មន្ទីរបរិស្ថានខេត្តស្វាយរៀង

មន្ទីរបរិស្ថានខេត្តស្វាយរៀង មន្ទីរបរិស្ថានខេត្តស្វាយរៀង

នាព្រឹកថ្ងៃទី២៣ ខែមិថុនា ឆ្នាំ២០២៦នេះ លោក​ ចាន់​ ឈន់​ ប្រធានមន្ទីរស្ដីទី​នៃមន្ទីរបរិស្ថានខេត្ត​ បានដឹកនាំមន្ត្រី​ចូលរួមប...
23/06/2026

នាព្រឹកថ្ងៃទី២៣ ខែមិថុនា ឆ្នាំ២០២៦នេះ លោក​ ចាន់​ ឈន់​ ប្រធានមន្ទីរស្ដីទី​នៃមន្ទីរបរិស្ថានខេត្ត​ បានដឹកនាំមន្ត្រី​ចូលរួមប្រជុំកិច្ចជាមួយក្រុមការងារ ក្រសួងបរិស្ថាន ស្តីពីការពិនិត្យ វាយតម្លៃ និង តាមដានវឌ្ឍនភាពនៃការអនុវត្តមុខងារលើវិស័យបរិស្ថានដែលបានផ្ទេរដល់ រដ្ឋបាលថ្នាក់ក្រោមជាតិ​ ក្រោមអធិបតីភាព​ ឯកឧត្តម ចាយ សាមិត្ត រដ្ឋលេខាធិការក្រសួងបរិស្ថាន​ និងលោក សេង សីលា អភិបាលរងខេត្ត​ តំណាងឯកឧត្តម ប៉េង ពោធិ៍សា អភិបាលនៃគណៈអភិបាលខេត្ត​ ដែលប្រព្រឹត្តទៅ​ នៅសាលប្រជុំសាលាខេត្តស្វាយរៀង។

ថ្ងៃទី២៣ ខែមិថុនា ឆ្នាំ២០២៦ - #វិចារណកថា ( #ខ្មែរ និង )សេចក្តីថ្លែងអំណរគុណយ៉ាងជ្រាលជ្រៅចេញពីបេះដូង ជូនចំពោះក្មួយៗសិស្ស...
23/06/2026

ថ្ងៃទី២៣ ខែមិថុនា ឆ្នាំ២០២៦ - #វិចារណកថា ( #ខ្មែរ និង )
សេចក្តីថ្លែងអំណរគុណយ៉ាងជ្រាលជ្រៅចេញពីបេះដូង ជូនចំពោះក្មួយៗសិស្សានុសិស្ស និងប្រជាពលរដ្ឋកម្ពុជាគ្រប់រូប

នៅថ្ងៃនេះ ប្រទេសកម្ពុជាកំពុងតែប្រែប្រួលទៅជាស្អាតជាងមុន បៃតងជាងមុន និងមានសោភ័ណភាពស្រស់បំព្រងជាងមុន មិនមែនដោយសារបុគ្គលម្នាក់ ស្ថាប័នមួយ ឬយុទ្ធនាការតែមួយមុខនោះឡើយ។ កម្ពុជាស្អាតទៅបាន គឺដោយសារតែប្រជាពលរដ្ឋខ្មែររាប់លាននាក់បានសម្រេចចិត្តរួមគ្នាស្រឡាញ់ និងយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះបរិស្ថាន។
ជូនចំពោះក្មួយៗសិស្សានុសិស្សនៅទូទាំងប្រទេស សូមអរគុណ!
សូមអរគុណក្មួយៗសម្រាប់ការធ្វើជាគំរូដ៏ល្អ។ សូមអរគុណសម្រាប់ការប្រើប្រាស់កាតាប ឬថង់ដែលអាចប្រើឡើងវិញបាន ការបដិសេធមិនយកថង់ប្លាស្ទិកដែលមិនចាំបាច់ ការរួមគ្នារើសសំរាម ការដាំដើមឈើ និងការដាស់តឿនក្រុមគ្រួសារឱ្យចូលរួមថែរក្សាបរិស្ថាន។ ក្មួយៗបានបង្ហាញឱ្យឃើញថា អាយុមិនមែនជាឧបសគ្គក្នុងការធ្វើជាអ្នកដឹកនាំនោះឡើយ។ តាមរយៈសកម្មភាពជាក់ស្តែង ក្មួយៗបានបង្រៀនមនុស្សចាស់ៗឱ្យដឹងថា កិច្ចការពារបរិស្ថានគឺចាប់ផ្តើមចេញពីជម្រើសដ៏សាមញ្ញៗប្រចាំថ្ងៃរបស់យើងម្នាក់ៗ។

ក្មួយៗមិនត្រឹមតែជាអនាគតរបស់ប្រទេសកម្ពុជានោះទេ ប៉ុន្តែជានិរន្តរភាព ក្មួយៗកំពុងតែជួយកសាងរូបរាងកម្ពុជានាពេលបច្ចុប្បន្ននេះផងដែរ។
ជូនចំពោះ លោកគ្រូ អ្នកគ្រូ មាតាបិតា ព្រះសង្ឃ មន្ត្រីរាជការ កម្មករ កសិករ ជលករ ម្ចាស់អាជីវកម្ម បងប្អូនកម្មកររោងចក្រ និស្សិត យុវជនស្ម័គ្រចិត្ត ដៃគូអភិវឌ្ឍន៍ និងប្រជាពលរដ្ឋកម្ពុជាគ្រប់មជ្ឈដ្ឋាន
សូមអរគុណយ៉ាងជ្រាលជ្រៅចំពោះការចូលរួមក្នុងកិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងរួមគ្នានេះ។

សូមអរគុណចំពោះការគាំទ្រ និងការចាប់យកស្មារតីនៃយុទ្ធនាការ «ថ្ងៃនេះ ខ្ញុំមិនប្រើថង់ប្លាស្ទិកទេ»។ សូមអរគុណចំពោះការចូលរួមក្នុងយុទ្ធនាការ «កម្ពុជាស្អាត ខ្មែរធ្វើបាន»។ សូមអរគុណចំពោះការរួមគ្នាសម្អាតតាមគេហដ្ឋាន សាលារៀន ភូមិឋាន តាមដងផ្លូវ ផ្សារ តាមដងទន្លេ ឧទ្យាន និងទីធ្លាសាធារណៈនានា។ បងប្អូនគ្រប់រូបបានបង្ហាញឱ្យឃើញច្បាស់ថា នៅពេលដែលប្រជាជនខ្មែររួបរួមគ្នាជុំវិញគោលបំណងតែមួយ សមិទ្ធផលដ៏អស្ចារ្យនិងវិសេសវិសាលពិតជាអាចកើតមានឡើង។
យើងបានរួមគ្នា ដោយមានប្រជាពលរដ្ឋជាង ១៤ លាននាក់ បានចូលរួមក្នុងចលនាកាត់បន្ថយសំណល់ប្លាស្ទិក។ យើងបានរួមគ្នា ដោយមានប្រជាពលរដ្ឋជាង ៧ លាននាក់ បានចូលរួមក្នុងការសម្អាតទីធ្លាសាធារណៈនៅទូទាំងព្រះរាជាណាចក្រ។ យើងបានរួមគ្នា ជួយកាត់បន្ថយការនាំចូល និងការផលិតថង់ប្លាស្ទិករហូតដល់ទៅ ៨៤ ភាគរយ ក្នុងរយៈពេលត្រឹមតែមួយឆ្នាំប៉ុណ្ណោះ។

សមិទ្ធផលទាំងនេះ គឺជារបស់ប្រជាពលរដ្ឋកម្ពុជាគ្រប់រូប។
រាល់កម្ទេចសំរាមដែលត្រូវបានរើសទុកដាក់ រាល់ថង់ប្លាស្ទិកដែលត្រូវបានបដិសេធ រាល់ដងផ្លូវ សាលារៀន ភូមិករ និងគ្រប់ទីក្រុងដែលស្អាត សុទ្ធសឹងតែជាការឆ្លុះបញ្ចាំងពីទឹកចិត្តស្រឡាញ់ដ៏ជ្រាលជ្រៅដែលប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរមានចំពោះមាតុភូមិរបស់ខ្លួន។
ដោយសារតែការចូលរួមរបស់បងប្អូនគ្រប់រូប ប្រទេសកម្ពុជារបស់យើងកំពុងតែក្លាយជាផ្ទះដ៏ស្អាត និងមានសុខភាពល្អសម្រាប់ក្រុមគ្រួសាររបស់យើង។ កម្ពុជាកំពុងតែក្លាយជាគោលដៅប្រកបដោយភាពទាក់ទាញ និងកក់ក្តៅសម្រាប់ស្វាគមន៍ភ្ញៀវទេសចរមកពីជុំវិញពិភពលោក។ កម្ពុជាក៏កំពុងតែក្លាយជាទីកន្លែងដ៏មានសក្តានុពលសម្រាប់ទាក់ទាញការវិនិយោគ ធុរកិច្ច និងការអភិវឌ្ឍប្រកបដោយចីរភាព។
ប្រទេសជាតិស្អាត លើកកម្ពស់សុខភាពសាធារណៈ។ ប្រទេសជាតិស្អាត ពង្រឹងមោទនភាពជាតិ។ ប្រទេសជាតិស្អាត ទាក់ទាញភ្ញៀវទេសចរ និងវិនិយោគិន។ ប្រទេសជាតិស្អាត បង្កើតកាលានុវត្តភាពដ៏ល្អសម្រាប់មនុស្សជំនាន់ក្រោយ។

