चंद्र किरणांचा प्रदेश

  • Home
  • India
  • Vaduj
  • चंद्र किरणांचा प्रदेश

चंद्र किरणांचा प्रदेश माझ्या भावनांच व्यासपीठ.....!

25/02/2018

तिचं आपल्या आयुष्यात येणं किती किती सुखद असतंया नात्याला श्वासाशिवाय दुसरं कुठलंच नावनसतंएका सुंदर क्षणी आपल्या घरामध्ये येते “ती”तिचं अख्खं आयुष्यच आपल्याला भेट म्हणून देते “ती”किती सहज बनवत जाते ती प्रत्येकाशी नातंबघता बघता अनोळखी घर तिचंच बनून जातंसुखामध्ये दुःखामध्ये तीच सोबत असते नासगळं सहन करून ती तुमच्यासाठीच हसते नासकाळपासून रात्रीपर्यंत राबत असतात तिचे हातसासू सासरे मुलं घर सतत असतं तिच्या मनातचहा, दुध, नाश्ता, डबे अंघोळीला गरम पाणीप्रत्येकाचीकरून कामे तिची मात्र मधाळ वाणीसगळ्यात शेवटी झोपते ती सगळ्यांच्याही आधीउठूनदिवसभर राबण्यासाठी ताकद एवढी आणते कुठूनघरामधल सगळं आवरून कामासाठी बाहेर पळतेघरामध्ये नसते तेव्हाच तिची खरी किंमत कळतेघर होतं अस्ताव्यस्त घरामध्ये नसते जेव्हातिच्याशिवाय व्हायचं कसं मनात आपसूक येतं तेव्हाम्हणूनच ती परत येते घरामध्ये पदर खोचूनबोलून दाखवते मलाच ती वरती हे टोचून टोचूनकी, “मी म्हणून टिकले, दुसरी केव्हाच गेली असती पंळून…माझे महत्त्व येत नाही अजून कसे तुम्हाला कळून ?”राग-लोभ, रुसवे-फुगवे, उणी-दुणी, मानपानप्रत्येकाला घेते समजून जुळवून घेते किती छानथकून भागून आल्यावर ती हसून चहा देते आणूनदिवसभराचे आपले कष्ट अलगदपणे घेते जाणूनआयुष्यभर उपयोगी पडतं नेहमी तिचाच संसारी धोरणम्हणून प्रत्येक घरात सजतं “बायको” नावाचं मखमली तोरणंती आहे म्हणून आहे आपल्या घरादाराला किंमततिला विरोध करण्याची इथं कुणात आहे हिम्मतकुठून येतात आयुष्यात आपल्या इतक्या समजूतदार मुलीउगाच नाही म्हणत “घरोघरी मातीच्या चुली”क्षणाची हि साथ नव्हे सातजन्मांचीही सोबत असते“नवरा” आयुष्यभर नवराच राहतो “नवरी मुलगी” मात्र “बायको” बनत

09/11/2017

हे खुदा तू क्यू मुझें बार बार कलम उठानेको मजबूर कर देत है।

16/08/2017

कितीदा नव्याने तुला आठवावे डोळ्यातले पाणी कितीदा वहावे.....😢

हा लेख माझा नसून एक शरीर यशष्टीमुळे हतबल झहलेल्या इसमाचा आहे खरच या गोष्टींवर विचार करायला हवा खरा हिजङा कोण...?कामानिमी...
14/08/2017

