05/06/2026
அமைதியின் மீது பாய்ந்த வன்முறை
ஜூன் 5, 1956. கொழும்பு காலிமுகத் திடல் (Galle Face Green) அன்று வழக்கத்திற்கு மாறான ஒரு பதற்றத்துடன் விடிந்தது.
நாடாளுமன்றக் கட்டடத்திற்குள், இலங்கையின் ஆட்சி மொழியாக ‘சிங்களம் மட்டுமே’ இருக்கும் என்ற வரலாற்றுத் துரோகச் சட்டம் விவாதத்திற்கு வரவிருந்தது அதை எதிர்த்து, நாடாளுமன்றத்திற்கு வெளியேயிருந்த புல்வெளியில், செல்வநாயகம் உள்ளிட்ட தமிழ் தலைவர்களும் நூற்றுக்கணக்கான பொதுமக்களும் அமைதியான முறையில் 'சத்தியாக்கிரக' போராட்டத்தில் அமர்ந்திருந்தனர்.
அமைதி காற்றில் மிதந்தது... ஆனால், அது புயலுக்கு முன்னான அமைதி என்பதை அவர்கள் அறிந்திருக்கவில்லை.
திடீரென, கட்டைகளுடன் ஒரு வெறிக்கூட்டம் அந்த அமைதியான கூட்டத்தை நோக்கிப் பாய்ந்தது. சற்றும் எதிர்பாராத தருணத்தில், அமைதியாக அமர்ந்திருந்த தலைவர்கள் மீது கற்களும் பொல்லுகளும் வீசப்பட்டன.
காந்திய வழியில் போராடிய தமிழ் தலைவர்களின் உடம்பில் இருந்து ரத்தம் சிந்தத் தொடங்கியது.
அங்கே நின்றிருந்த காவல்துறை, இந்த வன்முறையைத் தடுக்காமல் வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருந்ததுதான் உச்சக்கட்டக் கொடுமை. தலைவர்களின் உடைகள் கிழிந்து, முகத்தில் ரத்தம் வழிய, அவர்கள் அந்த இடத்திலேயே தங்களின் எதிர்ப்பை உறுதியாகப் பதிவு செய்தனர்.
தலைவர் செல்வநாயகம் அவர்களின் சட்டை முழுவதும் ரத்தக்கறை படிந்திருந்தது. ஒரு பத்திரிகையாளர் அவரிடம் ஓடிவந்து, "இவ்வளவு வன்முறைக்குப் பிறகும் உங்கள் அடுத்தகட்ட நடவடிக்கை என்ன?" என்று கேட்டார்.
துடைக்கப்பட்ட ரத்தத்திற்குப் பின்னாலிருந்த அவரது கண்கள் தீர்க்கமாக மின்னின. அவர் சொன்னார்:
"இந்தக் காயங்கள் வெறும் உடம்பில் ஏற்பட்டவை அல்ல...
இலங்கைத் தமிழர்களின் வரலாற்றில் விழுந்த ஆழமான வடுக்கள். இனி எங்களுக்கான உரிமையை நாங்கள் போராடித்தான் பெற வேண்டும் என்பதை இந்த ரத்தம் எங்களுக்கு உணர்த்தியிருக்கிறது."
அன்று காலிமுகத் திடலின் புல்வெளியில் சிந்திய அந்த ரத்தத்துளிகள் தான் ஈழத் தமிழர்களின் உரிமைப் போராட்ட வரலாற்றை அடுத்த சில தசாப்தங்களுக்கு முற்றிலும் மாற்றி எழுதப்போகும் ஒரு பெரும் நெருப்புக்கு முதல் புள்ளியாக அமைந்தது.
