تاریخ ایران Iran history

28/12/2024

Iran, the land of colors and beautiful architecture.

ایران سرزمین رنگ ها و معماری زیبا.

20/12/2024

07/03/2024

Triumph at Naqsh-e Rostam: Shapur I's Unyielding Spirit and the Fall of Roman Emperors.

پیروزی در نقش رستم: روح تسلیم ناپذیر شاپور اول و سقوط امپراتوران روم.

در تاریخ باستان، رویدادهای کمی مانند پیروزی شاپور اول بر امپراتوران روم والرین و فیلیپ عرب در نقش رستم به عنوان شاهدی بر اراده تسلیم ناپذیر یک رهبر و جزر و مدهای متحول قدرت است.

این برخورد تاریخی تمدن ها که برای آیندگان در سنگ حک شده است، در طول اعصار طنین انداز می شود و میراثی ماندگار از قدرت یک امپراتوری بر جای می گذارد.

در اواسط قرن سوم پس از میلاد بود که شاپور اول، پادشاه مهیب امپراتوری ساسانی، سفری جسورانه به ایران را آغاز کرد و هدف آن گسترش قلمروی خود به خارج از مرزهای ایران بود.

در مسیر او، امپراتوری قدرتمند روم ایستاده بود، غول قدرت نظامی و قدرت استراتژیک. اما شاپور اول، فرمانروایی با عزم تسلیم ناپذیر، با چالشی روبرو شد و چشمش به پیروزی بود.

در محل نقش رستم، در میان صخره های ناهموار ایران، سرنوشت شاهنشاهی ها به هم نزدیک شد.

در اینجا، در نقش برجسته سنگی که این رویداد مهم را جاودانه کرده است، روایت با جزئیات پیچیده آشکار می شود. حکاکی استادانه شاپور اول را به تصویر می کشد که در شکوه سلطنتی خود، دو امپراتور روم - والرین و فیلیپ عرب را اسیر می کند. صحنه با حس پیروزی و تراژدی آشکار می شود - گواهی بر ماهیت زودگذر قدرت.

پیروزی شاپور اول بر امپراطوران روم نه تنها نشانگر هوش نظامی او بود، بلکه بر مهارت او در دیپلماسی و حکومت داری نیز تأکید دارد.

درگیری در نقش رستم اوج سال‌ها برنامه‌ریزی راهبردی، آموزش بی‌امان نیروهای او و مانورهای زیرکانه روی صفحه شطرنج ژئوپلیتیک را نشان داد. این نقطه عطفی در رقابت پیچیده بین ابرقدرت های شرقی و غربی آن زمان بود.

فراتر از خونریزی و فتح، نقش برجسته در نقش رستم جوهر میراث شاپور اول را به تصویر می کشد - رهبری که پتانسیل بی حد و مرز جاه طلبی بشر را تجسم می بخشد، تجسم روح تسلیم ناپذیری که امپراتوری ها را به سوی عظمت سوق می دهد.

#تاریخ ایران #مرودشت #شیراز #ساسانیان #ایران #مسافرت

22/01/2024

The Mausoleum of is a monumental complex located at Avicenna Square, Hamadan, Iran.

Dedicated to the Persian polymath Avicenna, the complex includes a library, a small museum, and a spindle-shaped tower inspired by the Ziyarid-era Kavus Tower.