हा लेख माझा नसून एक शरीर यशष्टीमुळे हतबल झहलेल्या इसमाचा आहे खरच या गोष्टींवर विचार करायला हवा
खरा हिजङा कोण...?
कामानिमीत्त शनिवारी मुंबईला जाण्याचा योग आला..संतोष दादा आणी मी शनिवारी रात्री मुंबईसाठी औरंगाबाद वरुन निघालो..सकाळी सकाळी सहा च्या दरम्यान आम्ही माझा बहीणीच्या सविता ताईच्या घरी पोहचलो होतो.रात्रभर झोप न झाल्यामुळे सकाळी फार झोप येत होती..पण ओम ला आणी पियुष ला पाहताच एका क्षणात झोप उङाली आणी ताजतवान वाटु लागल..ओम आणी पियुष सोबत थोङ्या वेळ मी खेळलो आणी जेवण वैगेरे करुन सकाळी दहाच्या सुमारास ताईच्या घरुन निघालो..दुपार पर्यन्तं काम आवरुन दादा आणी मी मरिन लाईन्स वर तीन ला पोहचलो..तिथे थोङासा Enjoy करुन औरंगाबादला जाण्यासाठी सायंकाळी सहा ला CST रेल्वे स्टेशनवर आलो..अचानक मुंबई ला याव लागल्यामुळे रेल्वेच Reservation मिळाल नव्हत..जनरल ङब्यात जागा पकङण्यासाठी दादा आणी मी जवळजवळ तीन तास अगोदरच रेल्वे स्टेशन वर येवुन बसलो होतो.देवगिरी एक्सप्रेस रात्री सव्वा नऊ ला होती..साङे आठ ला गाङी प्लेटफाॅर्लमा लागली..दादा आणी मी खिङकी जवळ समोरासमोरच्या सिट पकङुन बसलो..रेल्वेच्या जनरल ङब्यात दरवाज्या जवळ खिङकीत सिंगल सिंगल सिट पकङण म्हणजे एकट्याने किल्ला लढवावा आणी तो जिंकावा अगदी तसच...दादाने आणी मी आमचा किल्ला जिंकुन सिंहासनावर बसल्या सारख ऐटीत सिट वर बसलो होतो..अपेक्षे प्रमाणेच जनरल ङब्यात गर्दी Cst लाच झाली होती..ङब्यात पाय ठेवायला ही जागा उरली नव्हती..ईतक्यातगाङीत एक ऐन विशीतली मुलगी आली तिच्यासोबत एक एकविस-बावीस वर्षाचा धङ मिश्याही न फुटलेला मुलगा होता..मुलगी खुप सुंदर होती..पण चेहरयावर चिंता स्पष्ट कळत होती.त्यांच्या वागण्याने ते पळुन आलेले प्रेमी युगुल होते अस वाटत होत..कदाचित दुसरया राज्यातुन ते मुंबई ला पळुन आले होते.त्यांची भाषा आणी अंगा वरचा पेहरावा वरन तेतामीळनाङु-कर्नाटका कङचे वाटत होते...ते दोघेही आमच्या सिट जवळ दरवाज्यात उभे राहीले..गाङी सुरु झाली..ङब्यातल्या सर्वच जणांच्या नजरा त्यांच्याकङे विशेषः त्या मुलीकङे होत्या..गाङी दहा पंधरा मिनीटातच दादर ला आली आणी गाङीत दादर वरन सात आठ तरुणांचा घोळका आमच्या ङब्यात घुसला..शरिरांनेभारदस्त असलेल्या त्या मुलांच्या दाढी मिशा वाढलेल्या,केस रंगवलेले,अंगातले फॅशन च्या नावाखाली घातलेले विचित्र कपङे,तोंङात भरलेला गुटखा पाहुन ते झोपङपट्टीचे वाटतहोते..ते प्रेमी युगुल एकमेंकाशी काहीतरी बोलत होते भाषा समजत नव्हती पण पैशांवरन त्यांचा वाद चालु होता..पैसे संपले होते कदाचित त्यांचे..त्या मुलाने रागारागात तिला शिवी दिली आणी एक जोरात कानाखाली लगावली..त्या मुलीला अक्षरः रङुच कोसळल..ति त्याला काहीच न बोलता चुपचाप बसली पण तिच्या ङोळ्यातल पाणी सर्वकाही सांगुन जात होत..गाङी दादर स्टेशन वरन निघाली.त्या मुलालाही त्याची चुक कळाली आणीत्यालाही रङु आल..तिचा हातात हात घेऊन ङोळयातले पाणी लपवत तिची समजुत तो काढु लागला..ते बोलण्यात गुंग झाले पण त्या दादर वरन चढलेल्या मुलांच्या घोळक्याची नजर त्या मुलीवर पङली..तिला रङताना पाहुन ते अश्शील विनोद करु लागले..मोठमोठ्याने घाणेरङ बोलुन हसु लागले..ङब्यातल्या सर्व माणसांची वासनांध नजर त्या मुलीवर अगोदरच होती..त्यामुलीच्या ते केव्हाच लक्षात आल होत..त्या मुलालाही ते कळाल..मुलांच्याघोळक्यातले मुल किळसवाण्या घाणेरङ्या नजरेने त्या मुलीच्या छाती कङेएकटक पाहत होते..शरिराने नसला तरी ङोळ्यांनी ते तिच्यावर एक प्रकारे बलात्कारच करत होते...आधीच परेशानीत असलेल्या त्या प्रेमी युगुलाला अजुन त्रास देण्याचा प्रयत्न हे सर्वजण करत होते..ति बिचारी मुलगी स्वताची छाती झाकण्याचा इज्जतीला सांभाळण्याचा अटोकाट प्रयत्न करत होती..एव्हाना ठाणे आलच होत..ठाण्यात अजुन गर्दी वाढली आणी तो मुलांचाघोळका मुलीला खेटुन मुद्दाम उभा राहीला....गर्दीचा फायदा घेत त्या घोळक्यातला एक मुलगा तिला नको तिथे स्पर्श करु लागला..ती मुलगी स्वताचअंग चोरत बाजुला होत होती..मला ही ते लक्षात आलच होत..मी दादाला खुणावलआणी सांगितल ते पोर तिला छेङताय दादा..पण दादा ही काहीच न करता मला बोला तु चुपचाप बस,तुला काही देण घेण नाही..दादाच बोलण ऐकताच मन सुन्न पङल..मी दादाला बोलो "दादा तिच्या जागी आपली बहीण असती तर...?"दादाने हिम्मत करुन त्या मुलाला सांगितल भाऊ जरा माग उभा रहा,लेङीज उभी आहे,त्यावर तो मुलगा बोला "ओय आयघाल्या तुही बहीण हाय का ती..,मंग शांत रहाय..कामाशी काम ठेव"दादा त्याला काहीच बोलु शकत नव्हता..कारण घोळक्यातले सर्वच शरिराने भारदस्त आणी पट्टीचे असल्याने भांङणाला आमंत्रण देण्यासारखच..