ហើយអ្វីដែលសំខាន់បំផុតនោះគឺ ប្រទេសជាតិដ៏ស្អាតស្អំ ឆ្លុះបញ្ចាំងពីតម្លៃដ៏ថ្លៃថ្នូរនៃប្រជាពលរដ្ឋនៅក្នុងសង្គមជាតិ។
ចូរយើងបន្តដំណើរឆ្ពោះទៅមុខជាមួយគ្នាបន្តទៀត។ ចូរយើងបំប្លែងការប្តេជ្ញាចិត្តទៅជាសកម្មភាព បំប្លែងសកម្មភាពទៅជាចលនាសង្គម និងបំប្លែងចលនាសង្គមទៅជាទម្លាប់រស់នៅប្រចាំថ្ងៃ។ ចូរយើងរួមគ្នាធានាឱ្យបានថា «ភាពស្អាត» នឹងក្លាយជាផ្នែកមួយនៃវប្បធម៌ និងជាផ្នែកមួយនៃអត្តសញ្ញាណជាតិរបស់យើង។

ជូនចំពោះប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរគ្រប់រូបដែលបានរួមចំណែក ទោះជាតាមរយៈសកម្មភាពតូចតាចក្តី ឬធំធេងក្តី សូមមេត្តាទទួលនូវការដឹងគុណយ៉ាងជ្រាលជ្រៅបំផុតពីយើងខ្ញុំ។
• កម្ពុជាមានភាពស្អាតជាងមុននៅថ្ងៃនេះ គឺដោយសារតែបងប្អូនគ្រប់រូប
• កម្ពុជាមានភាពបៃតងជាងមុននៅថ្ងៃនេះ គឺដោយសារតែបងប្អូនគ្រប់រូប
• កម្ពុជាមានភាពរឹងមាំជាងមុននៅថ្ងៃនេះ គឺដោយសារតែបងប្អូនគ្រប់រូប។
សូមអរគុណសម្រាប់ការរួមគ្នាកសាងប្រទេសកម្ពុជា ឱ្យក្លាយជាផ្ទះដ៏ស្អាត ស្រស់បំព្រង និងមាននិរន្តរភាពសម្រាប់ការរស់នៅ ជាទីកន្លែងដ៏កក់ក្តៅសម្រាប់ការមកកម្សាន្ត និងជាគោលដៅដ៏រឹងមាំប្រកបដោយទំនុកចិត្តសម្រាប់ការវិនិយោគ។
យើងកំពុងរួមគ្នាកសាងប្រទេសកម្ពុជា ឱ្យស័ក្តិសមទៅនឹងអ្វីដែលមនុស្សជំនាន់ក្រោយត្រូវទទួលបាន។

JUNE 23, 2026 – ( and )
A Heartfelt Thank You to the Children and People of Cambodia

Today, Cambodia is becoming cleaner, greener, and more beautiful not because of one person, one institution, or one campaign alone. It is becoming cleaner because millions of Cambodians have chosen to care.

To the school children across our nation, thank you.

Thank you for leading by example. Thank you for carrying reusable bags, refusing unnecessary plastic bags, picking up litter, planting trees, and reminding your families to care for the environment. You have shown that age is not a barrier to leadership. Through your actions, you have taught adults that protecting the environment begins with simple daily choices.

You are not only the future of Cambodia; you are helping shape Cambodia today.

To teachers, parents, monks, civil servants, workers, farmers, fishers, business owners, factory workers, students, youth volunteers, development partners, and all Cambodian citizens from every walk of life, thank you for joining this collective effort.

Thank you for embracing the spirit of “Today I Do Not Use Plastic Bag.” Thank you for participating in “Clean Cambodia, Khmer Can Do.” Thank you for cleaning your homes, schools, villages, streets, markets, riversides, parks, and public spaces. Thank you for proving that when Cambodians unite around a common purpose, remarkable things can happen.

Together, more than 14 million people have joined the movement to reduce plastic waste. Together, more than 7 million people have participated in cleaning public areas throughout the Kingdom. Together, you have helped reduce plastic bag imports and production by 84 percent within a year.

These achievements belong to the people of Cambodia.

Every piece of litter picked up, every plastic bag refused, every clean street, every clean school, every clean village, and every clean city is a reflection of the love that Cambodians have for their country.

Because of your participation, Cambodia is becoming a cleaner home for our families. It is becoming a more welcoming destination for visitors from around the world. It is becoming a more attractive place for investment, business, and sustainable development.

A clean country improves public health. A clean country strengthens national pride. A clean country attracts tourists and investors. A clean country creates opportunities for future generations.

Most importantly, a clean country reflects the values of its people.

Let us continue this journey together. Let us transform commitment into action, action into movement, and movement into habit. Let us ensure that cleanliness becomes part of our culture and part of our national identity.

To every Cambodian who has contributed, whether through a small act or a large one, please accept our deepest gratitude.

Cambodia is cleaner today because of you.

Cambodia is greener today because of you.

Cambodia is stronger today because of you.

Thank you for helping make Cambodia a clean, beautiful, and sustainable home to live in, a welcoming place to visit, and a trusted destination to invest in.

Together, we are building the Cambodia that future generations deserve.

, , , , , , , , ,

ថ្ងៃទី២២ ខែមិថុនា ឆ្នាំ២០២៦ - #វិចារណកថា ( #ខ្មែរ និង ) ពីយុទ្ធនាការសិស្សសាលា ទៅជាចលនាជាតិដើម្បីសកម្មភាពអាកាសធាតុនៅពេលដ...
21/06/2026

ថ្ងៃទី២២ ខែមិថុនា ឆ្នាំ២០២៦ - #វិចារណកថា ( #ខ្មែរ និង ) ពីយុទ្ធនាការសិស្សសាលា ទៅជាចលនាជាតិដើម្បីសកម្មភាពអាកាសធាតុ

នៅពេលដែលមនុស្សគិតអំពីសកម្មភាពអាកាសធាតុ ពួកគេជារឿយៗតែងតែស្រមៃទៅដល់កិច្ចព្រមព្រៀងអន្តរជាតិ បច្ចេកវិទ្យាទំនើបៗ ឬការវិនិយោគខ្នាតធំ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ការផ្លាស់ប្តូរបរិស្ថានដ៏មានឥទ្ធិពលបំផុតមួយចំនួន បែរជាចាប់ផ្តើមចេញពីការផ្លាស់ប្តូរឥរិយាបថសាមញ្ញៗរបស់មនុស្សទៅវិញ។
យុទ្ធនាការ «ថ្ងៃនេះ ខ្ញុំមិនប្រើថង់ប្លាស្ទិកទេ» របស់ប្រទេសកម្ពុជា គឺជាឧទាហរណ៍ដ៏គួរឱ្យកត់សម្គាល់មួយ ដែលបង្ហាញថាការប្តេជ្ញាចិត្តតូចមួយ អាចរីកធំធាត់ទៅជាចលនាថ្នាក់ជាតិបាន។

យុទ្ធនាការនេះត្រូវបានដាក់ចេញក្រោមការដឹកនាំ និងការចូលរួមពីសំណាក់សិស្សានុសិស្ស ដោយចាប់ផ្តើមពីការសន្យាយ៉ាងសាមញ្ញមួយ គឺការបដិសេធមិនប្រើប្រាស់ថង់ប្លាស្ទិកដែលមិនចាំបាច់។ អ្វីដែលមើលទៅដូចជាសកម្មភាពតូចតាច បានស្តែងឱ្យឃើញយ៉ាងរហ័សនូវអំណាចដ៏អស្ចារ្យនៃការទទួលខុសត្រូវរួម។ សិស្សានុសិស្សបានក្លាយជាទូតនៃការផ្លាស់ប្តូរ ដោយបាននាំយកការយល់ដឹងពីបរិស្ថានពីក្នុងថ្នាក់រៀន ទៅកាន់ផ្ទះសម្បែង សហគមន៍ និងកន្លែងធ្វើការរបស់ពួកគេ។

លទ្ធផលដែលទទួលបានគឺពិតជាអស្ចារ្យណាស់។ មនុស្សជាង ១៤ លាននាក់បានចូលរួមក្នុងយុទ្ធនាការនេះ ដែលតំណាងឱ្យជាងពាក់កណ្តាលនៃចំនួនប្រជាជនសរុប ១៧ លាននាក់របស់កម្ពុជា។ មានយុទ្ធនាការបរិស្ថានតិចតួចណាស់នៅលើពិភពលោក ដែលអាចទទួលបានការចូលរួមពីសាធារណជនយ៉ាងទូលំទូលាយបែបនេះ ក្នុងរយៈពេលដ៏ខ្លី។

