင္ရာျမင္ရာေတြကို လုပ္ခဲ့ၾကတယ္။
ဒီလိုလုပ္ခဲ့မိလို့ပဲ အခုလက္ရွိခႏၶာကို ရရွိလာၾကတယ္။ အခုလက္ရွိခႏၶာက ဝိဉာဏ္၊ နာမ္႐ုပ္၊ သဠာယတန၊ ဖႆ၊ ေဝဒနာဆိုတဲ့ ပစၥဳန္ပၸန္အက်ိဳး(၅)ပါးကို ရလာျခင္းပဲျဖစ္တယ္။ ဒီတရား(၅)ပါးဟာ အတိတ္က အဝိဇၨာ၊ သခၤါရေၾကာင့္ပဲဆိုတာ သိရမယ္။
အတိတ္က မသိျခင္းအဝိဇၨာႏွင့္ သခၤါရဆိုတာ ဒီဘဝအထိ လိုက္ပါလာတာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။
ဒါေပမယ့္ သူတို့အေၾကာင္းခံၿပီး ဒီဘဝျဖစ္လာၾကတယ္ဆိုတာ ထင္ရွားပါတယ္။
ျဖစ္လာတာက ငါ၊ သူတစ္ပါး၊ ေယာက္်ား၊ မိန္းမ၊ ကေလး၊ လူႀကီး၊ အပ်ိဳ၊ လူပ်ိဳဆိုတာမ်ိဳးေတြ မဟုတ္ပါဘူး။
ဝိဉာဏ္၊ နာမ္႐ုပ္၊ သဠာယတန၊ ဖႆ ၊ ေဝဒနာဆိုတာမ်ိဳးေတြ ျဖစ္လာၾကျခင္းသာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဓမၼျဖစ္စဥ္တန္းႀကီး ျဖစ္လာတယ္ဆိုရင္ ပိုၿပီးရွင္းပါတယ္။ ဒီလိုသိလိုက္ရင္ အရွိဘဝႏွင့္ အခုဘဝဆိုတာ ငါေတြ၊ သူတစ္ပါးေတြမဟုတ္ဘဲ ဓမၼသေဘာေဆာင္လို့ ဓမၼသေဘာ ျဖစ္ေပၚလာၾကတယ္ဆိုတာ သံသယဝင္စရာမလိုဘဲ ဝိစိကိစၧာ ကင္းစင္သြားနိုင္ပါတယ္။
ဆက္ၿပီး ဓမၼဆိုတဲ့သေဘာကို ၾကည့္လိုက္ပါဦး။ ဝိဉာဏ္ဆိုတဲ့ ဓမၼဟာလည္း ျဖစ္ၿပီးပ်က္၊ နာမ္႐ုပ္ဆိုတဲ့ ဓမၼဟာလည္း ျဖစ္ၿပီးပ်က္၊ သဠာယတနဆိုတဲ့ မ်က္စိ၊ နား၊ ႏွာေခါင္း၊ လၽွာ၊ ကိုယ္၊ စိတ္ဆိုတာတို့ဟာလည္း ျဖစ္ၿပီးပ်က္ပဲ။
ဒီျဖစ္ပ်က္ေနၾကတဲ့ ဓမၼအစုဟာ ဒုကၡသစၥာသက္သက္ပဲ။ ဒုကၡသစၥာကို ဒုကၡရယ္လို့ သိလိုက္တယ္ဆိုရင္ ဒီဓမၼျဖစ္စဥ္ဟာ ဒီေနရာမွာပဲ ရပ္စဲသြားပါတယ္။
ဒုကၡသစၥာကို ဒုကၡသစၥာပဲလို့ မသိလိုက္ရင္ေတာ့
