04/03/2025
అమ్మమ్మ గారి ఇల్లు2
ఈ తరానికి అమ్మమ్మ గారి ఇల్లు అంటే ఎక్కడో సిటీస్ లో ఒక అపార్ట్మెంట్. అసలు చాలా మంది పిల్లలు అమ్మమ్మ గారి ఇల్లు అంటే ఎలా ఉంటుందో తెలీకుండానే పెరిగి పెద్ద వాళ్ళు అయిపోయారు.
మా తరానికి మటుకు అమ్మమ్మ గారి ఇల్లు అంటే తుని లాంటి పెద్ద పట్టణంలో తోటలు ..పొలాలు పెద్ద వ్యవసాయం కాలేజీకి ఎదురుగా... తాలూకా ఆఫీస్ ఉండే రోడ్ లో..అర ఎకరం స్థలంలో పెద్ద మేడ.వరండాలో గోడకి రామ కృష్ణ పరమ హంస..వివేకానంద ఫోటోలు..ఒక పెద్ద బల్ల దానిమీద నోట్ ప్యాడ్ ..ఒక ఇంకు బాటిల్..వాటిలో కలం.. ఒక రివాల్వింగ్ కుర్చీ..ఆయన పెరట్లో తిరుగుతున్నప్పుడు తాతగారు వస్తే చెప్పడానికి మేము ఒకడిని కాపలా పెట్టి అందులో కూర్చుని గిరగిరా తిరిగే వాళ్లం. ఇంటి ముందు గేట్..గేటు పక్కనే పెద్ద రేకుల షెడ్డు..అందులో కొన్ని బల్లలు...కుర్చీలు (బయటి వాళ్ళు.. పిల్లల స్కూల్ ఫ్రెండ్స్ వస్తే కూర్చోవడానికి ..పుస్తకాలు ..స్కూల్ నోట్స్ రాసుకునే బల్ల ఉండేవి) ఆఇంటి ఎత్తైన కాంపౌండ్ గోడకు ఆనుకొని నక్షత్రం మార్క్ ఎరువులు అమ్మబడును అనే బోర్డ్.(అది మా మావయ్య ఎరువులు వ్యాపారం తాలూకు బోర్డ్)
ఇక ఇంటి వెనక పెరట్లో పెద్ద బంగాళా పెంకుల ఇల్లు..పారిజాతం చెట్టు.ఆఇంటి అల్లుళ్లు వచ్చినప్పుడు విడిది చేయటానికి. దాని పక్కనే పెద్ద బాదం చెట్టు. ఇంటి ముందు ద్రాక్ష తీగ..బత్తాయి నారింజ చెట్లు..నూతికి దగ్గరే ఎర్ర చక్కెర కేళి అరటి చెట్టు..ఒక మూలగా ఈశాన్యం సైడ్ పెద్ద గిలక బావి..అందులో నీళ్లు తొడుకోడానికి తాటాకు చేదా....బావి పక్కనే పెద్ద బంగాళా పెంకులు వేసిన స్నానాల గది.. అందులో పెద్ద కట్టెల పొయ్యి..దాని మీద రాగి కాగు.
ఆ స్నానాల గది పక్క సింహాచలం సంపంగి చెట్టు.
ఇక ఇంటి వెనుక దానిమ్మ చెట్టు..ఒక ఎర్ర చెరుకు గెడ మొక్క...దొండ బీర చిక్కుడు పోట్ల పాదులు... ఆపక్కగా పెద్ద పశువుల పాక.. పక్కనే నేల విసిరి. దాని పక్కనే పాలేర్లు..పొలం తాలూకు పని వాళ్ళు వాడుకునేందుకు మరో బావి. ఆపక్క పెద్ద గడ్డి మేటు..పక్కనే ఎడ్ల బండి. దాని కానుకుని బూరుగు దూది చెట్టు.
తాత గారు వరండాలో కూర్చుని ఏ ఆధ్యాత్మిక పుస్తకమో చదువుతున్న సమయంలో ఎవరో ఒక రైతు
అప్పుడప్పుడు పొలంలో కాచిందని ఏ పనస పండో మరోటో తీసుకు రావడం.
