Wilno

11/06/2026

Mam prośbę do Brasławian, o pomoc w odnalezieniu miejsca pracy w szkole na terenie powiatu brasławskiego śp. Władysława Pociecha.
W teksie o naszym bohaterze napisałem :
"Śp. Władysław Pociecha, wspominam nauczyciela z Lipowa, gmina Leonpol, pow. Brasław".
Dostepne źródła podają :
1. "Nauczyciel Szkoły powszechnej w Lipownie, pow. Brasławski",
2. "Był nauczycielem, przed wybuchem wojny mieszkał i pracował w Lipowie, powiat Brasław".
W powiecie brasławskiem odnalazłem dwie miejscowości o tej nazwie Lipowo I i Lipowo II w gminie Leonpol. Obie wioseczki są moim zdanie zbyt małe aby była tam szkoła, może być, że Lipowa to raczej miejsce zamieszkania a zamordowany w Katyniu nauczyciel pracował w Szkole Powszechnej w Leonpolu?
Proszę o pomoc w wyjaśnieniu i ustaleniu miejsca pracy, a może istniało jeszcze inne Lipowo czy Lipowno?

10/06/2026

Śp. Władysław Pociecha
Wspominam nauczyciela z Lipowa, gmina Leonpol, pow. Brasław, bohatera, zamordowanego przez NKWD w Charkowie.
Podporucznik rezerwy Władysław Pociecha, urodził się 8 października 1911 roku w Męcinie, powiat limanowski (według innych danych urodzony w Szamotułach), był synem Wincentego i Reginy z domu Jabłońska.
Ukończył Seminarium nauczycielskie i dywizyjny kurs podchorążych rezerwy przy 4 psp (1933). Przydzielony do 58 pp. Podporucznik mianowany ze starszeństwem 1 stycznia 1935. Ostatni przydział wojskowy: 58 pp Augustów.
Do niewoli sowieckiej dostał się w nieznanych okolicznościach i przewieziony do obozu specjalnego NKWD w Kozielsku, skąd rodzina otrzymała kartkę z dnia 4 lutego 1940. Figuruje na kozielskiej liście NKWD (nr 035/1, 16 kwietnia 1940, poz. 60, nr arch. 514). Zidentyfikowany podczas ekshumacji niemieckiej w Katyniu w 1943 roku (AM 3324). Spoczywa na Polskim Cmentarzu Wojennym w Katyniu.
Żona Janina mieszkała w Będzinie, potem przeniosła się do Cieszyna, gdzie zmarła w 1994 roku.
Materiały przekazała Rodzina Katyńska w Katowicach.
W internecie odnalazłem wypowiedź p. Marzeny Pociecha-Stepczyńska, krewnej bohatera o następującej treści „
„CHWAŁA Bohaterom, cześć Ich Pamięci
Jako potomek ofiary zbrodni katyńskiej dziękuję za propagowanie Pamięci oraz wieloletniej pracy by zachować dziedzictwo poświęcenia życia za naszą wolność.
Na zdjęciu mój przodek, rozstrzelany w kwietniu 1940 w Katyniu.
Władysław Pociecha ur. w Męcinie. Ppor. rezerwy, nauczyciel .
W sierpniu 1939r zawarł związek małżeński z Janiną zd. Snarska. Aresztowany we wrześniu 1939, nie zamieszkał nigdy z małżonką , Ich miłość została brutalnie przerwana, to zdjęcie Władysława do śmierci Janiny gościło na Jej komodzie”.

Na Jego cześć Dąb pamięci ma Certyfikat nr 649/6762/WE/2009 i został posadzony przez Szkołę Podstawową im. Matejki w Kamionce Małej.
Pan Dymitr Palczewski przesłał fotografie szkoły w Lipowie, w której pracował śp. Władysław Pociecha, budynek stoi za wsią, jest dziś nieużywany.
Pani Marzena Pociecha-Stepczyńska, przysłała fotografię żony , odpis aktu małżeństwa i list Władysława do Janiny z lutego 1940 roku.