တတိယအကြက္မွာရွိတဲ့ တဏွာ၊ ဥပါဒါန္၊ ကံဆိုတာ ျဖစ္လာနိုင္ပါတယ္။ ျဖစ္လာၿပီဆိုရင္ေတာ့ သားရဲ့အေပၚမွာႏွစ္သက္၊ သမီးရဲ့အေပၚမွာႏွစ္သက္၊ လင္ရဲ့အေပၚမွာႏွစ္သက္၊ မယားရဲ့အေပၚမွာခင္တြယ္၊ ဥစၥာပစၥည္းရဲ့အေပၚမွာ တပ္မက္ဆိုတဲ့ ဓမၼသေဘာေတြ ျဖစ္လာပါေတာ့တယ္။
ဒီလိုျဖစ္လာရင္ စြဲလန္းျခင္းဆိုတဲ့ ဥပါဒါန္ဟာ ျဖစ္လာပါတယ္။ဒီခင္တြယ္စြဲလန္းျခင္း ဥပါဒါန္ဆိုတာ ျဖစ္လာေလေတာ့ ကံကေန ငါ့သားစားဖို့ ငါ့သမီးစားဖို့ ငါ့လင္စားဖို့ ငါးမယားစားဖို့ စီးပြားရွာဖို့ဆိုတာေတြ ျဖစ္လာတယ္။ ဒါဟာ ကံျပဳတာပဲ။
ဟုတ္မဟုတ္သိရေအာင္ ေန႔စဥ္ဘဝကို ၾကည့္လိုက္ပါ။ ဒီလိုလုပ္ေနၾကတဲ့အရာအားလုံးဟာ တဏွာ၊ ဥပါဒါန္၊ ကံေတြမ်ားေအာင္ လုပ္ေနျခင္းပဲဆိုရင္ ပိုၿပီးမွန္ပါလိမ့္မယ္။ ဒီလိုလုပ္တာေတြ ဘယ္အထိေအာင္ လုပ္ၾကမလဲဆိုရင္ ေသတဲ့အထိ ဒီလိုလုပ္သြားၾကတာပဲ။
ဟုတ္မဟုတ္သိရေအာင္ ေသသြားသူေတြကို အကဲျဖတ္ၾကည့္ပါ။
ဒီကံေတြလုပ္ရင္း ေသခဲ့ၾကေတာ့ ေနာက္ဘဝမွာလည္း ဇာတိ၊ ဇရာ၊ မရဏ၊ ဝိဉာဏ္၊ နာမ္႐ုပ္၊ သဠာယတန၊ ဖႆ၊ ေဝဒနာဆိုၿပီး ဒီဘက္ဘဝလို အကုန္ျပန္ရတာပဲ။ ရေတာ့ဘာျဖစ္သလဲဆိုရင္ ဝိပါကဝဋ္(၈)ပါး အကုန္ျဖစ္ပါတယ္။ ဝိပါကဝဋ္(၈)ပါးဆိုတာ ပထမပိုင္းမွာေျပာခဲ့ၿပီးတဲ့ ဝိဉာဏ္၊ နာမ္႐ုပ္၊ သဠာယတန၊ ဖႆ၊ ေဝဒနာ၊ ဇာတိ၊ ဇရာ၊ မရဏ၊ ဥပပတၱိ ဒီ(၈)ပါးပါပဲ။ ဥပပတၱိဆိုတာ ဇာတိပါပဲ။ ဒီသေဘာဟာ မေနနိုင္လို့ လုပ္ခဲ့သမၽွအေၾကာင္းရဲ့ ဒုကၡပဲ ျဖစ္ရပါတယ္။
ပစၥဳန္ပၸန္အေၾကာင္းေၾကာင့္ အနာဂတ္ဆိုတဲ့အက်ိဳး ျဖစ္လာရပါတယ္။............................
