06/09/2026
ഓർമ്മയുടെ ഏതോ കോണിൽ ഒളിച്ചിരുന്ന ഒരോർമ്മ…
ദീപിക ബാലസഖ്യം – DCL.
മുപ്പത്തിയാറ് വർഷങ്ങൾക്കിപ്പുറം, മരോട്ടിച്ചാലിലെ അലംകൃത കുട്ടി എന്നെ ആ പഴയ ഓർമ്മകളിലേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയിരിക്കുന്നു.
ഒല്ലൂർ മണ്ഡലം ബാലവേദി കലോത്സവത്തിലൂടെയാണ് അലംകൃതയെ പരിചയപ്പെടുന്നത്. ഇടയ്ക്കിടെ അവൾ അയയ്ക്കുന്ന വോയ്സ് മെസ്സേജുകളും, “ഒരു പ്രസംഗം എഴുതിത്തരാമോ?” എന്ന സ്നേഹത്തോടെയുള്ള ആവശ്യങ്ങളും… അതിലൊന്നായിരുന്നു “നാം ഒരു കുടുംബം – എന്റെ കൊച്ചു ലോകത്തെ സ്നേഹക്കാഴ്ചകൾ” എന്ന LP വിഭാഗം പ്രസംഗ മത്സരത്തിന്റെ വിഷയം.
അവൾ അയച്ച പോസ്റ്റർ കണ്ടപ്പോൾ, അറിയാതെ തന്നെ ഓർമ്മകൾ മുപ്പത്തിയാറ് വർഷം പിന്നിലേക്ക് ഓടിപ്പോയി.
ഞങ്ങളുടെ സ്കൂളായ പടിഞ്ഞാറെ ചാലക്കുടി CGHSS, കോട്ടാറ്റിലെ ദീപിക ബാലസഖ്യത്തിന്റെ പ്രസിഡന്റായിരുന്ന ആ രണ്ടു വർഷങ്ങൾ…
പത്രത്തിൽ ഫോട്ടോ വന്നതും, അത് കണ്ട് ചിലർ വിളിച്ചതും, DCL ക്യാമ്പുകളും, പ്രസംഗ പരിശീലനങ്ങളും, ഉപന്യാസരചനാ മത്സരങ്ങളും…
ഒപ്പം അന്നത്തെ എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട അധ്യാപകരും…
ശാസ്ത്രസാഹിത്യ പരിഷത്ത് പോലെ, സാക്ഷരതാ പ്രസ്ഥാനം പോലെ, ദീപിക ബാലസഖ്യവും എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ചെലുത്തിയ സ്വാധീനം ചെറുതായിരുന്നില്ല.
കാലം കടന്നുപോയാലും ചില ഓർമ്മകൾക്ക് പ്രായമാകില്ല.
അവ എവിടെയോ മനസ്സിന്റെ ഒരു കോണിൽ ഒളിച്ചിരിക്കും…
ഒരാൾ, ഒരു വാക്ക്, ഒരു സന്ദേശം… മതി, അവ വീണ്ടും നമ്മളിലേക്ക് തിരിച്ചെത്താൻ.
ഈ ഓർമ്മകൾ ഒരിക്കൽ കൂടി എന്നിലേക്ക് എത്തിച്ച എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട അലംകൃത കുട്ടിക്ക് ഹൃദയം നിറഞ്ഞ നന്ദി.
ചില സമ്മാനങ്ങൾ കൈയിൽ കിട്ടുന്നതല്ല…
മനസ്സിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തുന്ന ഓർമ്മകളാണ് ഏറ്റവും വിലപ്പെട്ട സമ്മാനങ്ങൾ.
