08/12/2023
Það læra börnin sem fyrir þeim er haft en ekki það sem við þau er sagt!
Nokkur orð varðandi umræðu um PISA-könnun og hnignandi árangur ungmenna í lesskilningi og íslenskukunnáttu.
Í samræðum mínum og umgengni við unglinga og ungt fólk rekst ég aftur og aftur á það viðhorf að trúa því ekki að þau þurfi að læra það sama og aðrir sem hafa náð árangri í lífinu hafa þurft að læra.
Að þau geti einhvern vegin komist framhjá "leiðinlegu" hlutunum en samt náð árangri í lífinu.
Þau virka ekki í öngum sínum yfir því að námsefnið sé svo lélegt, þau einfaldlega hafa ekki tíma eða nennu í eitthvað "Snorraeddu" rugl.
Ég hef því komist að þeirri niðurstöðu að stóra vandamálið sé ekki námsefnið, sem þeim er boðið uppá, heldur viðhorf ungmenna til þess að þurfi að hafa þekkingu á mismunandi hlutum til þess að ná árangri í lífinu.
Ég held því miður að nýtt námsefni muni ekki eitt sér stöðva þessa óæskilegu þróun, heldur þarf miklu fremur að setja áhersluna á að vinna með hugarfar unga fólksins okkar.
Það þarf að hjálpa þeim að skilja að til þess að ná árangri í lífinu þá þarf að læra það námsefni sem er í boði, sama hversu leiðinlegt það kann að vera.
Ef ungmennin sjá ekki tilganginn í því að læra námsefnið þá munu þau einfaldlega ekki verja sínum tíma í að læra það sama hversu flott það er.
Það er alltaf eitthvað meira spennandi í símanum, á netinu eða í tölvuleiknum. Að ég tali nú ekki um í "efnunum".
Ég myndi líka vilja sjá setta meiri áherslu á að styrkja foreldra í því að vera foreldrar og kveikja neistann hjá þeim í því að hafa meiri áhuga á því að koma börnunum sínum til "manns".
Sannarlega er ýmislegt sem gæti verið betra í menntastofnunum okkar ágæta lands en það er líka margt sem við foreldrar getum gert til þess að hafa meiri jákvæð áhrif á börnin okkar.
Það er búið að tíðkast allt of lengi að vísa ábyrgðinni á börnunum yfir á skólann, eða hið opinbera. Það gengur ekki upp.
Þó að kennarar og skólastjórnendur hafi mikil og mótandi áhrif á börnin þá er það ekki þeirra hlutverk að ala börnin alfarið upp.
Þetta er samstarfsverkefni á milli foreldra og menntastofnana.
Það er meira að segja mest hlutverk okkar foreldrana og forréttindi.
Þannig að á meðan við sem foreldrar tökum ekki ábyrgð á okkar hluta uppeldisins mun ástandið ekki lagast því það er okkar foreldrana hlutverk að móta börnin hugarfarslega á réttan hátt.
Ef við hugsum þannig að við þurfum ekki að hafa fyrir hlutunum munu börnin okkar hugsa þannig líka.
Munum ... að það læra börnin sem fyrir þeim er haft en ekki það sem við þau er sagt.
Með von um að þessi orð hvetji okkur öll til dáða er þessi pistill setur fram, kær kveðja Magnús Stefánsson