پارک ساعی

یارک ساعی به صورت جنگلی در سال ۱۳۲۹، به همت مهندس کریم ساعی، استاد دانشگاه تهران، بنیان گذاشته شد. در سال ۱۳۳۱، پس از سقوط هواپیمای حامل دکتر ساعی و در گذشت ایشان جنگل ساعی، وابسته به وزارت کشاورزی، به همان وضع سابق باقی ماند. پس از توسعه شهر تهران در سال۱۳۳۷، جنگل ساعی به شهرداری تهران واگذار شد و در سال ۱۳۴۱، به همت سازمان پارک ها تجهیز و به منظور پارک عمومی از آن بهره برداری شد. که از جنوب به ک

وچه گلبرگ, از شرق به خیابان خالد اسلامبولی, از غرب به خیابان ولیعصر (عج) و از شمال به کوچه ساعی منتهی می شود.محل پارک ساعی درسال ۱۳۲۴، از سوی مرحوم مهندس کریم ساعی جنگل کاری شد و در اختیار وزارت کشاورزی قرار گرفت‌. پس از گسترش تهران و ازدیاد جمعیت‌، این بخش به سازمان پارک‌های شهرداری واگذار و سپس به پارک تبدیل ‌شد و از سال۱۳۴۱ ، به عنوان پارک مورد بهره‌برداری قرار گرفت‌. وسعت پارک ۱۲۰۰۸۲ متر مربع (۱۲ هکتار است‌) و دارای شش ورودی است و در واقع‌ این پارک در نشیب تپه‌ها واقع شده است‌. درون پارک طی ساخت و سازهای چند باره‌، آبشار، جوی و برکه‌هایی درست شده و قسمتی از فضای سبز آن به باغ ژاپنی معروف است و پرندگان آب‌زی نیز در آن نگه‌داری می‌شوند که زیبایی خاصی به پارک بخشیده‌اند.
خرگوش‌، طوطی وحشی‌، سنجاب‌، غاز، مرغابی‌، قوچ ارمنی‌، اردک‌، مرغ عشق‌، فنچ‌، قو، قرقاول‌، بلدرچین‌، کبک‌، مرغ و خروس‌، مرغ چینی پشمالو، کبوتر، لاک‌پشت‌، طاووس و مرغ شاخ‌دار از گونه‌هایی هستند که در حدود سال‌های ۱۳۷۶ - ۱۳۷۷ ، به پارک آورده و حیوانات وحشی‌ای که در پارک زندگی می‌کردند نیز به پارک پردیسان منتقل شدند.
پوشش گیاهی پارک نیز شامل چنار، کاج تهران‌، سرو شیرازی‌، سرو نقره‌ای‌، سرو بادبزنی‌، سرو تبری‌، درخت برگ‌بو، درخت افرا، ماگنولیا، نارون‌، درخت سدروس‌، یاس وحشی‌، ژنیگو، زال زالک‌، گردو و درخت سیب است که محیطی زیبا در پارک به وجود آورده‌اند.
تجهیزات رفاهی و بهداشتی پارک نیز شامل بوفه‌، دست‌شویی عمومی‌، ۲۱۰ عدد نیمکت و سکو، ۹ دستگاه آب‌خوری‌، ۱۲۰ عدد زباله‌دان و هم‌چنین، زمین بازی کودکان‌، سالن اجتماعات‌، نمازخانه و سالن سوادآموزی می‌شود. فرهنگسرا - رستوران – بوفه ـ زمین بازی کودکان - سالن ورزشی - برکه – آب نما – واحدهای بهداشتی مبلمان پارک - فضای سبز (چمن - گیاهان پوششی – جنگل کاری - رز و درختچه - گل وگل کاری..)