អ្វីដែលរឹតតែអស្ចារ្យជាងនេះទៅទៀតនោះ យុទ្ធនាការនេះបានផ្តល់នូវលទ្ធផលបរិស្ថានដែលអាចវាស់វែងបាន។ ក្នុងរយៈពេលត្រឹមតែមួយឆ្នាំ ការនាំចូលថង់ប្លាស្ទិក និងការផលិតក្នុងស្រុកនៅកម្ពុជាបានធ្លាក់ចុះរហូតដល់ ៨៤ភាគរយ។ សមិទ្ធផលនេះសបញ្ជាក់ឱ្យឃើញថា នៅពេលដែលមនុស្សរាប់លាននាក់ផ្លាស់ប្តូរឥរិយាបថប្រចាំថ្ងៃរបស់ពួកគេ វានឹងបង្កើតឱ្យមានផលប៉ះពាល់ជាវិជ្ជមានយ៉ាងខ្លាំងដល់បរិស្ថាន និងសេដ្ឋកិច្ច។ វាក៏បានបង្ហាញផងដែរថា ការចូលរួមរបស់សាធារណជន គឺជាឧបករណ៍ដ៏មានប្រសិទ្ធភាពបំផុតមួយក្នុងការដោះស្រាយបញ្ហាប្រឈមនានាផ្នែកបរិស្ថាន។
ជោគជ័យនៃយុទ្ធនាការនេះ គឺស្ថិតនៅលើសមត្ថភាពក្នុងការបំប្លែង «ការយល់ដឹង» ឱ្យទៅជា «សកម្មភាពជាក់ស្តែង»។
សិស្សានុសិស្សបានរៀនសូត្រថា ការការពារបរិស្ថានមិនមែនត្រឹមតែជាការយល់ដឹងពីបញ្ហាបរិស្ថាននោះទេ ប៉ុន្តែវាគឺជាការផ្លាស់ប្តូរឥរិយាបថរស់នៅប្រចាំថ្ងៃ។ ពួកគេបានលើកទឹកចិត្តឪពុកម្តាយ សាច់ញាតិ អ្នកជិតខាង និងមិត្តភក្តិរបស់ពួកគេឱ្យធ្វើការប្តេជ្ញាចិត្តដូចគ្នា។ ជាលទ្ធផល ការបដិសេធមិនប្រើប្រាស់ថង់ប្លាស្ទិកបានក្លាយជាលើសពីសារបរិស្ថាន ពោលគឺវាបានក្លាយជា «បទដ្ឋានសង្គម» ទៅហើយ។

យុទ្ធនាការនេះក៏បានបង្ហាញផងដែរថា សកម្មភាពអាកាសធាតុអាចចាប់ផ្តើមចេញពីជម្រើសដ៏សាមញ្ញ។ ការបំពុលដោយប្លាស្ទិកមានទំនាក់ទំនងយ៉ាងជិតស្និទ្ធទៅនឹងការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ ព្រោះផលិតផលប្លាស្ទិកភាគច្រើនត្រូវបានផលិតឡើងពីឥន្ធនៈហ្វូស៊ីល។ ការផលិត ការដឹកជញ្ជូន និងការបោះចោលកាកសំណល់ទាំងនោះ សុទ្ធតែបង្កើតឱ្យមានការភាយចេញនូវឧស្ម័នផ្ទះកញ្ចក់។ តាមរយៈការកាត់បន្ថយការប្រើប្រាស់ប្លាស្ទិក ប្រជាពលរដ្ឋមិនត្រឹមតែរួមចំណែកធ្វើឱ្យសហគមន៍ស្អាតជាងមុនប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងបានចូលរួមក្នុងកិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងជាសកល ដើម្បីប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹងការប្រែប្រួលអាកាសធាតុទៀតផង។

ប្រហែលជាអ្វីដែលសំខាន់បំផុតនោះគឺ យុទ្ធនាការនេះបានវិវត្តខ្លួនហួសពីការប្តេជ្ញាចិត្ត ទៅជាសកម្មភាពពិតៗ។ ដោយទទួលបានការបំផុសគំនិតពីស្មារតីទទួលខុសត្រូវលើបរិស្ថានដូចគ្នា ចលនានេះបានបង្កើតឱ្យមានគំនិតផ្តួចផ្តើមទូទាំងប្រទេសមួយគឺ «កម្ពុជាស្អាត ខ្មែរធ្វើបាន»។ មនុស្សជាង ៧ លាននាក់បានចូលរួមក្នុងការសម្អាតទីធ្លាសាធារណៈនៅទូទាំងប្រទេស ដោយបង្ហាញថាការថែរក្សាបរិស្ថានមិនមែនជាការទទួលខុសត្រូវរបស់រដ្ឋាភិបាលតែម្នាក់ឯងនោះទេ ប៉ុន្តែជាកាតព្វកិច្ចរបស់ប្រជាពលរដ្ឋគ្រប់រូប។

ការរីកចម្រើនជាលំដាប់នេះ (ពីការប្តេជ្ញាចិត្ត ទៅជាសកម្មភាព) គឺជាអ្វីដែលធ្វើឱ្យយុទ្ធនាការនេះមានសារៈសំខាន់ពិតប្រាកដ។ ការសន្យាមិនប្រើប្រាស់ថង់ប្លាស្ទិកបានជំរុញឱ្យមនុស្សគិតគូរឡើងវិញអំពីទំនាក់ទំនងរបស់ពួកគេជាមួយបរិស្ថាន។ ចំណែកឯចលនាសម្អាតអនាម័យវិញ បានបំប្លែងការយល់ដឹងនោះឱ្យទៅជាសកម្មភាពដែលមើលឃើញនឹងភ្នែក។ សកម្មភាពទាំងពីរនេះរួមគ្នា បង្កើតបានជាគ្រឹះដ៏រឹងមាំមួយសម្រាប់ការផ្លាស់ប្តូរបរិស្ថានប្រកបដោយនិរន្តរភាព។

សព្វថ្ងៃនេះ ចលនានេះនៅតែបន្តវិវត្តទៅមុខ។ អ្វីដែលបានចាប់ផ្តើមត្រឹមជាយុទ្ធនាការ បានក្លាយជាចលនាជាតិ។ ហើយអ្វីដែលជាចលនាជាតិនៅពេលនេះ កំពុងតែប្តូរទៅជា «ទម្លាប់» ជាបណ្តើរៗហើយ។ ការផ្លាស់ប្តូរនេះ (ពីការយល់ដឹង ទៅជាសកម្មភាព, ពីសកម្មភាព ទៅជាចលនា, និងពីចលនា ទៅជាទម្លាប់) គឺជាគោលដៅចុងក្រោយរបស់ក្រសួងបរិស្ថាន។

នៅពេលដែលការទទួលខុសត្រូវលើបរិស្ថានក្លាយជាទម្លាប់ ការផ្លាស់ប្តូរជាវិជ្ជមាននឹងលែងពឹងផ្អែកលើការបង្កើតយុទ្ធនាការ ឬព្រឹត្តិការណ៍ពិសេសៗទៀតហើយ។ ប្រជាពលរដ្ឋនឹងជ្រើសរើសរបៀបរស់នៅដែលស្អាត បៃតង និងមាននិរន្តរភាពជាងមុនដោយស្វ័យប្រវត្តិ។ សិស្សានុសិស្សដែលបានរៀនសូត្រពីតម្លៃទាំងនេះនៅថ្ងៃនេះ នឹងនាំយកវារហូតដល់ពេញវ័យ ហើយផ្ទេរវាទៅឱ្យមនុស្សជំនាន់ក្រោយ។ តាមរបៀបនេះ សកម្មភាពអាកាសធាតុនឹងក្លាយជាផ្នែកមួយនៃវប្បធម៌ជាតិ។

រឿងរ៉ាវនៃយុទ្ធនាការ «ថ្ងៃនេះ ខ្ញុំមិនប្រើថង់ប្លាស្ទិកទេ» បានផ្តល់នូវមេរៀនដ៏សំខាន់មួយ។ ការផ្លាស់ប្តូរពិតប្រាកដមិនមែនតែងតែចាប់ផ្តើមពីសកម្មភាពដ៏ធំដុំនោះឡើយ។ ជួនកាល វាចាប់ផ្តើមចេញពីការសម្រេចចិត្តដ៏សាមញ្ញមួយរបស់សិស្សម្នាក់ប៉ុណ្ណោះ។