మామిడి పండ్ల సీజన్ లోను అంతే...
తాత గారికి రేడియోలో పాటలు కూడా వినే వారు కాదు.ఆయనకి పాటలు వినాలి అనిపిస్తే...వీధిలో తిరుగుతున్న ఏ సాదువో..ముష్టి వాడో తంబురా వాయించు కుంటూ అడుక్కోవడానికి గుమ్మం లోకి వస్తే వాడితో ఓ రెండు భక్తి పాటలు పాడించుకుని ఒక ఐదు పైసలు బిక్షం వేసి పంపించే వారు.
ఆయన జీవితంలో సినిమా చూడగా నేను ఎప్పుడూ చూడలేదు.
ఆయనకి మొత్తం సుమారుగా ఒక నలభై మంది మనుమలు మనుమరాండ్రు.
ఆయన సంతానం సినిమాకి వెళ్ళాలి అంటే ఇంటి వెనుక పెరట్లో ఎడ్ల బండి రావడానికి వీలుగా కట్టిన పెద్ద గేట్ లోంచి చప్పుడు చేయకుండా ...వీర్రాజు టాకీస్ కి వెళ్లి చూసొచ్చే వారు.
అమ్మమ్మ ఆయనతో పేరంటానికి వెళ్లారని అబద్ధం ఆడేది.
ఆయన తెలిసినా కూడా తెలీనట్టు నటించే వారు.
అలాగే తాత గారికి తెలీకుండా మేము అత్తయ్య దగ్గర డబ్బులు తీసుకుని . ...కావేరమ్మ హోటల్ నుండి ఇడ్లీలు..ఒక స్టీల్ ఆప్కారా నిండా పచ్చి మిరపకాయల నీళ్ల చెట్నీ తెచ్చుకుని మేడ మీద సీక్రెట్ గా
తినేసి కారానికి వగుర్చు కుంటూ నీళ్ల బిందె దగ్గరికి పరిగెడు తుంటే ఆయనకి అర్థం అయ్యేది మేము చేసిన పని.
ఇక నేనో సారి పసితనం లో సెలవులకు కొత్తపేట ఆంజనేయ స్వామి గుడి దగ్గర ఎవరి ఇంటికో పెద్దవాళ్ళతో వెళ్ళినప్పుడు పిల్లలు పేక మేడ కట్టడం చూసి ఇంటికి వచ్చాక నాకు పేక ముక్కలు కావాలి అని ఏడుపు మొదలెట్టా...
తాత గారికి తెలిస్తే ఊరుకోరు..
ఆ టైంలో అక్కడే లంక పుగాకు చుట్ట కాలుస్తున్న తాత గారితో మాట్లాడుతున్న ఒక షావుకారు ఈవెనింగ్ వాకింగ్ లో మమ్మల్ని తనింటికి తీసుకెళ్లి నిచ్చెన వేసుకుని అటక మీంచి పేక సెట్ ఒకటి నా చేతిలో పెట్టాడు.
కట్ చేస్తే తాత గారు అక్కడి నుంచి నన్ను తాలూకా ఆఫీస్ జైలు కి తీసు కెళ్లారు..అది ఎప్పుడో బ్రిటిష్ వాళ్ళు బండ రాళ్ళతో కట్టిన జైలు.ఆయన ఒక్కో గది దగ్గర ఆగి కటకటాల్లోంచి దొంగలను చూపించి పేక ఆడితే నిన్నుకూడా ఇలాగే లోపల వేసేస్తారు అని చెప్పి...ఓన్లీ పేక మేడ మాత్రమే కట్టుకుని ఆడుకోవాలి అని ఇంటికి తీసుకెళ్లారు.
ఇంకా ఆశ్చర్యం ఏమిటంటే ఏ వస్తువు బయట కొనే పని ఉండేది కాదు. అన్ని పొలం లోంచో..తోట ల్లోంచో వచ్చెవే.