09/06/2026

Śp. Aleksander Czerniewski

Módlmy się za duszę kolejnego bohatera z Brasławszczyzny, zamordowanego przez radzieckich morderców z NKWD w Katyniu. Ppor. rez. Aleksander Czerniewski urodził się 11 grudnia 1897 roku we wsi Cielesze, gmina Druja, powiat brasławski.
Był synem Józefa i Stefanii z domu Łapińska. Jego małżonka nosiła imię Zofia.
W roku 1925 ukończył studia medyczne na Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie. W 1926 został asystentem kliniki, od 1929 ordynatorem oddziału chorób wewnętrznych szpitala Kasy Chorych w Starachowicach (woj. kieleckie).
Dowborczyk, Uczestnik wojny 1920 w 13 pułku ułanów. Ppor. od 1 VII 1925. Przydzielony do 10 szpitala okręgowego.

W 1939 organizator szpitala polowego w Przemyślu. Schwytany przez sowietów prawdopodobnie w Grodnie, został uwięziony w Obozie Jenieckim w Kozielsku.
Śp. Czerniewski Aleksander został zamordowany w Katyniu w 1940 r.
WIECZNA CHWAŁA BOHATEROWI !

Cmentarz: KATYŃ, Lista wywozowa, L.W. 054/3 5 V 1940

Dane instytucji opiekującej się bohaterem - Parafia pw. św. Trójcy w Starachowicach.

05/06/2026

F. Śp. Marian Edward RADECKI-MIKULICZ
Wspominam bohatera z Brasławszczyzny, zamordowanego przez NKWD w Katyniu, tym razem z części powiatu, która w wyniku powojennych zmian granic znajduje się obecnie na Litwie.
Marian Edward RADECKI-MIKULICZ, urodził się 16 lipca 1888 roku w majątku Kozaczyzna (lit. Kazitiškis w rejonie Ignalino), był ostatnim właścicielem dworku Kozaczyzna w gminie Dukszty, powiat brasławski. Jego rodzicami byli Edward h. Gozdawa i Maria z domu Węcławowicz.
Ppor. rez. Marian Edward RADECKI-MIKULICZ był agronomem, ukończył Akademię Rolniczą w Dublanach (1912). Żonaty po raz pierwszy z Wandą Jezierską, która została zamordowana w majątku na Ukrainie w 1917 roku w wieku 27 lat, a następnie z Elżbietą hr. Potocką h. Pilawa, bezdzietny.
Żołnierz I Korpusu Polskiego w Rosji. Uczestnik samoobrony Wilna. Podporucznik od 1 stycznia 1923. W 1939 zmobilizowany do Ośrodka Zapasowego Nowogródzkiej Brygada Kawalerii. Dostał się do niewoli sowieckiej i przebywał w obozie w Kozielsku.
Zamordowany w 1940 roku na rozkaz Stalina w Katyniu. Spoczywa na Polskim Cmentarzu Wojennym w Katyniu. Lista wywozowa L.W.052/1 27 IV 1940 AM 317, info archiwalne IPN: CAW, AP 323 MiD WIH.

WIECZNA CHWAŁA BOHATEROWI !

Pośmiertnie mianowany w 2007 na stopień porucznika.
Certyfikat nr : 5379/6882/WE/2022, upamiętniony przez Kielecki Ochotniczy Szwadron Kawalerii im. 13. Pułku Ułanów Wileńskich.
Jedyną fotografią, którą odnalazłem w internecie, związaną z bohaterem jest Jego dom rodzinny z postu Lietuva senose fotografijose z opisem : „Kazitiškio dvaro sodybos dvarininkų namas, 1960-1961 m. Vienas iš paskutiniųjų Kazitiškio dvaro savininkų Marian Edward Radecki-Mikulicz gimė 1888 m. liepos 16 d. Kazitiškio dvare, nužudytas sovietų NKVD 1940 m. Katynėje”.
https://kvr.kpd.lt/?fbclid=IwY2xjawSPTHFleHRuA2FlbQIxMABicmlkETBEOXlCQWhCQzZpMWhxZHQ5c3J0YwZhcHBfaWQQMjIyMDM5MTc4ODIwMDg5MgABHrzM20NSaZfyioUFDVqtXuNeb8ZTd0G4We_QAEduqzFasyi9FiRM6QhJxgQH_aem_nAQPlZYqDit9QdbJI3fHZQ #/static-heritage-detail/5389499a-cda8-4cb3-b7fe-5c5b8fb09c93/true