នៅពេលដែលមនុស្សរាប់លាននាក់ធ្វើការសម្រេចចិត្តដូចគ្នា សកម្មភាពតូចតាចនោះនឹងក្លាយជាចលនា។ ហើយនៅពេលដែលចលនានោះក្លាយជាទម្លាប់ វានឹងផ្លាស់ប្តូរប្រទេសជាតិទាំងមូល។
បទពិសោធន៍របស់កម្ពុជាបានបង្ហាញថា សកម្មភាពអាកាសធាតុមិនមែនត្រឹមតែជាការកាត់បន្ថយការភាយឧស្ម័ន ឬការគ្រប់គ្រងកាកសំណល់ប៉ុណ្ណោះទេ។ វាគឺជាការបំផុសគំនិតមនុស្សឱ្យមានការទទួលខុសត្រូវចំពោះបរិស្ថានរបស់ពួកគេ និងការផ្តល់អំណាចឱ្យពួកគេក្លាយជាផ្នែកមួយនៃដំណោះស្រាយ។ តាមរយៈការប្តេជ្ញាចិត្តរបស់សិស្សានុសិស្ស និងការចូលរួមរបស់ប្រជាពលរដ្ឋរាប់លាននាក់ ការសន្យាដ៏សាមញ្ញមួយបានក្លាយជាចលនាបរិស្ថានសាធារណៈដ៏ជោគជ័យបំផុតមួយរបស់ប្រទេសជាតិ។

ដំណើរនេះនៅតែបន្តទៅមុខ ប៉ុន្តែទិសដៅគឺច្បាស់លាស់ណាស់ គឺចាប់ផ្តើមពីការប្តេជ្ញាចិត្ត ទៅជាសកម្មភាព ទៅជាចលនា ទៅជាទម្លាប់ ហើយចុងក្រោយ បង្កើតបានជាកម្ពុជាដ៏ស្អាត បៃតង និងមានចីរភាព។ នៅក្នុងយុគសម័យដែលពិភពលោកកំពុងស្វែងរកដំណោះស្រាយអាកាសធាតុប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាព បទពិសោធន៍របស់កម្ពុជាបានបង្ហាញថា ការផ្តល់អំណាចដល់យុវជន និងការផ្លាស់ប្តូរទម្លាប់ប្រចាំថ្ងៃ អាចសម្រេចបាននូវលទ្ធផលដែលធ្លាប់តែគិតថាមិនអាចទៅរួច។ យុទ្ធនាការដែលចាប់ផ្តើមដោយសិស្សសាលា បានក្លាយជាចលនាដែលទទួលយកនិងអនុវត្តដោយប្រជាជាតិទាំងមូល។

June 22, 2026 – ( and )
From a Student Campaign to a National Climate Action Movement

When people think about climate action, they often imagine international agreements, advanced technologies, or large-scale investments. Yet some of the most powerful environmental transformations begin with a simple change in human behavior. Cambodia’s “Today I Do Not Use Plastic Bag” campaign is a remarkable example of how a small commitment can grow into a national movement.

Launched through the leadership and participation of students, the campaign began with a simple pledge: to refuse the use of unnecessary plastic bags. What seemed like a small action quickly demonstrated the extraordinary power of collective responsibility. Students became ambassadors of change, bringing environmental awareness from their classrooms into their homes, communities, and workplaces.

The results have been extraordinary. More than 14 million people have joined the campaign, representing more than half of Cambodia’s population of 17 million people. Few environmental campaigns anywhere in the world have achieved such broad public participation in such a short period of time.

Even more remarkably, the campaign has delivered measurable environmental outcomes. Within just one year, plastic bag imports and domestic production in Cambodia decreased by 84 percent. This achievement demonstrates that when millions of people change their daily behavior, significant environmental and economic impacts can follow. It also proves that public participation can be one of the most effective tools for addressing environmental challenges.

The campaign’s success lies in its ability to transform awareness into action. Students learned that protecting the environment is not merely about understanding environmental problems; it is about changing daily behavior. They encouraged their parents, relatives, neighbors, and friends to adopt the same commitment. As a result, refusing plastic bags became more than an environmental message—it became a social norm.

The campaign also demonstrated that climate action can begin with simple choices. Plastic pollution is closely linked to climate change because plastic products are primarily derived from fossil fuels. Their production, transportation, and disposal generate greenhouse gas emissions. By reducing plastic consumption, citizens contribute not only to cleaner communities but also to the global effort to combat climate change.

Perhaps most importantly, the campaign evolved beyond a commitment into action. Inspired by the same spirit of environmental responsibility, the movement gave rise to the nationwide initiative “Clean Cambodia, Khmer Can Do.” More than seven million people participated in cleaning public areas across the country, demonstrating that environmental stewardship is not the responsibility of government alone but of every citizen.

This progression—from commitment to action—is what makes the campaign truly significant. A pledge not to use plastic bags encouraged people to rethink their relationship with the environment. The clean-up movement transformed that awareness into visible action. Together, they have created a powerful foundation for lasting environmental change.

Today, the movement continues to evolve. What began as a campaign has become a national movement. What is now a movement is steadily becoming a habit. This transformation—from awareness to action, from action to movement, and from movement to habit—is the ultimate goal of the Ministry of Environment.

When environmental responsibility becomes a habit, positive change no longer depends on campaigns or special events. Citizens naturally choose cleaner, greener, and more sustainable behaviors. Students who learn these values today will carry them into adulthood and pass them on to future generations. In this way, climate action becomes part of the national culture.

The story of “Today I Do Not Use Plastic Bag” offers an important lesson. Real change does not always begin with grand gestures. Sometimes it begins with a simple decision made by a student.
When millions make the same decision, that small action becomes a movement. When that movement becomes a habit, it transforms a nation.

Cambodia’s experience demonstrates that climate action is not only about reducing emissions or managing waste. It is about inspiring people to take responsibility for their environment and empowering them to become part of the solution. Through the dedication of students and the participation of millions of citizens, a simple pledge has become one of the country’s most successful public environmental movements.

The journey continues, but its direction is clear: from commitment, to action, to movement, to habit—and ultimately, to a cleaner, greener, and more sustainable Cambodia. In an era when the world is searching for effective climate solutions, Cambodia’s experience shows that empowering young people and changing daily habits can achieve results that once seemed impossible. A campaign started by students has become a movement embraced by a nation.

, , , , , , , , ,

នៅថ្ងៃទី​ ២១​ ខែមិថុនា​ ឆ្នាំ​ ២០២៦​ លោក​ ចាន់​ ឈន់​ ប្រធានមន្ទីរស្ដីទី​ នៃមន្ទីរបរិស្ថានខេត្តស្វាយរៀង​ បានចូលរួមអបអរសាទ...
21/06/2026

នៅថ្ងៃទី​ ២១​ ខែមិថុនា​ ឆ្នាំ​ ២០២៦​ លោក​ ចាន់​ ឈន់​ ប្រធានមន្ទីរស្ដីទី​ នៃមន្ទីរបរិស្ថានខេត្តស្វាយរៀង​ បានចូលរួមអបអរសាទរ​ ពិធីសម្ភោធសមិទ្ធផលនានាក្នុងវត្តបល្ល័ង្កជា​ ក្រោមអធិបតីភាព​ ឯកឧត្ដម​ ប៉េង​ ពោធិ៍សា​ អភិបាល​ នៃគណៈអភិបាលខេត្តស្វាយរៀង​ ស្ថិតនៅ​ ភូមិបល្ល័ង្កជា​ ឃុំចន្ត្រ្តី​ ស្រុករមាសហែក​ ខេត្តស្វាយរៀង​ ។

ថ្ងៃទី២១ ខែមិថុនា ឆ្នាំ២០២៦ - #វិចារណកថា ( #ខ្មែរ និង )ការបណ្តុះអនាគត៖ របៀបដែលបច្ចេកវិទ្យាកសិកម្មជំរុញសកម្មភាពអាកាសធាត...
21/06/2026

ថ្ងៃទី២១ ខែមិថុនា ឆ្នាំ២០២៦ - #វិចារណកថា ( #ខ្មែរ និង )
ការបណ្តុះអនាគត៖ របៀបដែលបច្ចេកវិទ្យាកសិកម្មជំរុញសកម្មភាពអាកាសធាតុ

វិស័យកសិកម្ម គឺជាបេះដូងនៃអរិយធម៌របស់មនុស្សជាតិ។ វិស័យនេះផ្តល់ស្បៀងអាហារដល់ក្រុមគ្រួសារ ទ្រទ្រង់ជីវភាពរស់នៅ និងជ្រោមជ្រែងសេដ្ឋកិច្ច។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ វិស័យកសិកម្មនាពេលបច្ចុប្បន្នកំពុងប្រឈមមុខនឹងបញ្ហាប្រឈមដ៏ធំបំផុតមួយ គឺការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ។ ការកើនឡើងកម្តៅនៃសីតុណ្ហភាព គ្រោះរាំងស្ងួតអូសបន្លាយពេល របបទឹកភ្លៀងដែលមិនអាចទស្សន៍ទាយបាន គ្រោះទឹកជំនន់ សមាសភាពសត្វល្អិត និងជំងឺបំផ្លាញដំណាំ កំពុងតែបង្កការគំរាមកំហែងកាន់តែខ្លាំងឡើងដល់ការផលិតស្បៀងអាហារនៅទូទាំងសកលលោក។ នៅក្នុងតថភាពជាក់ស្តែងថ្មីនេះ បច្ចេកវិទ្យាកសិកម្មលែងជាជម្រើសដ៏ស៊ីវិល័យទៀតហើយ ប៉ុន្តែវាបានក្លាយជាតម្រូវការចាំបាច់មិនអាចខ្វះបាន និងជាឧបករណ៍ដ៏មានឥទ្ធិពលបំផុតមួយសម្រាប់សកម្មភាពអាកាសធាតុ។