ఆఖరికి కాఫీ గింజలు కూడా మేమే కొట్టు గదిలోంచి తీసుకుని మర పట్టించి పొడి ఇంటికి తెచ్చే వాళ్ళం.
అప్పుడప్పుడు మా మావయ్య కొండ కింద పొలంలో ఇటిక బట్టీలు పెట్టించే వాడు.
అక్కడికి మేము ఎడ్లబండి మీద మావయ్యకు భోజనం కెరేజ్ తీసుకు వెళ్లే వాళ్ళం.
మనుమ లందరికి ఆ ఇంట్లో అమ్మమ్మ కంటే కూడా మా అత్తయ్యతో అటాచ్ మెంట్ ఎక్కువ.
కారణం పొద్దున్న లేచింది మొదలు రాత్రి పడుకునే దాకా మాకు అన్నీ చేసి కడుపునిండా తిండి ..వండి పెట్టేది ఆవిడే...
నేను అక్కడ చదువుకునే రోజుల్లో అయితే సెలవుల్లో మాఊరు వెళితే...పండుగలకు చేసిన పిండి వంటలు ఒక డబ్బాలో పోసి అలమారులో దాచి ఉంచేది నాకోసం.
ఇక ఆఇంట్లో రేడియోలో సినిమా పాటలు వినేది ఆవిడా నేనే. ఫిలిప్స్ వోల్వ్ రేడియో మా మావయ్య గదిలో ఉండేది.సినిమా పాటలు వచ్చే టైం చూసుకుని తాత గారికి వినిపించ కుండా లో వాల్యూం లో వినే వాళ్ళం.
అమ్మమ్మ గారి ఇంట్లో సెలవులకు వచ్చిన కూతుర్ల పిల్లల ఆలనా పాలన చూసిన తాత గారు అమ్మమ్మా...మావయ్యా ఎప్పుడో వెళ్లి పోయారు.
మొన్నటి దాకా ఆఖరి గుర్తుగా మిగిలిన మా అత్తయ్య కూడా 80 ఏండ్లు పైబడ్డాక మొన్ననే వెళ్లి పోయింది.
ఆవిడకి శ్రద్ధాంజలి గా ఈ స్టోరీ .
పాత జ్ఞాపకాలు ఆవిడ గుర్తుగా....
అమ్మమ్మ గారి ఇంట్లో పొద్దున్నే ఆరింటికి లేవడం పెరట్లో వసారాకి వేలాడుతూ ఒక బకెట్ లో కచిక మరో బకెట్ లో తాటాకు ముక్కలు ఇంకో బకెట్ లో వేప పుల్లలు నిండా ఉండేవి.అవి పెట్టి మొహాలు కడుక్కుని కంచు గ్లాస్ నిండా పెరట్లో గేదె పాలు
బొగ్గుల కుంపటి మీద కాచి నర్సీపట్నం చెక్క కాఫీ గింజలు ఆడించిన ఫిల్టర్ కాఫీ తాగేసక మా మావయ్య ఈనాడు పేపర్ తను చదివాక మాకు అలవాటు చేసాడు చదవటం. ఆ తరువాత నూతి దగ్గర స్నానాల గదిలో పెద్ద కట్టెల పొయ్యిమీద రాగి కాగులో నీళ్లు కాగుతుండేవి.కావలసినన్ని వేడి నీళ్లు పోసుకుని కుంకుడు కాయలతో శీకాయ పొడితో వళ్ళు రుద్దుకుని స్నానం ముగిస్తే ఆనీళ్లు అరటి నారింజ బత్తాయి చెట్ల లోకి పోయేవి.ఆ తరువాత సూరారం చాకలి తెచ్చిన ఇస్త్రీ బట్టలు వేసుకుని ..భోజనాల గదిలో ఒక మూల తర వాణి జాడి, పక్కనే ఇంకో జాడి నిండా పచ్చ కారంతో చేసిన కాయ ఆవకాయ
వెండి కంచంలో వేసుకుని తింటుంటే ఆ మజాఏ వేరు.తరవాణీ తో బాటు దబ్బాకులు కూడా కంచం లో పడేవి.