29/05/2026

https://www.polishexilesofww2.org/boleslaw-syrewicz

Boleslaw Syrewicz was born in Poland on July 20, 1920 in the city of Dzisna, located on the left bank of the River D'wina, at the mouth of Dzisna. Today it belongs to the Vitebsk region of Bielorussia. It was a city with a lot of history. Under Russian occupation and during Poland between wars (1919...

27/05/2026

Śp. Witold Włodzimierz STANKIEWICZ
Podpułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, Witold Włodzimierz STANKIEWICZ, urodził się 4 marca 1893 roku we wsi Adamowo (biał. Адамова), gmina Słobódka, powiat brasławski. Syn Włodzimierza i Jadwigi z domu Zajączkowska.
Absolwent szkoły realnej w Stawropolu na Kaukazie. Wcielony w 1911 do armii rosyjskiej. Walczył w I wojnie światowej. Awansował na porucznika. Od 1917 w I Korpusie Polskim. W 2 Dywizji Strzelców objął stanowisko szefa operacyjnego sztabu. Od 1918 w 1 Dywizji Strzelców. Po demobilizacji działał w Polskiej Organizacji Wojskowej w Kijowie. W 1918 wstąpił do Wojska Polskiego i został skierowany do 26 pułku piechoty. Od 1919 dowodził batalionem w 27 pułku piechoty. Walczył w wojnie 1920 r.
W okresie międzywojennym nadal w 27 pp. Od 1922 w Sztabie Generalnym WP i DOK VI jako szef Oddziału Ogólnego (sierpień 1924). Następnie szef sztabu 26 DP. Od 1938 w stanie spoczynku. Pracował w dowództwie OPL DOK VI. Ostatnio delegat Szt. Gł. przy Dyrekcji PKP Wilno.
W trakcie kampanii wrześniowej 1939 – po agresji ZSRR na Polskę – w nieznanych okolicznościach dostał się do niewoli sowieckiej i przebywał w obozie w Starobielsku. Wiosną 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie i pogrzebany w bezimiennej mogile zbiorowej w Piatichatkach, gdzie od 17 czerwca 2000 mieści się oficjalnie Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie. Figuruje na Liście Starobielskiej NKWD pod poz. 3200
5 października 2007 roku Minister Obrony Narodowej Aleksander Szczygło – decyzją nr 439/MON – mianował go pośmiertnie na stopień pułkownika. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.
WIECZNA CHWAŁA BOHATEROWI !

Załączona fotografia pochodzi z Wikipedii.

27/05/2026

Śp. Bolesław Michał STARĘGA
Porucznik Rezerwy WP, lekarz weterynarii, Bolesław Michał STARĘGA, syn Michała i Anieli z domu Rudnicka. Urodził się 12 listopada 1910 roku we wsi Barteliszki (biał. Бартэлішкі) w powiecie brasławskim, w gminie Opsa.
Absolwent Szkoły Podchorążych Rezerwy Artylerii w Włodzimierzu Wołyńskim z 1936 r. Ostatni znany przydział - 9 pułk artylerii lekkiej.
Pracował jako lekarz weterynarii w Siedlacach gdzie utrzymywana jest pamięć o tym bohaterze. Dostał się do niewoli sowieckiej i przebywał w obozie jenieckim w Starobielsku. W kwietniu 1940 roku został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie i pogrzebany w bezimiennej mogile zbiorowej w Piatichatkach, gdzie od 17 czerwca 2000 roku mieści się oficjalnie Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie.
WIECZNA CHWAŁA BOHATEROWI !