អស់រយៈពេលរាប់សតវត្សរ៍មកហើយ កសិករតែងតែពឹងផ្អែកលើបទពិសោធន៍ របបអាកាសធាតុតាមរដូវកាល និងការអនុវត្តបែបប្រពៃណី។ ប៉ុន្តែនាពេលបច្ចុប្បន្ន របបអាកាសធាតុកំពុងតែផ្លាស់ប្តូរលឿនជាងពេលណាៗទាំងអស់។ រដូវកាលដែលធ្លាប់តែអាចទស្សន៍ទាយដឹងមុន ឥឡូវនេះបែរជានាំមកនូវគ្រោះរាំងស្ងួត ទឹកជំនន់ ឬកម្តៅខ្លាំងហួសប្រមាណ។ កសិករទាមទារនូវដំណោះស្រាយថ្មីៗ ដើម្បីជួយពួកគាត់ក្នុងការបន្សាំខ្លួនទៅនឹងលក្ខខណ្ឌប្រែប្រួលទាំងនេះ ខណៈពេលដែលត្រូវបន្តផលិតស្បៀងអាហារឱ្យបានគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ឆ្លើយតបនឹងកំណើនប្រជាជន។

បច្ចេកវិទ្យាកសិកម្ម បានផ្តល់នូវកាលានុវត្តភាពពិតប្រាកដក្នុងការឆ្លើយតបនឹងបញ្ហានេះ។
ប្រព័ន្ធស្រោចស្រពទំនើបអាចបញ្ជូនទឹកដោយផ្ទាល់ទៅដល់ឫសរុក្ខជាតិ ដែលជួយកាត់បន្ថយការខ្ជះខ្ជាយទឹក និងជួយឱ្យដំណាំអាចរស់រានបានក្នុងលក្ខខណ្ឌរាំងស្ងួត។ ពូជដំណាំធន់នឹងគ្រោះរាំងស្ងួត អាចផ្តល់ទិន្នផលបាន ទោះបីជាស្ថិតក្រោមអាកាសធាតុក្តៅខ្លាំង និងមានរបបទឹកភ្លៀងតិចតួចក៏ដោយ។ បន្ថែមលើនេះ ឧបករណ៍ព្យាករណ៍អាកាសធាតុ និងកម្មវិធីទូរស័ព្ទចល័ត អាចផ្តល់ការព្រមានទុកជាមុនដល់កសិករអំពីគ្រោះព្យុះ ទឹកជំនន់ ឬការផ្ទុះឡើងនៃសមាសភាពសត្វល្អិតចង្រៃ ដែលអនុញ្ញាតឱ្យពួកគាត់អាចធ្វើការសម្រេចចិត្តដោយផ្អែកលើព័ត៌មានច្បាស់លាស់ និងកាត់បន្ថយការបាត់បង់ផលដំណាំ។
បច្ចេកវិទ្យាក៏បានជួយឱ្យវិស័យកសិកម្មក្លាយជាផ្នែកមួយនៃដំណោះស្រាយចំពោះការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ ជំនួសឱ្យការធ្វើជាប្រភពបង្កផលប៉ះពាល់។

«កសិកម្មច្បាស់លាស់» (Precision Agriculture) ដែលប្រើប្រាស់ឧបករណ៍សែនស័រ (Sensors) ប្រព័ន្ធរណប ដ្រូន (Drones) និងប្រព័ន្ធត្រួតពិនិត្យឌីជីថល អនុញ្ញាតឱ្យកសិករប្រើប្រាស់ជី និងថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិតចំគោលដៅ ទៅតាមទីកន្លែង និងពេលវេលាដែលទាមទារជាក់ស្តែង។ កត្តានេះជួយកាត់បន្ថយថ្លៃដើម បង្កើនផលិតភាព និងកាត់បន្ថយការភាយឧស្ម័នផ្ទះកញ្ចក់។ ការអនុវត្តគ្រប់គ្រងដីធ្លីឱ្យបានល្អជាងមុន អាចបង្កើនបរិមាណកាបូនដែលត្រូវរក្សាទុកក្នុងដី ដោយបំប្លែងដីកសិកម្មឱ្យទៅជាអាងស្តុកកាបូន (Carbon Sink) ដ៏សំខាន់។
«កសិកម្មវៃឆ្លាតអាកាសធាតុ» (Climate-Smart Agriculture) គឺជាការផ្សារភ្ជាប់គ្នារវាងចំណេះដឹងប្រពៃណី និងការបង្កើតថ្មីបែបទំនើប។ ការអនុវត្តនានា ដូចជា កសិកម្មអភិរក្ស កសិ-រុក្ខកម្ម (Agroforestry) ការផ្លាស់ប្តូរមុខដំណាំ ការប្រើប្រាស់ជីសរីរាង្គ និងការគ្រប់គ្រងទឹកប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាព សុទ្ធសឹងតែជួយបង្កើនភាពធន់ ខណៈពេលដែលជួយការពារបរិស្ថាន។ ដើមឈើដែលបានដាំនៅលើដីកសិកម្ម អាចស្រូបយកឧស្ម័នកាបូនិក លើកកម្ពស់ជីជាតិដី កាត់បន្ថយការច្រោះដី និងផ្តល់ចំណូលបន្ថែមសម្រាប់គ្រួសារកសិករ។
ផលប្រយោជន៍ទាំងនេះមានវិសាលភាពលាតសន្ធឹងហួសឆ្ងាយពីទំហំផ្ទៃដីកសិកម្ម។

នៅពេលបច្ចេកវិទ្យាកសិកម្មជួយលើកកម្ពស់ផលិតភាព កសិករនឹងទទួលបានប្រាក់ចំណូលខ្ពស់ជាងមុន។ នៅពេលដំណាំកាន់តែមានភាពធន់នឹងសម្ពាធអាកាសធាតុ ការផ្គត់ផ្គង់ស្បៀងអាហារនឹងមានស្ថិរភាពជាងមុន។ នៅពេលធនធានទឹក និងដីត្រូវបានប្រើប្រាស់ប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាព ប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីនឹងរក្សាបាននូវសុខភាពល្អសម្រាប់មនុស្សជំនាន់ក្រោយ។ និយាយឱ្យខ្លី បច្ចេកវិទ្យាកសិកម្មបានពង្រឹងសន្តិសុខស្បៀង ការអភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ច និងនិរន្តរភាពបរិស្ថានក្នុងពេលតែមួយ។
សម្រាប់ប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍន៍ ការចាប់យកបច្ចេកវិទ្យាកសិកម្មគឺជារឿងសំខាន់ជាពិសេស។ វិស័យកសិកម្មជារឿយៗជាប្រភពទ្រទ្រង់ប្រជាជនភាគច្រើន ហើយសហគមន៍ជនបទស្ថិតក្នុងចំណោមអ្នកដែលងាយរងគ្រោះបំផុតដោយសារការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ។ ការវិនិយោគលើការអប់រំកសិករ ការស្រាវជ្រាវ ការបង្កើតថ្មី សេវាឌីជីថល និងហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធកសិកម្មវៃឆ្លាតអាកាសធាតុ នឹងអាចជួយកសាងប្រព័ន្ធកសិកម្មឱ្យកាន់តែរឹងមាំ និងមានភាពធន់ខ្ពស់។

យុវជនក៏មានតួនាទីយ៉ាងសំខាន់ត្រូវចូលរួមផងដែរ។ កសិករនាពេលអនាគតកំពុងវិវឌ្ឍខ្លួនទៅជាអ្នកប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យា ដោយផ្សារភ្ជាប់ចំណេះដឹងកសិកម្មជាមួយជំនាញឌីជីថល។ ទូរស័ព្ទឆ្លាតវៃ បញ្ញាសិប្បនិម្មិត (AI) បច្ចេកវិទ្យាពិនិត្យពីចម្ងាយ (Remote Sensing) និងគ្រឿងចក្រទំនើបៗ កំពុងតែបំប្លែងមុខរបរកសិកម្មឱ្យទៅជាវិជ្ជាជីវៈមួយដែលមានលក្ខណៈច្នៃប្រឌិត មានផលិតភាពខ្ពស់ និងមានការទទួលខុសត្រូវចំពោះបរិស្ថាន។

