05/03/2020
'Ndova son finì ij Piemontèis, ij legendari bogianèn, ch'a l'han nen trëmblà 'dnans ij fransèis, 'dnans a-i alman?
Coi òmo fier 'n po' testard col pass pesant da montagnar, ch'a l'han fecondà sta nòstra tèra tribulà.
'Ndova son finì coi Piemontèis con la vos dura e 'l cheur 'd ëvlu, ch'a l'han lotà, ch'a l'han sofert, ch'a l'han chërdu?
Coi travajeur sensa soriss ch'a l'han piantà nòstre radiss, sota le fiòche, sota 'l tuf, sota 'l ciel gris.
Lontan, lontan... come 'n lament as leva 'na canson, a l'è 'l sospir profond 'd la tradission, ch'a smija 'd bësbijè ant j'orije 'd nòstra gènt.
Dësvijte bogianen aussa toa front, arvendica toa tèra, tò Piemont.
'Ndova van ij Piemontèis con cola facia d'artajor ch'a smija spetè la man dal preive e dal sotror, e con al cul 'nsavonà da presentè come 'n bochèt al prim 'beté ch'a mostra j'ale da galèt?
'Ndova van ij Piemontèis col còl 'stòrt e ij sòld 'n man për marcandè 'n po' d'ilusion fin-a doman, con le scalose fòra 'd l'uss per fè pì 'n presa 'npajè ij tond se 'n deficènt a crija ch'a-i j'è la fin dal mond?
Lontan, lontan... come 'n lament as leva 'na canson, a l'è 'l sospir profond 'd la tradission, ch'a smija 'd bësbijè ant j'orije 'd nòstra gènt.
Dësvijte bogianen aussa toa front, arvendica toa tèra, tò Piemont.
'Ndova finiran ij Piemontèis con l'italian an mess ai dènt e con le fomne e 'l sol di Napoli 'nt la ment, le braje pien-e 'd confusion grassios cadò 'd coi pelegrin mandà da Roma an nòstre vigne a fè ij padron?
'Ndova finiran ij Piemontèis con le man veuide e ij tubo pien, imposission, nacià, gabèle, umiliassion, sensa 'n drapò sensa destin, tra pizza mafia e mandolin, sensa ideal sensa 'n ëspron sensa ambission?
Lontan, lontan... come 'n lament as leva 'na canson, a l'è 'l sospir profond 'd la tradission, ch'a smija 'd bësbijè ant j'orije 'd nòstra gènt. Dësvijte bogianen aussa toa front, arvendica toa tèra, tò Piemont.
Dësvijte bogianen aussa toa front, arvendica toa tèra, tò Piemont.
(Gipo Farassino)