दादा ने काहीच न बोलता त्या मुलीला दोघांच्या सिट मध्ये असलेल्या मोकळ्या जागेत उभ रहायला सांगितल..ति तिथे उभी राहीली आणी तिच्या बाजुला तिच्या सोबत असणारा मुलगा उभा राहीला..ङब्यात असणारे बाकीचे प्रवासी हा निर्लज्ज प्रकार ङोळ्याने पाहुन त्या मुलांना घाबरुन शांत बसले होते..मला ही आज पहिल्यांदा शरिरयष्ठीने कमकुवत असण्याची लाज वाटत होती..मी एका मुलीच रक्षण ईच्छा असताना सुध्दा करु शकत नव्हतो..महाराजांच्या भुमीत हा किळसवाणा प्रकार मला ङोळयासमोर पहावा लागत होता..रेल्वे अता कसारा घाट जवळ जवळ आली होती..त्या घोळक्यातील मुल तोंङातला गुटखा त्या मुली सोबतच्या असणारया मुलाच्या अंगावर थुकत होते..त्या मुलाच त्याषमुलीच्या पाठी मागे स्पर्श करण चालुच होत..गाङी अता कसारा घाटात पोहचली होती..कसारयाचे बोगदे सुरु झाले होते..अंधाराचा फायदा घेत घोळक्यातला मुलगात्या मुलीच्या छाती वरण हात फिरवत होता..गाङी बोगद्यात गेल्यावर गाङीत अंधार होयचा अधीच पाऊस आणी वरन कालच झालेली अमावस्या ह्यामुळे आजची रात्र फारच अंधारी वाटत होती..अंधाराचा फायदा घेत तो मुलगा तिच्या पाठीमागे उभा राहुन तिला मिठी मारण्याचा तिची छाती दाबण्याचा घाणेरङा प्रकार करु लागला..आणी त्याचे मित्र हसुन अजुन त्याला प्रोत्साहन देत होते..तिच्यासोबतचा मुलगा त्याला हात पाय जोङुन मागे उभा राहीला सांगत होता पण तो ते ऐकुन न ऐकल्यासारख करत होता..दादा लाही ते पाहुन कस तरी होत होत पण गर्दी मुळे तो काहीच करु शकत नव्हता..ती मुलगी नाईलाजाने सर्व सहन करत उभी होती..मी तीच्यासोबत असलेल्या मुलाला आर.पी.एफ वाल्यांना बोलवायला सांगितल..पण तो बोला.."भया हमने टिकट नही निकाला..वो हम को ही तकलीफ देगा..पहलेही पैसा नही है" अस बोलुन तो ही नाईलाजाने तिच रक्षण करण्याचा प्रयत्न करत होता..ङब्यातल कोणीच त्याच्या मदतीला येत नव्हत..त्या पोरांचा घोळका तिची अता व्हीङीओ शुटींग करत होता..ते पाहुन त्या बैलाला अता चांगलच स्फुरण चढला होता त्याने हद्द पार करत काही वेगळाच करण्याचा प्रयत्न करु लागला..ती मुलगी जोरात ओरङली आणी रङुच लागली..माझ मन ही तिच्या सोबत रङु लागल..गाङी ईगतपुरी ला पोहचली..आणी गाङीत तृतीयपंथी ज्याला साधारण भाषेत हिजङा,किन्नर म्हणतो तो पैसे मागण्याकरता आला..ऐरवी हिजङा म्हणल की प्रवाश्यांना पैसे मागुन लुटणारा,नाही दिले तर शिव्या देऊन टाळ्या वाजवणारा अशी माझी समजुत..हिजङ्यांच नाव ऐकल्यावर नाक मुरङणारे,किळसवाण्या नजरेने पाहणारे भरपुर प्रवासी मीही पाहीलेत..मी ही तसच करायचो..मला फार भिती वाटायंची त्यांची..ईगतपुरीत ङब्यात आलेला हिजङा सर्वांना पैसे मागत मागत आमचा सिट पर्यंन्त आला..त्या हिजङ्याने त्या मुलीला रङताना पाहील..आणी तिला रङण्याच कारण विचारु लागला..हुंदके देत देत ती मुलगी तोङक्या मोङक्या हिंदीत त्या हिजङ्याला सर्व सांगु लागली..तिच्यासोबत असणारया मुलांने घङलेली सर्व हकिकत त्या हिजङ्याला सांगितली...त्याहिजङयाने एका मिनीटाचाही उशीर न करता कोण होता तो मुलगा त्या मुलीला विचारल...तिने बोट दाखवताच त्या हिजङ्याने त्या मुलाच्या थोबाङीत टेकवली...त्याचाहात पिरगळुन त्या पोराला तो हिजङा मारु लागला...घोळक्यातल्या पोरांची हिजङयाच ते रुप पाहुन चांगलीच फाटली होती..ङब्यातले माणस अता त्या हिजङ्याला त्या पोराना मारतानाचा व्हिङीओ घेऊ लागले..पण अजुनही मदतीला कोणी येत नव्हत..अता नाशिक आलच होत..नाशिक ला येताच त्या मुलांच्या घोळक्याला हिजङ्याने खाली उतरावुन दिल...त्या मुलीने आणी तिच्यासोबतच्या मुलाने त्या हिजङयाचे आभार मानले...मुलगी अक्षरः त्या हिजङ्याच्या गळ्यात पङुन रङु लागली..हिजङयानेही त्यांची विचारपुस केली..पैसे संपले होते म्हणुन त्या हिजङयाने त्यांना मदत म्हणुन पैसे देऊ केले..त्याने त्या हिजङ्याने प्रेमी युगुलाला चहा पाजुन धिर दिला..आणी ङब्यातुन उतरुन पुढच्या ङब्यात चालल्या गेला..पुढचा ङब्यात तो परत पैसे मागु लागला...मनात सहज विचार आला..एक हिजङयांने त्या मुलांना थांबवल होत मी तर पुरूष होतो..दादा,ङब्यातले प्रवासी ही पण भरपुर पुरुष होते...पण कोणीच पुरुषार्थ दाखवु शकल नव्हत..बाईच्या शरिरावर पुरुषार्थ दाखवणारे पुरुष समाजात आपला पुरुषार्थ का दाखवत नाही..का मुलींना संकटात मदत करत नाही...हा प्रश्न मनात घर करुन गेला..हिजङ्यांचा तिरस्कार करणारा मी मात्र..त्या हिजङ्यांचा अभिमान बाळगु लागलो होतो..माझा नजरेत मुलींची ईज्जतीवर हात टाकणारा तो मुलगा पुरुष हिजङा झाला होता आणी मुलीची ईज्जत वाचवणारा तो हिजङ्याचा पुरुषार्थ मनाला भावला होता..माणुस जे करु शकला नव्हता ते हिजङा म्हणजेच अर्धनारीनटेश्वरकरुन गेला होता..उगाच नाही देवानेही अर्धनारीनटेश्वराच रुप घेतल होत...