కాయ ఆవకాయ తినాలి అంటే దాన్ని విడగొట్టడానికి మా బావ నేను చెరో పక్క పట్టుకుని గట్టిగా పీకే వాళ్ళం. తరవాణి అన్నం పీకల దాకా తిని..ట్యూషన్ కి బయలు దేరే వాళ్ళం.దారిలో టైప్ ఇన్స్టిట్యూట్ సందులో గోడ మీద మారిన కొత్త సినిమా పోస్టర్స్ చూసుకుని మార్కండేయ రాజు పేట లో పోస్ట్ మాస్టర్ దగ్గర ఇంగ్లీష్ గ్రామర్ .ట్యూషన్. అప్పటికే తిన్న తరవాణి తాలూకు మత్హుకు కళ్ళు మూతలు పడుతుంటే ఆయనతో ఒక చెవి మెలి పెట్టించుకొని అక్కడి నుండి కొత్త పేట దుర్గ దాసు గారి ఆసుపత్రి పక్క కెమిస్ట్రీ మాస్టర్ తో రెండో చెవి మెలిపెట్టించుకొని.తరవాణి మత్తుకి నెప్పి తెలిసేది కాదు.(ఈ మహాను బావునికి 50 రూపాయలు అడ్వాన్స్ ఇచ్చాడు మా మావయ్య.ట్యూషన్ ఫీజు 100 రూపాయలు.మిగతా 50 కోసం రోజు రెండో చెవి పీకేవాడు.నువ్వు పాస్ అవుతే బాలన్స్ ఇద్దామంటాడు మావయ్య. మాస్టర్కి నమ్మకం లేదు నేను పాస్ అవుతానని.ముందే లాగేద్దామని ప్లాను.కొన్నాళ్ళకి హైద్రాబాద్ లో బ్యాన్క్ స్ట్రీట్ లో ఎదురయ్యాడు.వాల్యుయేషన్ కి వచ్చాడుట.సాగర్ టాకీస్ పైన సాగర్ లాడ్జి లో ఉంటున్నాట్ట. రమ్మన్నాడు. అదో బూత్ బంగ్లాల ఉంది.తరువాత కాలంలో కూల గొట్టేశారు.నేను వెళ్ల లేదు ట్యూషన్ తాలూకు బాకీ ఎక్కడ అడుగుతాడో అని.) ట్యూషన్ నుండి ఇంటికి వచ్చేసరికి తలలో పెద్ద కొప్పు చుట్టూ కనకాంబరం పూలు...చిలక ఆకు పచ్చ చీర కట్టుతో వంగుని ...కొండ చీపురుతో వరండా తుడుస్తూ అప్పాయమ్మ కనబడేది. అవడానికి పని మనిషే కానీ...హంపి గుడి మండపం లో స్తంభానికి అనుకున్న శిల్పంలా ఉండేది.