آرامگاه بوعلی سینا بنای یادبود ابن سینا فیلسوف، دانشمند و پزشک ایرانی است که در میدان بوعلی سینا در مرکز شهر همدان واقع شده‌است و این اثر در تاریخ ۲۱ اردیبهشت ۱۳۷۶ با شمارهٔ ثبت ۱۸۶۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
بنای قبلی آرامگاه در زمان قاجاریه ساخته شده بود. این مقبره به دستور دختری به نام نگار، نوه فتحعلی شاه قاجار بنا شد. مقدمات ساخت بنای کنونی در سال ۱۳۲۲ خورشیدی فراهم شد که محمدرضا شاه پهلوی شخصاّ یکصد هزار تومان برای ساخت آرامگاه گذاشت و انجمن آثار ملی نقشه ساختمان آرامگاه را به مناقصه گذاشت. مناقصه را مهندسین ایرانی بردند. طرح آرامگاه را مهندس هوشنگ سیحون به سبک معماری دوره و سده‌ای که بوعلی سینا در آن می‌زیسته از روی قدیمی‌ترین بنای تاریخ دار اسلامی یعنی برج گنبد قابوس در شهر گنبد کاووس اقتباس کرد.
انجمن آثار ملی سپس از راه فروش تمبر و جلب کمک‌های دیگر گردآوری بقیه هزینه را تأمین و بنای آرامگاه را آغاز کرد. در ۲۲ اسفند ۱۳۲۶ به پیشنهاد وزارت فرهنگ (در زمان وزارت دکتر علی‌اکبر سیاسی) هیئت وزیران برای ساخت آرامگاه اجازه داد در سه نوبت به فاصله سه ماه، هر بار سیصد هزار بلیط بخت‌آزمایی به بهای دو تومان فروخته شود و دو سوم درآمد به دست آمده، هزینه جشن هزاره ابوعلی سینا و ساخت آرامگاه او شود.
تا سال ۱۳۳۰ بنای آرامگاه یک میلیون و دویست هزار تومان هزینه برده بود. شیر و خورشید سرخ، سازمان شاهنشاهی خدمات اجتماعی، شهرداری همدان و پارسیان هند نیز در تأمین این هزینه سهیم بودند. در این سال وزارت فرهنگ با گذراندن مصوبه‌ای در مجلس سیصد هزار تومان بودجه برای تکمیل ساختمان و پانصد هزار تومان برای برگزاری جشن هزاره بوعلی دریافت کرد که قرار بود در اردیبهشت ۱۳۳۱ برگزار شود.
کار ساخت بنای جدید آرامگاه در سال ۱۳۳۳ به پایان رسید. آرامگاه روز ۹ اردیبهشت ۱۳۳۳ با حضور محمدرضا شاه #پهلوی و ملکه ثریا افتتاح شد. محل آرامگاه جدید بوعلی منزل مسکونی و مقبره فردی بنام ابوسعید دخوک، دوست صمیمی بوعلی سینا بوده‌است که بقایای جسد بوعلی سینا هم به این مکان منتقل و دفن شد. در غرفه آثار بوعلی عکسی از جمجمه بوعلی نیز در معرض دید گذاشته شده که هنگام جابجایی مقبره تهیه شده‌است.

Photographer:

07/01/2024

#طاق در معماری ایرانی

طاق، در معماری ایران، به ساختارهای زیرسقفی و کوچک با انحنای شیب‌دار گفته می‌شود که به عنوان نمای سنتی و خاص در برخی از ساختمان‌ها استفاده می‌شود. طاق‌ها به عنوان یک عنصر زیبایی و معماری در بناهای سنتی ایرانی مشاهده می‌شوند.

این ساختارها عمدتاً در بخش‌های خارجی ساختمان‌ها و گاهی در اطراف دیوارها و درب‌ها قرار می‌گیرند. از نظر طراحی و زیبایی، طاق‌ها معمولاً با نقوش هندسی، تزئینات چوبی یا کاشی‌کاری زیبا تزئین شده و جزء جلب توجه در معماری سنتی ایران محسوب می‌شوند.

طاق در کنار سایر عناصر معماری سنتی ایرانی مانند آینه‌هایی با نقوش هندسی، کاشی‌کاری‌های زیبا و قاب‌های چوبی، جزء ثروت‌های معماری و هنر این سرزمین به شمار می‌آید.