တတိယအႀကိမ္ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ရွင္းတမ္း
❆ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ❆
ပဋိစၥသမုပၸါဒ္မွ နားမလည္ရင္ အနိစၥ၊ ဒုကၡ၊ အနတၱျမင္ဖို့ေဝးစြ အတၱဒိ႒ိေခၚတဲ့ သကၠာယဒိ႒ိ ဘယ္ေတာ့မွ မျပဳတ္ဘူးမွတ္ပါ။ ျပဳတ္မယ္ထင္တယ္လို့ သံသယမရွိနဲ႔.. ျဖဳတ္လို့ကို မရတာ။
ဒီဒိ႒ိႀကီး ကပ္ေနလ်က္နဲ႔ အားထုတ္ေနရင္ ကုသိုလ္ေတာ့ရမယ္၊ နိဗၺာန္ေတာ့ မရနိုင္ဘူးဆိုတာ
တထစ္ခ်ဆုံးျဖတ္ခ်က္ခ်ပါ။
ခႏၶာျဖစ္စဥ္ျဖစ္တဲ့ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ကို ရွင္းရွင္းလင္းလင္း နားလည္ထားမွ အနိစၥ၊ ဒုကၡ၊ အနတၱရယ္လို့ လုပ္ပါ။
ဒါမွ ျမန္ျမန္ခရီးေရာက္မယ္။
ဒီလိုမွ နားလည္ထားျခင္းမရွိဘဲ ရမ္းက်င့္၊ မွန္းက်င့္၊
အကန္းက်င့္ က်င့္ေနလို့ကေတာ့ "ပိုးသာကုန္ ေမာင္ပုံ ေစာင္းမတတ္"ဆိုသလို အားထုတ္ေပမယ့္ ထိထိမိမိ ပညာသိႏွင့္ မသိနိုင္ပါဘူး။
ဒီအခါမွာ ကိုယ္လိုခ်င္တာက နိဗၺာန္၊ ရလာတာက ကုသိုလ္ဆိုေတာ့ ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့ပန္းတိုင္ကို မေရာက္နိုင္ပါဘူး။
ပဋိစၥသမုပၸါဒ္စက္ဝိုင္းကိုၾကည့္ပါ ဓမၼမိတ္ေဆြ။
စာလုံးအႀကီးနဲ႔ေရးထားတဲ့ အဝိဇၨာဆိုတာ ေတြ႕ရမယ္။ အဝိဇၨာဆိုတာ သတၱဝါေတြရဲ့ ျဖစ္ေၾကာင္းအစပဲ။
သတၱဝါဘယ္ကစသလဲေမးရင္ အဝိဇၨာဆိုတဲ့ သစၥာေလးပါးကို မသိျခင္းကစတယ္လို့ ရဲရဲသာေျဖလိုက္။
သစၥာေလးပါးကိုမသိေလေတာ့ လွူဒါန္းေပးကမ္းၿပီး ေကာင္းမွုျပဳေပမယ့္ လူခ်မ္းသာ၊ နတ္ခ်မ္းသာ၊ ျဗဟၼာခ်မ္းသာေတြကို ဆုေတာင္းၾကေတာ့ ဒီခ်မ္းသာအားလုံးဟာ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္နဲ႔ၾကည့္လိုက္တဲ့အခါ ဒုကၡသစၥာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
အဝိဇၨာပစၥယာ သခၤါရာဆိုေတာ့ သခၤါရဆိုတာ ကုသိုလ္၊ အကုသိုလ္ေတြပဲ။ ဒီကုသိုလ္၊ အကုသိုလ္မွန္သမၽွဟာ သမုဒယသစၥာေတြပဲ။ ဒီသမုဒယလုပ္ေနရင္ ဒုကၡသစၥာပဲ အမွန္ရမယ္မွတ္ပါ။
ဟိုးအတိတ္က အဝိဇၨာသခၤါရေၾကာင့္ အခုဘဝ ဝိဉာဏ္၊ နာမ္႐ုပ္၊ သဠာယတန၊ ဖႆ၊ ေဝဒနာဆိုတဲ့ ပစၥဳန္ပၸန္ဒုကၡသစၥာကို ရလာတာပဲ။ ဒီအဂၤါငါးပါးဟာ ခႏၶာငါးပါးပဲ။ ခႏၶာငါးပါးစလုံး ဒုကၡသစၥာခ်ည္းပဲမွတ္ပါ။