Załączona fotografia pochodzi ze zbiorów Muzeum Katyńskiego w Warszawie.

26/05/2026

Śp. Mieczysław SIERKUCZEWSKI-LUBICZ
Wspominam bohatera z Brasławszczyzny, zamordowanego przez NKWD w Charkowie. Mieczysław SIERKUCZEWSKI herbu LUBICZ, urodził się 13 lutego 1895 roku w chutorze Machirówka (biał. Махіроўка) w powiecie brasławskim, gmina Miory. Był synem Mateusza i Julii z domu Tołłoczko.
Podczas I wojny światowej służył w rosyjskiej marynarce wojennej. W 1919 roku wstąpił do Armii Polskiej we Francji gen. J. Hallera. Ukończył Kurs Dowódców Batalionów w Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie. Służył w 3 pułku artylerii ciężkiej i 18 pułku artylerii ciężkiej. W 1920 roku przydzielony do Marynarki Wojennej. Zgodnie z rozkazem szefa Departamentu dla Spraw Morskich kontradm. Kazimierza Porębskiego otrzymał stopień podporucznika marynarki .
Podczas wojny polsko-bolszewickiej służył we Flotylli Wiślanej na stanowiskach dowódczych. W latach 1926–1939 we Flotylli Pińskiej (Flotylli Rzecznej) m.in. jako dca I i II dyonu bojowego Awansowany do stopnia Kapitan 1 I 1929. W 1934 roku był kolejno dowódcą II dywizjony bojowego i dowódcą kutrów łączności. W późniejszym czasie dowodził Bazą Wysuniętą Flotylli Rzecznej Marynarki Wojennej.
Od sierpnia 1939 roku zajmował stanowisko dowódcy I dywizjonu bojowego, z którym brał udział w kampanii wrześniowej. Objął dowództwo pododcinka „Kaczanowicze”, które sprawował do 17 września. Po wyczerpaniu możliwości operacyjnych i samozatopieniu jednostek pływających, wycofywał się wraz z obsadą odcinka na zachód. Jako dowódca załóg I dywizjonu bojowego dostał się do niewoli sowieckiej nad jeziorem Tur i przebywał w obozie w Starobielsku.
Wiosną 1940 roku został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie i pogrzebany w bezimiennej mogile zbiorowej w Piatichatkach], gdzie od 17 czerwca 2000 roku mieści się oficjalnie Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie.
5 października 2007 roku Minister Obrony Narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień majora. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 roku w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”. Odznaczony KW, SKZ i medalami pamiątkowymi.
WIECZNA CHWAŁA BOHATEROWI !
Załączona fotografia pochodzi ze zbiorów Muzeum Katyńskiegow Warszawie.

26/05/2026

Śp. Franciszek Wojnicz
Wspominam kolejnego bohatera zamordowanego przez NKWD w Katyniu, tym razem to nauczyciel z Pietkuniszek, gmina Opsa, powiat Brasławski.
Ppor. rez. Franciszek WOJNICZ, był synem Jana i Anny z Siemaszków, urodził się 02.11.1904 roku w majątku Borejki (pow. dziśnieński). Franciszek Wojnicz był absolwentem seminarium nauczycielskiego w Swięcianach z 1928 r. i jako nauczyciel pracował właśnie w Pietkuniszkach, pow. brasławski z tym, że wsi o tej nazwie w powiecie były trzy, ta w gminie Opsa największa z nich a mniejsze Pietkuniszki były w gminie Jody i gminie Brasław.
Franciszek Wojnicz ukończył SPRPiech. w Grudziądzu (1930). Ostatnio przydzielony do baonu K O P „Berezwecz” . Ppor. mianowany ze starsz. 1 I 1932. Żonaty.
Spoczywa na Polskim Cmentarzu Wojennym w Katyniu.
WIECZNA CHWAŁA BOHATEROWI !

Załączone fotografie ze zbiorów Muzeum Katyńskiego w Warszawie.