15/07/2017

हा लेख माझा नसून एका निर्भीड लेखकाने आपल्या मनातील समाजातील वाईट विकृती विषयी असणारा राग व्यक्त केला आहे..
कंबरेचा खुळखुळा होईपर्यंत दिवसभर पुरुषांना उरावर घेते आणि पुन्हा छाताड काढून धंद्याला उभारते....ताठतोंड खाली घालून गुपचूप नगरामध्ये घुसणारे हे इज्जतवाले बघितले की कीव येते. रांड मी आणि आलटून पालटून इथे येऊन पलंग बदलाणारे हे कोण ?तूटक्या पलंगावर गुडघा रुतवून रुतवून घाम काढताना समोर दिसते ती फक्तमादी. नशीबचं फाटलं असल्यामूळं कंडोम फाटायची तितकी भीती नाही वाटत. कस्टमरच्या भरलेल्या तोबर्याची इतकी सवय झाली की, मलासुद्धा तंबाकू मळल्याशिवाय कंबरेखाली ओल जाणवतचं नाही. ब्लाउजचं वरचं बटन उघडं ठेवून धंदा करते . छाती लोंबलीये वाटलं तरी कृत्रिम फुगवटा आणून कस्टमरला माझ्याकडे खेचतेचं.पोरंबाळं आणि पोटाचा खड्डा भरण्यासाठी जी धंद्याला उभारते ना, ती रांड असते. तुमच्या लिंगात पावसाला,हिवाळा ताठरता आल्यानंतर जी मोकळंकरते ती रांड असते. तोंडावर दार आपटून बायको हाकलून देते तेव्हा जी उरावर घेते, ती रांड असते. डोळे उघडायची शुद्ध नसते तेव्हा जी साडी फेडून तुमच्यासमोर नागडी उभी राहते ती रांड असते. समाजात वसवस फिरणाऱ्या लाळघोट्यांना जी थंड करते ती रांड असते.रांड क्या होती है तुम बेईमान क्या जानो ?बायकोला घाबरून संडासात जाऊन गर्लफ्रेंड ला फोन लावणारे तुम्ही. दिसली बाई लाळ गाळणारे तुम्ही. रस्त्यावर उघड्या डोळ्याने पोरीला नागडे करणारे तुम्ही. रात्री तिच्या आठवणीत अंडरवियर ओले करणारे तुम्ही.प्रत्येकस्पर्शामध्ये उब शोधणारे तुम्ही. बाई लघवीला बसली तरवाकून बघणारे तुम्ही. सार्वजनिक मुतार्यांमध्ये कँमेरे लावणारे तुम्ही...आपली फाटलेली चड्डी लपवण्यासाठी तिला उघडं पाडायचं. तिला रांड म्हणूनस्वतःचं हसं करून घ्यायचं. कितीही झाकलं तरी काळं कधी गोरं होत नसतं. काळं ते काळंच.रांड म्हणण्यासाठी रांडपण जाणावं लागतं. तिच्या शरीरात नाही, तर काळजात घुसावं लागतं. घामाचा पैसा तीपण कमवते. प्रत्येक फेसाचे पैसेदेखील मोजते. पोटात कळ मारली म्हणून लात कधी नाही मारत, ब्लाउजमध्ये कोंबलेल्या नोटेचं इमान कधी नाही विसरत...- अभिनव ब. बसवर —