ఆ తరువాత మేడెక్కి 11 గంటలు దాకా నిద్రొయి తిరిగి భోజనం చేసి....పుస్తకాలు తీసుకుని మేడ మీద గదిలో నా రీడింగ్ టేబుల్ కి ఎదురుగా గోడమీద అంటించిన ఆంధ్ర పత్రిక కవర్ పేజీలు అప్పటి గ్లామర్ సినీ స్టార్స్ బొమ్మలు వాణిశ్రీ..లక్ద్మీ..మంజుల బొమ్మలకి టాటా చెప్పి కాలేజీకి బయలు దేరడం... సాయంత్రం అవగానే ఇంటికొచ్చి అత్తయ్య చేసిన టిఫిన్ తిని .టిఫిన్ అంటే మొక్క జొన్న పొత్తులు పాలోసి మసాలతో ఉడక పెట్టడం..లాంటివి.తాత గారికి సోమరాజు టాకీస్ పక్క కాటామయ్య హోటల్ లో ఇడ్లి అంటే ఇష్టం. ఇడ్లి కోసం అమ్మమ్మ డబ్బులిచ్చేది.అందులో 5 పైసలు మిగుల్చుకొని (అప్పట్లో పాకెట్ మనీ లేదు)తరువాత బాట్ తీసుకొని రైల్వే కోర్ట్ లో బ్యాడ్మింటన్ ఆట ప్రసాద రావు గారి బ్యాచ్ తో.ప్రసాద్ రావు గారు అప్పట్లో తుని రైల్వే స్ లో కేబిన్ స్విచ్ మాన్...తరువాత స్టేషన్ సూపరెంట్ గా రిటైర్ అయ్యారు. అక్కడ ఆటలో 5 పైసలు బెట్టింగ్లో ఒక 15 పైసలు పొగడితే... బజార్ లొ పాటల పుస్తకం కొనడం గాని పిడత కిందపప్పు గాని తినడం.పార్కులో సైరన్ మోగ గానే ఆట స్టాప్.ఆట అవ గానే
స్టేషన్ రోడ్ లో తాజ్ మహల్ హోటల్ లో అందరూ ఇరానీ టీ తాగే వాళ్ళం ప్రసాద రావు గారి డబ్బులతో.అప్పుడప్పుడు మా బ్యాచ్ ఆయనతో సినిమాలు కూడాను..అలా దిబ్బల పాలెం శ్రీనివాసలో జంగల్ మే మంగల్, బాబీ ,జమీర్ లాంటి సినిమాలు చూసే వాళ్ళము.బ్యాడ్మింటన్ అయిపోగానే తాలూకా ఆఫీస్ కాంపౌండ్ లో పెద్ద చెక్క గేట్ మీద బ్యాచ్ అంతా బ్యాట్స్ చేత్తో పట్టుకు కూర్చోని అటుగా పోయే వాళ్ళమీద కామెంట్స్ చేసుకొని ఇళ్ళకి చేరే వాళ్ళం.
గేట్ తీసుకొని ఇంటికి వెళ్లేసరికి... మెట్ల దగ్గర నైట్ లైట్ వెలుగుతూ ఉండేది.ఎప్పుడేనా మా బావ నేను కలసి సినిమాకి వెళితే ముందు గేట్ లోంచి నేను వెనుక పెరటి పెద్ద గేట్ లోంచి వాడు(పెద్ద గేట్ ఎడ్ల బండి లోపలికి రావడానికి వీలుగా పెట్టారు) 5 నిముషాలు తేడాతో ఇంటికి చేరే వాళ్ళము అనుమానం రాకుండా...ఇద్దరు మేడ మీదకు చేరి ఆ రోజు కాలేజీ కి అమ్మాయిలు ఏ డ్రెస్ లో ఎలా మెరిసారు అంటే లంగా ఓణీలే...అలాగే మా జూఅలజి మేడమ్ . ఆవిడకి ఫిల్మ్ స్టార్ హేమ మాలిని కి దగ్గర పోలికలు ఉండేవి .....ఏ రోజైన ఆవిడ లాబ్ ఉందంటే...స్టూడెంట్స్ జ్వరంలో కూడా కాలేజ్ మానే వారు కాదు.మున్సిపల్ లైబ్రరీ లో అన్ని పుస్తకాలు దొరికేవి.