လိုခ်င္တာက နိဗၺာန္၊ လုပ္ေနတာက သမုဒယ၊ ရလာတာက ဒုကၡ။
လိုခ်င္တာက ခ်မ္းသာ၊ ရလာတာက ဆင္းရဲ၊
ဒီပုတ္ထဲက ဒီပဲဘဝနဲ႔ပဲ အဆုံးသတ္လိုက္ အစျပဳလိုက္နဲ႔ သံသရာရဟတ္ တဖန္လည္ၾကရဦးမယ္။
အဲ့ဒါ သစၥာမသိျခင္းပဲ။
ခ်မ္းသာ ရေနသလား၊ ဆင္းရဲ ရေနသလား ဟုတ္,မဟုတ္ သိခ်င္ရင္ ခႏၶာကို စစ္ၾကည့္လိုက္ပါ။
ထိုင္ၾကည့္လိုက္ပါ။ ထိုင္ၾကည့္လိုက္ရင္ ခႏၶာက
ေညာင္းလာမယ္။ ကိုက္ခဲလာမယ္။ ေအာင့္လာမယ္။ ပူလာမယ္။ ယားလာမယ္။ ေတာင့္တင္းလာမယ္။
ဒီသေဘာအားလုံးဟာ ဘာမ်ားခ်မ္းသာသလဲ၊
ဆင္းရဲသက္သက္ပဲဆိုတာ စိစစ္ၾကည့္လိုက္ရင္ ထင္ရွားသိသာနိုင္ပါတယ္။
ဒီဒုကၡကို ငါတပ္လိုက္ေတာ့ ပိုးဆိုးသြားေရာ... ငါ့ေျခေထာက္နာတယ္၊ ငါ့ခါးနာတယ္၊ ငါ့ရင္ပူတယ္၊ ငါ့ေက်ာေအာင့္တယ္ဆိုတဲ့ ငါတစ္လုံးဝင္ရွုပ္လိုက္ေတာ့ ငါေနာက္ကေန ေဒါမနႆဝင္လိုက္ေတာ့ ပိုၿပီး ရွုပ္ေထြးသြားေတာ့တယ္။
ဒီေနရာမွာ ဘယ္အနားက နာနာ၊ ေအာင့္ေအာင့္၊ ကိုက္ကိုက္ ငါမဟုတ္ဘူးလို့သာ သိေနလိုက္ပါ။ ဓမၼသဘာဝအတိုင္း ရိုးရိုးေလးျဖစ္တဲ့ အရွိသေဘာကို ဉာဏ္အသိႏွင့္ ၾကည့္ေနနိုင္မယ္ဆိုရင္ ခႏၶာရဲ့ ဒုကၡသစၥာကို ရွင္းရွင္းလင္းလင္း သိျမင္လာနိုင္ပါတယ္။
ခႏၶာရဲ့သေဘာသဘာဝဟာ ျဖစ္ေနပ်က္ေနပါလားလို့ အမွန္အတိုင္း သိျမင္လာပါလိမ့္မယ္။ ဒီသေဘာမွာလည္း ေၾကာင္းက်ိဳးမကင္းဘဲ ျဖစ္ေနတာေတြ႕ရမယ္။ အေၾကာင္းျဖစ္တဲ့ သခၤါရတရားတို့က ျဖစ္ပ်က္ေနၾကလို့ အက်ိဳးျဖစ္တဲ့ ဝိဉာဏ္၊ နာမ္႐ုပ္၊ သဠာယတန၊ ဖႆ၊ ေဝဒနာတို့ဟာလည္း ျဖစ္ပ်က္ေနၾကတယ္လို့ သိလာရင္ အနတၱဉာဏ္အျမင္ ျဖစ္လာနိုင္ပါတယ္။
ဒီလိုအနတၱဉာဏ္အျမင္ျဖစ္လာရင္ အေၾကာင္းအနတၱမို့ အက်ိဳးလည္း အနတၱျဖစ္တယ္။ မရခ်င္၊ မလိုခ်င္တဲ့ဒုကၡႀကီးကို ရေနတယ္ဆိုတာဟာလည္း အနတၱျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလိုသာ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း တစ္ခ်က္ျမင္သြားတာနဲ႔ မျမဲျခင္းတရားေတြကို သိပ္ၿပီး မတုန္မလွုပ္ေတာ့သလို ထိတ္ထိတ္ပ်ာပ်ာလည္း မျဖစ္ေတာ့ပါဘူး။
ေၾကာင္းက်ိဳးျဖစ္စဥ္ကို နားလည္လိုက္ရင္ အရာရာဟာ ဓမၼသဘာဝအတိုင္းပါပဲ။ ................................