15/07/2017

एकाच कॉलेजमध्ये, एकाच वर्गात आणि एकाच बेंच वर बसायचो दोघं. फिल्मी वगैरे वाटेल तुला पण आम्ही होतोच तसे. बोअरिंग लेक्चर मध्ये फुली गोळाखेळायचो.प्रिंटेड नोट्स लाल पेनाने गिरवत बसायचो, हा तर मध्येच पेंगायचा. आठवलं तरी हसू येतं.पहिलं प्रेम वगैरे काही नाही. दोघांची देखील आधी रिलेशन्स झालेली. मनसोक्त प्रेमात उड्या वगैरे मारलेल्या आणि शेकलेल्या हातांना बर्फ सुद्धा लावून झालेला....मुलींशी माझं इतकं कधीच नाही पटलं. पहिल्यापासून मित्रचं जास्त. लहानपणी तर आई ओरडायची, काय मुलात खेळते म्हणून. एवढूसा स्कर्ट घालून घर घर खेळायचो आम्ही. कधी कोणाची बायको बनायचे, कधी बहिण तर कधी आई. हळू हळू मोठे झाले तसं खेळणं मागे पडलं पण मैत्री टिकून होती. आजही कधी ती मुलं दिसली तरी ओळख द्यायला लाजतात, मग मीच ओरडते. का रे विसरलाका ?...प्रेमामध्ये सपाटून मार खाल्ल्यामुळं या सगळ्या इमोशन्सला फट्ट्यावरमारायचे. दोघांनी देखील ठरवलेलं, मैत्रीच्या पुढे काही नाही. कशाला गुंतून पडायचं त्या भिकार कटकटींमध्ये. मस्त मैत्री करा, दाबून वडापाव खा, एक कोक मारा आणि नुसतं हुंदडा. इतके निर्लज्ज होतो आम्ही, मुव्हीमध्ये बेड सिन आला की नुसते किंचाळायचो. कॉर्नर सीटवर बसलेले कपल्स कसले घाबरायचे,...बिचारे.सगळ्यांना वाटायचं आम्ही कपल आहोत, काहीतरी सुरु आहे, पाणी वगैरे मुरतंय कुठंतरी. फाल्तुक गाँसिप्स आणि मेल्या जळकुंड्या चर्चा. एकमेकांसाठी शॉपिंग करायचो, दोघात तिसरा मित्र किंवा मैत्रीण कधीच येऊ दिली नाही. वाट्टेल ते शेअर करणं. मी त्याच्या थोबाडीत देणं आणि त्यानं माझे केस ओढणं. गाडीवर टांग मारणं आणि सगळे डोंगर पालथे घालणं..जगापासून अलिप्त, आमच्या दोघांचं जग. जिथं मैत्री, आपुलकी,जिव्हाळा,आधार सारं काही होतं. गुंतवणूक नव्हती तर साथ होती.एका फ्ल्याट वर राहणं, मिळून खिचडी करणं, म्यागी साठी भांडणं, त्याच्या खांद्यावर उभाराहून पंखा पुसणं, गप्पा मारून कंटाळा आला की गेम खेळणं. झोपेत एकमेकांना लाथा मारणं. ग्यास कोणी सोडला म्हणून एकमेकांवर आरोप करत बसणं.... वेडे होतो रे आम्ही.हा माझा मित्र, फाडू दोस्त त्या आधीच्या रिलेशन्स पेक्षा आयुष्यात खूप महत्वाचा आहे मला. शरीर न देताही तितकंच तजेलदार नातं आम्ही टिकवलं. मोह व्हायचा ना, ओढले सुद्धा जायचो. ओठ जवळ आले की श्वास थांबायचा. आठवणी डोळ्यासमोर यायच्या आणि दोघंही विचारात हरवून जायचो.ओलावलेल्या डोळ्यांच्या कडा घेऊन पुन्हा एकमेकांकडे पाहायचो... मोकळाश्वास शोधण्यासाठी.