ఒక సారి eves వీక్లీ లో సెంటర్ స్ప్రెడ్ హేమ మాలిని ఫోటో వేసాడు.దాన్ని ఎలాగైనా కట్ చేసి బుక్స్ మధ్యలో పెట్టేయాలి లైబ్రేరియన్ చూడ కుండా.మనం తీయక పోతే మరొకడు కొట్టేస్తాడు. మరునాడు వేరే కుర్రాళ్ళు బుక్లో హేమ మాలిని బొమ్మ కనబడక పోయేసరికి పిచ్చెక్కి పోయారు..పైసా జేబులో లేక పోయినా డబ్బుతో సంబంధం లేకుండా ఎన్ని రకాలుగా ఎంజాయ్ చేయవచ్చో అది మాతోనే అయి పోయింది .ఎప్పుడైనా మధ్యాన్నం హోరా మెయిల్ వచ్చే సమయానికి ప్లాట్ఫారం మీదకు వెళ్లే వాళ్ళం
ఫస్ట్ క్లాస్ కంపార్టుమెంట్స్ వెతికే వాళ్ళం.. ఎవరైనా సినిమా యాక్టర్స్ కనబడతారేమో అని.ఎక్కువగా బెంగాలీ అమ్మాయిలు ఉండేవారు.వాళ్ళు వీళ్ల కంటే
బ్యూటీస్.3 నిముషాల్లో ట్రైన్ వెళ్లి పోయేది.ఇక ప్లాట్ఫారం మీద మిగిలింది మేము అమ్మకం తాలూకు డబ్బులు లెక్క పెట్టుకుంటూ ఇడ్లి. వడ సమోసా గాళ్ళు. అప్పట్లో ప్లాట్ఫారం మీద చిన్న కప్పులో ఐస్ క్రీమ్ అమ్మేవారు.. ఖరీదు ఒక రూపాయి.అదో పెద్ద లగ్జరీ.ఎప్పుడు తినలేదు.మా లెక్క ఒక్క రూపాయి ఉంటే రామకృష్ణ చిత్రమందిర్ లో హిందీ సినిమా మార్నింగ్ షో చూసేయొచ్చు.ప్లాట్ఫారం మీద నామాల శేషయ్య గారి బుక్ స్టాల్ ఉండేది.అక్కడ ఫ్రీగా చందమామ చదివేసే వాళ్ళం.తరువాత రోజుల్లో ఎప్పుడైనా ట్రైన్ లో ఆ రూట్ లో వెళుతుంటే దిగి విష్ చేసి వెంటనే ఎక్కేసే వాడిని. కోరమండల్ ఎక్స్ప్రెస్ వేసిన కొత్త లో వెళ్తున్నప్పుడు దాని స్పీడ్ చూట్టానికి ఫ్రెండ్స్ తో పట్టాల దగ్గర నుంచుంటే ప్రసాద రావు గారు మమ్మల్ని దూరంగా లాగేసే వారు. ట్రైన్ స్పీడ్ కి నేల ఆదిరి పోతుంటే మేము ఊగిపోయే వాళ్ళం.5 సెకన్స్ లో మమ్మల్ని దాటి పోయేది. అప్పుడప్పుడు ఇంటికి పిన్నులు పెద్దమ్మలు వచ్చినప్పుడు డబ్బులిస్తే వాటితో కాలేజ్ పక్కని రామారావు హోటల్ లో ఇడ్లి తినడం బలే ఉండేది.పది పైసలికి మూడే...ఎన్ని తిన్న నోట్లో కరగి పోయేవి.
పార్కు లో సైరన్ కూయ గానే వసారాలో భోజనాలు.ఇక సాయంత్రం భోజనాలు చేసేసి మేడ ఏక్కే వాళ్ళం. చదవడం మొదలెట్ట గానే వీర్రాజు టాకీస్ లోంచి ..బంగారు కలలు సినిమా తాలూకు చెక్కిలి మీద కెంపులు మెరిసే చిలకమ్మ.. అని పాట వినబడేది.చదువు కొండెక్కేది. తరువాత రాత్రి వీధులన్నీ ప్రశాంతంగా ఉండడంతో పిచ్చి కొండమ్మ కేకలు, మాదా కబళం అంటూ ముష్టి వాళ్ళు ,తులసి హోటల్ లోంచి.. హల్లో సారు ఓ దొరగారు తగండి మీరు అని డ్యుయేట్స్ .