ေနာက္ဆုံးအႀကိမ္ ရွင္းတမ္း
❆ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ❆
ေၾကာင္းက်ိဳးႏွင့္ပတ္သက္လို့ အဝိဇၨာမွ မခ်ဳပ္ေသးရင္ သခၤါရသေဘာဟာ ျဖစ္ေနမွာပဲ။ သခၤါရေၾကာင့္ ဝိဉာဏ္ဆိုတာ မျဖစ္ဘဲကိုမေနပါဘူး။ ျဖစ္ကိုျဖစ္ပါတယ္။
ဒီလိုသိရမယ္။ ဒီလိုသိလိုက္ရင္ ဥေစၧဒဒိ႒ိ စင္ပါတယ္။ ဥေစၧဒဒိ႒ိဆိုတာ မျဖစ္ေတာ့ဘူးလို့ စြဲယူထားတဲ့ ဒိ႒ိကိုး။
သခၤါရေၾကာင့္ ဝိဉာဏ္ျဖစ္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ဝိဉာဏ္ျဖစ္လာတဲ့အခါမွာ သခၤါရမျဖစ္ေတာ့ဘူး။
သခၤါရဟာ ဝိဉာဏ္အတြက္ အေထာက္အပံ့ေပးၿပီးေတာ့ ပ်က္သြားပါၿပီ။
အခုျဖစ္ေနတာ ဝိဉာဏ္ပဲ၊ သခၤါရပညတ္ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ ဒီလိုအေၾကာင္းေၾကာင့္ ဒီလိုအက်ိဳးေတြျဖစ္ေနတယ္လို့ ဉာဏ္ထဲမွာရွင္းေအာင္ သိလိုက္ၿပီဆိုတာနဲ႔ သႆတဒိ႒ိလည္းစင္တယ္၊
ဥေစၧဒဒိ႒ိလည္း စင္သြားပါတယ္။
ဒီဒိ႒ိႏွစ္ပါးစင္ရင္ မဇၩိမပဋိပဒါျဖစ္တဲ့ အလယ္လမ္းေပၚ ေရာက္ပါၿပီ။
ဒီလို အေၾကာင္းနဲ႔အက်ိဳး ရွင္းေအာင္နားလည္ပါမွ ရဲရင့္တဲ့စိတ္ေတြ ေပၚလာနိုင္တယ္။
မဂၢင္ရဲ့အင္အားလည္း ပိုေကာင္းလာနိုင္တယ္။
ဒီေနရာမွာ အေၾကာင္းဆိုတဲ့သေဘာဟာ အထည္ကိုယ္ျဒပ္နဲ႔ လိုက္တာမ်ိဳး မဟုတ္ပါဘူး။
သတၱိပဲ လိုက္တာျဖစ္ပါတယ္။
ဟုတ္,မဟုတ္ဆိုတာ ခႏၶာဘက္ကို ဉာဏ္နဲ႔လွည့္ၾကည့္လိုက္ပါ။ ပူတယ္ေအးတယ္, ေတာင့္တင္းတယ္, ကိုက္ခဲတယ္ဆိုတဲ့ ဒုကၡေဝဒနာေပၚလာတာကို စိစစ္ၾကည့္လိုက္ရင္ ခႏၶာအေပၚပိုင္းက ေအာက္ပိုင္းၾကမ္းျပင္ အမာႀကီးေပၚကို ဖိထိုင္လိုက္ေတာ့ အေတြ႕အထိဆိုတဲ့ ဖႆသေဘာေၾကာင့္ ေဝဒနာျဖစ္တယ္ဆိုတဲ့ သေဘာကိုၾကည့္ရင္ သိသာပါတယ္။
စိတ္ႏွင့္စိုက္ၿပီးၾကည့္လိုက္ပါ ဓမၼမိတ္ေဆြ။
ေဝဒနာဟာ ေပ်ာက္သြားမယ္၊ ေပ်ာက္သြားျခင္းဟာ ပ်က္သြားျခင္းပဲ။
ျဖစ္မွုသေဘာကိုသိလိုက္ရင္ ဥေစၧဒဒိ႒ိ စင္ပါတယ္။
ပ်က္မွုသေဘာေလးကိုသိလိုက္ရင္ ခိုင္တယ္ျမဲတယ္လို့ ယူဆထားတဲ့ သႆတဒိ႒ိ စင္ပါတယ္။
ျဖစ္မွုသေဘာထဲမွာလည္း ငါမပါ၊ ပ်က္မွုသေဘာထဲမွာလည္း ငါမပါတာသိရင္ ငါစြဲသူစြဲ, ပုဂၢိဳလ္စြဲေတြ စြဲေနတဲ့ သကၠာယဒိ႒ိ စင္ပါၿပီ။ ဒီဒိ႒ိႀကီး(၃)ခု စင္မွသာ မဂၢင္လမ္းေပၚ ထိထိမိမိ ေရာက္ၿပီသာမွတ္ပါ။