14/07/2017

#भयकथा. ....तो सोबत घेऊन गेला तिला. ......दाराचं लॅच फिरवून मेधाने लाॅकची खात्री करून घेतली आणि ती बेडरूममध्ये आली.....तितक्यात मोबाईलवर चेतनचा मेसेज फ्लॅश झाला...."" हाय बिबी.........आणि बरेच इमोटिकाॅन सोबतीला. ....मेधाने आधी इमोटिकाॅनननेच रिप्लाय पाठवला नि मगम्हणाली"" बोला पतीदेव. ...कसे आहात. .....कधी निघताय बडोद्याहून......बिना तेरे पुणे सुने........"""" हो गं....I know पण.......""Anyway कधी निघतोय तिथून. ....एव्हाना मेधाने एसी ऑन केला आणि ती बेडवर येऊन बसली....आज वातावरणात थंडावा नव्हताच जराही. ...."" आताच झाली मिटींग त्या पार्टीशी. ....तुझ्या नवऱ्यावर फिदा आहे ती पार्टी बरं....विशेषतः त्यांची बाॅस......""चेतनचा मेसेज वाचून असूया निर्माण झाली मेधाच्या मनात क्षणभर......तिने पटापट रागाचे,वेड्यावाकड्या तोंडाचे इमोटिकाॅन पाठवले चेतनला.....त्यावर उत्तर म्हणून चेतनने डान्सींग इमोटिकाॅन पाठवला.....रागाने तिने सरळ स्क्रीन लाॅक केलं.....आणि बेडवरून उठली....रागामुळे की काय तिला गरम व्हायला लागलं....एसीचं टेम्परेचर जरा खाली आणून ती खिडकीजवळ येऊन उभी राहिली.....मागेमोबाईलवर टणाटण एकापाठोपाठ एक मेसेज येत होते. ..चेतनचेच असणार मेसेज ..तिला विचार करून हसू आलं.....आपण इतक्या जेलस कशा,इतकं इनसिक्योर फील का करतो त्याच्या बाबतीत तिला कधीच कळायचं नाही. .....बहीण एकदा बोलली होती खूपच पझेसिव आहेस हं तू त्याच्या बाबत. .....तिला ते वाक्य आठवलं आणि तीव्र आठवण आलीचेतनची......बेडवर बसत मोबाईल हातात घेतला तर पंधरा मेसेज येऊन पडलेले त्याचे.....साॅरी साॅरी चे......ती ऑनलाइन आलेली कळलं त्याला ब्लू टिक वरून. ....त्याने क्षणात मेसेज पाठवला"" मिस यू .....खूप खूप. ....."""" कसलं मिस न फिस्स रे....दर पंधरा दिवसांनी जातो टूरवर मला सोडून नि म्हणे मिस यू......""त्याला चिडवायला म्हणून मेधाने मेसेज टाकला. ....वास्तविक तिचा राग गेलेला त्याचं मिस यू बघून .....तिच्यासाठी जादूकी छडी होते हे दोन शब्द. .....किंवा तिच्या मिस यू वर त्याचा me too रिप्लाय. ......आत ह्रदयात पोहोचायचे ते शब्द तिच्या.....तिची कळी खुलून जायची ते वाचूनच.....तो परगावी असतांना तिला चेतनची खूप ओढ लागून राहिली की ती दोन शब्द टायपायची फक्त. ....आणि क्षणात समोरून me too ब्लिंक झालं की प्रचंड सुखवायची ती......आजही गेलाच होता तिचा राग ते शब्द वाचून. ....."" आता अजिबात नाही जाणार तुला एकटीला सोडून ..."" चेतन मेसेज व्दारे बोलला"" हो का......"" तिने कुचका इमोटिकाॅन पाठवला""" हो ना...."" बघू या.....""" बघशील गं.....ये वादा रहा....अगली बार जहां भी जायेंगे साथ में लेके जायेंगे ....""मानलं......."""ओके ....catch u later. .....हायवे ला लागलीय गाडी माझी. .....प्रचंड ट्राफीकचा हा नॅशनल हायवे.....हाॅटेलवर पोहोचून करतो गं फोन.....""" अरे म्हणजे गाडी चालवताना बोलत होतास होय.....काय रे तू....ठेव तो फोन आधी. ........""मेधाला काळजी वाटली त्याची.......त्याचवेळी समोरून आलेल्या भल्या मोठ्या ट्रकने अप्पर डीपर लाईट चमकवले आणि चेतनचे डोळे दिपले त्या प्रकाशाने...............मेधा चेतनशी बोलत होती तोवर तिच्या माहेरच्या वाॅटसअप ग्रुपवर बहीणींशी मैफिल जमलेली....शंभरावर मेसेज येऊन पडलेले.....शालूने, मावस बहीणीने ग्रुपवर टाकलेल्या थरारक भयकथेवरून सगळ्या बहीणी रागावत होत्या तिला....आणि ती चित्रविचित्र इमोटिकाॅन टाकून अजून चिडवत होती बहीणीना.....मेधाने ती कथा वाचून वाॅव रिप्लाय टाकला नि सगळ्या आता तिच्यावर तुटून पडल्या......धमाल सुरू झाली नुसती. .....तासभर तु तु मै मै.....इनबिटवीनदोनदा बघीतलं तिने चेतनचं लास्ट सीन आधीचच दाखवत होता मोबाईल. ......इतकं कसं लांब याचं हाॅटेल. .........तिने विचार केला आणि पुन्हा बहीणींच्यात रमून गेली......एक वाजून गेला होता रात्रीचा. .......एकेक जणीने काढता पाय घेतलेला ग्रुपवरून......तिने मग शालूशी तिच्या फियाॅन्सेविषयी गप्पा मारल्या कितीवेळ..तिचे हनीमून प्लॅन.......चेतनचे टूर, त्याने सोबत घेऊन जाण्याचं केलेलं प्राॅमिस...सगळंसांगत बसली...... डोळे जडावले तिचे.....तिने मोबाईल स्क्रीन लाॅक केलं आणि बेडला पाठ लावली नि रोजच्या सवयीने म्हणाली........"" हं.....पतीदेव उशी द्या हाताची......आणिकाय हे एकटाच काय दुलई पांघरुणझोपला आहे. ....कुडकुडलेय या एसीच्या हवेने.....मेधाने मानेवरून केस उलट्या बाजूला घेत हातावर डोकं ठेवलं आणि म्हणाली.....किती थंड पडलयं तुझं अंग ...........बर्फजणू.......आणि केस इतके ओले कसे रे चेतन तुझे.....मेधा बोलली खरी पण दुसऱ्याच क्षणी थरकाप उडाला तिच्या काळजाचा..........जागेवरच गोठली ती........अक्षरशः त्राणच संपलं गात्रातलं.........पाचेक मिनिटांनी स्वतःला थोडं नाॅर्मल करून तिने हिंमतीने मोबाइलचा फ्लॅश ऑन केला. .........आणि. ............आणि त्या सोसायटीतून पहील्यांदा दोन अंतयात्रा एकसोबत निघाल्या होत्या. ....चेतनचा मेंदू चेंदामेंदा होता अपघातात पण मेधा कशी वारली कुणालाच समजत नव्हतं. .......तितक्यात कुणी तरी बोललं. .....ती खूपच पझेसिव होती त्याच्या बाबतीत. ........शालू बधिर झालेली अक्षरशः. ....तोंडातल्या तोंडात पुटपुटली ती फक्त"" तो सोबत घेऊन गेला तिला........