សកម្មភាពអាកាសធាតុ មិនមែនសំដៅតែលើការកាត់បន្ថយការភាយឧស្ម័នពីរោងចក្រ រោងចក្រអគ្គិសនី ឬយានយន្តប៉ុណ្ណោះទេ។ វាក៏ជារឿងនៃការផ្លាស់ប្តូរទម្រង់នៃការដាំដុះស្បៀងអាហារផងដែរ។ រាល់ដំណក់ទឹកដែលត្រូវបានសន្សំសំចៃ រាល់ដើមឈើដែលបានដាំនៅលើដីកសិកម្ម រាល់ប្រព័ន្ធស្រោចស្រពប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាពដែលត្រូវបានដំឡើង និងរាល់គ្រាប់ពូជធន់នឹងអាកាសធាតុដែលត្រូវបានដាំដុះ សុទ្ធតែរួមចំណែកដល់អនាគតមួយប្រកបដោយចីរភាព។

ក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រ វិស័យកសិកម្មតែងតែបត់បែន និងបន្សាំខ្លួនទៅនឹងលក្ខខណ្ឌប្រែប្រួលជានិច្ច។ នៅថ្ងៃនេះ បច្ចេកវិទ្យាកសិកម្មបានផ្តល់នូវឧបករណ៍ចាំបាច់នានា សម្រាប់ដំណាក់កាលបន្ទាប់នៃការបន្សាំខ្លួននោះ។ តាមរយៈការចាប់យកការបង្កើតថ្មី និងការអនុវត្តកសិកម្មវៃឆ្លាតអាកាសធាតុ យើងអាចការពារកសិករ ពង្រឹងសន្តិសុខស្បៀង និងរួមចំណែកប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹងការប្រែប្រួលអាកាសធាតុក្នុងពេលតែមួយ។
អនាគតនៃវិស័យកសិកម្មមិនមែនត្រឹមតែជារឿងនៃការផលិតអាហារឱ្យបានកាន់តែច្រើននោះទេ។ វាជារឿងនៃការផលិតអាហារដោយភាពវៃឆ្លាត ប្រកបដោយចីរភាព និងមានភាពធន់ជាងមុន។ បច្ចេកវិទ្យាកសិកម្ម គឺជាស្ពានចម្លងដែលតភ្ជាប់សន្តិសុខស្បៀងទៅនឹងសកម្មភាពអាកាសធាតុ ដើម្បីធានាថាមពលមនុស្សជំនាន់ក្រោយនឹងទទួលបាននូវភពផែនដីដែលមានសុខភាពល្អ និងការផ្គត់ផ្គង់ស្បៀងអាហារប្រកបដោយសុវត្ថិភាព។

គ្រាប់ពូជនៃការប្រមូលផលនាថ្ងៃស្អែក កំពុងត្រូវបានដាំដុះនៅថ្ងៃនេះ តាមរយៈការបង្កើតថ្មី វិទ្យាសាស្ត្រ និងកសិកម្មប្រកបដោយចីរភាព។ តាមរយៈការផ្តល់អំណាច និងបំពាក់បច្ចេកវិទ្យាដល់កសិករ យើងមិនត្រឹមតែដាំដុះនូវភោគផលកសិកម្មប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែយើងក៏កំពុងបណ្តុះនូវភាពធន់ វិបុលភាព និងក្តីសង្ឃឹមសម្រាប់អនាគតមួយដែលមានសុវត្ថិភាពអាកាសធាតុផងដែរ។

JUNE 21, 2026 – ( and )
Growing the Future: How Agricultural Technology Powers Climate Action

Agriculture lies at the heart of human civilization. It feeds our families, supports livelihoods, and sustains economies. Yet agriculture today faces one of its greatest challenges: climate change. Rising temperatures, prolonged droughts, unpredictable rainfall, floods, pests, and diseases are increasingly threatening food production around the world. In this new reality, agricultural technology is no longer a luxury—it is a necessity. It has become one of the most powerful tools for climate action.

For centuries, farmers relied on experience, seasonal patterns, and traditional practices. Today, however, weather patterns are changing faster than ever before. A season that was once predictable can now bring drought, floods, or extreme heat. Farmers need new solutions that help them adapt to these changing conditions while continuing to produce enough food for a growing population.

Agricultural technology offers exactly that opportunity.

Modern irrigation systems can deliver water directly to plant roots, reducing water waste and helping crops survive drought conditions. Drought-resistant crop varieties can produce harvests even under extreme heat and limited rainfall. Weather forecasting tools and mobile applications can provide farmers with early warnings about storms, floods, or pest outbreaks, allowing them to make informed decisions and reduce losses.

Technology also helps agriculture become part of the solution to climate change rather than a contributor to it.

Precision agriculture, which uses sensors, satellites, drones, and digital monitoring systems, allows farmers to apply fertilizers and pesticides only where and when they are needed. This reduces costs, increases productivity, and lowers greenhouse gas emissions. Better soil management practices can increase the amount of carbon stored in the ground, turning agricultural land into an important carbon sink.

Climate-smart agriculture combines traditional wisdom with modern innovation. Practices such as conservation agriculture, agroforestry, crop rotation, organic fertilization, and efficient water management improve resilience while protecting the environment. Trees planted on farms can absorb carbon dioxide, improve soil fertility, reduce erosion, and provide additional income for farming families.

The benefits extend far beyond the farm.

When agricultural technology improves productivity, farmers earn higher incomes. When crops become more resilient to climate shocks, food supplies become more stable. When water and soil resources are used efficiently, ecosystems remain healthy for future generations. In short, agricultural technology strengthens food security, economic development, and environmental sustainability simultaneously.

For developing countries, embracing agricultural technology is particularly important. Agriculture often supports a large share of the population, and rural communities are among the most vulnerable to climate change. Investing in farmer education, research, innovation, digital services, and climate-smart infrastructure can help build stronger and more resilient agricultural systems.

Young people also have an important role to play. The future farmer is increasingly becoming a technology user, combining agricultural knowledge with digital skills. Smartphones, artificial intelligence, remote sensing, and modern machinery are transforming farming into a profession that is innovative, productive, and environmentally responsible.

Climate action is not only about reducing emissions from factories, power plants, or vehicles. It is also about transforming how we grow our food. Every drop of water saved, every tree planted on farmland, every efficient irrigation system installed, and every climate-resilient seed planted contributes to a more sustainable future.

Agriculture has always adapted to changing conditions throughout history. Today, agricultural technology provides the tools needed for the next stage of that adaptation.
By embracing innovation and climate-smart practices, we can protect farmers, strengthen food security, and help combat climate change at the same time.

The future of agriculture is not simply about producing more food. It is about producing food more wisely, more sustainably, and more resiliently. Agricultural technology is the bridge that connects food security with climate action, ensuring that future generations inherit both a healthy planet and a secure food supply.

The seeds of tomorrow’s harvest are being planted today through innovation, science, and sustainable farming. By empowering farmers with technology, we cultivate not only crops, but also resilience, prosperity, and hope for a climate-secure future.

, , , , , , , , ,

#ថ្ងៃនេះខ្ញុំមិនប្រេីថង់ប្លាស្ទិកទេ
20/06/2026

#ថ្ងៃនេះខ្ញុំមិនប្រេីថង់ប្លាស្ទិកទេ

ថ្ងៃទី២០ ខែមិថុនា ឆ្នាំ២០២៦ - #វិចារណកថា ( #ខ្មែរ និង ) «ថ្ងៃនេះ ខ្ញុំមិនប្រើថង់ប្លាស្ទិកទេ»៖ សកម្មភាពអាកាសធាតុដែលជះឥទ...
19/06/2026

ថ្ងៃទី២០ ខែមិថុនា ឆ្នាំ២០២៦ - #វិចារណកថា ( #ខ្មែរ និង ) «ថ្ងៃនេះ ខ្ញុំមិនប្រើថង់ប្លាស្ទិកទេ»៖ សកម្មភាពអាកាសធាតុដែលជះឥទ្ធិពលវិជ្ជមានជាច្រើនជំនាន់

ការប្រែប្រួលអាកាសធាតុជារឿយៗត្រូវបានគេលើកយកមកពិភាក្សាតាមរយៈតួលេខដ៏មហាសាល និងគោលដៅប្រកបដោយមហិច្ឆតា ដូចជា ការកាត់បន្ថយការភាយឧស្ម័នរាប់លានតោន ការវិនិយោគទឹកប្រាក់រាប់ពាន់លានដុល្លារលើថាមពលស្អាត និងការចរចាកិច្ចព្រមព្រៀងអន្តរជាតិរវាងបណ្តាប្រទេសនានា។ ទោះបីជាកិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងទាំងនេះជារឿងចាំបាច់មិនអាចខ្វះបានក៏ដោយ ប៉ុន្តែសកម្មភាពអាកាសធាតុដែលគង់វង្សយូរអង្វែងបំផុត ជារឿយៗតែងតែចាប់ផ្តើមពីចំណុចដ៏សាមញ្ញបំផុត គឺ ការផ្លាស់ប្តូរឥរិយាបថរបស់មនុស្សជាតិ។