ဒီဒိ႒ိႀကီးသုံးခုဆိုတာ အလိုလိုကြာသြားမယ့္အရာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။
ခႏၶာ့ျဖစ္စဥ္ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ကို နားလည္မွပဲ ကြာနိုင္ပါတယ္။
ဒိ႒ိခြာတဲ့ေနရာမွာ
သိမွုႏွင့္အရင္ခြာရမယ္၊
ပြားမွုႏွင့္ခြာရမယ္၊
ပယ္မွုႏွင့္ခြာရမယ္ဆိုၿပီး သုံးမ်ိဳးရွိပါတယ္။
သႆတဒိ႒ိႏွင့္ ဥေစၧဒဒိ႒ိဟာ ဘယ္ကလာသလဲဆိုရင္ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္မသိရာကေန လာပါတယ္။ မသိဘူးဆိုတာ အဝိဇၨာပဲ။
အဝိဇၨာဆိုတာ ခႏၶာ့ဒုကၡကို မသိတာ(တနည္း)သစၥာေလးပါးကို မသိတာ။ ဒီလိုမသိေတာ့ သုခထင္ၿပီး သခၤါရေတြ ျပဳလုပ္တယ္။ ဒီသခၤါရျပဳျခင္းေၾကာင့္ ဝိဉာဏ္ဆိုတာ ျဖစ္လာတယ္။ ဒါဟာ အခုလက္ရွိ ပစၥဳန္ပၸန္ခႏၶာကို ေျပာေနတာေနာ္။ အေမေမြးတဲ့ခႏၶာတို့ မေန႔ကခႏၶာတို့ဆိုတာ ပ်က္စီးသြားၿပီ။
ဝိဉာဏ္ျဖစ္တာနဲ႔ သခၤါရခ်ဳပ္တယ္။ ဝိဉာဏ္ျဖစ္တာနဲ႔ ခႏၶာငါးပါးေပၚၿပီပဲ။ နာမ္႐ုပ္၊ သဠာယတန၊ ဖႆ၊ ေဝဒနာ။ ဒီငါးပါးရဲ့ေနာက္က တဏွာ၊ ဥပါဒါန္၊ ကံဆိုတဲ့ အနာဂတ္ဘဝျဖစ္ေၾကာင္း သုံးပါးဆိုတာ ျဖစ္လာေတာ့တာပဲ။
အခုလက္ရွိခႏၶာမွာ ျဖစ္ေနတဲ့ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္(၈)မ်ိဳးထဲမွာ အဆုံးျဖစ္တာ ဝိဉာဏ္ပဲ (ဝိဉာဏ္ဆိုတာ ပဋိသေႏၶဝိဉာဏ္ကိုေျပာျခင္းသာ) အခုလက္ရွိျဖစ္ေပၚေနတဲ့ဝိဉာဏ္က ပဝတၱိဝိဉာဏ္လို့ေခၚတယ္။ ဝိဉာဏ္ဆိုတာ စိတ္ပဲ၊ စိတ္နဲ႔ သဟဇာတျဖစ္ေနတာက ႐ုပ္ပဲ၊ ဒီလိုသိလိုက္ရင္ ပုဂၢိဳလ္သတၱဝါဆိုတာ မပါေတာ့ဘူး။ ဒါဆို သႆတဒိ႒ိစင္တယ္။ ဒိ႒ိဆိုတာ အေၾကာင္းအက်ိဳးကိုနားလည္မွ ျပဳတ္တဲ့အမ်ိဳးပါ။
ပုဂၢိဳလ္သတၱဝါမရွိဘူးလို့ သိလိုက္ၿပီဆိုရင္ေတာ့ ဒီသေဘာဟာ ခႏၶာကို နားလည္လိုက္ျခင္းပဲ။ ခႏၶာလို့ေျပာလိုက္ရင္ နာမ္႐ုပ္ဆိုတာ ျဖစ္ၿပီးသားပဲ။
ဒီနာမ္႐ုပ္ ဘာေၾကာင့္ျဖစ္သလဲဆိုတာ အေၾကာင္းရွာၾကည့္ရင္ သခၤါရေၾကာင့္ဆိုတာ ရွင္းတယ္။
သခၤါရေၾကာင့္ ဝိဉာဏ္ေပၚတယ္၊ ဝိဉာဏ္ေၾကာင့္ နာမ္႐ုပ္ျဖစ္တယ္။ ဝိဉာဏ္ျဖစ္ၿပီး ခ်ဳပ္တာနဲ႔ ဒီနာမ္႐ုပ္ေပၚလာျခင္းဟာ ဝိဉာဏ္က ေက်းဇူးျပဳလိုက္လို့ပဲ။
ပဝတၱိဝိဉာဏ္နဲ႔ ပဋိသေႏၶဝိဉာဏ္ႏွစ္ခုစလုံးဟာ ျဖစ္လည္းျဖစ္တယ္၊ ခ်ဳပ္လည္းခ်ဳပ္တယ္လို့ ဉာဏ္နဲ႔သိလိုက္တာနဲ႔ ဥေစၧဒဒိ႒ိ အလိုလိုကြာသြားပါတယ္။
တိုတိုေလး မွတ္ထားလိုက္ပါ...