A "taq" in Iranian architecture refers to small, sloping, sub-roof structures that are used as traditional and distinctive elements in some buildings. Taqs are observed as decorative features, primarily positioned in the exterior sections of traditional Iranian structures, sometimes around walls and doors. In terms of design and aesthetics, taqs are often adorned with geometric patterns, intricate wooden decorations, or beautiful tilework, making them a captivating focal point in traditional Iranian architecture alongside other elements such as mirrored surfaces with geometric patterns, exquisite tilework, and wooden frames. Taqs are considered part of the rich architectural and artistic heritage of Iran.

#طاق #طاقچه #معماری #هنر #ایران

03/01/2024

Maybe the term Persian color is strange, but you should know that the world knows eight colors as Iranian or Persian. But what is the reason? As you know, Iran has a long history in handicrafts, including excellent tiling, unique carpet weaving, pottery, ornaments, etc.
Iranian colors come from the heart of these arts. These arts have been exported to all parts of the world, and people named them "Iranian colors" worldwide. Persian colors represent the country's culture and the gentle spirit of our artists and artisans.

شاید اصطلاح رنگ ایرانی عجیب باشد اما باید بدانید که دنیا هشت رنگ را ایرانی یا ایرانی می شناسد. اما دلیل آن چیست؟ همانطور که می دانید ایران در صنایع دستی از جمله کاشی کاری عالی، قالی بافی منحصر به فرد، سفالگری، زیورآلات و ... سابقه طولانی دارد.
رنگ های ایرانی از دل این هنرها می آید. این هنرها به اقصی نقاط جهان صادر شده است و مردم در سراسر جهان نام آن را «رنگ های ایرانی» گذاشته اند. رنگ های ایرانی نشان دهنده فرهنگ کشور و روح لطیف هنرمندان و صنعتگران ماست.



#ایران #ایرانشهر #ایرانگردی #هنر #رنگ #معماری

27/12/2023

The Gate of All Nations, also known as the Gate of Xerxes, is located in the ruins of the ancient city of Persepolis, Iran.
The construction of the Stairs of All Nations and the Gate of All Nations was ordered by the Achaemenid king Xerxes I (486-465 BC), the successor of the founder of Persepolis, Darius I the Great.
The structure consisted of one large room whose roof was supported by four stone columns with bell-shaped bases. Parallel to the inner walls of this room ran a stone bench, interrupted at the doorways. The outside walls, made of broad mud block, were bedecked with frequent niches. Each of the three walls, on the east, west, and south, had a very large stone doorway. A pair of massive bulls secured the western entrance; two Lamassu in the Assyrian style, albeit, of colossal proportions, stood at the eastern doorway. Engraved above each of the four colossi is a trilingual inscription attesting to Xerxes having built and fulfilled the gate. The doorway on the south, opening toward the Apadana, is the widest of the three. Pivoting devices found on the inner corners of all the doors indicate that they must have had two-leaved doors, which were possibly made of wood and covered with sheets of ornamented metal.

کاخ دروازه کشورها، کاخ دروازه ملل کاخ انتظار، کاخ دالان انتظار یا کاخ خشایارشا، از کاخ‌های تخت جمشید بوده که در کنار پلکان ورودی و در کل در شمال غربی این ارگ پادشاهی جای گرفته‌است. اطلاعات راجع به نام این کاخ از روی سنگ نبشته‌های بالای این کاخ گرفته شده‌است. کاخ دروازه کشورها شامل سه درگاه غربی، شرقی و جنوبی است. در درگاه غربی و شرقی به ترتیب تندیس گاوان غول آسا و موجودات افسانه‌ای با سر انسان جای گرفته‌است. در این کاخ، تالار یا اتاق بزرگی بوده‌است که در میانه آن چهار ستون قرار دارد. از این چهار ستون، سه ستون آن هنوز پا برجاست. بر روی دیواره و حتی تنه تندیس‌های کاخ دروازه کشورها، گروهی از بازدیدکنندگان نامدار و گمنام اسم و رسم خود و تاریخ دیدارشان از تخت جمشید را کنده‌اند.