అప్పట్లో గ్రాంఫోన్ రికార్డ్స్ కాబట్టి వాడి దగ్గర అదొక్కటే పాట తిప్పి తిప్పి ఏడాదంతా అదే పాట వేసే వాడు. అది నైట్ హోటల్..ట్రంక్ రోడ్ మీద లారీస్ ఆపుకొని టిఫిన్ కొచ్చేవాళ్ళు.మధ్య మధ్యలో అమ్ముసెమెంట్ పార్క్ లోంచి బ్రాకెట్ ఆట తాలూకు అన్నొన్సుమెంట్స్..సున్నా సున్నా,మూడు ఒకటి ఇలా ఉండేవి. మొదట అర్థం కాలేదు.ఎవరో చెప్పారు.ఇది ఇలా ఉంటే ఉండి ఉండి పెద్ద పెద్ద సౌండ్స్ తో దడ్ డడ్ డడ్ డడ్ మని రైల్వే స్టేషన్ లోంచి గూడ్స్ షన్టింగ్స్ వినబడేవి.. ఆ రోజుల్లో కుర్రాళ్ళు రాత్రిళ్ళు సెకండ్ షో నో పర్మిట్.ఒకసారి మా చిన్నాన్న గారితో రైలు మిస్ అయి ధర్మదాత సినిమా చూసి ఆయన్ను రాజమండ్రి లారీ ఎక్కించి ఇంటికి వస్తుంటే...ప్లీడర్ రోడ్ పక్కన అదంతా పారిస్ ల ఉంది.నైలాన్ సారీస్ కట్టిన అమ్మాయిలతో .మాకు అర్థం కాక వెనక్కి పరిగెత్తం.. అప్పుడో తెలిసున్న పెద్ద మనిషి కనబడి ఈ టైం లో అటెల్ల కండి అంటే మేము మెయిన్ రోడ్ ఎక్కి పిఠాపురం డాక్టర్ గారి సందు లోంచి ఇంటికి చేరాం.అయితే రాత్రి చూసిన పెద్దాయన పొద్దున్నే మా వీధిలోనే ఉన్న గౌర్నమెంట్ ఆస్పత్రి దగ్గర క్యూ లో కనబడ్డాడు.
నేను చెప్పిన తుని 40 ఏండ్ల క్రితం.ఇవాళ అక్కడికి వెళితే.అప్పటి మనుషులు లేరు.కాల గర్భంలో కలిసిపోయారు.ఒకాయన చెప్పాడు.ఏ ఊరైన మనకు తెలిసున్న మనుషులు వలనే అందంగా కనబబడుతుందిట.వాళ్లే లేనప్పుడు అది తుని అయినా ఒకటే కలకత్తా అయిన ఒకటే.నాకు బాగా ఇష్టం రైల్వే స్టేషన్ వెనుక దూరంగా ఉన్న ఆ కొండలు ఏనుగు పడుకున్న ఆకారంలో ఉంటాయి.ఆ కొండలు ఒక పక్క పెంట కోట సముద్రం వలన తునిలో చలి కాలం అద్బుతం గా ఉండేది. ముఖ్యంగా మనతో జ్ఞాపకాలు షేర్ చేసుకోడానికి ఆ ఊరిలో ఒక్కడు కనబడడు. ఎదో ఈ ఫేస్ బుక్ పుణ్యమా అని పబ్లిక్ షేరింగ్ తప్ప.ఊరిలోకి వెళితే మనకి తెలిసున్న బంధువులు మిత్రులు అదే రోడ్లు మీద నడ చిన దృశ్యాలు గుర్తొస్తే బాదే.విపరీతం అయిన జనాభా ఫ్లోటింగ్ ట్రాఫిక్ వల్ల ధ్వని కాలుష్యం.ఇప్పుడు రాత్రి అయితే ఆ వీర్రాజు టాకీస్ లో పాటలు వినబడవు పిచ్చి కొండమ్మ కేకలు లేవు తులసి హోటల్ లో హల్లో సారూ పాట వినబడదు.నామాల శేషయ్యగారు ఇప్పుడు లేరు.నెట్ వచ్చాక కొనే వాళ్ళు లేక కొడుకులు రైల్వే స్టేషన్ లో బుక్ షాప్ క్లోజ్ చేసేసారు.రైల్వే గూడ్స్ షెడ్ దగ్గర షన్టింగ్ సౌండ్స్ వినబడవు.*****