अंघोळ करताना कधी इनरवेअर नाही काढली पण त्याच्यासमोर सगळं काही काढून टाकलं. उत्साहात केलेलं वाईल्ड सेक्स, बिछान्यावर ओरडू...
12/07/2017

अंघोळ करताना कधी इनरवेअर नाही काढली पण त्याच्यासमोर सगळं काही काढून टाकलं. उत्साहात केलेलं वाईल्ड सेक्स, बिछान्यावर ओरडून ओरडून कोरडा केलेला घसा, पाठीमध्ये रुतवलेले नख आणि त्याच्या कंबरेभोवती आवळलेले पाय, सगळं आहे तसं स्क्रीनवर दिसत होतं....लाजत लाजत ओरल सेक्स करताना त्याने मोबाईल हातामध्ये घेतला. त्याला हे क्षण कँमेरामध्ये कैद करायचे होते. हाताने पुन्हा पुन्हा चेहऱ्यावरचे केस मागे सारायचा, मधूनच छातीला चिमटा काढायचा. मी जितकी ओरडेल तितकं त्याच्या चेहऱ्यावर हसू उमटायचं. बेडच्या एका कोपर्यात क्यामेरा ठेवला आणि कामुकतेने माझ्या शरीराशी भिडला...सेक्स करताना पुन्हा पुन्हा आम्ही दोघंही आरशामध्ये पाहायचो. नर आणि मादी या कल्पनेने दोघंही अजून त्वेषाने एकमेकांना रगडायचो. जोश वाढवण्यासाठी मुद्दामून घाण बोलायचो. ते क्षण पुरेपूर जगलो. इंटरकोर्स झाल्यानंतर त्याच्या कुशीत झोप कधी लागली कळालं नाही...सकाळी उठले तेव्हा तो लँपीवर रात्रीची क्लिप पाहत होता. मी देखील कौतुकाने त्याला बिलगले. स्त्रीपणाला पुरुषाच्या स्पर्शाने एकरूप केलेलं पाहून मलाही आतल्या आत सुखावलं. काही क्षण असे होते की लाजेनं मी त्याच्या गळ्यात पडले. सगळ झाल्यानंतर क्लिप डिलीट करायला सांगितली. त्याने होकारार्थी मान हालवली...त्या रात्रीनंतरही कित्येकदा शरीरसंबंध आले आमच्यात. फँटसी होती आमच्यासाठी. कधी पावसाळ्यात लॉंग ड्राईव्ह ला जायचो, तेव्हा कारमध्येही सगळं व्हायचं. त्यात गैर काहीच वाटत नव्हतं. आठवडाभर ऑफिस मध्ये किरीकीरीत काढल्यानंतर दोन दिवस आमचे असायचे. ते मनसोक्त जगायचो...त्या रात्रीची क्लिप डिलीट झालेली नव्हती. ती रात्रचं आज जगासमोर उघडी पडलेली. का केलं याने असं. विश्वास ठेवून मी त्याला शरीर दिलं. त्यात एक बॉडिंग होतं. स्त्रीला जगासमोर नागड केल्यानंतर नेमका कसला आनंद मिळतो. लघ्वीपासून पाळीपर्यंत प्रत्येक गोष्ट मी त्याच्याशी शेअर केली. त्याच्यासाठी उघडे केलेले कुल्ले आज सारं जग डोळे वासून पाहत असेल.बाई म्हणजे वाटतं तरी काय. जिन्सचं बटन काढलं की तिचं बाईपण पोर्नसाईटवरती टांगता येतं ? तिच्या शरीराशी खेळून सगळा डाव रस्त्यावर मांडणार्या या बोडक्या पुरुषपणाचा काय फायदा ?