នេះហើយគឺជាអត្ថន័យពិតប្រាកដ និងស៊ីជម្រៅនៃយុទ្ធនាការ «ថ្ងៃនេះ ខ្ញុំមិនប្រើថង់ប្លាស្ទិកទេ»។

បើពិនិត្យមួយភ្លែត ការបដិសេធមិនទទួលយកថង់ប្លាស្ទិក មើលទៅហាក់ដូចជាសកម្មភាពតូចតាចមួយ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ប្រវត្តិសាស្ត្របានបង្រៀនយើងថា ការផ្លាស់ប្តូរសង្គមដែលគង់វង្សយូរអង្វែង កម្រនឹងចាប់ផ្តើមឡើងដោយកាយវិការធំដុំណាស់ ប៉ុន្តែវាចាប់ផ្តើមចេញពីទម្លាប់ប្រចាំថ្ងៃ ដែលការណ៍នេះបានវិវឌ្ឍជាលំដាប់ទៅជាបទដ្ឋានវប្បធម៌។ នៅពេលដែលទម្លាប់មួយត្រូវបានចាប់យកដោយមនុស្សរាប់លាននាក់ វានឹងក្លាយជាចលនាសង្គម។ នៅពេលដែលចលនាសង្គមមួយត្រូវបានទទួលយកដោយមនុស្សមួយជំនាន់ វានឹងក្លាយជាផ្នែកមួយនៃអត្តសញ្ញាណជាតិ។

ហេតុផលនេះហើយ ទើបការសម្រេចចិត្តផ្តោតយុទ្ធនាការនេះទៅលើសិស្សានុសិស្ស គឺជាយុទ្ធសាស្ត្រដ៏មានសារៈសំខាន់បំផុត។
សិស្សានុសិស្សមិនត្រឹមតែជាប្រជាពលរដ្ឋនាពេលថ្ងៃស្អែកនោះទេ ប៉ុន្តែពួកគាត់ក៏ជានៅជាឪពុកម្តាយ ជាជីដូនជីតា ជាគ្រូបង្រៀន ជាថ្នាក់ដឹកនាំធុរកិច្ច និងជាអ្នករៀបចំគោលនយោបាយទៅថ្ងៃអនាគតផងដែរ។ ទម្លាប់ដែលពួកគាត់បណ្តុះនៅថ្ងៃនេះ នឹងកំណត់នូវជម្រើសដែលពួកគាត់ត្រូវធ្វើពេញមួយជីវិត។

នៅពេលដែលសិស្សម្នាក់រៀនបដិសេធថង់ប្លាស្ទិកដែលមិនចាំបាច់ ពួកគាត់មិនមែនគ្រាន់តែរៀនសូត្រពីមេរៀនបរិស្ថានប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែពួកគាត់កំពុងរៀនសូត្រពីការទទួលខុសត្រូវ វិន័យ និងការគោរពចំពោះពិភពធម្មជាតិ។ តម្លៃទាំងនេះនឹងមិនរលាយបាត់ឡើយនៅពេលពួកគាត់បញ្ចប់ការសិក្សា ពោលគឺវានឹងបន្តស្ថិតនៅជាមួយពួកគាត់រហូតដល់វ័យដឹងក្តី។

ទៅថ្ងៃអនាគត សិស្សានុសិស្សទាំងនេះនឹងមានគ្រួសារផ្ទាល់ខ្លួន៖
• នៅពេលពួកគាត់ទៅទិញទំនិញ ពួកគាត់នឹងស្ពាយកាតាប ឬថង់ដែលអាចប្រើឡើងវិញបាន ព្រោះទម្លាប់នេះត្រូវបានសូនរូបតាំងពីវ័យកុមារ
• នៅពេលកូនៗរបស់ពួកគាត់សុំថង់ប្លាស្ទិក ពួកគាត់នឹងពន្យល់ពីមូលហេតុដែលជម្រើសជំនួសផ្សេងទៀតមានលក្ខណៈល្អប្រសើរជាង
• នៅពេលចៅៗរបស់ពួកគាត់ធំដឹងក្តី ពួកគាត់នឹងមើលឃើញថាការអនុវត្តប្រកបដោយចីរភាព គឺជារឿងធម្មតាប្រចាំថ្ងៃ មិនមែនជារឿងប្លែកខុសគេនោះឡើយ។

អ្វីដែលបានចាប់ផ្តើមត្រឹមជាយុទ្ធនាការនៅក្នុងថ្នាក់រៀននាថ្ងៃនេះ អាចនឹងក្លាយជាប្រពៃណីគ្រួសារនាថ្ងៃស្អែក។

នេះគឺជាទម្រង់នៃការផ្លាស់ប្តូរសង្គមពិតប្រាកដ ដែលមិនមែនកើតឡើងតាមរយៈការបង្ខិតបង្ខំបណ្តោះអាសន្ននោះទេ ប៉ុន្តែតាមរយៈការផ្លាស់ប្តូរជាលក្ខណៈជំនាន់មនុស្ស។

ការបំពុលដោយប្លាស្ទិក ក៏មានទំនាក់ទំនងយ៉ាងជិតស្និទ្ធទៅនឹងការប្រែប្រួលអាកាសធាតុផងដែរ។ ប្លាស្ទិកត្រូវបានផលិតឡើងជាចម្បងពីឥន្ធនៈហ្វូស៊ីល។ ដំណើរការទាញយក ការផលិត ការដឹកជញ្ជូន និងការបោះចោលប្លាស្ទិក សុទ្ធសឹងតែបង្កើតនូវការភាយឧស្ម័នផ្ទះកញ្ចក់។ នៅពេលដែលសំណល់ប្លាស្ទិកត្រូវបានដុត វាភាយចេញនូវឧស្ម័នកាបូនិក និងសារធាតុបំពុលដ៏មានគ្រោះថ្នាក់ចូលទៅក្នុងបរិយាកាស។ ដូច្នេះ ការកាត់បន្ថយការប្រើប្រាស់ប្លាស្ទិកមិនត្រឹមតែរួមចំណែកដល់ការធ្វើឱ្យសហគមន៍ស្អាតប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងរួមចំណែកដល់ការកាត់បន្ថយការប្រែប្រួលអាកាសធាតុទៀតផង។

ទោះជាយ៉ាងនេះក្តី សមិទ្ធផលដ៏ធំបំផុតនៃយុទ្ធនាការនេះ ប្រហែលជាមិនមែនស្ថិតនៅលើចំនួនថង់ប្លាស្ទិកដែលត្រូវបានកាត់បន្ថយនោះឡើយ។

សមិទ្ធផលដ៏អស្ចារ្យបំផុត គឺការបង្កើតឱ្យមានមនុស្សមួយជំនាន់ដែលមានរបៀបគិតគូរខុសពីមុន៖
• ជាជំនាន់មនុស្សដែលយល់ច្បាស់ថា សកម្មភាពរបស់បុគ្គលម្នាក់ៗសុទ្ធតែមានតម្លៃ
• ជាជំនាន់មនុស្សដែលឱ្យតម្លៃលើនិរន្តរភាព
• ជាជំនាន់មនុស្សដែលទទួលស្គាល់ថា កិច្ចការពារបរិស្ថានមិនមែនជាកាតព្វកិច្ចរបស់រដ្ឋាភិបាលតែម្នាក់ឯងនោះទេ ប៉ុន្តែជាកាតព្វកិច្ចរួមរបស់ប្រជាពលរដ្ឋគ្រប់រូប។

នៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា យុទ្ធនាការនេះបានបង្ហាញរួចមកហើយនូវថាមពលនៃសកម្មភាពរួម។ សិស្សានុសិស្សរាប់លាននាក់បានប្តេជ្ញាចិត្តយ៉ាងសាមញ្ញក្នុងការបដិសេធថង់ប្លាស្ទិក។ អ្វីដែលកាន់តែសំខាន់ជាងនេះទៅទៀតនោះ ពួកគាត់បាននាំយកសារនេះទៅកាន់ក្រុមគ្រួសារ និងសហគមន៍របស់ខ្លួន។ ជារឿយៗ មាតាបិតាតែងតែរៀនសូត្រពីកូនៗ ដូចគ្នានៅពេលដែលកូនៗរៀនសូត្រពីមាតាបិតា។

កត្តានេះបង្កើតឱ្យមានឥទ្ធិពលរលកធាតុអាកាស (Ripple Effect) ដ៏មានឥទ្ធិពល៖
• សិស្សម្នាក់ ជះឥទ្ធិពលដល់គ្រួសារមួយ
• គ្រួសារមួយ ជះឥទ្ធិពលដល់អ្នកជិតខាង
• អ្នកជិតខាងម្នាក់ ជះឥទ្ធិពលដល់សហគមន៍មួយ
• មនុស្សជំនាន់មួយ ជះឥទ្ធិពលដល់មនុស្សជំនាន់ក្រោយ។
ហេតុដូច្នេះ ផលប្រយោជន៍បរិស្ថាននឹងកើនឡើងទ្វេដងតាមពេលវេលា។