#ایران #تمدن #تاریخ #هنر #معماری

22/12/2023

The Koushak building belongs to the late Qajar period - the contemporary period and is located in Tehran, Ferdowsi Square - Ferdowsi St. - Kushk St. and this work was registered as one of the national monuments of Iran on 24th of Bahman 1375 with registration number 1834.

The Koushak building is the location of the Center for Regional Studies on the Protection of Intangible Cultural Heritage in West and Central Asia (affiliated to UNESCO).

ساختمان کوشک مربوط به اواخر دوره قاجار - دوره معاصر است و در تهران، میدان فردوسی ـ خیابان فردوسی ـ خیابان کوشک واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۴ بهمن ۱۳۷۵ با شمارهٔ ثبت ۱۸۳۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

ساختمان کوشک محل استقرار مرکز مطالعات منطقه‌ای پاسداری از میراث فرهنگی ناملموس در آسیای غربی و مرکزی (وابسته به یونسکو) است.


#تهران #ایران #سفر #یونسکو #یونسکوایران

18/12/2023

Hasht Behesht or Hasht-Behesht is a 17th-century pavilion in Isfahan, Iran. It was built by order of Suleiman I, the eighth shah of Iran's Safavid Empire, and functioned mainly as a private pavilion. It is located in Isfahan's famous Charbagh Street. It was also the first modern school in Isfahan was called His Majesty's School (Madrese Homayouni).

As indicated on its name, the two-story pavilion of Hasht Behesht was built on the hasht-behesht plan, that is a type of floor plan consisting of a central hall surrounded by eight rooms. The building is of an octagonal shape, and has two main entrances. Four larger sides of it feature large balconies (iwans), under which some tall and thin wooden columns are raised.

The pavilion is decorated with mural paintings, perforated woodwork, prismatic mirrors, tilework, and plasterwork.

کاخ هشت بهشت یک کاخ تاریخی در شهر اصفهان است که در دوران صفویان و در سال ۱۰۸۰ قمری ساخته شده‌است. ساختمان این کاخ در دو طبقه در میان باغی بزرگ بنا شده‌است. سبک معماری این بنا به شیوه اصفهانی است.

کاخ هشت‌بهشت - که روزگاری زیباترین کاخ عالم هم نامیده می‌شد - در سال ۱۰۸۰ هجری و به روزگار شاه سلیمان صفوی در میان «باغ بلبل» ساخته شد. نخستین مدرسه دوره قاجار در اصفهان کاخ هشت‌بهشت است که به نام مدرسه همایونی شناخته می‌شد.

باغ وسیعی که عمارت در آن واقع شده جزئی از باغ بزرگ نقش جهان بوده‌است که شاه اسماعیل اول احداث کرد و در زمان جانشینان او بخصوص شاه عباس اول به قطعات متعددی تقسیم شد. باغ هشت بهشت در زمان شاه صفی وجود داشته‌است و در دوره دو شاه بعدی یعنی شاه عباس دوم و شاه سلیمان بر درختان این باغ زیبا افزودند. لازم است ذکر شود کوشک باغ متعلق به زمان شاه سلیمان صفوی می‌باشد که در آن دوره باغ تکمیل و اصلاح گردید و در سال ۱۰۸۰ هـ. ق که با سومین سال سلطنت شاه سلیمان صفوی مقارن بود، به اتمام رسید و به گفته برخی تاریخدانان این باغ نشیمن هشت سوگلی حرم پادشاه بوده‌است، که ۴ نفر در طبقه همکف و ۴ نفر دیگر در طبقه اول سکنی گزیده بودند.

این بنای دو طبقه با طاقهای زیبا و تزئینات فراوان یکی از نمونه‌های درخشان معماری عصر صفویه به‌شمار می‌رود. این قصر از همان ابتدای احداث «کاخ هشت بهشت» «هشت به هشت» و «هشت در بهشت» نامیده می‌شده‌است.

