Baljit Kaur Khalsa Barnala

07/10/2026

07/10/2026

ਜਿਸਨੂੰ ਦੇਖ ਦੇਖ ਕੇ ਦਰਦ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਹੋਵੇ।
ਗੰਗਾ ਕਿਨਾਰੇ ਰਾਤ ਸਾਰੀ ਹੁਣ ਭਾਰਤ ਰੋਵੇ।

ਤੜਪੇ ਕਾਤਰ ਸੁਪਨੇ ਦੀ ਤੇ ਚਿੱਪਰ ਚਾਹਤ ਦੀ,
ਖ਼ਾਲੀ ਮਨ ਸੁਬ੍ਹਾ ਸ਼ਾਮ ਦਰ ਮੇਰੇ ਆਣ ਖਲੋਵੇ ।

ਨ੍ਹੇਰੇ ਦੇ ਲਸ਼ਕਰ ਵਧੇ ਦੀਪ ਜਗਣ ਬੁਝਣ ਲੱਗੇ,
ਡਰ ਦਾ ਪੁਤਲਾ ਘੜੀ ਘੜੀ ਊਚਾ ਨੀਵਾਂ ਹੋਵੇ।

ਗੰਗਾ ,ਯਮੁਨਾ, ਦਰਿਆ ਸਤਲੁਜ ਦੇ ਨਿਰਮਲ ਨੀਰ 'ਚ,
ਦਾਗ਼ੀ ਦਾਮਨ ਸਿਤਮੀ ਔਰੰਗ ਅੱਜ ਵੀ ਧੋਵੇ।

ਸਰਕਾਰ ਸਮੇਂ ਦੀ ਹੁਣ ਵੀ ਨਜ਼ਰਾਂ ਰੱਖੇ ਬੁਰੀਆਂ,
ਮਾਂ ਅਪਣੇ ਸੁਹਣੇ ਪੁੱਤਰ ਚੁੰਨੀ ਹੇਠ ਲਕੋਵੇ।

✍🏻 ਤਰਲੋਚਨ ਮੀਰ

07/10/2026

ਓ ਕਵੀਆ, ਤੂੰ ਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ ਸਿਰਢੁਕਵੇਂ ਗੀਤ ਸੁਣਾਇਆ ਕਰ।
ਸੋਗ ਸਮੇਂ ਤੂੰ ਰੰਗ ਰਲ਼ੀਆਂ ਦੇ ਰਾਗ ਨਾ ਕੰਨੀਂ ਪਾਇਆ ਕਰ।

ਪੱਤ-ਝੜ ਦੀ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਰਾਗ ਰੰਗ ਹੀ ਸੁੱਝਦੇ ਨੇ
ਨਿਘਰੇ ਥੇਹ ਤੇ ਬਹਿ-ਬਹਿ ਕੇ ਨਾ ਗੀਤ ਬਾਗ ਦੇ ਗਾਇਆ ਕਰ।

ਫੁੱਟ, ਦਵੈਤ, ਈਰਖਾ, ਘਿਰਣਾ, ਫਿਰਕੇਦਾਰੀ, ਖੁਦਗਰਜ਼ੀ,
ਢਾਹ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਲਾ ਰਹੀਆਂ ਨੇ ਸੁੱਤੇ ਮਰਦ ਜਗਾਇਆ ਕਰ।

ਕੂੜੇ ਮਾਣ-ਤਾਣ ਦੇ ਬਦਲੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੇਚੀਂ ਨਾ।
ਜੱਗ ਦੇ ਮੂੰਹ ਲੱਗਣੋਂ ਜਾਸੇਂ ਨਾ ਲੂਣ ਕਿਸੇ ਦਾ ਖਾਇਆ ਕਰ।

ਨੈਣਾਂ ਦੀ ਤੱਕੜੀ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ ਆਪਣੇ ਅਤੇ ਬੇਗਾਨੇ ਨੂੰ
ਚਾਨਣ ਦੇ ਵਿੱਚ ਤੋਲ-ਤੋਲ ਕੇ ਸਭ ਨੂੰ ਫਰਕ ਵਿਖਾਇਆ ਕਰ।

ਕਲਮ ਤੇਰੀ ਹੈ ਤਿੱਖੀ ਐਸੀ ਪਾੜ ਧਰੇ ਜੋ ਪੱਥਰ ਦਿਲ,
ਜਿਹੜਾ ਕੰਡਾ ਚੁਭੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਤੇ ਤੀਰ ਚਲਾਇਆ ਕਰ।

ਮਿਲ ਬੈਠਣ ਦੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਜੇ ਬੂੰਦ ਪਪੀਹਾ ਮੰਗਦਾ ਏ,
‘ਦਿਲਬਰ’ ਦਰਦ ਓਸ ਦਾ ਪੀ ਕੇ ਨੈਣੋਂ ਨੀਰ ਵਹਾਇਆ ਕਰ।

✍🏻 ਹਰੀ ਸਿੰਘ ਦਿਲਬਰ ਜੀ

07/10/2026