គោលនយោបាយអាកាសធាតុជាច្រើនតែងតែស្វែងរកលទ្ធផលភ្លាមៗ ហើយការណ៍នេះជារឿងត្រឹមត្រូវ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ សកម្មភាពអាកាសធាតុដ៏សំខាន់បំផុតមួយចំនួន គឺជាសកម្មភាពដែលឥទ្ធិពលពេញលេញរបស់វាអាចមើលឃើញច្បាស់នៅរាប់ទសវត្សរ៍ក្រោយ។ ការអប់រំកុមារ និងការសូនរូបទម្លាប់ គឺស្ថិតនៅក្នុងប្រភេទសកម្មភាពនេះឯង។

ដើមឈើមួយដើមដែលបានដាំនៅថ្ងៃនេះ អាចនឹងផ្តល់ម្លប់សម្រាប់មនុស្សជំនាន់ក្រោយ។

ដូចគ្នានេះដែរ តម្លៃបរិស្ថានដែលបានបង្រៀននៅថ្ងៃនេះ នឹងក្លាយជាត្រីវិស័យ ណែនាំការសម្រេចចិត្តសម្រាប់រយៈពេលរាប់ទសវត្សរ៍ទៅមុខ។

សិស្សានុសិស្សដែលចូលរួមក្នុងយុទ្ធនាការ «ថ្ងៃនេះ ខ្ញុំមិនប្រើថង់ប្លាស្ទិកទេ» មិនមែនគ្រាន់តែកាត់បន្ថយសំណល់ប្លាស្ទិកនាពេលបច្ចុប្បន្នប៉ុណ្ណោះទេ។ ពួកគាត់កំពុងជួយកសាងវប្បធម៌មួយដែលមនុស្សជំនាន់ក្រោយនឹងត្រូវទទួលមរតក។

កូនៗរបស់ពួកគាត់នឹងនិយាយថា «ទេ» ចំពោះប្លាស្ទិក ព្រោះពួកគាត់បានរៀនសូត្រពីឪពុកម្តាយ។ ចៅៗរបស់ពួកគាត់នឹងនិយាយថា «ទេ» ចំពោះប្លាស្ទិក ព្រោះពួកគាត់បានរៀនសូត្រពីក្រុមគ្រួសារ។

តាមរបៀបនេះ យុទ្ធនាការដ៏សាមញ្ញមួយបានវិវឌ្ឍខ្លួនទៅជាអ្វីមួយដែលធំធេងជាងខ្លួនវាឆ្ងាយណាស់។ វាបានក្លាយជា «កេរមរតក»។

ការប្រែប្រួលអាកាសធាតុជារឿយៗត្រូវបានចាត់ទុកជាបញ្ហាប្រឈមសម្រាប់មនុស្សជំនាន់ក្រោយ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ដំណោះស្រាយក៏ស្ថិតនៅលើដៃរបស់មនុស្សជំនាន់ក្រោយដូចគ្នា។ តាមរយៈការអប់រំសិស្សានុសិស្សនៅថ្ងៃនេះ យើងមិនត្រឹមតែកាត់បន្ថយការភាយឧស្ម័ន និងការបំពុលដោយប្លាស្ទិកនាពេលបច្ចុប្បន្នប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែយើងកំពុងបណ្តុះទម្លាប់ពេញមួយជីវិតដែលអាចគង់វង្សបានរាប់ទសវត្សរ៍។

ជោគជ័យពិតប្រាកដនៃយុទ្ធនាការនេះ នឹងមិនត្រូវបានវាស់វែងតែលើចំនួនថង់ប្លាស្ទិកដែលត្រូវបានកាត់បន្ថយនៅក្នុងឆ្នាំនេះឡើយ។
ជោគជ័យពិតប្រាកដ នឹងត្រូវវាស់វែងលើកត្តាថាតើ កុមារដែលរៀនបដិសេធថង់ប្លាស្ទិកនៅថ្ងៃនេះ នឹងបង្រៀនមេរៀនដដែលនេះទៅកាន់កូនៗរបស់ខ្លួននាថ្ងៃស្អែកដែរឬទេ។

ប្រសិនបើការណ៍នេះកើតឡើង នោះយុទ្ធនាការនេះនឹងសម្រេចបាននូវសមិទ្ធផលដ៏វិសេសវិសាលមួយ នោះគឺការបំប្លែងជម្រើសប្រចាំថ្ងៃដ៏សាមញ្ញមួយ ទៅជាវប្បធម៌នៃការទទួលខុសត្រូវចំពោះបរិស្ថានដ៏គង់វង្សយូរអង្វែង ហើយសកម្មភាពនេះ អាចនឹងបង្ហាញឱ្យឃើញថាជាសកម្មភាពអាកាសធាតុដ៏មានឥទ្ធិពលបំផុតក្នុងចំណោមសកម្មភាពទាំងអស់។

JUNE 20, 2026 – ( and )
“Today, I Do Not Use Plastic Bag”: A Climate Action That Can Last for Generations

Climate change is often discussed through large numbers and ambitious targets—millions of tons of emissions reduced, billions of dollars invested in clean energy, and international agreements negotiated among nations. While these efforts are essential, the most enduring climate actions often begin with something far simpler: changing human behavior.

This is the true significance of the campaign “Today, I Do Not Use Plastic Bag.”

At first glance, refusing a plastic bag may seem like a small act. Yet history teaches us that lasting social change rarely begins with grand gestures. It begins with daily habits that gradually become cultural norms. When a habit is adopted by millions of people, it becomes a movement. When a movement is embraced by a generation, it becomes part of a nation’s identity.

That is why the decision to focus this campaign on students is so important.

Students are not only the citizens of tomorrow; they are also the parents, grandparents, teachers, business leaders, and policymakers of the future. The habits they develop today will shape the choices they make for the rest of their lives.

When a student learns to refuse unnecessary plastic bags, they are learning more than an environmental lesson. They are learning responsibility, discipline, and respect for the natural world. These values do not disappear when they graduate. They accompany them into adulthood.

One day, these students will have families of their own.

When they go shopping, they will carry reusable bags because that habit was formed in their youth.

When their children ask for plastic bags, they will explain why alternatives are better.

When their grandchildren grow up, they will see sustainable practices as normal rather than exceptional.

What begins as a campaign in a classroom today can become a family tradition tomorrow.

This is how real societal transformation occurs—not through temporary enforcement, but through generational change.

Plastic pollution is also closely linked to climate change. Plastics are produced primarily from fossil fuels. Their extraction, manufacturing, transportation, and disposal generate greenhouse gas emissions. When plastic waste is burned, it releases carbon dioxide and harmful pollutants into the atmosphere. Reducing plastic consumption therefore contributes not only to cleaner communities but also to climate mitigation.

Yet the greatest achievement of the campaign may not be the number of plastic bags avoided.

Its greatest achievement may be the creation of a generation that thinks differently.

A generation that understands that individual actions matter.

A generation that values sustainability.

A generation that recognizes that environmental protection is not the responsibility of government alone but a shared duty of all citizens.

In Cambodia, the campaign has already demonstrated the power of collective action. Millions of students have embraced the simple commitment of refusing plastic bags. More importantly, they have brought this message home to their families and communities. Parents often learn from their children, just as children learn from their parents.

This creates a powerful ripple effect.

One student influences a household.

One household influences a neighborhood.

One neighborhood influences a community.

One generation influences the next.

The environmental benefits therefore multiply over time.

Many climate policies seek immediate results, and rightly so. However, some of the most important climate actions are those whose full impact may only become visible decades later. Educating children and shaping habits belong to this category.

A tree planted today may provide shade for future generations.

Likewise, an environmental value taught today may guide decisions for decades to come.

The students participating in the “Today, I Do Not Use Plastic Bag” campaign are not merely reducing plastic waste in the present.
They are helping to establish a culture that future generations will inherit.

Their children are likely to say no to plastic because they learned it from their parents.

Their grandchildren are likely to say no to plastic because they learned it from their families.

In this way, a simple campaign becomes something much larger than itself. It becomes a legacy.

Climate change is often described as a challenge for future generations. Yet the solution also lies with future generations. By educating students today, we are not only reducing emissions and plastic pollution in the present; we are cultivating lifelong habits that can endure for decades.

The true success of the campaign will not be measured solely by how many plastic bags are avoided this year.

Its true success will be measured by whether a child who learns to refuse a plastic bag today teaches the same lesson to their child tomorrow.

If that happens, then the campaign will have achieved something extraordinary: it will have transformed a simple daily choice into a lasting culture of environmental responsibility.

And that may prove to be one of the most powerful climate actions of all.

, , , , , , , , ,

Address

Svay Rieng

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when មន្ទីរបរិស្ថានខេត្តស្វាយរៀង posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Shortcuts

Share

Category