10/07/2017

प्रिय सौ.तुला वजा केल्यावरती मागे काही उरेल कायमाझ्या ऑफीसमधले शिंदे बायकोवर नेहमी वैतागलेले असतात आणि म्हणत असतात..सारखी वॉच ठेऊन असते म्हणे माझ्यावर.ऑफीसमध्ये मी कितीही कामात असलो तरी एकदा तरी फोन केला पाहीजे असा तिचा दंडक आहे.मी फोन करायला विसरलो तर तिचा फोन येणार.घरी यायला उशीर झाला तर लगेच मोबाईल वाजला म्हणून समजा. ‘कुठे आहात? ट्रेन चालू आहेत ना व्यवस्थित.बाहेर काहीतरी खाऊन घ्या.तुमची शुगर कमी होते ना.’ मित्रांबरोबर पिकनिकला निघालो की हिने लेक्चर लावलंच म्हणून समजा,वैताग नुसता…!.मी म्हटलं, ‘शिंदे साहेब, आपली कुणीतरी काळजी करतंय ही जगण्याचा विश्वास देणारी किती सुंदर भावना आहे हो.एक चित्र डोळ्यासमोर आणा,एक दिवस तुमच्या विश्वातून तुमची बायको डिलीट झालीय.मग लक्षात येईल.सकाळी उठून गरम चहा करुन द्यायला कुणी नाहीये.स्वत:चं वेळापत्रक सांभाळून पोळीभाजीचा डबा भरून द्यायला कुणी नाहीये.घरी यायला उशीर होणार होतो तेव्हा बाहेर काहीतरी खाऊन घ्या,शुगर कमी झाली तर चक्कर येईल असं व्याकुळ होऊन सांगायला कुणी नाहीये.आपण करुन ठेवलेला पसारा आवरायला कुणी नाहीये.घर सजवायला कुणी नाहीये, कुंडीतल्या गुलाबाला पाणी घालायला कुणी नाहीये.शेअर करायला कुणी नाही,केअर करायला कुणी नाहीये.शिंदे वरमले.माझं बोलणं त्यांना लागलं.त्यांनी लज्जित व्हावं हा माझा उद्देश नव्हता.पणबायको त्यांची काळजी घेतेआणित्याला ते त्रास समजतात ह्या गोष्टीने मी व्यथित झालो होतो.आपल्यावर प्रेम करणाऱ्या माणसांचा आपल्याला उपद्रव वाटावा हा केवढा मोठा दैवदुर्विलास.ज्या माणसांना आयुष्यात प्रेम लाभलं नाही ती माणसं दुर्दैवीआणिलाभूनही ज्यांना ते कळलं नाही ती माणसं कपाळकरंटी.शिंद्यांचे हे कपाळकरंटेपण मला अस्वस्थ करणारं होतं.शहरात आता बायकाही नोकरी करु लागल्यायत.आठ तासांची ड्यूटी,दोन तीन तासांचा जातायेता प्रवास,उबग आणणारी गर्दी,प्रदूषित वातावरण,याने घरी जाईपर्यंत आपण थकून जातो.पणतिला मात्र थकून चालत नाही. तिला घर सांभाळायचं असतं. जेवणखाण करणं,मुलांसाठी आई होणं,नवऱ्यासाठी पत्नी होणं, आल्यागेल्यांचा पाहुणचार करणं, डाळ तांदूळ भरण्यापासून कुठे डिस्काउंट सेल लागलाय त्याची खबरबात ठेवणं हे सारं प्राधान्याने तीच पहात असते.ही चतुरस्त्र सिद्धी कुठून येते तिच्याकडे…?जन्मजात असते….की लहानपणापासून बिंबवलेल्या संस्कारातून येते….की जबाबदारीच्या जाणीवे

Address

Vaduj
415506

Telephone

9503101880

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when चंद्र किरणांचा प्रदेश posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Contact The Organization

Send a message to चंद्र किरणांचा प्रदेश:

Share