26/05/2026
**තාත්තගේ අතේ එල්ලිලා තොරන් බලන්න ගිය ඒ අතීතය...** 🏮✨
වෙසක් කාලය කියන්නේ හිතට පුදුම සැනසීමක් අරගෙන එනවා වගේම, අපිව ආයෙමත් කවදාවත් යන්න බැරි සුන්දර අතීතයකට අරගෙන යන කාලයක්. අද කොයිතරම් ලස්සනට පාරවල් සරසලා තිබුණත්, හිත හොයන්නේ ඉස්සර පුංචි කාලේ තාත්තා එක්ක වෙසක් තොරන් බලන්න ගිය ඒ අහිංසක දවස්.
හවසට ගෙදර පහන් ටික පත්තු කරලා ඉවර වෙනකම් ඉවසිල්ලක් නැත්තේ අලුත් ඇඳුමක් ඇඳගෙන වෙසක් බලන්න යන්න තියෙන ආසාවට. පාරවල් පුරාම සෙනඟ පිරිලා ඉතිරිලා ගියත්, තාත්තාගේ මහත අත තද කරලා අල්ලගෙන ඉන්නකොට පුංචි හිතට කිසිම බයක් දැනුණේ නැහැ.
ඈත තියාම අහස උසට පේන වෙසක් තොරණේ විදුලි බුබුළු එක එක රටාවට පත්තු වෙද්දී, ඒ දිහා ඇස් පිල්ලම් නොගහා බලාගෙන හිටියේ හරියට මායා ලෝකෙකට ගියා වගේ. සෙනඟ අස්සෙන් තොරණ පේන්නේ නැති වුණාම, තාත්තා මාව එයාගේ උරහිසට උස්සගන්නවා. තොරණේ කතාව කියන කෙනාගේ කටහඬයි, ඒ පසුබිම් සංගීතයයි එක්ක තාත්තා මට ජාතක කතාව පැහැදිලි කරලා දුන්නු විදිය අදටත් කන් දෙකේ රැව් දෙනවා.
තොරන් බලලා ඉවර වෙලා පාර අයිනේ කරත්තෙන් උණු උණුවේ ගත්ත කඩල ගොටුව, රතු පාට සරුවත් වීදුරුව, එහෙමත් නැත්නම් පැණි බේරෙන බෝම්බයි මොටයි එකේ රස අද තරුපහේ හෝටලේකින්වත් හොයාගන්න බැහැ. දන්සැල් පෝලිම් වල එකට ඉඳලා, හිනා වෙලා, පවුලේ හැමෝම එකතු වෙලා කෑම කාපු ඒ කාලේ හරිම සුන්දරයි.
අද අපි ලොකු වෙලා. අපිටත් දරුවෝ ඉන්නවා වෙන්න පුළුවන්. ඒත් අද වෙසක් තොරණක් දකිද්දී ඇස් වලට නොදැනීම කඳුළක් උනන්නේ, තාත්තා එක්ක ගිය ඒ වෙසක් ගමනේ තිබුණු අහිංසක සතුටයි, ඒ උණුසුම් බැඳීමයි ආයෙත් කවදාවත් අපිට ලැබෙන්නේ නැති නිසයි. ඒ කාලේ තිබුණේ පුදුම නිදහසක්, පුදුම සතුටක්.
ඔබටත් තියෙනවද මේ වගේ තාත්තා එක්ක, පවුලේ අය එක්ක වෙසක් බලන්න ගිය කවදාවත් අමතක වෙන්නේ නැති සුන්දර මතක? පහළින් කමෙන්ට් කරලා ඒ මතකයන් අපිත් එක්ක බෙදාගන්න. 👇😊
#අතීතමතක