အျဖစ္ျမင္ရင္ ဥေစၧဒဒိ႒ိစင္တယ္၊
အပ်က္ျမင္ရင္ သႆတဒိ႒ိစင္တယ္။
ဥပမာ... ဟင္းေကာင္းေကာင္းေလးနဲ႔ ထမင္းစားတယ္ဆိုပါစို့၊ ဟင္းေကာင္းေလးနဲ႔ လၽွာအၾကည္ဓာတ္
ေပါင္းလိုက္ခ်ိန္မွာ ဖႆဆိုတာ ခ်က္ခ်င္းျဖစ္ပါတယ္။
ဒီဖႆေၾကာင့္ စားေကာင္းတယ္ဆိုတဲ့ ခံစားမွုဟာ ေဝဒနာပါပဲ။
စားလို့ေကာင္းတာ ေဝဒနာ၊ ေနာက္ဆက္ၿပီး စားခ်င္တာက တဏွာ၊ ဒါဟာ "ဖႆပစၥယာ ေဝဒနာ၊ ေဝဒနာပစၥယာ တဏွာ"ဆိုၿပီး ဆက္တိုက္ေၾကာင္းက်ိဳးဆက္ၿပီး ျဖစ္ေပၚလာပါတယ္။
စားေကာင္းလို့ သုခေဝဒနာေပၚရင္ ေသာမနႆ၊ စားမေကာင္းလို့ ဒုကၡေဝဒနာေပၚရင္ ေဒါမနႆဆိုၿပီး ဆက္သြားပါေသးတယ္။
ဒီခႏၶာျဖစ္စဥ္ေတြကို သတိနဲ႔မၾကည့္တတ္ရင္ သူျပဳသမၽွ ႏုရမယ့္ဘဝပါ။
သတိနဲ႔ၾကည့္မွ သူျပဳသမၽွ မခံရမွာ။
ဒီလိုႏွိပ္စက္ဒဏ္ မခံခ်င္ၾကဘူးဆိုရင္ ျဖစ္ေပၚပ်က္စီးေနတဲ့ ဓမၼသေဘာကိုၾကည့္ၿပီး ငါမဟုတ္ဘူး၊
မျမဲဘူး၊ ျဖစ္လိုက္ပ်က္လိုက္ သဘာဝဓမၼသေဘာပဲလို့ သိလိုက္ရင္ ဒါဟာ ဖႆ၊ ဖႆေၾကာင့္ ေဝဒနာေပၚတယ္၊
ေဝဒနာေၾကာင့္ သုခ(သို့)ေဒါသေပၚတယ္ဆိုတဲ့ သေဘာကို ရွင္းေအာင္သိလိုက္ရင္ ဘဝျဖစ္စဥ္ကို ေသေသခ်ာခ်ာသိသြားသည့္အတြက္ ဒိ႒ိျဖစ္ခြင့္မရွိေတာ့ပါဘူး။
ဒိ႒ိျဖစ္ခြင့္မရွိရင္ တဏွာ၊ ဥပါဒါန္၊ ကံေတြကိုလည္း အလိုလိုပယ္ၿပီးသား ျဖစ္သြားပါလိမ့္မယ္။ ဒီလိုရွင္းလင္းစြာသိမွသာ တစ္သံသရာလုံးမွ ကပ္ၿငိတြယ္တာလာခဲ့ေသာဒိ႒ိ ကင္းစင္ေစမည့္အေၾကာင္း ႀကိဳးစားေရးသားရင္း နိဂုံးကမၼအဆုံးသတ္လိုက္ေလေတာ့သည္
thanks< original uploader