15/12/2023

AliQapu also known as The Great Persian Palace or The Persian Historical Music Room, is a grand palace in Isfahan, Iran. It is located on the western side of the Naqsh e Jahan Square, opposite to Sheikh Lotfollah Mosque, and had been originally designed as a vast portal. It is forty-eight meters high and there are six floors, each accessible by a difficult spiral staircase. In the sixth floor, Music Hall, deep circular niches are found in the walls, having not only aesthetic value, but also acoustic.
The name Ali Qapu, from Persian "Ālī" (meaning "imperial" or "great"), and Azerbaijani "Qāpū" (meaning "gate"), was given to this place as it was right at the entrance to the Safavid palaces which stretched from the Naqsh e Jahan Square to the Chahar Baq Boulevard. The building, another wonderful Safavid edifice, was built by decree of Shah Abbas I in the early seventeenth century. It was here that the great monarch used to entertain noble visitors, and foreign ambassadors. Shah Abbas, here for the first time, celebrated the Nowruz (Iranian New Year) of 1006 AH / 1597 C.E.

کاخ عالی‌قاپو به ترکی به معنی «درگاه بلند» ساختمانی است که در واقع درب ورودی دولتخانه صفوی بوده‌است و  در ابتدا شکلی ساده داشته و به مرور زمان و در طول سلطنت شاه عباس طبقاتی به آن افزوده شدند و در زمانشاه عباس دوم ایوان ستوندار به آن افزوده شد. این بنا در ضلع غربی میدان نقش جهان و روبروی مسجد شیخ لطف‌الله واقع شده‌است. ارتفاع آن ۴۸ متر است.





#مسافرت #اصفهان

06/12/2023

A beautiful view from the head of Qaisarieh Bazaar, Isfahan, facing the fantastic Naqsh Jahan Square, Isfahan

نمای زیبا از سر در بازار قیصریه اصفهان رو به میدان خیال انگیز نقش جهان اصفهان.


#ایران #اصفهان

25/11/2023

Taq Bostan or Taq va san  means Arch made by stone is a site with a series of large rock reliefs from the era of Sassanid Empire of Iran, the Iranian dynasty which ruled western Asia from 226 to 650 AD. This example of Sassanid art is located 5 km from the city center of Kermanshah. It is located in the heart of the Zagros mountains, where it has endured almost 1,700 years of wind and rain. Originally, several sources were visible next to and below the reliefs and arches, some of which are now covered. Sources next to the reliefs still feed a large basin in front of the rock. The site has been turned into an archaeological park and a series of late Sasanian and Islamic column capitals have been brought together (some found at Taq owsa , Taq owsan (the old arch) , or Taq wa san, others at Bisitun and Kermanshah).
The carvings, some of the finest and best-preserved examples of Persian sculpture under the Sassanids, include representations of the investitures of Ardashir II (379–383) and Shapur III (383–388). Like other Sassanid symbols, Taq owsa (the old arch) or Taq bostan, and its relief patterns accentuate power, religious tendencies, glory, honor, the vastness of the court, game and fighting spirit, festivity, joy, and rejoicing.
Sassanid kings chose a beautiful setting for their rock reliefs along an historic Silk Road caravan route waypoint and campground. The reliefs are adjacent a sacred springs that empty into a large reflecting pool at the base of a mountain cliff.
Taq owsa (the old arch) and its rock relief are one of the 30 surviving Sassanid relics of the Zagros mountains. According to Arthur Pope, the founder of Iranian art and archeology Institute in the USA, "art was characteristic of the Iranian people and the gift which they endowed the world with.
طاق‌بستان(به کردی کرمانشاهی «تاق وسان» به معنی  طاق قديمى) مجموعه‌ای از سنگ نگاره‌ها و سنگ نوشته‌های دورهٔ ساسانی است که در شهر کرمانشاه و در غرب ایران واقع شده است. این مجموعه در قرن سوم میلادی ساخته شده است و ارزش هنری و تاریخی زیادی دارد.


#کرمانشاه